ေလာ ရွည္ - က တဲ့ ပြဲ

SQL Statement Level တြင္ Optimize လုပ္၍ Query Execution ကုိ ျမန္ဆန္ေစျခင္း

2010-10-26T04:24:00.000-07:00

မေန႕က စာေရးသူ အိမ္ကုိ ျပန္ေနတုန္း အစ္မေတာ္က ခ်က္ခ်င္းပဲ G-talk ေပၚကုိ ၾကြပါလုိ႕ Message ပုိ႕လာပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ဖုန္းကေန G-talk ကုိ ဖြင့္လုိက္ေတာ့ Query တစ္ခုကုိ run ထားတာ ၃ နာရီ နီးပါးရွိၿပီ၊ အေျဖမထြက္ေသးလုိ႕ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္ရပါ့လုိ႕ ေမးပါေတာ့တယ္။ ဒီ စာတမ္းငယ္မွာ အလားတူ ျပႆနာတစ္ရပ္ (အေရးႀကီး အခ်က္အလက္မ်ား ပါ၀င္ေနသျဖင့္ မူလျပႆနာကုိ မေဖာ္ျပႏုိင္ပါ) ကုိ SQL Statement Level မွာ Optimize လုပ္ပံုကုိ ေရးသားေဖာ္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ပရိေဘာဂနဲ႕ မီးဖုိေခ်ာင္သံုး ပစၥည္း ေရာင္းတဲ့ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ ေဖာက္သည္ေတြရဲ႕ အမည္၊ ေမြးေန႕၊ လိပ္စာ၊ ဖုန္းနံပါတ္၊ အခ်က္အလက္ေတြကုိ Table တစ္ခုနဲ႕ သိမ္းထားပါတယ္ (Customer Table ဆုိပါစုိ႕)။ ေဖာက္သည္ေတြ ပစၥည္း မွာယူတုိင္းမွာ အမွာလက္ခံတဲ့ Table တစ္ခုလဲ ရွိပါတယ္ (Order Table ဆုိပါစုိ႕)။ Order Table ဟာ ကုမၸဏီ သက္တမ္းၾကာတာနဲ႕အမွ် အရမ္းႀကီး လာတတ္လုိ႕ Production run ေနတဲ့ server မွာ ၃ - ၄ ႏွစ္စာပဲ ထားၿပီး က်န္တာကုိ သပ္သပ္ သိမ္းထားေလ့ ရွိပါတယ္။

ျဖစ္ပံုက ပရိေဘာဂ မ၀ယ္ဖူးေသးတဲ့ (မီးဖုိေခ်ာင္သံုး ပစၥည္းပဲ ၀ယ္ဖူးတဲ့) ေဖာက္သည္ေတြကုိ အထူး အေရာင္းျမွင့္တင္ေရး အစီအစဥ္နဲ႕ ပရိေဘာဂေတြ ေစ်းခ်ေရာင္းမဲ့ အေၾကာင္း ေၾကာ္ျငာစာ ပုိ႕ခ်င္တာပါပဲ။ အဲဒါနဲ႕ ေအာက္ပါ Query ကုိ ေရးပါတယ္။

SELECT cust_id, cust_name, cust_add

FROM customer_table

WHERE cust_id NOT IN (SELECT cust_id FROM order_table WHERE ord_type = ‘furniture’);

အဲဒီလုိ ေရးလုိက္တဲ့ Query ဟာ ၃ နာရီနီးပါး ၾကာတဲ့အထိ မၿပီးႏုိင္လုိ႕ စာေရးသူကို အပူကပ္ျခင္း ျဖစ္၏။ ဘာျဖစ္သနည္း အေျဖရွာေသာ္ ...

ကုမၸဏီသည္ ပရိေဘာဂ အမွာစာ အမ်ားအျပား လက္ခံရရွိခဲ့ရာ Sub-query မွ Row အေျမာက္အမ်ားကုိ ထုတ္ေပးေလသည္။ Row ၃ ေသာင္းေက်ာ္တဲ့။ Customer Table တြင္လဲ Row အမ်ားအျပား ရွိေပလိမ့္မည္။ ယခု ေဆြးေႏြးခ်က္တြင္ Customer Table ၏ Size မွာ အေရးမႀကီးပါ။ Query Optimizer သည္ Sub-query မွ constant results ကုိ ထုတ္ေပးေၾကာင္း သိသျဖင့္ Sub-query ကုိ တစ္ႀကိမ္သာ Run မည္ပဲထား၊ Customer Table မွ Row တစ္ေၾကာင္းစီ (cust_id တစ္ခုစီ) အား Sub-query မွ ေပးေသာ Row ၃ ေသာင္းေက်ာ္တြင္ ပါ၊ မပါကုိ စိစစ္ရန္မွာ လြယ္ကူေသာ အလုပ္ မဟုတ္ေခ်။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ တၿပိဳင္နက္ အသံုးျပဳသူ အေျမာက္အမ်ားရွိတတ္ေသာ Database Server တြင္ အသံုးျပဳသူတစ္ေယာက္ (Query တစ္ခု) အတြက္ ခြဲေ၀ေပးေသာ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္ (Primary Memory or RAM) ပမာဏသည္ အကန္႕အသတ္ ရွိသည့္အျပင္ Order Table တြင္ cust_id ျဖင့္ index တစ္ခု မရွိႏုိင္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္ ။ ။ စာျပန္ဖတ္ၾကည့္ရာ NOT IN ျဖင့္ေရးလွ်င္ Sub-query ကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ run လိမ့္မည္ျဖစ္ၿပီး cust_id ျဖင့္ index ရွိလဲ မသံုးဟု ဆုိသည္။ NOT EXISTS ျဖင့္ ေျပာင္းေရးလွ်င္ေတာ့ အဆုိပါ Index ကုိ သံုးေကာင္း သံုးႏုိင္သည္။ အကယ္၍ Order Table အတြက္ cust_id ျဖင့္ index တစ္ခု၊ ord_type အတြက္ Index တစ္ခုရွိပါက NOT EXISTS ကုိ သံုးျခင္းျဖင့္ အေျဖ ျမန္ျမန္ ရႏုိင္သည္ ဆုိသည္။ သုိ႕ရာတြင္ Transaction Table ျဖစ္ေသာ Order Table ၏ Primary Key မွာ Composite ေသာ္လည္းေကာင္း၊ Order Number ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္မည္ ျဖစ္ၿပီး မည္သည့္ စိတ္မွန္ေသာ Database Administrator မွ် ၂ ႏွစ္ေနလုိ႕ တစ္ခါ မလုပ္ေသာ အေရာင္းျမွင့္တင္ေရးအတြက္ အဆုိပါ index မ်ားကုိ ေဆာက္ထားမည္ မဟုတ္။ Index ေဆာက္ျခင္းသည္ Insert ႏွင့္ Update Query မ်ားအတြက္ စြမ္းေဆာင္ရည္ကုိ က်ဆင္းေစသည္။

သုိ႕ျဖစ္၍ Customer Table မွ cust_id တစ္ခုစီအား Sub-query မွ ေပးေသာ Row ၃ ေသာင္းေက်ာ္အတြင္း ပါ၊ မပါကုိ စိစစ္ရန္ cust_id တစ္ခုစီအတြက္ Sub-query အေျဖ ၃ ေသာင္းေက်ာ္ကုိ တစ္ႀကိမ္စီ ဖတ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ Sub-query အေျဖ ၃ ေသာင္းေက်ာ္သည္ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္အတြင္း မဆန္႕ျပန္ရာ ၄င္းတုိ႕ကုိ အစိတ္စိတ္ပုိင္း၍ အရန္ မွတ္ဥာဏ္ (Auxiliary Memory or Disk) သုိ႕ ေရးကာ ျပန္ျပန္ဖတ္ရမည္။ အရန္ မွတ္ဥာဏ္သို႕ ေရး/ဖတ္ ရသည့္ အလုပ္သည္ ေႏွးေကြးေသာ အလုပ္ျဖစ္သျဖင့္ Customer Table မွ cust_id တစ္ခုအတြက္ CPU Cycle အမ်ားအျပား ၾကာျမင့္မည္။ ထုိၾကာေသာ အလုပ္ကုိ Customer Table အတြင္းမွ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ Row မ်ားအတြက္ အခါခါ လုပ္ရရာ ၃ နာရီ နီးပါး ၾကာေသာ္လည္း မၿပီးသည္မွာ မဆန္း။

နည္းလမ္းစဥ္ သရုပ္ခြဲခ်က္ (Algorithm Analysis) အရ Customer Table တြင္ Row n ခု၊ Order Table တြင္ Row m ခု၊ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္တြင္ cust_id ေပါင္း p ခု သိမ္းဆည္းထားႏုိင္၍ cust_id ေပါင္း p ခုကုိ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္အတြင္းသို႕ ကူးယူရန္ အခ်ိန္ c ၾကာသည္ဆုိပါက ပင္မ မွတ္ဥာဏ္သို႕ ေရးသည့္ လုပ္ငန္းခ်ည္း သက္သက္ အတြက္ O(nmc/p) ၾကာျမင့္မည္။ Sub-query မွ Row ၃ ေသာင္း အေျဖရ၍ Customer Table တြင္ Row ၄ ေသာင္း၊ p သည္ ၄၀၀၀၊ c သည္ ၀.၀၅ စကၠန္႕ ျဖစ္ပါက ပင္မ မွတ္ဥာဏ္ေပၚသို႕ ကူးတင္သည့္ ကိစၥအတြက္ပင္ ၄၀ ၀၀၀ x ၃၀ ၀၀၀၀ x ၀.၀၅ စကၠန္႕ / ၄၀၀၀ = ၁၅၀၀၀ စကၠန္႕ = ၄ နာရီ ၁၀ မိနစ္ (ညတ္ခၽြာျဖား !!!) ၾကာျမင့္မည္။

အဲဒါနဲ႕ ေအာက္ပါ Query နဲ႕ စမ္းၾကည့္ဖုိ႕ စာေရးသူက ေျပာလုိက္ရပါတယ္။

SELECT cust_id, cust_name, cust_add

FROM customer_table

WHERE cust_id IN (SELECT cust_id FROM customer_table

MINUS

SELECT cust_id FROM order_table WHERE ord_type = ‘furniture’);

ခဏနဲ႕ အေျဖရသြားပါသတဲ့။ ဘာမ်ားကြာသြားသလဲ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။

ပထမဆံုးအခ်က္က Sub-query ရဲ႕ Results ေသးသြားပါတယ္၊ ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ IN က Customer Table ထဲက cust_id တစ္ခုခ်င္းစီအတြက္ Sub-query Results ထဲမွာ တူတာ တစ္ခုေတြ႕တာနဲ႕ တြက္ခ်က္တာကုိ ရပ္လုိက္လုိ႕ရၿပီး (Short-circuiting လုိ႕ ေခၚပါတယ္) မူလ NOT IN ကေတာ့ Sub-query Results ကုန္ေတာ့မွ ရပ္လုိ႕ရပါတယ္၊ တတိယနဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခ်က္ကေတာ့ MINUS က စီၿပီးမွ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ အေသးစိတ္ ရွင္းျပမယ္ေနာ္။

အေပၚက ဥပမာအတုိင္းဆုိလွ်င္ Sub-query မွ ပထမ SELECT Statement ရဲ႕ အေျဖဟာ Row ၄ ေသာင္းရွိၿပီး ဒုတိယ SELECT Statement ရဲ႕ အေျဖဟာ Row ၃ ေသာင္း ရွိပါတယ္။ Referential Integrity Enforcement အရ Order Table ထဲက cust_id ေတြရဲ႕ အစုဟာ Customer Table ထဲက cust_id ေတြရဲ႕ အစုရဲ႕ အစုပုိင္း ျဖစ္တာမုိ႕ Sub-query ရဲ႕ အေျဖက Row ၁ ေသာင္းသာ ရွိေတာ့မွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္ထဲကုိ ေရးရသည့္ အခ်ိန္ဟာလဲ ၄၀ ၀၀၀ x ၁၀ ၀၀၀ x ၀.၀၅ စကၠန္႕ / ၄၀၀၀ = ၅၀၀၀ စကၠန္႕ = ၁ နာရီ ၂၄ မိနစ္ေအာက္သာ ရွိေတာ့မွာေပါ့။ အစ္မေတာ္ရဲ႕ ျပႆနာကေတာ့ အေရအတြက္ ကြာတာမုိ႕ မိနစ္ပုိင္းနဲ႕ အေျဖရပါသတဲ့၊ ေကာင္းေလစြ။

Customer Table ထဲက cust_id တစ္ခုခ်င္းစီအတြက္ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္ထဲကုိ Sub-query Results ေရးထည့္ၿပီး တူတာရွိ၊ မရွိ တုိက္ၾကည့္ရပါတယ္။ IN ရဲ႕ သေဘာ၊ သဘာ၀က တူတာ တစ္ခု ေတြ႕တာနဲ႕ စစ္တာကုိ ရပ္လုိက္လုိ႕ရပါတယ္။ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္ထဲ Sub-query Results အားလံုးကုိ တခ်ိန္ထဲ ထည့္ထားလုိ႕ မရတဲ့အတြက္ p ခုစီ အခါခါထည့္ၿပီး စစ္ေနရာမွာ (p က ၄၀၀၀ ဆုိရင္ Sub-query Results ၁ ေသာင္းကုိ Disk ထဲကေန RAM ေပၚကုိ ၃ ခါခြဲၿပီး ကူးတင္ရပါမယ္။) ရွာေတြ႕သြားရင္ အဲဒီ cust_id အတြက္ ဆက္ထည့္ေပးဖုိ႕ မလုိေတာ့ပါဘူး (ဥပမာ ပထမ ၄၀၀၀ ထဲမွာ ရွာေတြ႕သြားရင္ က်န္တဲ့ ၆၀၀၀ ကုိ RAM ေပၚကုိ ကူးတင္ေပးစရာ မလုိေတာ့ပါဘူး၊ ၂ ခါသက္သာသြားၿပီ)။ ဒါ့အျပင္ ေနာက္ cust_id တစ္ခုအတြက္လဲ လက္ရွိ ထည့္ထားတဲ့ ၄၀၀၀ နဲ႕ ဆက္အလုပ္လုပ္ႏုိင္ပါေသးတယ္ (၃ ခါ သက္သာသြားၿပီ၊ တခါကုိ ၀.၀၅ စကၠန္႕ဆုိေတာ့ ၀.၁၅ စကၠန္႕သက္သာသြားၿပီ)။ NOT IN မွာကေတာ့ အစအဆံုး တုိက္ရတဲ့အတြက္ ဒီလုိလုပ္လုိ႕ မရပါဘူး။

A MINUS B ကုိ တြက္တဲ့အခါမွာ Oracle Database Server က A ကုိ စီ၊ B ကုိ စီၿပီးမွ Sorted File Merging နဲ႕တူတဲ့ နည္းလမ္းစဥ္ကုိ အသံုးျပဳ တြက္ခ်က္တာမုိ႕ စာေရးသူတင္ျပတဲ့ Sub-query ရဲ႕ အခ်ိန္အားျဖင့္ ခက္ခဲမႈ (Time Complexity) ဟာ O(nlog(n) + mlog(m) + m + n) ပဲ ရွိပါတယ္။ (m ႏွင့္ n သည္ Customer Table ရဲ႕ Size ႏွင့္ Order Table မွ မတူညီေသာ cust_id အေရအတြက္တုိ႕ အသီးသီး ျဖစ္သည္။) ဒါေပမဲ့ Customer Table မွာ cust_id ဟာ primary key ျဖစ္လုိ႕ သူ႕ Index ကုိ သံုးမယ္ဆုိရင္ O(mlog(m) + m + n) ပဲ က်န္ပါလိမ့္မယ္။ Cache ရွိမယ္ဆုိရင္ေတာ့ Sub-query ရဲ႕ ကုန္က်စရိတ္ဟာ မရွိသေလာက္ နည္းသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္ ။ ။ NOT EXISTS ကုိ အသံုးျပဳေရးသားလွ်င္ကား Customer Table မွ cust_id တစ္ခုစီအတြက္ Sub-query တစ္မ်ိဳးစီ တြက္ထုတ္မည္ ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ Order Table တြင္ cust_id ျဖင့္ index မရွိႏုိင္ရာ Short-circuiting သံုးႏုိင္ေသာ္လည္း Order Table ကုိ full table scan လုပ္ရမွာပဲ ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႕ဆုိလွ်င္ စာေရးသူ တင္ျပေသာ နည္းလမ္းႏွင့္ ၾကာခ်ိန္တူတူေလာက္ပဲ ျဖစ္မည္။ သုိ႕ရာတြင္ Database Server မ်ားတြင္ Query Results မ်ားကုိ Cache လုပ္ထားတတ္ရာ cust_id တစ္ခုစီအတြက္ Sub-query တစ္မ်ိဳးစီ တြက္ထုတ္ေနသာ နည္းလမ္းသည္ အၿမဲ Cache Miss ျဖစ္ေနၿပီး Sub-query တစ္မ်ိဳးတည္းသာရွိေသာ စာေရးသူ တင္ျပသည့္ နည္းလမ္းမွာကား Cache ကို အက်ိဳးရွိစြာ အသံုးခ်ႏုိင္သျဖင့္ စာေရးသူ တင္ျပေသာ နည္းလမ္းက ပုိမုိေကာင္းမြန္သည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္။

Database နည္းပညာဟာ အလုပ္လုပ္ပံု အေသးစိတ္ကို သံုးစြဲသူ ေခါင္းမရႈပ္ရေအာင္ ၀ွက္ထားေပးတယ္ဆုိေပမဲ့ တခါတေလမွာ သူ႕ရဲ႕ Statistics နဲ႕ Query Optimizer Algorithm ဟာ သံုးစြဲသူရဲ႕ Knowledge ကုိ မယွဥ္ႏုိင္တာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္ရဲ႕ Query ကုိ Execute ရာမွာ လိုတာထက္ ပုိၾကာေနၿပီဆုိရင္ သင့္အေနနဲ႕ ၀င္ပါရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ System Level Optimization, DBA Level Optimization စတာေတြကို အသံုးျပဳသူတုိင္း ေဆာင္ရြက္ခြင့္ မရၾကပါဘူး။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ Query Optimizer ရဲ႕ Query Plan Formulation Logic နဲ႕ အေျခခံ နည္းလမ္းစဥ္ သရုပ္ခြဲပညာတုိ႕နဲ႕ ယဥ္ပါးတဲ့ သံုးစြဲသူမ်ားအေနနဲ႕ အထက္ေဖာ္ျပပါကဲ့သုိ႕ SQL Statement Level Optimization မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါသည္။

http://download.oracle.com/docs/html/A86647_01/vmqtune.htm#1004143 ကုိမွီျငမ္းပါသည္။

လူကိုလူလို ေလးစားျခင္းဟာ ယဥ္ေက်းမႈ

2010-04-08T19:45:00.000-07:00

၂၀၁၀ ခု ဧျပီလ ၇ ရက္ေန့ထုတ္ Weekly Eleven News Journal ပါ လူထုစိန္၀င္း၏ လူကိုလူလို ေလးစားျခင္းဟာ ယဥ္ေက်းမႈ ေဆာင္းပါး (www.crystalrays.org တြင္ ringo က ရုိက္တင္ေပးထားေသာ စာမူ) သည္ ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကုိက္ညီသျဖင့္ မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

မူရင္းေရးသားသူထံ သီးသန့္ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းခံရန္ အခက္အခဲရွိပါသျဖင့္ ခြင့္ျပဳခ်က္ မေတာင္းခံပဲ ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။ မူရင္းေရးသားသူက ပယ္ဖ်က္ေပးပါရန္ ေတာင္းဆုိပါက အခ်ိန္မဆုိင္းပဲ ခ်က္ခ်င္း ပယ္ဖ်က္ေပးမည္။

စာနယ္ဇင္းေတြ ဖတ္ရင္းနဲ႔ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္မွာ စာေပေဟာေျပာပြဲနဲ႔ စာေပေဆြးေႏြး၀ိုင္းေတြ လုပ္ၾကတဲ့သတင္းေတြ မျပတ္ေတြ႔ေနရတယ္။ ဟိုေရွးကေတာ့ နတ္ေတာ္လဆန္း တစ္ရက္ေန႔ တစ္ရက္တည္းပဲ စာေပေဟာေျပာပြဲနဲ႔ စာဆိုေတာ္ေန႔ က်င္းပၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မႏၲေလးက ဦးေလးလူထုဦးလွက နတ္ေတာ္လ တစ္လလံုးကို စာဆိုေတာ္လလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ လုပ္ၾကပါလို႔ စတင္လံႈ႕ေဆာ္ခဲ့တာေၾကာင့္ စာဆိုေတာ္ေန႔ ေက်ာ္လြန္သြားလည္း ေဟာေျပာပြဲေတြ ဆက္လုပ္ၾကတယ္။

ဆရာေတြ ေဖာင္းပြေန

အခုေတာ့ နတ္ေတာ္လ တစ္လတည္းသာ မကေတာ့ဘူး။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ၊ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ေတာေရာၿမိဳ႕ပါမက်န္ က်င္းပေနၾကတာကို ၀မ္းသာစရာ ေတြ႔ရတယ္။ ဦးေလးလွသာရွိရင္ သိပ္၀မ္းသာမွာ။ စာေပလႈပ္ရွားမႈ သတင္းမွန္သမွ် မလြတ္တမ္းဖတ္ရင္းနဲ႔ သတိထားမိတာေလးတစ္ခု ရွိပါတယ္။ နယ္တစ္နယ္မွာ စာေပလႈပ္ရွားမႈတစ္ခု လုပ္တဲ့သတင္းကို ေရးၾကရာမွာ ဥကၠ႒ ဆရာေမာင္ဘယ္သူက သဘာပတိလုပ္ၿပီး အတြင္းေရးမွဴး ဆရာေမာင္ဘယ္၀ါက အခမ္းအနားမွဴး လုပ္တယ္။ ဆရာေမာင္ျဖဴ၊ ဆရာေမာင္နီ၊ ဆရာေမာင္နက္၊ ဆရာေမာင္ျပာ၊ ဆရာေမာင္၀ါ၊ ဆရာေမာင္ညိဳ၊ ဆရာေမာင္စိမ္းတို႔က စာတမ္းဖတ္ၾက၊ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ဆရာေမာင္ခရမ္းေရာင္နဲ႔ ဆရာေမာင္ပန္းေရာင္တို႔က ကဗ်ာ႐ြတ္ၾကတယ္ စတဲ့ အေရးအသားမ်ဳိးေတြကိုခ်ည္း ေတြ႔ရတယ္။ သတင္းတစ္ပုဒ္အေနနဲ႔ "လိုတိုရွင္း" မျဖစ္သလို၊ ဆရာဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကလည္း ေဖာင္းပြေနသလို ထင္မိတယ္။

ေျခသည္းလွီးတဲ့ ဆရာကေတာ္

ေျပာရတာ အားနာပါတယ္။ ကိုယ္က စာဖတ္မႏွံ႔စပ္ေတာ့ ေဖာ္ျပထားတဲ့နာမည္ေတြ အားလံုးေလာက္နီးပါးဟာ ကိုယ္မၾကားဖူးတဲ့ နာမည္ေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ႀကိဳးစားၿပီး စာကိုႏွံ႔စပ္ေအာင္ ဖတ္မွျဖစ္ေတာ့မယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတိေပးရတယ္။ တစ္ဆက္တည္း ေျပာခ်င္တာေလးတစ္ခု ႀကံဳတုန္း ေျပာလိုက္ပါဦးမယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားက ယဥ္ေက်းလြန္းတာလား၊ နိ၀ါတတရား ထားလြန္းတာလားေတာ့ မသိဘူး။ ဆရာအေခၚ သိပ္ကို ရက္ေရာလြန္းတယ္လို႔ စိတ္ထဲစြဲထင္ေနတဲ့ အေၾကာင္းပါ။ ကားဆရာ၊ ဆိုက္ကားဆရာ၊ ပန္းရံဆရာ၊ လက္သမားဆရာ၊ ဆံပင္ညႇပ္ဆရာ စသျဖင့္ လူေတြ႔တိုင္း ဆရာေခၚတာ အက်င့္ႀကီးတစ္ခုလို ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္က မႏၲေလးမွာ ရပ္ကြက္ထဲလွည့္ၿပီး ေျခသည္းလက္သည္းလွီး၊ နဖာကေလာ္လုပ္တဲ့ ပုေဏၰးမေတြ ရွိပါတယ္။ သူတို႔ကို ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ "ဆရာကေတာ္" လို႔ ေခၚၾကတယ္။

သခင္ေခၚရာက ကူးစက္တာလား

အသက္ႀကီးလာေတာ့ သူမ်ားေတြက "ဆရာကေတာ္၊ ဆရာကေတာ္"နဲ႔ ေခၚတာၾကားတိုင္း ေျခသည္းလွီးတဲ့ ဆရာကေတာ္ေတြကို မ်က္စိထဲျမင္ၿပီး က်ိတ္ၿပံဳးမိတာခ်ည္းပါပဲ။ လူေတြ႔တိုင္း ဆရာေခၚတဲ့အက်င့္ဟာ ေရွးပေ၀သဏီကတည္းက ရွိခဲ့တဲ့ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈလား၊ သူ႔ကြၽန္ဘ၀မွာ မ်က္ႏွာျဖဴေတြကို သခင္ေခၚရာက ကူးစက္သြားတာလား၊ ဖက္ဆစ္ေတြကို မာစတာေခၚရာက ႏႈတ္အက်င့္ ျဖစ္သြားတာလား ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာၾကည့္ဖို႔ေတာ့ ေကာင္းတယ္။ ဆရာ၊ ဆရာနဲ႔ ေျပာၾကေရးၾက တာေတြေတြ႔တိုင္း စိတ္ထဲမွာ ဘ၀င္မက် ျဖစ္မိတယ္။ ေကာင္းတဲ့အက်င့္တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ဘူးလို႔လည္း စိတ္မွာထင္မိတယ္။

ေသြးနထင္ေရာက္ ျဖစ္တတ္တယ္

အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေပၚ မူတည္ၿပီး ေကာင္းတဲ့အက်င့္ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ထင္တာပါ။ ပထမအခ်က္ကေတာ့ ဆရာ၊ ဆရာနဲ႔ အေခၚခံရပါမ်ားေတာ့ အေခၚခံရသူဟာ အလုိလိုေနရင္း ေသြးနထင္ေရာက္ၿပီး ေျမာက္ႂကြေျမာက္ႂကြ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ႐ံုးတစ္႐ံုးကို ကိစၥရွိလို႔ သြားတဲ့အခါ ေတြ႔တဲ့ျပာတာကုိျဖစ္ျဖစ္၊ စာေရးေလးကုိျဖစ္ျဖစ္၊ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးၿပီး ဆရာ၊ ဆရာနဲ႔ ဆရာခ်င္းထပ္ေအာင္ ေခၚတဲ့အခါက်ေတာ့ ပင္ကို႐ိုးသားတဲ့လူေတာင္ ဆရာဆိုတဲ့ အေခၚနဲ႔လိုက္ေအာင္ အာဏာပါ၀ါ ျပခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ ၀င္လာၿပီး ဟိန္းတာေဟာက္တာေတြ လုပ္တတ္သြားပါတယ္။ ေဆး႐ံုေပါက္ေစာင့္တဲ့ ဒရ၀မ္ေတာင္ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ရင္ေကာ့ၿပီး တံခါး၀မွာ ရပ္လိုက္ရင္ အလိုလုိရွိန္ၿပီး ႐ို႐ိုက်ဳိးက်ဳိးနဲ႔ တံခါးဖြင့္ေပးေလ့ ရွိပါတယ္။ ေၾကာက္သလိုလို၊ ႐ြံ႕သလိုလိုနဲ႔ သူ႔ကုိ ဆရာေခၚၿပီး ၀င္ပါရေစလို႔ သြားေျပာရင္ေတာ့ "ဒါလူနာေတြ႔ခ်ိန္ မဟုတ္ဘူး" ဆိုၿပီး မာန္မဲလႊတ္လိုက္မွာ ေသခ်ာတယ္။ ထပ္ၿပီး မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ေတာင္းပန္ရင္လည္း "ဆရာ၀န္ႀကီး ေရာင္းလွည့္ေနတယ္၊ ဘယ္သူမ ွမ၀င္ရဘူး" လို႔ ေဟာက္ဦးမွာပါပဲ။

ကၽြန္စိတ္

လူေတြ႔တုိင္း ဆရာေခၚတဲ့အက်င့္ ျဖစ္ေနသူနဲ႔ ပတ္သက္တာက ဒုတိယအခ်က္ပါ။ ေဆး႐ံုက ဒရ၀မ္ကုိေတာင္ ဆရာေခၚတဲ့အက်င့္ ျဖစ္ေနသူဟာ ဘယ္သူ႔ေတြ႔ေတြ႔ ဆရာေခၚလိုက္မွာပဲ။ ၾကာရင္ လူတိုင္းဟာ ေၾကာက္ရမယ့္လူ၊ "ခယ၀ယ" လုပ္ရမယ့္လူလုိ႔ခ်ည္း ထင္မွတ္ၿပီး အလိုလုိေနရင္း "သိမ္ငယ္စိတ္" (inferiority complex)ေတြ ၀င္လာတတ္ပါတယ္။ သိမ္ငယ္စိတ္ ၀င္လာတာနဲ႔တစ္ၿပိဳင္နက္ ကုိယ္ရည္ကုိယ္ေသြး၊ ကုိယ္စြမ္းကုိယ္စေတြပါ အလုိလို က်ဆင္းသြားေလ့ ရွိပါတယ္။ ကြၽန္စိတ္ဆိုတာ သိမ္ငယ္စိတ္က ေပါက္ဖြားလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

သခင္စိတ္

နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္မွာ ကြၽန္သေပါက္ဘ၀နဲ႔ သားစဥ္ေျမးဆက္ ႏွစ္ေပါင္းရာေက်ာ္ ေနခဲ့ရေလေတာ့ လူေတြမွာ အနည္းနဲ႔အမ်ား ဆိုသလုိ ကြၽန္စိတ္ေတြ ရွိေနၾကတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုးေခတ္မွာ၊ ျမန္မာဆိုတာ ကြၽန္လူမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ထီးကုိယ့္နန္း ကုိယ့္ၾကငွန္းနဲ႔ အဆင့္ျမင့္တဲ့ ကုိယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ေနခဲ့ၾကတဲ့ သခင္လူမ်ဳိး ျဖစ္တယ္ဆိုတာကုိ သတိေပးဖို႔အတြက္ အဖြဲ႔၀င္တုိင္းရဲ႕ နာမည္ေရွ႕မွာ "သခင္" တပ္ၿပီး၊ သခင္ႏု၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္သန္းထြန္းလို႔ ေခၚခဲ့ၾကတာ ျဖစ္တယ္။ "မင္းတို႔ဆရာကိုေလ၊ စာရင္းတုိ႔ကာသာ ထားလိုက္ေပေတာ့" လို႔ ဆိုခဲ့တဲ့ ဆရာႀကီးဦးလြန္းေတာင္ တပည့္ေတြ ဆင္ႏႊဲတဲ့ တုိက္ပြဲတိုင္း ေရွ႕ကမားမားမတ္မတ္နဲ႔ ပါၿမဲျဖစ္တဲ့အတုိင္း "သခင္ကုိယ္ေတာ္မိႈင္း" ျဖစ္သြားခဲ့ရပါတယ္။

ဇြတ္႐ိုက္မသြင္းသင့္

ယဥ္ေက်းတယ္ဆိုတာ အင္မတန္ လိုလားအပ္တဲ့အရာ ျဖစ္တယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက ေအာက္က်ဳိ႕တာ၊ ႏွိမ့္ခ်တာကုိ ယဥ္ေက်းမႈလို႔ ထင္မွတ္မွားေနၾကၿပီး၊ ေအာက္က်ဳိ႕ႏွိမ့္ခ်စိတ္ထားဖို႔ သြန္သင္ဆံုးမေလ့ ရွိၾကတယ္။ "လူ႔ေအာက္က်ဳိ႕လို႔ မေသပါဘူး" ဆိုတဲ့ ဆို႐ိုးစကားေတာင္ ရွိခဲ့တယ္။ ေအာက္က်ဳိ႕လြန္း၊ ႏွိမ့္ခ်လြန္းတဲ့ စိတ္ကေနၿပီး "ကြၽန္စိတ္" ေပါက္ဖြားလာရတာလို႔ ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ သေဘာမက်ပါဘူး။ ပလႊား၀င့္၀ါ မရွိတာ၊ ေမာက္မာေစာ္ကား မရွိတာ အင္မတန္ ေကာင္းတယ္။ ဒါမ်ဳိးကုိ အားေပးရမွာ။ ဒီစိတ္ဓာတ္မ်ဳိး ေမြးရမွာ။ ေအာက္က်ဳိ႕တာ၊ ႏွိမ့္ခ်တာေတာ့ အားမေပးသင့္ဘူး။ ကေလးေတြေခါင္းထဲ ဇြတ္႐ိုက္မသြင္းသင့္ဘူး။

ထိုက္တန္တဲ့ ေလးစားမႈ

လူယဥ္ေက်းဆုိတာ တစ္ဖက္သားကုိ လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ တန္ဖိုးထား ေလးစားတတ္ျခင္းကုိ ေခၚတာျဖစ္တယ္။ တစ္ဖက္သားရဲ႕ အေပၚယံ ပကာသန အေဆာင္အေယာင္ေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး "ခယ၀ပ္တြား" ဆက္ဆံတာကုိ ေခၚတာမဟုတ္ဘူး။ ျပာတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဆုိက္ကားသမားပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ယုတ္စြအဆံုး သူေတာင္းစားပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူသားအေနနဲ႔ ၾကည့္ျမင္ၿပီး၊ လူသားအေနနဲ႔ ထိုက္သင့္တဲ့အေလ်ာက္ ေလးစားမႈေပး ဆက္ဆံတာဟာ ယဥ္ေက်းျခင္း ျဖစ္တယ္။ ဘယ္သူ႔ကုိမဆုိ ေအာက္က်ဳိ႕ႏွိမ့္ခ်ၿပီး ဆက္ဆံဖို႔ မလိုဘူး။ ထုိက္တန္တဲ့ ေလးစားမႈေပးဖို႔သာ လိုတယ္။

ဆင္းရဲရင္ မကန္ေတာ့ခ်င္

မွန္တာေျပာရရင္ လူအခ်င္းခ်င္း လူလို႔ျမင္ၿပီး ေလးေလးစားစား တန္ဖိုးထားတာမ်ဳိး ေတြ႔ရခဲတယ္။ ပိုက္ဆံေငြေၾကးလို၊ ရာထူးအာဏာလို၊ အေပၚယံ ပကာသနေတြကုိၾကည့္ၿပီး ဆက္ဆံၾကတာပဲ အေတြ႔ရမ်ားတယ္။ ေသြးမေတာ္၊ သားမစပ္တဲ့ ေငြရွိသူ၊ ဂုဏ္ျဒပ္နဲ႔ ရာထူးအာဏာရွိသူကုိ အခါႀကီးရက္ႀကီးေရာက္တိုင္း မေမ့မေလ်ာ့ ႏွစ္စဥ္ယဥ္ေက်းမႈ အရဆိုၿပီး သြားကန္ေတာ့တတ္ၾကေပမယ့္ ေငြမရွိ၊ ရာထူးအာဏာမရွိ ဆင္းရဲမြဲေတတဲ့ ေဆြမ်ဳိးရင္းခ်ာမ်ားကုိေတာ့ ကန္ေတာ့ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္ၾကတာ မ်ားတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာ လူအခ်င္းခ်င္း လူလိုျမင္ၿပီး လူလိုေလးစား တန္ဖိုးထားတတ္ျခင္းကုိ ေခၚတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားေစဖို႔ကုိပဲ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။

လူထုစိန္၀င္း

ေလာရွည္ မွတ္ခ်က္ ။ ။ ၀န္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား (ဟုိတယ္၊ စားေသာက္ဆုိင္၊ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရး စသည္) မွာေတာ့ သခင္စိတ္အသြင္းလြန္ၿပီး နင္လဲလူ၊ ငါလဲလူ မသိဘူး၊ မရွိဘူး၊ ကုန္ၿပီဆုိၿပီး ဘုမေတာမိေစဖုိ႔ အေရးႀကီးလွပါတယ္။

လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း ပံုစံသစ္၏ သာဓက တစ္ခု

2010-03-11T23:29:00.001-08:00

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ လူျဖဴသီးသန္႕ စားေသာက္ဆုိင္မ်ား၊ အရက္ဆုိင္မ်ား၊ ကပြဲခန္းမမ်ား၊ အားကစား ကလပ္မ်ားႏွင့္ အမ်ားသံုး ယာဥ္၊ ရထား (ဘတ္စ္ကား စသည္) မ်ားစသျဖင့္ လူမည္းမ်ားကုိ လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံသည့္ ေခတ္တစ္ေခတ္ ရွိခဲ့ဖူးသည္။ တဖန္ ၿဗိတိသွ်ေခတ္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္လဲ ပထမတန္း (မီးရထား) တြဲမ်ားကို လူျဖဴသီးသန္႕ဟု ကန္႕သတ္ခဲ့သျဖင့္ ကန္႕ကြက္မႈမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ရသည္။ လူ႕သမုိင္းတေလွ်ာက္ ေပၚေပါက္ခဲ့မွ် အထက္ပါ လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း (racial discrimination) အားလံုးသည္ လူမ်ိဳးစုတစ္စုက ၄င္းတုိ႕ႏွင့္ မတူသည့္ အျခားလူမ်ိဳးစုတစ္စုကုိ ႏွိမ္ခ် ဆက္ဆံမႈမ်ား (inter-racial discrimination) သာ ျဖစ္ၾကသည္။ ယခု ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ႏွိမ္ခ်ဆက္ဆံတတ္ေသာ အျခင္းအရာတစ္မ်ိဳး ေပၚေပါက္လွ်က္ရွိသည္ဟု စာေရးသူ သံသယ ျဖစ္မိသည္။ လူမ်ိဳးတူျခင္း လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းကုိ လူမ်ိဳးတြင္း လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း (intra-racial discrimination) ဟု အမည္တပ္ၿပီး ၄င္းသာဓက တစ္ခုကုိ ယခု စာတမ္းငယ္တြင္ ေဆြးေႏြးမည္ ျဖစ္သည္။

စင္ကာပူႏုိင္ငံ Informatics ေက်ာင္း၀န္းအတြင္းရွိ Prometic စာေမးပြဲ ဌာနသုိ႕ ေျဖဆုိရန္ရွိေသာ စာေမးပြဲတစ္ခုအတြက္ မိတ္ေဆြတစ္ဦးက လြန္ခဲ့ေသာ ရက္သတၱပါတ္က သြားေရာက္စံုစမ္းရာ စာေရးသူ လုိက္ပါသြားခဲ့သည္။ အဆုိပါ ဌာနအတြင္းသို႕ စာေရးသူတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ ျမန္မာလုိ စကားေျပာဆုိရင္း ၀င္သြားၾကရာ ေကာင္တာတြင္ ထုိင္ေနေသာ အမ်ိဳးသမီးက စိတ္မရွည္ေသာ ေလသံ၊ မ်က္ႏွာ ၁၀၂၄ ေခါက္ခ်ိဳးျဖင့္ "Passport Only" တစ္ခြန္းတည္းသာ ျပန္လည္ ေျပာဆုိၿပီး စကားေျပာဆုိမႈကို ရုိင္းပ်စြာျဖင့္ ရပ္လုိက္ပါသည္။ (ရပ္လုိက္ပါသည္ဆုိသည္မွာ ေနာက္ထပ္ စာေရးသူတုိ႕ ဘာေျပာေျပာ ဘာမွ ျပန္မေျပာေတာ့ျခင္းကို ဆုိလုိသည္။) သုိ႕အတြက္ စာေရးသူႏွင့္ စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြ ဒီအတုိင္း ျပန္လာခဲ့ရသည္။ စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြမွ ၄င္းဌာနကုိ ဖုန္းဆက္သြယ္ ေမးျမန္းရာတြင္လဲ "I told you, 'passport only'" ဟု ျပန္လည္ ေအာ္ဟစ္ ေျဖၾကားခဲ့သည္။ (တယ္လီဖုန္း ေခၚဆို၍ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားျဖင့္ ေျပာဆုိရာတြင္ ၿဗိတိသွ် ကုိလုိနီ ပညာေရးစနစ္ ေလာင္းရိပ္မိခဲ့ေသာ ျမန္မာႏွင့္ ဖိလစ္ပုိင္အမ်ားစုသည္ အျခား အာရွသား အမ်ားစုထက္ ပုိမုိ ယဥ္ေက်းေသာ အဂၤလိပ္စာကုိ သံုးႏႈန္းတတ္ၾကသည္။ အဂၤလိပ္စကားကုိ ေဒသသံ၀ဲ၀ဲႏွင့္ ေျပာဆုိရာတြင္ ျမန္မာ၀ဲႏွင့္ ဖိလစ္ပုိင္တုိ႕၏ စပိန္၀ဲမွာ ခြဲျခားရလြယ္ပါသည္။)

စာေမးပြဲ ေျဖဆုိသည့္ ေန႕သို႕ ေရာက္ေသာ္အခါ စာေရးသူလဲ အဆုိပါ မိတ္ေဆြႏွင့္ ေခတၱလုိက္ပါသြားခဲ့သည္။ စာေရးသူ သတိထားမိသည္မွာ ၄င္းအမ်ိဳးသမီးသည္ စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးကုိ စကားေျပာဆုိတုိင္းတြင္ ေအာ္ေငါက္ ေျပာဆုိသေလာက္ အျခား လူမ်ိဳးျခားမ်ားကုိ ေျပာဆုိရာတြင္ အတန္ပင္ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ ရွိလွသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ (ႏိႈင္းယွဥ္ရန္အေနႏွင့္ အဆုိပါဌာနမွ စင္ကာပူ ႏုိင္ငံသားဟု ယူဆရေသာ တရုတ္ အမ်ိဳးသမီးသည္ မည္သူ႕ကုိမဆုိ ျငင္ျငင္သာသာ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ ေျပာဆုိသျဖင့္ စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြကုိ သူမ ေအာ္ေငါက္ေနျခင္းမွာ လုပ္ငန္း လုိအပ္ခ်က္အရ မဟုတ္ဟု စာေရးသူ ေကာက္ခ်က္ဆြဲသည္။)

တဖန္ ကြန္ပ်ဴတာစနစ္ အမွားအယြင္းတစ္ခုေၾကာင့္ စာေရးသူ မိတ္ေဆြႏွင့္ ၄င္း၀န္ထမ္းမ်ား စကား ေျပာဆုိရန္ရွိသျဖင့္ သူမအား ကူညီရန္ စာေရးသူ အနားကပ္သြားေသာအခါ ကုိယ္၊ ႏႈတ္ အမူအရာ အားျဖင့္ ရုိင္းပ်စြာ ေမာင္းထုတ္ခဲ့သည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ ေစာ္ကားရာေရာက္သည့္ အမူအရာမ်ား ျပသသည့္အတြက္ ၄င္းကုိ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈကို မသိေသာ၊ စိတ္တုိလြယ္ေသာ လူမ်ိဳးျခား တစ္ဦးအျဖစ္သာ စာေရးသူ ထင္ခဲ့မိသည္ (၄င္းစကားမ၀ဲပါ)။ ၄င္း၏ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ တရုတ္အမ်ိဳးသမီးက စာေရးသူအား ယဥ္ေက်းစြာ ေတာင္းပန္၍ အျပင္ထြက္ခုိင္းပါသည္။

စာေရးသူမိတ္ေဆြသည္ ၄င္းကုိ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ စကားလာေျပာသည့္သူကုိ ေတြ႕ေတာ့မွ ၄င္းျမန္မာမွန္း ရိပ္မိသည္ဟု တအံ့တၾသ ျပန္ေျပာပါသည္။ အထက္ပါ ျဖစ္ရပ္အၿပီးတြင္ အဆုိပါ ဌာနသုိ႕ စာေမးပြဲအတြက္ စံုစမ္းရန္ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ အျခား ျမန္မာ စကားေျပာသူ မိတ္ေဆြမ်ား (စာေရးသူ၏ ယခင္ အခန္းေဖာ္ ကရင္လူမ်ိဳး တစ္ဦးအပါအ၀င္) က ၄င္းတုိ႕အားလဲ ရုိင္းပ်စြာျဖင့္ "Everything is in the web-site" ဟု ေအာ္ထုတ္ေၾကာင္း၊ ၄င္းတုိ႕ web-site down ေနသည္ဟုပင္ ျပန္လည္ ရွင္းျပ၍ မရပဲ ေမာင္းထုတ္ေၾကာင္း လာေရာက္ ေျပာျပဖူးသည္ကုိ တဆက္တစပ္တည္း အမွတ္ရလာပါေတာ့သည္။

ထုိ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီး ဘာျဖစ္ေနပါသနည္း၊ စာေရးသူ မသိပါ။ စာေရးသူ သိသည္မွာ ၄င္းသည္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကို ေကာင္းစြာ ၀န္ေဆာင္မႈ မေပး၊ ရုိင္းျပစြာ ဆက္ဆံသည္၊ မတတ္သာ၍ ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးရလွ်င္ အတတ္ႏုိင္ဆံုး ရုိင္းျပေသာ မ်က္ႏွာ၊ ကုိယ္၊ လက္ အမူအရာျဖင့္ ေပးသည္၊ လူမ်ိဳးျခားမ်ားကုိမူကား ေကာင္းေသာ ၀န္ေဆာင္မႈကို ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕စြာ ေပးေနသည္။ ၄င္းသည္ လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း စစ္စစ္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ (ထုိကိစၥအတြက္ လူမ်ိဳးျခားမ်ားကို မုန္းတီးရန္ မလုိေခ်။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ၄င္းတုိ႕က ျမန္မာမ်ားကို ႏွိမ္ပါဟု မေတာင္းဆုိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။)

အထက္ပါ ဥပမာ အျပင္ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းမွန္း သိသည္ႏွင့္ လမ္းေပ်ာက္ေနသည္ကို လမ္းမျပေပးခ်င္ေတာ့ေသာ သူ၊ ေစ်းေလွ်ာ့ေရာင္းေသာ ေစ်းဆုိင္ကုိ မေျပာျပခ်င္ေတာ့ေသာ ပစၥည္းေကာင္း၊ ေစ်းေကာင္းရလာသူ၊ အခြင့္အေရးေကာင္းရွိေသာ အလုပ္တုိ႕ကို တဆင့္စကား မပါးခ်င္ေတာ့ေသာ သူ (၄င္းတုိ႕ ကုိယ္တုိင္က အဆုိပါ အလုပ္အကုိင္ထက္ အဆင့္ျမင့္ေသာ ေနရာတြင္ အလုပ္လုပ္ေနသျဖင့္ အဆုိပါအလုပ္အား ေလွ်ာက္ထားျခင္း မျပဳ)၊ ေကာင္းမြန္ေသာ ၀န္ေဆာင္မႈ မေပးေတာ့ေသာ စားေသာက္ဆုိင္ အမႈထမ္းမ်ား၊ ေစ်းေရာင္းခ်သူမ်ား အေရာင္းဆုိင္ ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ အျခား ဧည့္ခံေကာင္တာ ၀န္ထမ္းအမ်ားအျပားကုိလဲ စာေရးသူ ေတြ႕ခဲ့ဖူးသည္။ တဖန္ သတိထားမိသည္မွာ ၄င္းတုိ႕သည္ လူမ်ိဳးျခားမ်ားကိုမူကား ေကာင္းမြန္စြာ ဆက္ဆံ ေျပာဆုိ ကူညီၾကသည္ကုိ ေတြ႕ရေလသည္။

လူတုိင္းအား တေျပးညီ ရုိင္းျပေနသည္မွာ မေကာင္းေသာ အျခင္းအရာ ျဖစ္သည္။ လူတုိင္းအား တေျပးညီပင္ ေကာင္းေသာ ၀န္ေဆာင္မႈ မေပးသည္မွာလဲ မေကာင္းေသာ အျခင္းအရာပင္ ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ လူတစ္စုကို ေကာင္းေသာ ၀န္ေဆာင္မႈေပးလွ်က္ အျခားတစ္စုကို ေကာင္းေသာ ၀န္ေဆာင္မႈ မေပးျခင္းမွာကား လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကို ေစာ္ကားမႈ တစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းပင္တည္း။

ယခုတင္ျပခဲ့ေသာ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း သာဓကမ်ား၏ အေၾကာင္းရင္းကုိ စာေရးသူ မသိေသာ္လည္း လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းသည္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအေပၚ က်ဴးလြန္သည့္ အဆုိးရြားဆံုးေသာ ရာဇ၀တ္မႈ တစ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ အသိုက္အ၀န္း တေန႕တျခား ႀကီးထြားလာသည္ႏွင့္အမွ် လူမ်ိဳးတြင္း လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခား ဆက္ဆံေသာ အျခင္းအရာသည္ ပုိ၍ အေရးပါလာမည္ျဖစ္သျဖင့္ လူမႈေရး သိပၸံ ပညာရွင္မ်ားအေနႏွင့္ စနစ္တက် ေလ့လာသင့္ေသာ ကိစၥတစ္ရပ္အျဖစ္ မီးေမာင္းထုိးျပလုိက္ရပါသည္။

မွတ္ခ်က္ ။ ။ တယ္လီဖုန္း၀ယ္စဥ္က ျမန္မာမွန္းသိ၍ ေစတနာပါပါႏွင့္ အေသအခ်ာ လုိက္လံ ရွင္းျပေသာ (စင္ကာပူႏုိင္ငံမွ) ၀န္ထမ္း အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္၊ ၾကာဇံေၾကာ္စားခ်င္ေသာ စာေရးသူ၏ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ သူ႕ဆုိင္မွာ မရေသာ ၾကာဇံေၾကာ္ကို ေၾကာ္ခုိင္းၿပီး ေရာင္းေပးေသာ (မေလးရွား အပန္းေျဖစခန္းတစ္ခုမွ) စားေသာက္ဆုိင္ ၀န္ထမ္း အစ္မႀကီး၊ စာေရးသူတုိ႕ မိသားစုကုိ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံု ရုိက္ေပးဖူးေသာ (ဆြစ္) စားေသာက္ဆုိင္တစ္ခုမွ စားပြဲထုိး အမ်ိဳးသမီးတုိ႕ႏွင့္ အခ်ိဳ႕ မမွတ္မိေတာ့ေသာ အားလံုးကို တေျပးညီ ဆက္ဆံသည့္ ျမန္မာ ၀န္ထမ္း အခ်ိဳ႕လဲ ရွိေၾကာင္း ျဖည့္စြက္ တင္ျပအပ္ပါသည္။

စာၾကြင္း ။ ။ ယခင္တေလာက ျမန္မာမ်ား (ကြမ္းေထြးသျဖင့္) အိမ္သာ၀င္ခြင့္မျပဳဟု စားေသာက္ဆုိင္တစ္ခုတြင္ ဆုိင္းဘုတ္တင္ရာ လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းဟု ဟုိးေလးတေၾကာ္ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။

Hula Girls

2010-02-01T05:38:00.000-08:00

ေရွးအစဥ္အလာကုိ ဖက္တြယ္ထိန္းသိမ္းရင္း အငတ္ခံမလား၊ ေခတ္စနစ္နဲ႕ ေလ်ာ္ညီေပမဲ့ အစဥ္အလာကေန ခြဲထြက္တဲ့ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး ပံုစံအသစ္ကုိ ခံယူက်င့္သံုးမလား။

ဒီေမးခြန္းရဲ႕ အေျဖကုိ ဒါရိုက္တာ ဆန္အိလီက ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ အကယ္ဒမီ ၅ ဆု ဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့ Hula Girls ဇာတ္လမ္းနဲ႕ ေျဖဆုိထားပါတယ္။

အဂၤလိပ္စာတန္းထုိး နမူနာ
၁၉၆၅ ခုႏွစ္က ျဖစ္ပါတယ္။ ေရွးယခင္ကတည္းက ေက်ာက္မီးေသြးတြင္းတူးေဖာ္ျခင္းလုပ္ငန္းနဲ႕ အသက္ေမြးလာခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ငယ္ကေလးဟာ ေက်ာက္မီးေသြးအစား ေရနံကုိ တုိးခ်ဲ႕အသံုးျပဳလာလုိ႕ စီးပြားေရး အခက္အခဲ ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ အေျမာ္အျမင္ႀကီးတဲ့ ေက်ာက္မီးေသြးကုမၸဏီဟာရာသီဥတုေအးလြန္းတဲ့ ၿမိဳ႕ကေလးကို ခရီးသြားၿမိဳ႕အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းဖုိ႕ ဟာ၀ုိင္ယီအက ကျပေဖ်ာ္ေျဖတဲ့ အပန္းေျဖရိပ္သာတစ္ခု ေဆာက္ဖုိ႕ ႀကံစည္ၾကပါတယ္။
ေရွးရုိးဆန္လြန္းတဲ့ ၿမိဳ႕ခံေတြ အျပင္းအထန္ ကန္႕ကြက္ေနတဲ့ၾကားက ေက်ာက္မီးေသြးတြင္း အာဏာပုိင္ေတြဟာ ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ေရွ႕ေရးအတြက္ (အလုပ္သမားေတြ ငတ္မသြားေရးအတြက္) အကသင္တန္းကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင ္ႀကိဳးစားခဲ့ၾကပါတယ္။ ကုမၸဏီရဲ႕ ေစတနာကုိ နားလည္သြားတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္စုကလဲ သူတုိ႕ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြ စား၀တ္ေနေရး ေျပလည္ဖုိ႕အတြက္ (ဂ်ပန္ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ သိပ္မဆုိင္တဲ့၊ ဗုိက္လႈပ္ကရတဲ့) ဟာ၀ုိင္ယီအကကုိ အခ်ိန္တုိအတြင္း ကျပတတ္ေအာင္ မိဘေဆြမ်ိဳး၊ ၿမိဳ႕ခံမ်ားနဲ႕ အတုိက္အခံလုပ္ၿပီး ႀကိဳးစားၾကတာကို အားတက္ၾကည္ႏူးဖြယ္ ရိုက္ျပထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဇာတ္ကားကုိ ၾကည့္ၿပီး ၀င္လာတဲ့ အေတြးကေတာ့ ...
ေရွးအစဥ္အလာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္းေတြကုိ မုိက္မုိက္မဲမဲ ဖက္တြယ္ ထိန္းသိမ္းရင္း အငတ္ခံ (အေသခံ) မလား၊ ေခတ္စနစ္နဲ႕ ေလ်ာ္ညီေပမဲ့ အစဥ္အလာကေန ခြဲထြက္တဲ့ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး ပံုစံအသစ္ကုိ ခံယူက်င့္သံုးၿပီး ရွင္သန္မလား။
ဆုိတာပါပဲ။
တခါတေလမွာ ေကာင္းတာေတြခ်ည္း ရယူဖုိ႕ မျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ရွင္သန္ဖုိ႕က ပုိအေရးႀကီးတယ္လုိ႕ပဲ စာေရးသူ ခံယူမိပါရဲ႕။
၁၀ မွတ္မွာ ၈.၅ မွတ္ေပးရမဲ့ ကားေကာင္းေလးပါ။ ျဖစ္ရပ္မွန္ကုိ အေျခတည္ၿပီး ရုိက္ကူးထားတာျဖစ္ၿပီး အဲဒီ အာဇာနည္ ေကာင္မေလးေတြရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ ေက်ာက္မီးေသြးတြင္း ၿမိဳ႕ငယ္ကေလးဟာ စီးပြားေရး အေျခပ်က္မသြားပဲ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဂ်ပန္ျပည္ရဲ႕ အေက်ာ္ၾကားဆံုး အပန္းေျဖစခန္းၿမိဳ႕ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အေကာင္းဆံုး ရုပ္ရွင္ဆု၊ အေကာင္းဆံုး ဒါရိုက္တာဆုအပါအ၀င္ အကယ္ဒမီ ၅ ဆု ဆြတ္ခူးထားတဲ့ ဂ်ပန္ဇာတ္လမ္းကေလးကုိ ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ၾကည့္လုိက္ၾကပါလုိ႕ တုိက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။

အေၾကာင္းျပခ်က္ မရွိျခင္း (ဟိုကၠဴ)

2010-01-28T18:53:00.000-08:00

အစကတည္းက
အေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိပဲ၊
ခုလဲ မရွိဘူး။

ယူတိုးပီးယားအိပ္မက္

2010-01-18T00:55:00.000-08:00

My Thoughts My Blog တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေသာ ေဆာင္းပါးကုိ ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကုိက္ညီသျဖင့္ မူရင္းေရးသားသူ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ (သတ္ပံုသတ္ညႊန္း အနည္းငယ္ ျပင္ဆင္သည္မွအပ) မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

တစ္ညမွာ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မက္ တစ္ခုမက္သည္။ အိပ္မက္သည္ ရွည္လ်ားလြန္း၍ အေသးစိတ္ႏိုင္လြန္းသည္။ အိပ္မက္ထဲမွ ဇာတ္ေကာင္သည္ ကၽြန္ေတာ္ပင္ျဖစ္ေနသည္။ ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္သည္ အင္ဂ်င္နီယာဘြဲ႕ကို ရရွိသည္။ ထိုျပင္ မဟာ အင္ဂ်င္နီယာဘြဲ႕ကို ထပ္ရသည္။ ထိုဘြဲ႕ရျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ အဂၤလန္ရွိ နာမည္ၾကီး တကၠသိုလ္တစ္ခုတြင္ အင္ဂ်င္နီယာ ဘာသာရပ္နဲ႔ မသက္ဆိုင္သလိုျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံႏွင့္ လူမႈေရး သိပၸံ ႏွစ္ဘာသာတြဲျဖင့္ မဟာ၀ိဇၹာဘြဲ႕တစ္ခု ထပ္ရသည္။ ထို႔ေနာက္ အေမရိကရွိ တကၠသိုလ္တစ္ခုမွ ထိုဘာသာရပ္ႏွစ္ခု အေၾကာင္းျပဳၿပီး ပါရဂူဘြဲ႕ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေဒါက္တာ ဖိုးသူေတာ္ ျဖစ္သြားသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာျပည္ျပန္လာသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္က်ေတာ့ အသက္သည္ သံုးဆယ္ေတာ္ေတာ္ ေက်ာ္ခဲ႔ၿပီ။ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ပထမဦးဆံုးအေနျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ သဟဇာတျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္နယ္ပယ္သို႔ျပန္သြားသည္။ ခဏေလာက္လုပ္ၾကည့္ၿပီး စိတ္မ၀င္စားေတာ့။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲျဖစ္ခ်င္ေနတာ တစ္ခုရွိသည္။ ဒါကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္သိသည္။ အဲ႔ဒီေနာက္ က်ေတာ္ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေရးပါတီတစ္ခုႏွင့္ခ်ိတ္ဆက္မိျပီး ပါတီေကာ္မတီ၀င္တစ္ေယာက္ျဖစ္လာသည္။ ပါတီတြင္ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳးႀကိဳးစားစားေဆာင္ရြက္၍ ပါတီ ဥကၠဌႏွင့္ လူႀကီးမ်ား၏ အားထားမႈကိုရရွိလာသည္။

က်ေတာ္ ပါတီ၀င္ၿပီးေနာက္တစ္ႏွစ္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပါတီ အာဏာရၿပီး ပါတီအႀကီးအကဲတစ္ဦး ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတျဖစ္သြားသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမ်ားလည္း ျပင္သင့္သည္မ်ား ျပင္ၿပီး၍ အေတာ္အတန္ ေျပာင္းလဲေနေသာ အခါသမယလည္းျဖစ္သည္။ ပါတီလူႀကီးသည္ သမၼတ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ သူ႕၏ ကက္ဘိနက္ အဖြဲ႕ ဖြဲ႕ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ့္အား ၀န္ႀကီး တစ္ေနရာေပးသည္။ သို႔ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ေလးဆယ္ မျပည့္ေသးခင္မွာပဲ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အသက္ငယ္ဆံုး ၀န္ႀကီးတစ္ပါး ျဖစ္လာသည္။ က်ေတာ္ တာ၀န္ယူရေသာ ၀န္ႀကီးဌာနက ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာန။

ပညာေရး၀န္ႀကီး ေဒါက္တာဖိုးသူေတာ္သည္ ႏိုင္ငံတကာတြင္လည့္လည္ၿပီး ပညာသင္ယူခဲ႔သူပီပီ အေျခခံအားေကာင္းေသာ ပညာေရးစနစ္ကို နားလည္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပညာေရးစနစ္မ်ားကို အေျခခံမွ စ၍ လိုအပ္သည္မ်ားကို တဆင့္ခ်င္းေျပာင္းလဲသည္။ ေက်းရြာမ်ား၏ မူလတန္းေက်ာင္းမ်ားထိ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်သြားၿပီး ဆရာ၊ဆရာမေလးမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးသည္။ ကေလးမ်ား၏ ပညာေရးအေပၚ စိတ္ပါ၀င္စားႏိုင္မႈႏွင့္ လိုက္ႏိုင္မႈမ်ားကို အေသးစိတ္သုေတသနျပဳသည္။ ထို႔ေနာက္ ပညာေရး ေကာ္မတီႏွင့္ ညွိႏိႈင္းၿပီး မူလတန္းအတြက္ အသင့္ေလ်ာ္ဆံုးေသာ ဖတ္စာ စာအုပ္ႏွင့္ လက္ေတြ႕လုပ္ေဆာင္ေရး စာအုပ္မ်ားကို စနစ္တက် ျပင္ဆင္သည္။ ထိုမွ တဆင့္ တဆင့္ခ်င္းတက္၍ အလယ္တန္း ႏွင့္ အထက္တန္းကို ေခတ္စနစ္ႏွင့္ အညီ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ တန္းတူ တန္းညိွၿပီး သင္ၾကားေရးစနစ္ႏွင့္ သင္ရိုးမ်ားကို အသစ္ျပင္ဆင္ဆြဲသည္။

ဤလုပ္ငန္း လုပ္ရပ္အားလံုးကို လႊတ္ေတာ္ ၂ ခုလံုးက အတည္ျပဳသည္။ လိုအပ္ေသာ ဘက္ဂ်က္မ်ားကိုလည္း ေဆာလ်င္စြာ ခ်ေပးသည္။ ပညာေရး အရွိန္အဟုန္မွာ သိသိသာသာၾကီး တိုးတက္လာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ိဳးသားပညာေရးသုေတသန အဖြဲ႔ကို ေသခ်ာဖြဲ႔စည္းၿပီး ႏွစ္စဥ္ တစ္ႏိုင္ငံလံုး တိုးတက္မႈမ်ား ကို အစီရင္ခံေစသည္။ တကၠသိုလ္ေကာလိပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အပြင့္သေဘာေဆာင္ေသာ ပညာေရးစနစ္ကို အစပ်ိဳးေပးသည္။ ဆရာမွ သင္ ေက်ာင္းသားမွ လိုက္မွတ္ စနစ္အားဖ်က္သိမ္းသည္။ ဆရာ ေက်ာင္းသား လြတ္လပ္စြာ ေဆြးေႏြးေတြးေခၚမႈ ပံုစံအား ဦးစားေပးသည္။ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ ၀တ္စား ဆင္ယင္ေစသည္။ အသိဥာဏ္ျမင့္မားၿပီး ပညာတတ္ ပီသေစရန္ စည္းကမ္းတင္းက်ပ္စြာ မထိန္းကြပ္ပဲ ေက်ာင္းသားအမ်ားလက္ခံႏိုင္ေအာင္ ပညာေပးအသိအျမင္ဇာတ္လမ္းမ်ိဳးႏွင့္ ေဆာင္းပါးမ်ားစြာ ေရးသားၿပီး လူငယ္ေက်ာင္းသားထု ၾကားျဖန္႔ေ၀သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ား အရင္ကလို မဆိုးမေပၾကေတာ့။ အရင္က ဖိုးသူေတာ္ ငယ္စဥ္ ေက်ာင္းတက္စဥ္က ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ဆိုးသည္။ ဆိုးသည္ဆိုသည္မွာ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားပံုစံ ဆိုးျခင္းမဟုတ္။ ကေလးဆန္ဆန္ ဆိုးျခင္းျဖစ္သည္။ ပံုစံမ်ားသည္လည္း ကေလးဆန္ၾကသည္။ စာေပသင္ၾကားမႈဆိုသည္ကို နားမလည္ၾက။ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ေက်ာင္းသြားမည္။ အတန္းလစ္ခ်င္လစ္မည္။ ဆရာေတြကို ရိုေသဟန္ေဆာင္၍ ဆရာလာလ်င္ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး မဂၤလာပါ ဆရာ ႏႈတ္ဆက္မည္။ စိတ္ထဲတြင္ မပါၾက။ ထံုးတန္းစဥ္လာႀကီး တစ္ခုလို ျပဳမႈၾကသည္။ ေက်ာင္းသား ၁၀၀ လွ်င္ ေက်ာင္းသား ၉၀ ေလာက္က တကၠသိုလ္၀င္တန္း ေအာင္၍ တကၠသိုလ္သို႕ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ လာတက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ပညာေရး၏ အႏွစ္သာရႏွင့္ တကၠသိုလ္၏ အႏွစ္သာရကို ဘြဲ႕ရသြားသည္ထိ သိမသြားၾကေခ်။ တည္ရွိေနေသာ တကၠသိုလ္မ်ားသည္လည္း ထိုသို႔ အႏွစ္သာရ သိရွိေအာင္ လုပ္မေပးႏိုင္ၾကေခ်။ တကၠသိုလ္မ်ားသည္ စက္ရံုၾကီးတစ္ရံုႏွင့္ တူေနၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ဘြဲ႔တံဆိပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကပ္ ထုတ္ကုန္ မ်ားျဖစ္ေနၾကသည္။

ထိုထြက္လာေသာ တံဆိပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးထုတ္ကုန္မ်ားသည္ ေစ်းကြက္တြင္ ေစ်းကြက္မ၀င္ ျဖစ္ေခ်သည္။ ေစ်းကြက္၀င္ေသာ္လည္း တန္ဖိုးခ်ျခင္းခံရသည္။ ထိုအရာ ျဖစ္စဥ္မ်ားအားလံုးကို သိႏွင့္ ခံစား ခဲ႔ႏွင့္ရေသာ ပညာေရး၀န္ၾကီး ေဒါက္တာ ဖိုးသူေတာ္သည္ တကၠသိုလ္စနစ္ႀကီးတစ္ခုလံုးကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္သည္။ အမ်ိဳးသား ပညာေရး သုေတသန ဌာန၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ႏိုင္ငံႏွင့္ အ၀န္း ဇုန္မ်ား သတ္မွတ္၍ ေဆာင္ရြက္သည္။ အစိုးရသည္ ပညာေရးကို မ်ားစြာအေလးေပးေနေသာ အခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပညာေရး ဘက္ဂ်က္ကိစၥအား လႊတ္ေတာ္မွ ခြင့္ျပဳသည္။ သက္ဆိုင္ရာ ျပည္နယ္တိုင္းေဒသအလိုက္ ပညာေရးဇုန္ စီမံကိန္းမ်ား ခြဲၿပီး အထူးဖြံၿဖိဳးေရး အေနျဖင့္ ေဆာင္ရြက္သည္။ ေအာင္ျမင္ျဖစ္ထြန္းမႈ၏ အသီးအပြင့္ကို မၾကာခင္ျမင္ရေခ်ေတာ့မည္။

သို႕ႏွင့္ ပညာေရး၀န္ၾကီး၏ လုပ္ႏိုင္ေသာပါ၀ါမ်ားကို သံုး၍အလုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ႔ေသာ္လည္း သူ၏ မူလ ပထမေက်ာင္းတက္ခဲ႔ရာ တကၠသိုလ္ျဖစ္ေသာ နည္းပညာဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္မွာ အားနည္းေနသည္။ ထိုကိစၥကို သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာ၀န္ႀကီးအား ေျပာဆိုေသာ္လည္း ၀န္ႀကီးသည္ အသက္အရြယ္ႀကီးေနသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ၀ိဇၹာ ဘြဲ တစ္ဘြဲ႕သာရခဲ႔၍ ႏိုင္ငံေရးေျခလွမ္းတြင္ ေတာ္ေသာေၾကာင့္ ၀န္ႀကီး ျဖစ္ေနၿပီး သူ႕လက္ေအာက္ ကိစၥကို မည္သို႕မွ် မတက္ႏိုင္ပဲ ျဖစ္ေနသည္။ ငယ္ရြယ္ေသာ ၀န္ႀကီးတစ္ပါး ေျပာသည္ကိုလည္း ေကာင္းမွန္းသိေသာ္လည္း လက္ခံေဆာင္ရြက္ျခင္းမျပဳခ်င္ပဲ တလြဲ မာနႀကီးေနသည္။ ပညာေရး၀န္ႀကီးသည္ ထို ကိစၥအတြက္ ရတက္မေအးျဖစ္ေနသည္။ တျခားတကၠသိုလ္ ကိစၥမ်ားတြင္မ်ားစြာ ေကာင္းမြန္ၿပီး ေဒသတြင္း ႏိုင္ငံမ်ား ပခံုးယွဥ္ႏိုင္ေနၿပီျဖစ္ေသာ္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္၏ အဓီက နည္းပညာအခန္းက႑မွ ပါ၀င္မည့္ နည္းပညာတကၠသိုလ္ ႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္မ်ားသည္ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ ဘာမွ ျဖစ္မလာေသးပါ။

ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားမွ နည္းပညာတကၠသိုလ္မ်ားတြင္ အာကသသိပၸံႏွင့္ဆိုင္ေသာ ပညာရပ္မ်ား မ်ားစြာ ျဖစ္ထြန္းေနၿပီး ၿဂိဳဟ္တု ေပါင္းမ်ားစြာ စမ္းသပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကခ်ိန္တြင္ မိမိႏိုင္ငံ၏ နည္းပညာ တကၠသိုလ္မ်ားသည္ စကၠဴျဖင့္ေလယာဥ္ပ်ံေခါက္သည္ကိုပင္ ၂ မ်ိဳးထက္ ပို၍ မသင္ေပးႏိုင္ေခ်။

ကံအားေလ်ာ္စြာ ေဒါက္တာဖိုးသူေတာ္တို႔ ပါတီသည္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ သမၼတ သက္တမ္းအတြက္ ဆက္လက္ အႏိုင္ရသြားသည္။ သမၼတႀကီးသည္ ပညာေရး၀န္ႀကီး၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို အထူးသေဘာက် ႏွစ္သက္၍ ပညာေရး၀န္ႀကီးအျပင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူးကိုပါ တြဲဖက္ေပးလိုက္သည္။ သမၼတႀကီး ၏ ၀န္ႀကီးခ်ုပ္ ရာထူး ေပးမႈအား ကန္႔ကြက္မႈမ်ားစြာ ရွိ၍ ျပည္သူ႕ဆႏၵ ခံယူပြဲျပဳလုပ္ၿပီး မဲခြဲ ဆံုးျဖစ္ရာ ျပည္သူ လူထုသည္ ေဒါက္တာဖိုးသူေတာ္၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားအား အထူးသေဘာက်၍ ကန္႔ကြက္မဲ မရွိ ေထာက္ခံမဲ မ်ားႏွင့္သာ ဆႏၵျပဳၾကရာ ေဒါက္တာဖိုးသူေတာ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပထမဦးဆံုး အသက္ငယ္ဆံုး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာေတာ့ အသက္ ၄၀ စြန္းရံုသာ ရွိေသးသည္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာေသာအခါ ပထမဦးဆံုးေဆာင္ရြက္ေသာ ကိစၥမွာ ျမန္မာျပည္တျပည္လံုးရွိ နည္းပညာတကၠသိုလ္မ်ားႏွင့္ ေကာလိပ္မ်ား၊ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္မ်ားႏွင့္ ေကာလိပ္မ်ား၏ ကိစၥျဖစ္သည္။ သင္ရိုးညႊန္းတန္းမ်ားကို အေျခခံ သီအိုရီမ်ားေလာက္သာ ခ်န္ထားခဲ႔ၿပီး က်န္ေသာ ေဟာင္းႏြမ္းေနၿပီးျဖစ္ေသာ သင္ရိုးညႊန္းတန္းမ်ားကို ျပင္ဆင္ၿပီး ေခတ္မီနည္းပညာ ဘာသာရပ္မ်ားျဖင့္ အစားထိုးေစသည္။ အမ်ိဳးသားသိပၸံႏွင့္နည္းပညာဗဟိုေကာ္မတီကို ဖြဲ႕စည္းၿပီး ဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္သည္။ အာကာသသိပၸံပညာကို အထူးစိတ္၀င္စားသည္ျဖစ္ရာ သက္ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားအား ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္မ်ား ( အေမရိက၊တရုတ္) သို႔ ေစလႊတ္ၿပီး ေလ့လာေစသည္။

ေလာရွည္ မွတ္ခ်က္ ။ လက္ေတြ႕တြင္ ဤသုိ႕လုပ္မရပါ။ မရသည့္ အေၾကာင္းရင္းမွာ ယခု သင္ရုိးညႊန္းတန္း စာအုပ္မ်ားသည္ ေခတ္မီေနၿပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ တဖန္ ေဇာက္ထုိးလန္သြားေသာ ဘာသာရပ္အခ်ိဳ႕မွလြဲ၍ သိပၸံပညာရပ္မ်ား၏ သင္ရုိးသည္ သိသိသာသာ မေျပာင္းလဲပါ။ သင္ရုိးစာအုပ္ ေရးသားျပဳစုသူမ်ား အႀကံျပဳသည့္ သင္ရုိးပံုစံအတုိင္း လုိက္နာသင္ၾကားျခင္း ရွိ၊ မရွိကေတာ့ သပ္သပ္ကိစၥျဖစ္သည္။

ကိုယ္တိုင္လည္း အာကာသသိပၸံႏွင့္ ရင္းႏွီးမႈရွိေအာင္ ေလတပ္သို႔သြား၍ ေလယာဥ္ေမာင္းသင္သည္။ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ အခ်ိဳ႕ ကန္႔ကြက္ေသာ္လည္း မဲဆႏၵႏွင့္ အႏိုင္ရယူၿပီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ ေလယာဥ္ေမာင္း သင္ၿပီး ေလယာဥ္ေမာင္းတက္ခဲ႔သည္။ ေလယာဥ္ေမာင္းတတ္သည္ႏွင့္ တၿပိဳက္နက္ အမ်ိဳးသားေလေၾကာင္းႏွင့္အာကာသဗ်ဴ႐ို တည္ေထာင္ၿပီး ေလေၾကာင္းပ်ံသန္းမႈဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားဆိုင္ရာ ဥပေဒမ်ားကို ပညာရွင္မ်ားအကူအညီရယူၿပီး ျပန္လည္ ျပင္ဆင္တည္းျဖတ္သည္။ ေနာက္ဆံုး ထြက္ရွိေသာ ဥပေဒသစ္အရ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ ကိုယ္ပိုင္ေလယာဥ္ပ်ံႏွင့္ ရဟတ္ယာဥ္ ၀ယ္ယူေမာင္းႏွင္ခြင့္ လိုင္စင္ ရရွိမည္ျဖစ္သည္။ ကိုယ္ပိုင္ ေလယာဥ္ကြင္း တည္ေဆာက္လိုသူမ်ားအေနျဖင့္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း တည္ေဆာက္ခြင့္ေပးမည္ မဟုတ္ပဲ ၅ ဦးစပ္ ေလယာဥ္ပ်ံကြင္းအေသးတစ္ခု တည္ေဆာက္ခြင့္ ေပးသည္။ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ကိုယ္တိုင္လည္း ကိုယ္ပိုင္ရဟတ္ယာဥ္တစ္စင္း ၀ယ္ထားၿပီး သြားခ်င္ လုပ္ခ်င္ေသာ ေနရာမ်ားသို႔ ခ်က္ခ်င္းသြားသည္။ လႊတ္ေတာ္မွ ေန၍ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ လုံၿခံဳေရးအတြက္ ရဟတ္ယာဥ္ ႏွစ္စင္း အေစာင့္အျဖစ္ ေပးထားသည္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ စာေပ၀ါသနာပါသည့္အားေလ်ာ္စြာ ပညာေရးဆိုင္ရာ ေဆာင္းပါးမ်ားႏွင့္ ရသ စာေပ မ်ားကို ေရးသားထုတ္ေ၀သည္။ ရသစာေပမ်ားမွာ ျပည္သူလူထု ပရိသတ္၏ အားေပးမႈကို မ်ားစြာ ခံရၿပီး စာေရး ဆရာတစ္ဦးအေနျဖင့္လည္း ျပည္သူခ်စ္ေသာ စာေရးဆရာျဖစ္ေနသည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္၏ အိမ္ေထာင္ေရး အေနျဖင့္ ပညာေရး၀န္ႀကီး ျဖစ္ခ်ိန္ထိ အိမ္ေထာင္မျပဳေသးပဲ လူပ်ိဳသိုး၀န္ႀကီးလုပ္ေနရာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မျဖစ္ခင္ေလးမွာပဲ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္သည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္၏ ခ်စ္သူက လက္ထပ္ခြင့္အား လက္ခံေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထိုလက္ထပ္ၿပီးေသာ ခ်စ္သူႏွင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ သူပိုင္ ရဟတ္ယာဥ္အား သူကိုယ္တိုင္ေမာင္းၿပီး အနားယူခရီးထြက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနရာမွ ေဘးမွ အေစာင့္ရဟတ္ယာဥ္ႏွစ္စီးက လိုက္မည္ ျပဳသည္ကို ေရဒီယိုစကား ေျပာခြက္မွ တဆင့္ လွမ္းတားၿပီး မလိုက္နဲ႔ မလိုက္နဲ႔ ဟု ေျပာလိုက္သည္။

' ေဟ့ေကာင္ ဘာကို မလိုက္နဲ႔ လဲ ' လို႔ အသံၾကား၍ ငါလို ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကို ဒီလိုျပန္ေျပာသလားဆိုၿပီး ေအာ္မည္ အျပဳတြင္ လန္႔ႏိုးသြားၿပီး ေဘးမွ အခန္းေဖာ္ ၏ ဘာကို မလိုက္နဲ႔ လဲဟု ေမးေသာအသံကို ေသခ်ာ စြာျပန္ၾကားလိုက္ရသည္။

ဤတြင္ အိပ္မက္ၿပီး၏…॥။

( က်ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ကူးေဆာင္းအိပ္မက္မွ်သာျဖစ္၍ သည္းခံ ခြင့္လႊတ္ၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။)

ဖိုးသူေတာ္

ေပ ၅၀၀၀ ျမင့္ေသာ ပန္းသီးပင္မ်ား ႏွင့္ သဒၵါအမွားမ်ား

2009-12-14T00:43:00.000-08:00

ဒီေန႕ထုတ္ The Voice ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၆ အမွတ္ ၆ (စာၾကမ္း) မွာ

"ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ေက်းလက္ေဒသ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးႏွင့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရးအတြက္ ကမၻာ့ဘဏ္ ဒုတိယ ဥကၠဌအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး ... ႏုိဘယ္ဆု ရရွိထားသူ ... စီးပြားေရး ပညာရွင္ Joseph E. Stiglitz ... ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ လာေရာက္မည္ ... ။"လုိ႕ ေဖာ္ျပပါရွိတာကို ဖတ္ရႈရပါတယ္။ အမွန္က "ကမၻာ့ဘဏ္ ဒုတိယ ဥကၠဌအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး ... ႏုိဘယ္ဆု ရရွိထားသူ ... စီးပြားေရး ပညာရွင္ Joseph E. Stiglitz ... ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ေက်းလက္ေဒသ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးႏွင့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရးအတြက္ လာေရာက္မည္ ... ။" လုိ႕ျဖစ္ရမွာပါ။

အဲဒါကုိ ျမင္ေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက သဒၵါေလ့က်င့္ခန္းထဲက ေပ ၅၀၀၀ ျမင့္ေသာ ပန္းသီးပင္မ်ားအေၾကာင္းကို သတိရမိပါတယ္။ ပုဒ္အထားအသိုျပင္တဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းမွာ ေမးခြန္းမွာ "ေပ ၅၀၀၀ ျမင့္ေသာ ပန္းသီးပင္မ်ားစုိက္ပ်ိဳးရန္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကုိ သက္ဆုိင္ရာက ရွာေဖြေနသည္။" လုိ႕ ေပးထားရင္ "ပန္းသီးပင္မ်ားစုိက္ပ်ိဳးရန္ ေပ ၅၀၀၀ ျမင့္ေသာ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကုိ သက္ဆုိင္ရာက ရွာေဖြေနသည္။" လုိ႕ ျပန္ေျဖေပးရတာမ်ိဳးေပါ့။ မဟုတ္ရင္ ပန္းသီးပင္ကပဲ ေပ ၅၀၀၀ ျမင့္သလုိလုိ။

အေရးႀကီးတာက နာမ၀ိေသသနေတြနဲ႕ ႀကိယာ၀ိေသသနေတြကို တတ္ႏုိင္သေလာက္ သူတုိ႕အထူးျပဳတဲ့ ပုဒ္ေတြ (နာမ္၊ နာမ္စား၊ ႀကိယာမ်ား) နဲ႕ ကပ္ေပးဖုိ႕ပါပဲ

အမွန္ျပင္ႏုိင္ၾကပါေစ။

ကန္စြန္းဥ (ဟကၠဴ)

2009-11-11T17:04:00.000-08:00

မႀကိဳက္တတ္ေပမဲ့

ေမေမျပဳတ္တဲ့ ကန္စြန္းဥ

နည္းနည္းစားခ်င္တယ္။

ေရွးထံုးလဲ ပယ္မွ - ၂

2009-10-20T01:49:00.000-07:00

ခ်စ္သူ ၂ ဦးတုိ႕ လက္ထပ္ဖုိ႕အတြက္ လက္ထပ္တဲ့ရံုးကုိ သြားၾကတာပါ။ အဲဒီမွာ ရွိတဲ့စာေရးမက ရုိးရာ အစဥ္အလာအတုိင္း လက္ထပ္ဖုိ႕ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ခ်က္ကုိ အတည္ျပဳလိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ဆီးႀကိဳ ေျပာၾကားပါတယ္။ ပထမဆံုးအေနနဲ႕ သတုိ႕သမီးရဲ႕ ခါးအရြယ္အစားကုိ ေမးၿပီး လိင္ဆက္ဆံမႈ ျပဳလုိ႕မရေအာင္ ေသာ့ပိတ္ထားလုိ႕ရတဲ့ ကိရိယာကုိ ထုတ္ေပးၿပီး မိန္းကေလးကို ၀တ္ခုိင္းပါတယ္။ သတုိ႕သားကုိ ေသာ့အပ္ပါတယ္။ (အလယ္ေခတ္မွာ စတင္တီထြင္ခဲ့တဲ့ အဲဒီကိရိယာက သတုိ႕သားအေနနဲ႕ သူပုိင္ဆုိင္တဲ့ သတုိ႕သမီးကုိ တျခားလူနဲ႕ ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းလုိ႕မရေအာင္ ေသာ့ခတ္ထားလုိ႕ရသလုိ၊ မဂၤလာမေဆာင္ခင္ကတည္းက ကုိယ္၀န္ရွိေနခဲ့ရင္လဲ သတုိ႕သမီးကုိ - ၀မ္းဗုိက္ကုိ ခ်ဳပ္ထားျခင္းျဖင့္ - ေသဆံုးေစႏုိင္ပါတယ္။)

သတုိ႕သမီးက အဲဒါနဲ႕ ေသာ့ခတ္ထားမခံႏုိင္ေၾကာင္း၊ အဓိပၸါယ္ လံုး၀မရွိေၾကာင္း ေျပာတဲ့အခါ စာေရးမက အုိ … ရုိင္းလုိက္တာ၊ ဘုရားစကား နားေထာင္ရမွာေပါ့ လုိ႕ ျပန္ေျပာပါတယ္။ (အင္း … ကေလးဆုိတာ လူႀကီးစကား နားေထာင္ရမွာေပါ့တုိ႕၊ ဆရာ/မကေျပာေနတာကို ကေလးေတြက နားေထာင္လုိက္ဖုိ႕ပဲ ရွိတယ္၊ ျပန္ေမးဖုိ႕ မရွိဘူးတုိ႕ကို ၾကားေယာင္ရင္း လြမ္းေတာင္ လြမ္းမိတယ္ေနာ္။) သတုိ႕သားက အဲဒါေတြ သူမလုပ္ခ်င္ေၾကာင္း ၀င္ေျပာတဲ့အခါမွာ ေရြးစရာလမ္းမရွိေၾကာင္း စာေရးမက ေဟာက္သံေလးစြက္လုိ႕ ျပန္ေျဖပါတယ္။ ခက္ပါလားေနာ္။

ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕၀န္ကို ဖုန္းဆက္ေခၚပါတယ္။ ၿမိဳ႕၀န္ဘာလုပ္ဖုိ႕တုန္းလုိ႕ သတုိ႕သားကေမးတာကုိ ျပန္မေျဖပဲ နင့္ဆိတ္ေတြဘယ္မွာလဲလုိ႕ စာေရးမရဲ႕ အသံထြက္လာပါတယ္။ ဘာ … ဆိတ္ ကေရာ ဘာလုပ္ဖုိ႕လဲလုိ႕ သတုိ႕သားက အံ့ၾသတႀကီး ျပန္အေမးမွာ ဆိတ္ ၇ ေကာင္ကုိ ရုိးရာ အစဥ္အလာအတုိင္း သတုိ႕သမီးရဲ႕ ဖခင္ကုိ ေပးဖုိ႕ (တင္ေတာင္းဖုိ႕) ေလဆုိတဲ့ စိတ္မရွည္တဲ့ ေလသံေလးကုိ ၾကားရပါမယ္။ သတုိ႕သားက သူငါနဲ႕ လက္ထပ္ခ်င္တာ၊ ငါသူ႕ကုိ ၀ယ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး ဆုိၿပီး ေဒါသသံ စြက္လာပါေတာ့တယ္။ ဒုကၡ၊ ဒုကၡ။

ၿမိဳ႕၀န္ေရာက္လာပါၿပီ။ သတို႕သားက ဘာေတြျဖစ္တာတုန္း ေမးေနခ်ိန္မွာ သတုိ႕သမီးကုိ ၿမိဳ႕၀န္ရဲ႕လူတစ္ေယာက္က ထမ္းေခၚသြားပါေတာ့တယ္။ သတုိ႕သားက ဘာလုပ္မလုိ႕တုန္း ေမးေတာ့ ပန္းဦးဆက္ဖုိ႕ ဆုိပဲ။ စာေရးမက ေျပာတာကေတာ့ မဂၤလာဦးညမွာ ေဒသအာဏာပုိင္ေတြက ပန္းဦးေခၽြတာလဲ ရုိးရာ အစဥ္အလာဆုိပဲ။ (တုိ႕ဗမာေတြ ပုဂံေခတ္ကတည္းက ေခတ္မီတယ္ေနာ္၊ ယဥ္ေက်းမႈ ေတာ္လွန္ေရးေတြ ဘာေတြလုပ္လုိ႕။) ဆိတ္ေတြသြားေပးၿပီး ေယာကၡမႀကီးဆီက ေထာက္ခံစာ ယူလာမွ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ လုပ္ေပးလုိ႕ရမယ္ဆုိပဲ။

အုိး … သတင္းဆုိးပါတဲ့။ ဘာမ်ားပါလိမ့္။ သတုိ႕သမီးက အပ်ိဳရည္ပ်က္ၿပီးသား ဆုိပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မေသမခ်င္း (သမၼာက်မ္းစာေဟာင္းအရ) ေက်ာက္တံုးနဲ႕ ပစ္ေပါက္သတ္ရမယ္ဆုိပဲ။ ေက်ာက္တံုးေတာင္ အသင့္ေရာင္းလုိက္ေသး။

စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး ဟာသလုပ္ထားတာေလးပါ။ သိပ္ရယ္ရပါသလား၊ အူေတာင္ ႏွိပ္ေနရသလား၊ ခဏရပ္ပါဦး။ ျမန္မာအသုိင္းအ၀ုိင္းမွာလဲ ရူးသြပ္မုိက္မဲတဲ့ ေရွးရုိး အစဥ္အလာေဟာင္းေတြကုိ အတင္း အဓမၼ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းေနၾကတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီလုိ လူသားမဆန္တဲ့ ကိစၥေတြ ပုိမုိ ဆုိး၀ါးမလာေအာင္၊ ပေပ်ာက္သြားေအာင္၊ လူသားမ်ားထက္ ပုိမုိလူသားဆန္တဲ့ လူ႕အသိုက္အ၀န္းကုိ ခ်ီတက္ၾကဖုိ႕ စာရႈသူတုိ႕နဲ႕ စာေရးသူ ေလာရွည္တုိ႕ အားလံုးမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေရွးထံုးလဲ (ပယ္ဖုိ႕လုိလာရင္) ပယ္မွ။

ကာေမသုမိစၦာစာရ အေၾကာင္း

2009-10-19T22:43:00.001-07:00

ျမန္မာ့ လူ႕အသုိက္အ၀န္းသည္ လိင္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အေလးအနက္ထားရွိေသာ လူ႕အသုိက္အ၀န္းျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶက်မ္းဂန္ပါ ကာေမသုမိစၦာစာရကံႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ သာသာထုိးထုိး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေရးသား ေဟာေျပာမႈမ်ား ေတြ႕ျမင္ေနရပါသည္။ ရဟန္းေတာ္တုိ႕၏ ၀ိနည္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေလးရာကုိ ယူရမည္မွာ ထံုးစံျဖစ္ေသာ္လည္း လူပုဂၢိဳလ္တုိ႕ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္ သင္ၾကားခ်က္မ်ားကုိ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ ထံုးစံအလိုက္ တစ္ေက်ာင္းတစ္ဂါထာ၊ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္း အနက္ဖြင့္ရန္ မသင့္ေလ်ာ္သည့္အေလ်ာက္ ဤေဆာင္းပါးတြင္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶက်မ္းဂန္လာ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ၏ သေဘာ၊ သဘာ၀ကုိ ေထရ၀ါဒ က်မ္းဂန္မ်ားႏွင့္ (အျပင္ ဗဟုသုတ မပါေစပဲ) တုိက္ဆုိင္ စစ္ေဆး၍ ရွင္းလင္း ေရးသားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ဆုိသည္ကုိ သူတပါး အိမ္ယာ မက်ဴးလြန္ျခင္းဟု အလြယ္ အဓိပၸါယ္ျပန္ဆုိႏုိင္ပါသည္။ ၄င္းသည္ အျဗဟၼာစရိယာ သိကၡာပုဒ္ (လိင္ကိစၥကုိ လံုး၀ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း) ႏွင့္ မတူပါ။ အျဗဟၼာစရိယာ သိကၡာပုဒ္ကုိ ၈ ပါးသီလ၊ ၁၀ ပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းသူ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ေခတၱခဏ (ယာယီ) ေဆာင္ယူ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ေသာ္လည္း ၄င္းသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ သီးသန္႕ ရည္ရြယ္သည့္ သိကၡာပုဒ္ျဖစ္သည္။ ကာေမသု မိစၦာစာရကံ ေျမာက္ရန္ အဂၤါ ၄ ပါး ျပည့္စံုရပါသည္။ ၄င္းတုိ႕မွာ

၁။ အုပ္ထိန္းသူရွိေသာ မိန္းမ ၂၀ ျဖစ္ျခင္း

၂။ မွီ၀ဲလုိသည့္စိတ္ရွိျခင္း

၃။ မွီ၀ဲရန္ အားထုတ္ျခင္း

၄။ သာယာျခင္း

တုိ႕ျဖစ္ၾကပါသည္။ မွီ၀ဲလုိသည့္ စိတ္ရွိျခင္း၊ မွီ၀ဲရန္ အားထုတ္ျခင္းႏွင့္ သာယာျခင္းတုိ႕မွာ ထပ္ဆင့္ ရွင္းလင္းဖြယ္ မလုိေသာ္လည္း မသြားလာထုိက္သည့္ မိန္းမ ၂၀ ကုိ ရွင္းလင္းရန္ လုိသည့္ အားေလ်ာ္စြာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶက်မ္းဂန္တုိ႕တြင္ ေအာက္ပါအတုိင္း စာရင္းျပဳစု ေရးသားထားပါသည္။

၁။ မာတုရကၡိတ- အမိအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၂။ ပိတုရကၡိတ- အဖအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၃။ မာတာပိတုရကၡိတ- မိဘႏွစ္ပါးအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ ၄။ ဘာတုရကၡိတ- ေမာင္ႀကီးေမာင္ငယ္ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၅။ ဘဂိနိရကၡိတ- အစ္မႀကီး အစ္မငယ္ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၆။ ဉာတိရကၡိတ- ေဆြမ်ိဳးအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၇။ ေဂါတၱရကၡိတ- အမ်ိဳးႏြယ္တူ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၈။ ဓမၼရကၡိတ- အတူေနသီတင္းသုံးေဖာ္ ေစာင့္ေရွာက္အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ (အထက္ပါ ၈ေယာက္ေသာ အုပ္ထိန္းသူရွိ မိန္းမမ်ားအား အတင္းအဓမၼ သြားလာက်ဴးလြန္ပါက ထုိမိန္းမမ်ားတြင္ ကာေမသုကံမထုိက္ဘဲ သြားလာလြန္က်ဴးသူ ေယာက္်ားမ်ားတြင္သာ ကံထုိက္သည္ဟု ဆုိပါတယ္။) ၉။ သာရကၡာ- ထိမ္းျမားေၾကာင္းလမ္းၿပီးသူ၊ လက္ထပ္ၿပီးသူ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၁၀။ သပရိဒ႑ာ- မင္းတုိ႔ေကာက္ယူရန္ သတ္မွတ္လ်က္ ဒဏ္ထားၿပီး အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၁၁။ ဓနတၳီတာ- ဥစၥာျဖင့္၀ယ္ယူလ်က္ မယားအျဖစ္ထားေသာ မိန္းမ၊ ၁၂။ ဆႏၵ၀ါသိနီ- သေဘာတူအလုိတူ၍ ညားေနေသာမိန္းမ၊ ၁၃။ ေဘာဂ၀ါသိနီ- စည္းစိမ္ေပး၍ ေပါင္းေဖာ္ေသာ မိန္းမ၊ ၁၄။ ၀ဋ၀ါသိနီ- ပုဆုိးေပး၍ (ပုဆုိးတန္းတင္ျပဳ၍) ေနေသာမိန္းမ၊ ၁၅။ ၾသဒ၀တၱကိနီဓရ- ခြက္လက္ဆုံခ်၍ မိဘႏွစ္ပါး ထိန္းျမားေပးေသာ မိန္းမ၊ ၁၆။ ၾသဘဋစုမၺဋာ- ေခါင္းခုကုိခ်၍ လင္မယားျဖစ္ေနေသာ မိန္းမ၊ ၁၇။ ဒါသီစဘရိယာစ- ကၽြန္လည္းျဖစ္ မယားလည္းျဖစ္ေသာ မိန္းမ၊ ၁၈။ ကမၼကာရီစ ဘရိယာစ- အမႈလုပ္လည္းျဖစ္ မယားလည္းျဖစ္ေသာ မိန္းမ၊ ၁၉။ ဓဇာဟဋာ- စစ္ေျမျပင္မွ ေဆာင္ယူခဲ့ေသာ မိန္းမ၊ ၂၀။ မုဟုတၱိကာ- တစ္ခဏမွ် ေပါင္းေဖာ္ရန္ ငွါးရမ္းထားေသာ ေခတၱမယားျဖစ္သူ မိန္းမ (အထက္ပါ ၁၂ေယာက္ေသာ မိန္းမတုိ႔တြင္ သြားလာက်ဴးလြန္ပါက ေယာက္်ားေရာ မိန္းမပါ ႏွစ္ဦးလုံး ကာေမသု မိစၦာစာရ ကံထုိက္သည္ဟု ဆုိပါတယ္။)

ေယာက်ာ္းေလးမ်ားအတြက္ ကာေမသုအဂၤါ ၄ ပါး ျပည့္စံုလွ်င္ ကံထုိက္ (အကုသုိလ္ကံ ျဖစ္) ေသာ္လည္း မိန္းကေလးမ်ားအတြက္မူ အုပ္ထိန္းသူရွိေသာ အမ်ိဳးသမီး ၉ မွ ၂၀ အတြင္း ျဖစ္ၿပီး မွီ၀ဲလုိစိတ္ရွိျခင္း အစရွိသည့္ က်န္အဂၤါ ၃ ပါး ျပည့္စံုပါမွ ကံထိုက္ပါသည္။ အရပ္စကားႏွင့္ လြယ္လြယ္ ေျပာရလွ်င္ ပထမ ၈ မ်ိဳးမွာ ပုိင္ရွင္မရွိေသးေသာ မိန္းမမ်ားျဖစ္ၿပီး ဒုတိယ ၁၂ မ်ိဳးမွာ ပုိင္ရွင္ ရွိလတၱံ႕၊ ရွိဆဲ ျဖစ္ေသာ မိန္းမမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ တနည္းေျပာရလွ်င္ ေယာက်္ားေလးမ်ားအဖုိ႕ မိမိမယားမဟုတ္လွ်င္ ကာေမသုမိစၦာကံ ထုိက္မည္ျဖစ္ၿပီး မိန္းကေလးမ်ားအဖုိ႕ မိမိလင္မဟုတ္လွ်င္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ကံထိုက္မည္ ျဖစ္သည္။

ဤသုိ႕ဆုိလွ်င္ မိမိ မယားျဖစ္သူႏွင့္ သြားလာလွ်င္ (ခၽြင္းခ်က္အနည္းငယ္မွ်အပ) ကံမထိုက္သည္မွာ နားလည္ရ လြယ္ပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ မိမိ၏ ကာမပုိင္ မိန္းမ/ေယာက်္ားႏွင့္သာ သြားလာခြင့္ ရွိသည္။ သုိ႕ေသာ္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ မိမိ ကာမပုိင္ျဖစ္ေအာင္ ဘာသာေရး သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားအရ မည္သုိ႕ ေဆာင္ယူမည္နည္း။ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶစာေပတြင္ ေ၀းေ၀းလံလံ ရွာစရာ မလုိပါ။ နံပါတ္ ၁၁ မွ ၂၀ အထိ အဂၤါရပ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုစြာ သူတပါးက ေဆာင္ၾကဥ္းၿပီးေသာ မိန္းမကုိ သူတပါးပုိင္ဟု ျပဆုိထားသျဖင့္ ၄င္းအဂၤါရပ္မ်ားအနက္ တခုခုႏွင့္ ျပည့္စံုလွ်င္ မိမိ၏ ကာမပုိင္ မိန္းမျဖစ္ေၾကာင္း စိတ္ခ်ႏုိင္ပါသည္။

တနည္းအားျဖင့္ ေအာက္ပါ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ မိမိကာမပုိင္မိန္းမအျဖစ္ ေဆာင္ယူၿပီး စိတ္ခ်လက္ခ် ေပါင္းသင္းႏုိင္ပါသည္။ (သုိ႕ေသာ္ … မိန္းကေလး အလုိမတူလွ်င္ သက္ဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံအသီးသီး၏ တည္ဆဲဥပေဒမ်ားအရ အေရးယူခံရႏုိင္ပါသည္။)

၁။ မိဘမ်ားထံ ပစၥည္းတစံုတရာျဖင့္ တင္ေတာင္းျခင္း

၂။ မိမိကုိ ခ်စ္ႀကိဳက္၍ အလုိတူေစျခင္း (မိမိကုိ ပထမဆံုး ခ်စ္ႀကိဳက္သူ မိမိ၏ ရည္းစား၊ ေအာက္တြင္ အက်ယ္ရွင္းမည္။)

၃။ မိမိ၏ ဥစၥာ စည္းစိမ္ကုိ အပ္ႏွင္းျခင္း (လစာေငြအပ္ျခင္း)

၄။ အ၀တ္အစား ဆင္ေပးျခင္း (အ၀တ္အစား ၀ယ္ေပးျခင္း)

၅။ မိဘမ်ားက လက္ထပ္ေပးလုိက္ျခင္း (လူႀကီး သေဘာတူလုိ႕ ေပးစားျခင္း)

၆။ ေဒသထံုးစံအရ မိမိပုိင္ဟု ဆံုးျဖတ္ေပးထားျခင္း (ေအာက္တြင္ အက်ယ္ရွင္းမည္။)

၇။ ပုိက္ဆံေပး၍ ကာလအပုိင္းအျခားအလုိက္ ၀ယ္ယူျခင္း (ေၾကးစားမိန္းမကုိ ငွားရမ္းျခင္း၊ ေအာက္တြင္ အက်ယ္ရွင္းမည္။)

ကၽြန္ကုိ မယားအျဖစ္သိမ္းျခင္း၊ အမႈထမ္းကို မယားအျဖစ္သိမ္းျခင္းႏွင့္ စစ္သံု႕ပန္းကုိ မယားအျဖစ္ သိမ္းျခင္းတုိ႕မွာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ နည္းပါးသျဖင့္ မေဖာ္ျပေတာ့။

ေထရ၀ါဒ က်မ္းဂန္မ်ားအရ "ဆႏၵ၀ါသိနီ- သေဘာတူအလုိတူ၍ ညားေနေသာမိန္းမ" ဟု ဆုိထားသျဖင့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္၏ ခ်စ္သူ ရည္းစားသည္ အဆုိပါ မိန္းကေလး၏ ကာမပုိင္ လင္ေယာက်္ားပင္ ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ယုတၱိေဗဒျဖင့္ စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ ဒြိဟျဖစ္စရာ အေျခအေန ၂ မ်ိဳးရွိသည္။ ပထမတစ္မ်ိဳးမွာ ရည္းစား အမ်ားအျပားရွိေသာ မိန္းကေလးျဖစ္ၿပီး ဒုတိယတစ္မ်ိဳးမွာ အုပ္ထိန္းသူရွိ ပထမ ၈ မ်ိဳးတြင္ အပါအ၀င္ျဖစ္ေနျခင္း (ဥပမာ မိဘႏွင့္ အတူေနလွ်က္ မိမိကုိ ခ်စ္ႀကိဳက္သျဖင့္ တေနရာတြင္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္း) ျဖစ္သည္။ ပထမတစ္မ်ိဳးအတြက္ ရွင္းခ်က္မွာ လြယ္ကူသည္။ အဆုိပါ မိန္းကေလးႏွင့္ ပထမဆံုး ေပါင္းေဖာ္သူ ရည္းစား (ရည္းစားဦး) သည္ ၄င္း၏ ကာမပုိင္ လင္သား ျဖစ္သျဖင့္ က်န္ရည္းစားမ်ား ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထုိက္သည္ (ရည္းစားဦးမွာ ကံမထိုက္)။ ဒုတိယတစ္မ်ိဳးမွာ စာေရးသူ မရွင္းတတ္ပါ။ သုိ႕ေသာ္ … အုပ္ထိန္းသူမသိေအာင္ (ခုိးထြက္၍) ခ်ိန္းေတြ႕စဥ္/ခုိးရာလုိက္စဥ္ ျဖစ္ပြားေသာ ကိစၥတုိ႕မွာ အုပ္ထိန္းသူလက္မွ လြတ္ေနခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ ကံမထိုက္ဟု ဆံုးျဖတ္ရမည္ဟု ထင္သည္။ ၄င္းကို က်မ္းတတ္ ဆရာေတာ္မ်ားထံ ေလွ်ာက္ထား ေမးျမန္း အဆံုးအျဖတ္ ခံယူသင့္သည္။

ေဒသထံုးစံအရ ကာမပုိင္ဟု ဆံုးျဖတ္ျခင္းဆုိသည္မွာ အခ်ိဳ႕ေသာ ေဒသ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ထံုးစံတုိ႕တြင္ လင္မယားအရာ ေျမာက္သည္ဟု သတ္မွတ္ေသာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားရွိသည္။ (ဥပမာအားျဖင့္ အခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားတြင္ မိန္းကေလး/ေယာက်္ားေလးအိမ္ေရွ႕တြင္ ပန္းအုိး/ဟင္းအုိး ခ်ထားၿပီး မိန္းကေလး/ေယာက်္ားေလးက ထြက္ယူလုိက္ပါက အၾကင္လင္မယားအရာ ေျမာက္သည္ဟု သတ္မွတ္တတ္သည္။) ၄င္းတုိ႕ကုိ ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္သည္။ ၾသဘဋစုမၺဋာ- ေခါင္းခုကုိခ်၍ လင္မယားျဖစ္ေနေသာ မိန္းမ ဟု ဆုိရာတြင္ ၄င္းသည္ ဗုဒၶေဟာၾကားစဥ္က ၄င္းေဒသတြင္ သတ္မွတ္ထားေသာ သတ္မွတ္ခ်က္ ျဖစ္မည္ဟု ယူဆသျဖင့္ ေဒသထံုးစံအရ ကာမပုိင္ဟု ဆံုးျဖတ္ျခင္းတစ္ရပ္ ထည့္သြင္းရျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္ကုိလဲ ေသခ်ာေစရန္ ဆရာေတာ္မ်ားထံ ေမးျမန္းသင့္သည္။

မုဟုတၱိကာ- တစ္ခဏမွ် ေပါင္းေဖာ္ရန္ ငွါးရမ္းထားေသာ ေခတၱမယားျဖစ္သူ မိန္းမ ဟု က်မ္းဂန္တြင္ ဆုိထားသျဖင့္ အခ်ိဳ႕က ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထိုက္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ စာေရးသူ ဤသုိ႕ မယူဆျခင္းမွာ အေၾကာင္းအခ်က္ ၃ ရပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ပထမ အေၾကာင္းမွာ ၄င္းကုိ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထုိက္သည္ဟု ယူပါက ၾသဒ၀တၱကိနီဓရ အစရွိေသာ လူႀကီးတုိ႕ ထိမ္းျမားေပးေသာ မိန္းမ အစရွိေသာ သူတုိ႕ႏွင့္ သြားလာ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္လဲ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထိုက္မည္ဟု ယူရမည္ျဖစ္သည္ (၄င္းတုိ႕သည္ စာရင္းတစ္ခုတည္းတြင္ ပါရွိသည္)။ သုိ႕ဆုိလွ်င္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် ကာေမသုမိစၦာစာရကံမွ လြတ္ရန္ လမ္းမျမင္ေတာ့။ တနည္းအားျဖင့္ ကာေမသုႏွင့္ အျဗဟၼစရိယာပုဒ္ ခြဲျခားရန္ မလုိေတာ့။ ဗုဒၶက ၄င္းတုိ႕ ၂ ခုကုိ ခြဲျခား ေဟာျပခဲ့သျဖင့္ ေၾကးစားမိန္းမကုိ ေငြေပး၍ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ကံမေျမာက္။

ဒုတိယ အေၾကာင္းမွာ ဗုဒၶဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က ဥတၱရာဆုိသူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေသာတာပန္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္သည္ ဘာသာျခားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ဖက္ ျပဳသည္။ ၄င္းသည္ ဗုဒၶအမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဆြမ္းလွဴဒါန္း၍ ဥပုပ္သီလ ေဆာက္တည္လုိေသာအခါ (ဖခင္ထံမွ မုန္႕ဖုိးေတာင္း၍) ျပည့္တန္ဆာတစ္ေယာက္ (သီရိမာ) ကုိ ငွားရမ္းကာ သူ႕ေယာက်္ားႏွင့္ ၇ ရက္ ေပါင္းေဖာ္ေစၿပီးေနာက္ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ သံဃာမ်ားကုိ ဆြမ္းလွဴဒါန္း၊ ဥပုပ္ေဆာက္တည္သည္။ (၄င္းငွားထားေသာ ျပည့္တန္ဆာမက သူ႕ေနရာကုိ အပုိင္လုိခ်င္ကာ ၄င္း၏ ေခါင္းေပၚသုိ႕ ေထာပတ္ပူအုိးကုိ ေလာင္းခ်သည္။) အကယ္၍ ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းသည္ အကုသုိလ္ကံ ျဖစ္မည္ဆုိပါက ဗုဒၶက ဒီအတုိင္း ၾကည့္မေနပဲ ခ်စ္သမီး … ဤသို႕ျပဳရန္မသင့္၊ နည္းလမ္းမွန္မွာ ဤသုိ႕ျဖစ္သည္ဟု ေဟာေျပာ ဆံုးမမည္ျဖစ္သည္။ ၄င္းကုိ မေတြ႕ရ။

တတိယေနာက္ဆံုးႏွင့္ အခိုင္လံုဆံုး အေၾကာင္းမွာ ဂုရုဓမၼဇာတ္ျဖစ္သည္။ ၄င္းဇာတ္တြင္ မုိးေခါင္ေရရွားသျဖင့္ မုိးရြာမည့္နည္းကို မုိးမွန္ေသာ အိမ္နီးခ်င္းတုိင္းျပည္သုိ႕ ေမးေစရာ တတုိင္းျပည္လံုး ျပည့္တန္ဆာအဆံုး ငါးပါးသီလ ၿမဲၾကေၾကာင္း သိရသည္။ ျပည့္တန္ဆာသည္ အုပ္ထိန္းသူရွိေသာ မိန္းမ ၂၀ တြင္ အမွတ္ ၂၀ (ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထိုက္ပါက ေယာက်္ားေရာ မိန္းမပါ ကံထိုက္သည့္ အမ်ိဳးအစား) ျဖစ္ၿပီး ဤဇာတ္ေတာ္တြင္ ျပည့္တန္ဆာသည္ ၅ ပါးသီလကုိ လံုေအာင္ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္သည္ဟု ဆုိျခင္းေၾကာင့္ ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ သြားလာတုိင္း (သြားလာျခင္း သက္သက္ေၾကာင့္) ကာေမသုမိစၦာစာရကံ မထုိက္ေၾကာင္း သိသာသည္။ သုိ႕ရာတြင္ အဆုိပါ ဇာတ္ေတာ္ပါ ျပည့္တန္ဆာသည္ လူတစ္ဦးထံမွ ေငြလက္ခံၿပီးလွ်င္ ၄င္းကို မေဖ်ာ္ေျဖၿပီးမခ်င္း အျခားသူမ်ားထံမွ ေငြလက္မခံပဲ ေနသည္ ဟုဆုိျခင္းေၾကာင့္ မိမိအတြက္ မိမိကုိယ္တုိင္ ငွားရမ္းထားေသာ သူတပါးႏွင့္ ေၾကြးက်န္မရွိသည့္ ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ မထုိက္ဟု စာေရးသူ ဆံုးျဖတ္မိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ သြန္သင္ဆံုးမခ်က္မ်ားႏွင့္ ေႏွာင္းလူတုိ႕ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထံုးစံတုိ႕အတြက္ ဘာသာေရးကို ခုတံုးလုပ္၊ လုိရာဆြဲေျပာေသာ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားကုိ ခြဲျခားနားလည္ႏုိင္ၾကပါေစ။

ကုိးကား။ http://sakarwarmyay.blogspot.com/2008/07/blog-post_09.html

http://www.venvicitta.com/2009/04/blog-post_26.html

ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိမ်ားကုိ ကြန္ပ်ဴတာ အသံုးျပဳ ေျဖရွင္းျခင္း

2009-10-11T01:55:00.001-07:00

သခ်ၤာဥာဏ္အေပၚတြင္ အေျခခံေသာ ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိ၊ စကားအသြားအလာႏွင့္ ဘာသာစကားလွည့္ကြက္အေပၚတြင္ အေျခခံေသာ ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိႏွင့္ အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတ အေပၚတြင္ အေျခခံသည့္ ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိစသည္ျဖင့္ ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိရာ အခ်ိဳ႕ေသာ ပေဟဠိမ်ားသည္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမည့္ ျဖစ္ႏုိင္ေသာ အေျဖ အေရအတြက္ အတုိင္းအဆမရွိ မ်ားျပားမႈအေပၚတြင္ အေျခခံေလသည္။ ေရွးက လူအားျဖင့္သာ ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိမ်ားကို အေျဖထုတ္ခဲ့ၾကရာတြင္ ျဖစ္ႏုိင္ေသာ အေျဖ အလြန္မ်ားျပားေသာ ပေဟဠိမ်ားမွာ အေျဖကုိ ႀကိဳတင္ မသိသူ ေျဖဆုိသူတုိ႕ လက္ေျမွာက္အရႈံးေပးရသည္သာ မ်ားေသာ္လည္း ယေန႕ကြန္ပ်ဴတာေခတ္တြင္မူ ၄င္းတုိ႕ကုိ အလြယ္တကူ အေျဖထုတ္ႏုိင္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ယခုေဆာင္းပါးတြင္ ၄င္းပေဟဠိ ၂ ပုဒ္ကုိ ကြန္ပ်ဴတာ အသံုးျပဳ ေျဖရွင္းပံုကို ေဖာ္ျပမည္ျဖစ္သည္။

ပထမ ပုစၧာမွာ ဤသုိ႕ျဖစ္သည္။ လယ္သမားတစ္ေယာက္သည္ သူ၏ၿခံတြင္ ေမြးျမဴရန္အတြက္ ႏြား၊ ၀က္ႏွင့္ ၾကက္ စုစုေပါင္း အေကာင္ ၁၀၀ ၀ယ္လုိသည္။ ပုိက္ဆံလဲ ၁၀၀ က်ပ္သာရွိသည္။ ၃ မ်ိဳးလံုးလဲ ေမြးလုိေသးသည္။ ႏြားတစ္ေကာင္ ၁၀ က်ပ္၊ ၀က္တစ္ေကာင္ ၃ က်ပ္ႏွင့္ ၾကက္တစ္ေကာင္ ၅ မူး (၀.၅၀ က်ပ္) ျဖစ္ေသာ္ အေကာင္ ၁၀၀ ရေအာင္ ေငြ ၁၀၀ ႏွင့္ ဘယ္လုိ ၀ယ္မည္နည္း။ တနည္းအားျဖင့္ မသိကိန္း ၃ လံုးပါ၊ တၿပိဳင္နက္ ညီမွ်ျခင္း ၂ ေၾကာင္း ပုစၧာျဖစ္သည္။ သီ၀ရီအရ အေျဖ မရွိ၊ တစ္ခုတည္းသာ၊ အမ်ားအျပား ရွိႏုိင္ေသာ ပုစၧာအမ်ိဳးအစားလဲ ျဖစ္သည္။ တၿပိဳင္နက္ ညီမွ်ျခင္း အမ်ားအျပားပါ တၿပိဳင္နက္ ညီမွ်ျခင္း စနစ္ (System of Linear Equations) တစ္ခုကုိ မက္ထရစ္ ညီမွ်ျခင္း တစ္ေၾကာင္းျဖင့္ ေဖၚျပႏုိင္ရာ လွန္မက္ထရစ္ေယာင္ (Pseudo Inverse) ကုိအသံုးျပဳၿပီး ျဖစ္ႏုိင္သည့္ အေျဖမ်ားကုိ အလြယ္တကူ တြက္ထုတ္ႏုိင္ပါသည္။

၄င္း သခ်ၤာနည္း၏ အားနည္းခ်က္မွာ ၄င္းနည္းစနစ္သည္ ကိန္းစစ္ ေျမွာက္ေဖာ္ကိန္း (Real Number Coefficients) မ်ားအတြက္ နည္းစနစ္ ျဖစ္ေနသျဖင့္ ကိန္းစစ္ အေျဖတြဲ အမ်ားအျပား ထြက္လာႏုိင္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ (Matlab မရွိသျဖင့္ စာေရးသူ မစမ္းၾကည့္ပါ။) ေမြးရန္ ၀ယ္ေသာ ႏြား၊ ၀က္၊ ၾကက္တုိ႕ကုိ တ၀က္၊ တစိတ္ စသျဖင့္ ၀ယ္မရႏိုင္ပါ (တ၀က္၀က္ရင္ ေသကုန္မွာေပါ့)။ တနည္းအားျဖင့္ အေျဖသည္ အေပါင္း ကိန္းျပည့္ ၃ ခု ျဖစ္ရမည္။ ေပါင္းလွ်င္ ၁၀၀ ရေသာ အေပါင္းကိန္းျပည့္ မ်ားစြာရွိရာ ကြန္ပ်ဴတာ အကူအညီမယူေသာ သခ်ၤာသီးသန္႕သမားတုိ႕အတြက္ ခက္ခဲေသာ ပုစၧာျဖစ္သည္။ ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္ တစ္ဦးသည္ ဤပုစၧာကို မ်က္ကန္းနည္း (Brute Force Method) အသံုးျပဳျခင္းျဖင့္ အလြယ္တကူ ေျဖရွင္းႏုိင္သည္။ ႏြား အေရအတြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ၀က္အေရအတြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ၾကက္အေရအတြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႕အတြက္ အစီအစဥ္ငယ္တစ္ခုကုိ လွ်င္ျမန္စြာေရးသားၿပီး ၄င္းတို႕ ေပါင္းလဒ္၊ ၄င္းတုိ႕၏ က်သင့္ေငြ တုိ႕ကို တြက္ခ်က္ကာ ႏွစ္ခုလံုး ၁၀၀ ျဖစ္ေသာ အေျဖကုိ ထုတ္ေပးရံုသာျဖစ္သည္။ (အေျဖမွာ ႏြား ၅၊ ၀က္ ၁၊ ၾကက္ ၉၄ ျဖစ္သည္။)

မွတ္ခ်က္ ။ ။ ယခု ပုစၧာသာလွ်င္ လြယ္ကူျခင္း ျဖစ္သည္။ ကိန္းျပည့္ မသိကိန္း အမ်ားအျပားႏွင့္ ညီမွ်ျခင္း အေရအတြက္ အနည္းငယ္ (ညီမွ်ျခင္း အေရအတြက္က မသိကိန္းအေရအတြက္ထက္ ပိုနည္းေနေသာ) ပုစၧာပံုစံကြဲတစ္ခုကုိ စစ္ဆင္ေရး သုေတသန (Operation Research) ဘာသာရပ္တြင္ Integer Linear Programming (ILP) အမည္ႏွင့္ေတြ႕ရၿပီး ခက္ခဲေသာ ပုစၧာျဖစ္သည္။

ဒုတိယ ပုစၧာတြင္မူကား မ်က္ကန္းနည္း အသံုးျပဳရန္ အဆင္မေျပေတာ့ေပ။ ပုစၧာမွာ ဤသို႕ျဖစ္သည္။ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္း ၉ လံုး (တစ္လံုးကုိ တစ္ႀကိမ္စီသာပါ၀င္ေသာ) သန္းရာဂဏန္းရွိ ကိန္းတစ္လံုးသည္ ၉ ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္သည္။ အဆုိပါ ကိန္းမွ ခုဂဏန္းကုိ ဖယ္ထုတ္လုိက္ေသာ ဂဏန္း ၈ လံုးပါ ကိန္း (၁၀ ႏွင့္စားလွ်င္ ရေသာ ရလဒ္) သည္ ၈ ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္သည္။ တဖန္ ထုိကိန္းမွ ခုဂဏန္းကုိ ဖယ္ထုတ္ပါက က်န္ေသာ ကိန္းသည္ ၇ ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္သည္။ ေနာက္ဆံုး ၁ လံုးသာ က်န္သည္အထိ ဤနည္းအတုိင္း တစ္လံုးဖယ္တုိင္း က်န္ေသာ ဂဏန္းအေရအတြက္ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္ရသည္။ တနည္းအားျဖင့္ ဘယ္ဘက္ဆံုး x လံုးကုိ x ႏွင့္စား၍ ျပတ္သည္။ ထုိကိန္းကို ရွာပါ။ မ်က္ကန္းနည္းႏွင့္ တြက္လွ်င္ သန္းတစ္ရာ (၁၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀) မွ ကုိးရာ ကုိးဆယ့္ ကုိးသန္း ကုိးသိန္း ကုိးေသာင္း ကုိးေထာင္ ကုိးရာ ကုိးဆယ့္ ကုိး (၉၉၉ ၉၉၉ ၉၉၉) အထိ ကိန္းေပါင္း သန္း ၉၀၀ နီးပါးကုိ ၁ မွ ၉ အထိ ကိန္းမ်ားျဖင့္ စားလုိ႕ ျပတ္မျပတ္ တြက္ထုတ္ (ဂဏန္းမ်ား ထပ္ေနမေန စစ္) ရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ သိပ္အဆင္မေျပေသာ နည္းျဖစ္သည္။ (၁ မွ ၉ အထိ စားျပတ္မျပတ္ တစ္ခါတြက္လွ်င္ ၁ စကၠန္႕၏ တစ္သန္းပံု တစ္ပံုသာ ၾကာသည္ထား … အနည္းဆံုး စကၠန္႕ ၉၀၀ = ၁၅ မိနစ္မွ် ၾကာသြားႏုိင္သည္။ မစမ္းၾကည့္ပါ။)

အမွန္မွာ ၄င္းသည္ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္း ၉ လံုးကို ၉ ေနရာတြင္ စီခုိင္းေသာ (စီၿပီးလွ်င္ စစ္ခုိင္းေသာ) အစီ ပုစၧာ (Permutation Problem) သာျဖစ္သည္။ အစီ ပံုေသနည္းအရ ျဖစ္ႏုိင္သည့္ ကိန္းေပါင္း ၉ x ၈ x … x ၁ = ၃၆၂၈၈၀ သာ ရွိသည္။ အကယ္၍ ကုန္က်စရိတ္နည္းေသာ အစီ နည္းလမ္းစဥ္သာ ရွိခဲ့လွ်င္ ပြဲျပတ္ၿပီ ျဖစ္သည္။ (ကံဆုိးသည္မွာ အထူးတည္ေဆာက္ထားေသာ ကြန္ပ်ဴတာမ်ားမွ အပ မရွိ။) သုိ႕ရာတြင္ ၁၅ မိနစ္ထက္ေတာ့ ျမန္မည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ (မစမ္းၾကည့္ပါ။) ၂ နည္းစလံုးသည္ လူအားျဖင့္ တြက္ထုတ္ရန္ မျဖစ္ႏုိင္သည္မွာကား ေသခ်ာေပသည္။

အဆုိပါ ပုစၧာကုိ ျပင္ပ သခ်ၤာဗဟုသုတမ်ားျဖင့္ အားျဖည့္ကာ ပုိမုိေကာင္းမြန္ေသာ အစီအစဥ္ တစ္ရပ္ကုိ ဆြဲသားႏုိင္ပါသည္။ အသံုးျပဳေသာ သခ်ၤာနည္းစနစ္မွာ ကိန္းတစ္လံုးကုိ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္းမ်ားႏွင့္ စားလွ်င္ ရမည့္ စားၾကြင္းကုိ ရွာေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖစ္သည္။ အစီအစဥ္ မဆြဲမီ ျဖစ္ႏုိင္ေသာ ကိန္းမ်ားကို ေအာက္ပါအတုိင္း ဆင္ျခင္သည္။ (x ေနရာ = အေျဖကိန္းကုိ ဘယ္ဘက္မွ ေရတြက္လွ်င္ x ေနရာ)

ကိန္းတစ္လံုးကုိ ၉ ႏွင့္ စားျပတ္၊ မျပတ္ သိရန္အတြက္ အဆုိပါကိန္းတြင္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ မူလတန္ဖုိးမ်ားေပါင္းလဒ္ကုိ ၉ ျဖင့္ စားၾကည့္ႏုိင္သည္ (သုိ႕မဟုတ္ ေပါင္းေနရင္း ၉ ျပည့္လွ်င္ ဖယ္ဖယ္ထားခဲ့ႏုိင္သည္။) ပါ၀င္ရမည့္ ဂဏန္းမ်ားမွာ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္း ၉ လံုးျဖစ္သည္။ ၁ + ၈ = ၂ + ၇ = ၃ + ၆ = ၄+ ၅ = ၉ ျဖစ္ရာ … ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္းအားလံုး (တစ္လံုးကုိ တစ္ႀကိမ္စီသာ ပါ၀င္ေသာ) ကိန္းသည္ ၉ ႏွင့္ အလိုအေလ်ာက္ စားလုိ႕ ျပတ္သည္။ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္မလုိ။ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္း ၉ လံုးကုိ ေရွ႕ ၈ ေနရာတြင္သာ ေနရာခ် စမ္းသပ္ၾကည့္ၿပီး ေျပလည္ပါက က်န္ခဲ့ေသာ တစ္လံုးျဖင့္ ၉ ေနရာကို အလြယ္တကူ ျဖည့္ႏုိင္သည္။
ကိန္းတစ္လံုးကုိ ၂ (၄ ႏွင့္ ၈) တုိ႕ႏွင့္ စားျပတ္၊ မျပတ္ သိႏုိင္ရန္အတြက္ ညာဘက္ဆံုး ၁ လံုး (၂ လံုးႏွင့္ ၃ လံုး) သည္ ၂ (၄ ႏွင့္ ၈) ျဖင့္ စား၍ ျပတ္ရသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ၂ ေနရာတြင္ စံုကိန္းတစ္လံုး (၃၄ ေနရာတြင္ ၄ ႏွင့္စားျပတ္ေသာ ဆယ္ဂဏန္း တစ္လံုး၊ ၆၇၈ ေနရာတြင္ ၈ ႏွင့္ စားျပတ္ေသာ ရာဂဏန္း တစ္လံုး) ကုိ ျဖည့္သြင္းရမည္။
ကိန္းတစ္လံုးကုိ ၃ ႏွင့္ စားျပတ္၊ မျပတ္ သိႏုိင္ရန္အတြက္ အဆုိပါကိန္းတြင္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ မူလတန္ဖုိးမ်ား ေပါင္းလဒ္ကုိ ၃ ျဖင့္ စားၾကည့္ႏိုင္သည္။ ၄င္းကုိ အေျခခံ၍ ၂ ေနရာရွိ ဂဏန္းႏွင့္ ၃ ေနရာရွိဂဏန္းတုိ႕ကို အေျခခံ၍ ၁ ေနရာရွိ ဂဏန္းကို တြက္ခ်က္ႏုိင္သည္။၂ ေနရာတြင္ စံုကိန္းတစ္လံုး ေသခ်ာေပါက္ရွိၿပီး ၃၄ ေနရာတြင္ ၄ ႏွင့္ စားျပတ္ေသာ ဆယ္ဂဏန္း တစ္လံုး ေသခ်ာေပါက္ ရွိမည္ျဖစ္သျဖင့္ ၁၂၃၄ ေနရာရွိ ဂဏန္းမ်ား ျဖစ္ႏုိင္ေျခသည္ ၉ x ၈ x ၇ x ၆ = ၃၀၂၄ မွ ၃ × သုညမဟုတ္ေသာ ၁၀ ေအာက္ စံုကိန္း (၂၊ ၄၊ ၆၊ ၈) အေရအတြက္ x ၄ ႏွင့္စားျပတ္ေသာ ဆယ္ဂဏန္း အေရအတြက္ (၃ × ၄ x ၂၂ = ၂၆၄) သုိ႕က်ဆင္းသြားမည္။ (စာေရးသူ စမ္းသပ္ရာတြင္ ဤနည္းကို မသံုးပဲ ကိန္း ၉၉၀ လံုးကို ၃ ႏွင့္စားျပတ္၊ မျပတ္ စစ္ထားပါသည္။)
ကိန္းတစ္လံုးကုိ ၅ ႏွင့္ စားျပတ္ရန္ အဆုိပါကိန္းသည္ ၀ (သုည) သုိ႕မဟုတ္ ၅ ႏွင့္ ဆံုးရမည္ျဖစ္သည္။ ၀ (သုည) ကုိ ပုစၧာအရ သံုးခြင့္မရွိသျဖင့္ ၅ ေနရာတြင္ ရွိမည့္ ဂဏန္းမွာ ၅ သာလွ်င္ ျဖစ္သည္။

အထက္ေဖာ္ျပပါ ထုိးထြင္းသိမ်ားျဖင့္ အစီအစဥ္တစ္ရပ္ကုိ အျမန္ ဆြဲသား တြက္ခ်က္ခဲ့ရာ ဂဏန္းတြဲ အေရအတြက္ ၂၄၁၉၂၀ ကုိသာ စိစစ္ခဲ့ၿပီး (၃၆၂၈၈၀ ႏွင့္ႏိႈင္းစာလွ်င္ ၃ ပံု ၂ ပံုခန္႕) ၆ ေနရာ၊ ၇ ေနရာတုိ႕တြင္ ၀ (သုည) ပါ၀င္ႏုိင္ၿပီး ဂဏန္း တစ္မ်ိဳးစီကုိ တစ္ႀကိမ္ထက္ ပိုမုိပါ၀င္ႏုိင္ေသာ္လည္း ဘယ္ဘက္ဆံုး x လံုးကုိ x ႏွင့္စား၍ ျပတ္ေသာ ကိန္း ၄၆၃ လံုးကုိ ရရွိခဲ့သည္။ ၄င္းတုိ႕ကုိ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား ၀ (သုည) ျဖစ္၊ မျဖစ္ႏွင့္ ထပ္၊ မထပ္ စစ္ေဆး စစ္ထုတ္ျခင္းျဖင့္ အေျဖကို ရေလေတာ့သည္။ (အေျဖမွာ ၃၈၁ ၆၅၄ ၇၂၉ ျဖစ္သည္။)

ေရႊပြဲလာအေပါင္း ျဖစ္ႏုိင္ေျခ ေထာင္ေသာင္းခ်ီသည့္ ပုစၧာမ်ားကို အလြယ္တကူ အေျဖထုတ္ႏုိင္ၾကပါေစ။

စာေရးသူ စမ္းသပ္ ေရးသားထားေသာ အစီအစဥ္မ်ားကုိ ရယူရန္

အျငင္းအခုန္ကိစၥ

2009-09-13T04:55:00.000-07:00

BLUE SKY FOREST တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေသာ ေဆာင္းပါးကုိ ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကုိက္ညီသျဖင့္ မူရင္းေရးသားသူ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ (သတ္ပံုသတ္ညႊန္း အနည္းငယ္ ျပင္ဆင္သည္မွအပ) မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

အျငင္းအခုန္ ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာေတြက ေကာင္းတဲ့သေဘာထက္ ဆိုးတဲ့သေဘာ ဒါမွမဟုတ္ မေကာင္းတဲ့လကၡဏာေဆာင္တဲ့ကိစၥလို႔ ယူဆထားပံုရပါတယ္။ လူႀကီး အမ်ားစုက ကေလးေတြ အျငင္းအခုန္ လုပ္ေနရင္မႀကိဳက္ၾကပါဘူး။ မျငင္းခုန္ၾကဖို႔သတိေပးပါတယ္၊ တားျမစ္ပါတယ္၊ ခ်ိန္းေျခာက္ပါတယ္။ တခ်ိဳ ႔ဆိုအျပစ္ေပးတဲ့အထိ၊ နာက်င္ေစတဲ့အထိေတာင္ တုံ႕ျပန္တတ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ရဲ ႔ အဲဒီလိုေဆာင္ရြက္မႈကို "ဆံုးမျခင္း" ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ အလြယ္တကူပဲ သူတို႔က ထည့္ထားတတ္ၾကပါတယ္။ အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ ကေလးေတြ အျငင္းအခုန္လုပ္တာ သူတို႔အတြက္ ဆူတယ္၊ နားပူေစတယ္၊ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတယ္ေပါ့။

ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ အျငင္းအခုန္ကေနျဖစ္လာတတ္တဲ့ သဘာ၀ (တစ္ခုျဖစ္တဲ့) ရန္ျဖစ္တဲ့ကိစၥပါ။ အျငင္းအခုန္ မလုပ္ခင္ကေတာ့မိတ္ေဆြ၊ အျငင္းအခံုမွာမေျပလည္ရာက ေနာက္ပိုင္းမွာ ရန္သူသေဘာေဆာင္သြားတာေတြကို မလိုလားအပ္တဲ့ကိစၥလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူႀကီးေတြသေဘာထားတတ္ၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာျဖစ္တတ္တဲ့ သဘာ၀တစ္ခုမို႔ မလိုလားအပ္တဲ့ကိစၥလို႔ သေဘာထားမယ့္အစား သတိထားသင့္တဲ့ကိစၥ၊ သတိနဲ႔ျငင္းခုန္သင့္တဲ့ကိစၥလို႔ သေဘာထားလိုက္ရင္ အျငင္းအခုန္ကိစၥဟာ တိုးတက္မႈတစ္ခုအဆင့္ေရာက္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဲဒီသတိတစ္ခ်က္မထားမိတာနဲ႔ပဲ ျငင္းခံုမႈဟာ လူအမ်ားၿငိဳျငင္စရာကိစၥ ျဖစ္လာရတယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာလူငယ္ေတြရဲ ႔ျငင္းခံုလုိစိတ္နဲ႔ ျငင္းခုန္တဲ့သဘာ၀ဟာ လူႀကီးေတြရဲ အဟန္႔အတားေအာက္မွာ ေကာင္းေကာင္းထြန္းကားခြင့္မရခဲ့ဘူးလို႔ဆိုပါရေစ။

တကယ္ေတာ့ အျငင္းအခုန္လုပ္တာကို စံနစ္တက်နဲ႔ ထြန္းကားလာေအာင္လုပ္ေပးဖို႔ လူႀကီးေတြမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ရန္မ်ားတဲ့ကိစၥ၊ ဆူတဲ့ပူတဲ့ကိစၥလို႔သေဘာမထားပဲ အေျဖမွန္တခု ထြက္လာေအာင္၊ ပိုေကာင္းတဲ့အရာတခု ရလာေအာင္ အျမင္မတူတာေတြကိုေပါင္းစပ္ႏိုင္ေအာင္၊ တဘက္နဲ႔တဘက္နားလည္ေပးႏိုင္ေအာင္၊ သေဘာထားတတ္လာေအာင္၊ မတူညီတဲ့အျမင္ကို တန္ဘိုးထားတတ္လာေအာင္၊ အျငင္းအခံုကေန ႏွစ္ဘက္အက်ိဳးအျမတ္ရလာေအာင္၊ နည္းမွန္ လမ္းမွန္နဲ႔ ျပဳျပင္ေပးရင္၊ အေမွ်ာ္အျမင္နဲ႔ ပ်ိဳးေထာင္ေပးရင္၊ ဒီအေလ့အက်င့္က ခိုင္မာထြန္းကားလာခဲ့ရင္၊ အသိဥာဏ္ပြင့္လင္းၿပီးတိုးတက္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈနယ္ပယ္ တခုကိုတည္ေဆာက္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

အခုလိုေျပာရတာက တိုးတက္ထြန္းကားၿပီး ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ပြင့္လင္းတဲ့လူ႔အဖြဲ ႔အစည္းေတြဟာ ဒီလိုအေလ့အက်င့္ေကာင္းေတြကိုအားေပးၾကတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ကိုအေျခခံၿပီးေျပာေနတာပါ။ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ျငင္းတတ္တယ္ဆိုတာက ယဥ္ေက်းမႈတခုပဲလို႔သေဘာထားႏိုင္ၾကဖို႔ပါ။လူႀကီးေတြေၾကာင့္အခုလိုျဖစ္ရတာဆုိတဲ့အခ်က္ကို အျငင္းအခုန္လုပ္ခ်င္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ျငင္းခံုစရာအခ်က္ေတြပါေနရင္ မိတ္ေဆြတို႔က ေထာက္ျပလာမယ့္အခ်က္ေတြကိုဆက္ၿပီး (စာေရးသူ Blue Sky Forest က) ေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္။ ဆက္ၿပီးျငင္းခုန္ႏိုင္ၾကဖို႔ခဏနားလိုက္ပါဦးမယ္။ေျပာစရာေတြရွိေနပါေသးတယ္။

Blue Sky Forest

အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး၊ ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း ၁

2009-08-27T03:28:00.003-07:00

လာၿပီ။ ေမးခြန္း ...

၅၆ ၇၈၃၉ × ၈၃ ၆၄၈၃ =

(က) ၄၃၈၈ ၅၄၂၀ ၉၈၄၇

(ခ) ၅၀၇၈ ၉၈၇၃ ၄၉၈၃

(ဂ) ၄၇၄၉ ၈၇၆၇ ၀၂၃၇

(ဃ) ၃၇၈၂ ၃၉၉၉ ၈၇၂၃

ႏုိင္ငံရပ္ျခား တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ တက္ေရာက္ ပညာသင္ၾကားရန္ႏွင့္ ပညာသင္ဆု ေလွ်ာက္ထားရန္အတြက္ လုိအပ္တတ္ေသာ (SAT ကဲ့သုိ႕ေသာ စာေမးပြဲမ်ား၏) သခ်ၤာစာေမးပြဲ ေမးခြန္းလႊာမ်ားတြင္ ဤကဲ့သုိ႕ေမးခြန္းမ်ိဳး ပါေလ့ရွိသည္။ ဂဏန္းတြက္စက္ အသံုးျပဳခြင့္ေပးေသာ္လည္း အခ်ိန္ အကန္႕အသတ္ရွိတတ္ေသာ ထုိစာေမးပြဲမ်ားတြင္ ပုစၦာတစ္ပုဒ္အတြက္ ပ်မ္းမွ် မိနစ္၀က္ခန္႕သာ အခ်ိန္ရရာ ယခုကဲ့သုိ႕ေသာ ပုစၦာမ်ိဳးကို ဂဏန္းတြက္စက္ျဖင့္ အေျဖရွာပါက အခ်ိန္မမီပဲ ျဖစ္တတ္ေလသည္။

အမွန္မွာ ဤကဲ့သုိ႕ေသာ ပုစၦာမ်ိဳးကုိ ေျဖဆုိရန္အတြက္ အေျဖရေအာင္ တြက္ထုတ္ရန္ အေရးမႀကီးပါ။ ေပးထားေသာ အေျဖ ၄ ခုအနက္ အေျဖမွန္ ၁ ခုကုိသာ ေရြးထုတ္ႏုိင္ရန္ အေရးႀကီးသျဖင့္ ျဖတ္လမ္းနည္းမ်ားျဖင့္ ဤပုစၦာကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္ရန္ ႀကိဳးစားႏုိင္ပါသည္။

ျဖတ္လမ္းနည္း (၁) အနီးဆံုးယူၿပီး တြက္ရန္

၅၆ ၇၈၃၉ ကုိ ၅၀ ၀၀၀၀၊ ၈၃ ၆၄၈၃ ကုိ ၈၀ ၀၀၀၀ ဟု အနီးဆံုး ယူလုိက္မည္။ ၄င္းတုိ႕ ၂ လံုးမွာ ေနာက္တြင္ သုညမ်ားပါသျဖင့္ ေျမွာက္ရလြယ္ပါသည္။ ၅ ကုိ ၈ ႏွင့္ ေျမွာက္လုိက္ရာ ၄၀ ဟု ထြက္လာသည္။ ၅၀ ၀၀၀၀ တြင္ သုည ၅ လံုး၊ ၈၀ ၀၀၀၀ တြင္ သုည ၅ လံုး၊ ေပါင္း ၁၀ လံုးပါသျဖင့္ အေျဖမွန္သည္ ၄၀၀၀ ၀၀၀၀ ၀၀၀၀ (၄၀ ေနာက္တြင္ သုည ၁၀ လံုးျဖည့္ထားေသာ ဂဏန္း) ထက္မနည္းေၾကာင္း ခန္႕မွန္းႏုိင္သည္။ သုိ႕ျဖစ္၍ (က)၊ (ခ) ႏွင့္ (ဂ) တစ္ခုခုသည္ အေျဖမွန္ျဖစ္သည္။ မွားလွ်င္ အမွတ္ႏႈတ္တတ္ေသာ စာေမးပြဲျဖစ္ပါက (SAT တြင္ Minus System ပါမပါ မေသခ်ာပါ) နံၾကားေထာက္ျဖည့္လွ်င္ ရွိသမွ် အမွတ္ကုန္သြားႏုိင္ရာ သိပ္မနိပ္ေသာ နည္းလမ္းျဖစ္သည္။

ဤေနရာတြင္ တစ္ခု သတိျပဳရန္မွာ အနီးဆံုးယူတာ ပုိမုိတိက်လွ်င္ အေျဖမွားမ်ားကုိ ဖယ္ထုတ္ႏိုင္စြမ္း ပုိေကာင္းလာမည္ျဖစ္သည္။ အထက္ပါ ဥပမာတြင္ ၅၆ ၇၈၃၉ ကုိ ၅၆ ၀၀၀၀၊ ၈၃ ၆၄၈၃ ကုိ ၈၃ ၀၀၀၀ ဟု အနီးဆံုး ယူလုိက္မည္ဆုိပါက အေျဖမွန္သည္ ၄၆၄၈ ၀၀၀၀ ၀၀၀၀ ထက္မနည္းဟု ခန္႕မွန္းႏုိင္မည္ျဖစ္ၿပီး ျဖစ္ႏုိင္သည့္ အေျဖမွန္ ၂ ခု (ခ ႏွင့္ ဂ) သာ က်န္ေနမည္ျဖစ္သည္။ တြက္ခ်က္မႈအတြက္ ၾကာျမင့္ခ်ိန္ အနည္းငယ္ တုိးလာေသာ္လည္း ရမ္းေျဖလုိက္ပါက ျဖစ္တန္စြမ္းသီ၀ရီ အရၾကည့္လွ်င္ မေျဖတတ္သျဖင့္ ဘဲဥကုိက္ရန္ ေသခ်ာေနေသာ ပုစၦာ ၂ ပုဒ္တုိင္းတြင္ ၁ ပုဒ္ မွန္မွာ ေသခ်ာသျဖင့္ (မွားလွ်င္ ႏႈတ္ေသာအမွတ္သည္ မွန္လွ်င္ေပးေသာ အမွတ္ထက္ နည္းေနပါက) သိပ္မဆုိးလွေသာ နည္းလမ္းျဖစ္သည္။

ျဖတ္လမ္းနည္း (၂) ေနရာလုိက္တန္ဖုိး၏ ဂုဏ္သတၱိကုိ အသံုးခ်ရန္

ဒုတိယနည္းလမ္းမွာ ေနရာလုိက္တန္ဖုိး၏ ဂုဏ္သတၱိကုိ အသံုးခ်ရန္ျဖစ္သည္။ မည္မွ်ႀကီးေသာ ကိန္းမ်ားကို ေျမွာက္ေျမွာက္ ရလဒ္၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ မူလကိန္း ၂ လံုး၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္း ၂ လံုး ေျမွာက္လဒ္သာလွ်င္ ျဖစ္သည္။ (ဆယ္ဂဏန္းမွစ၍ ဂဏန္းမ်ား ခ်ေပါင္းရန္ လုိပါမည္။) ယခု ဥပမာတြင္ ၅၆ ၇၈၃၉ ၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ ၉၊ ၈၃ ၆၄၈၃ ၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ ၃ ျဖစ္ရာ ၄င္းတုိ႕ ေျမွာက္လဒ္၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ (၉ × ၃ = ၂၇ ျဖစ္သျဖင့္) ၇ သာလွ်င္ ျဖစ္ရမည္၊ တနည္းအားျဖင့္ အေျဖမွန္သည္ ၇ ႏွင့္ ဆံုးရမည္။ ၇ ႏွင့္ ဆံုးေသာ အေျဖမွာ (က) ႏွင့္ (ဂ) သာရွိရာ အထက္ပါ နည္းလမ္းႏွင့္ ပူးတြဲစဥ္းစားပါက အေျဖမွန္သည္ (ဂ) ဟု ထင္ထင္ရွားရွား ထြက္လာေတာ့သည္။

ျဖတ္လမ္းနည္း (၃) အစားသီ၀ရီႏွင့္ ၉ ၾကြင္းရွာနည္းကုိ ေပါင္းစပ္ အသံုးျပဳျခင္း

အင္မတန္မွ ရက္စက္တတ္တဲ့ ေမးခြန္းထုတ္သူဟာ အေျဖအားလံုးကုိ ၄၆၄၈ နဲ႕စၿပီး ၇ နဲ႕ အဆံုးသတ္ထားပါလိမ့္မယ္။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ဒီေမးခြန္းရဲ႕ အဓိက ဦးတည္ခ်က္ဟာ ဂဏန္းေျမွာက္တတ္/မတတ္ကုိ စစ္ေဆးဖုိ႕ မဟုတ္ပဲ ေျဖဆုိသူဟာ သခ်ၤာ ဂုဏ္သတၱိမ်ားကို က်င္က်င္လည္လည္ လွည့္ပတ္ အသံုးျပဳႏုိင္ျခင္း ရွိ/မရွိ စစ္ေဆးဖုိ႕ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ေနာက္တမ်ိဳး စမ္းၾကည့္သင့္တာကေတာ့ အစားသီ၀ရီနဲ႕ ၉ ၾကြင္းရွာနည္းတုိ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

နာမည္ကုိ ဖတ္ၿပီး လန္႕မသြားပါနဲ႕ေလ။ နည္းလမ္းက လြယ္လြယ္ေလးပါ။

ပထမဆံုး ၅၆ ၇၈၃၉ နဲ႕ ၈၃ ၆၄၈၃ တုိ႕ကုိ တစ္လံုးတည္းျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းပါ။ (ေနာက္တနည္း - ၉ ျပည့္ေအာင္ တြဲတြဲၿပီး က်န္တာေလးေတြ ေပါင္းလဲ ရတယ္။)

၅ + ၆ + ၇ + ၈ + ၃ + ၉ = ၃၈

၃ + ၈ = ၁၁

၁ + ၁ = ၂

၈ + ၃ + ၆ + ၄ + ၈ + ၃ = ၃၂

၃ + ၂ = ၅

ေနာက္ၿပီး အဲဒီ ေပါင္းလဒ္ ၂ ခုကို ေျမွာက္ပါ

၂ × ၅ = ၁၀

ရလဒ္ကုိ တစ္လံုးထည္းျဖစ္ေအာင္ ထပ္ေပါင္းပါဦး။

၁ + ၀ = ၁

အေျဖေတြကုိလဲ တစ္လံုးတည္းျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းၾကည့္ပါ။

(က) ၄၃၈၈ ၅၄၂၀ ၉၈၄၇ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၈ ရတယ္။

(ခ) ၅၀၇၈ ၉၈၇၃ ၄၉၈၃ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၈ ရတယ္။

(ဂ) ၄၇၄၉ ၈၇၆၇ ၀၂၃၇ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၁ ရတယ္။

(ဃ) ၃၇၈၂ ၃၉၉၉ ၈၇၂၃ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၇ ရတယ္။

ေစာေစာက ေျမွာက္ၿပီး ေပါင္းထားတဲ့ (၂ × ၅ = ၁၀၊ ၁ + ၀ = ၁) ၁ နဲ႕တူတဲ့ (ဂ) ကိုေရြးလုိက္ရံုပါပဲ။

နည္းလမ္းပဲ သိခ်င္သူမ်ား ဒီေနရာမွာတင္ ရပ္ႏုိင္ပါၿပီ။ သက္ေသျပခ်က္ကုိ သိခ်င္သူမ်ား၊ ဒီလုိ ေပါင္းလုိက္ ေျမွာက္လုိက္ရံုနဲ႕ အေျဖမွန္ တုိက္စစ္တာ အၿမဲမွန္ေနပါ့မလား၊ စာေမးပြဲေနာ္ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ မလုပ္နဲ႕လုိ႕ ဆုိခ်င္သူမ်ား သက္ေသျပခ်က္ကုိ အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး၊ ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း အပုိင္း ၂ တြင္ ဆက္ဖတ္ပါ။

အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး၊ ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း ၂

2009-08-27T03:28:00.001-07:00

ကိန္းျပည့္ X ႏွင့္ Y တုိ႕၏ ေျမွာက္လဒ္ XY တြင္ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိ တန္ဖုိးမ်ားကို ဂဏန္း တစ္လံုးတည္း ရသည္အထိ ေပါင္းလုိက္ေသာ ေပါင္းလဒ္သည္ ကိန္းျပည့္ X တြင္္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိ တန္ဖုိးမ်ားကို ဂဏန္း တစ္လံုးတည္း ရသည္အထိ ေပါင္းလုိက္ေသာ ေပါင္းလဒ္ႏွင့္ က်န္ကိန္းျပည့္ Y တြင္္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိ တန္ဖုိးမ်ားကို ဂဏန္း တစ္လံုးတည္း ရသည္အထိ ေပါင္းလုိက္ေသာ ေပါင္းလဒ္တုိ႕ ေျမွာက္လဒ္ႏွင့္ တူညီေၾကာင္း အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း ၁ တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ ယခု ၄င္း ဂုဏ္သတၱိ မွန္ကန္ေၾကာင္း သက္ေသျပမည္ ျဖစ္သည္။

သက္ေသျပရန္။ ေပးထားေသာ ကိန္းျပည့္တစ္ခု Z = z₀ × 10⁰ + z₁ × 10¹+ z₂ × 10² + … + z_n × 10ⁿ အတြက္

မွီခ်က္ f(Z) = f(z₀ + z₁ + z₂ + … + z_n) if z₀ + z₁ + z₂ + … + z_n> 9;

f(Z) = z₀ + z₁ + z₂ + … + z_notherwise ျဖစ္ပါေစ။ f(XY) = f(f(X).f(Y)) ျဖစ္သည္။

သက္ေသျပခ်က္။

အစားသီ၀ရီ (Theory of Division a.k.a Procedure of Division) အရ မည္သည့္ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = pq + r ပံုစံနဲ႕ ေဖၚျပႏုိင္ပါတယ္ (Z၊ p၊ q ႏွင့္ r တုိ႕သည္ ကိန္းျပည့္မ်ားျဖစ္၍ r သည္ q ထက္အၿမဲငယ္သည္)။ အဲဒီမွာ q = 9 လုိ႕ ထားလုိက္ရင္ မည္သည့္ ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = 9p + r အျဖစ္ ေရးႏုိင္ပါတယ္။ (အဲဒီ p နဲ႕ r ဟာ Z ကုိ q နဲ႕စားလုိ႕ရတဲ့ စားလဒ္နဲ႕ စားၾကြင္းျဖစ္ၿပီး r သည္ 9 ထက္အၿမဲငယ္ေၾကာင္း သတိျပဳပါ။) အဲဒီေတာ့ ကိန္းျပည့္ Z = 9p + r တုိင္းဟာ 9 နဲ႕ စားရင္ p ရၿပီး r ၾကြင္းပါတယ္။

ကိန္းျပည့္ Z မွာပါတဲ့ ဂဏန္းေတြရဲ႕ မူလတန္ဖုိးေတြအားလံုး ကိန္းတစ္လံုးထဲျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းတဲ့ ရလဒ္ f(Z) ဟာ အဲဒီကိန္းျပည့္ Z ကုိ 9 နဲ႕စားလုိ႕ရတဲ့ စားၾကြင္း (Z mod 9) နဲ႕ တူပါတယ္ (9 ခုၾကြင္း သက္ေသျပခ်က္တြင္ သက္ေသျပၿပီး)။ ဥပမာ၊ 834 ကုိ ေပါင္းၾကည့္မယ္ဆုိရင္ 8 + 3 + 4 = 15; 1 + 5 = 6 ရၿပီးေတာ့ 834 ကုိ 9 နဲ႕ စားမယ္ဆုိရင္ (စားလဒ္က 92) စားၾကြင္းက 6 ရပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ f(Z) = Z mod 9.

X = 9a + b ၊ Y = 9c + d ျဖစ္ပါေစ။

XY = (9a + b)(9c + d)

ညီမွ်ျခင္း၏ လက္ယာဘက္ျခမ္းမွာ …

f(XY) = f((9a + b)(9c + d))

= f(81ac + 9ad + 9bc + bd)

= (81ac + 9ad + 9bc + bd) mod 9

သုိ႕ေသာ္ 81ac mod 9 = 0; 9ad mod 9 = 0; 9bc mod 9 = 0 ျဖစ္သျဖင့္

f(XY) = (81ac + 9ad + 9bc + bd) mod 9 = bd mod 9

ညီမွ်ျခင္း၏ လက္၀ဲဘက္ျခမ္းမွာ …

f(f(X).f(Y)) = f(f(9a + b).f(9c + d))

= f(bd) = bd mod 9

ညီမွ်ျခင္း၏ လက္၀ဲဘက္ျခမ္းႏွင့္ လက္ယာဘက္ျခမ္းတုိ႕ တူညီၾကသျဖင့္ f(XY) = f(f(X).f(Y)) ျဖစ္ပါသည္။

9 ခုၾကြင္း သက္ေသျပခ်က္

2009-08-27T03:05:00.001-07:00

ကိန္းျပည့္တစ္လံုး (ဥပမာ 837) ကုိ 9 ႏွင့္ စား၍ ျပတ္/မျပတ္ သိႏုိင္ရန္အတြက္ တကယ္ စားၾကည့္ရန္ မလုိအပ္ပဲ ၄င္း ကိန္းျပည့္တြင္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိတန္ဖုိးမ်ား ေပါင္းလဒ္ကုိ 9 ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္/မျပတ္ စစ္ေဆးျခင္းျဖင့္ သိႏုိင္ေၾကာင္း (ဥပမာ 8 + 3 + 7 = 18 ျဖစ္ရာ 837 သည္ 9 ႏွင့္စား၍ ျပတ္သည္) အေျခခံပညာတန္းတြင္ သင္ၾကား သိရွိၿပီး ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ၄င္းသီ၀ရီ မွန္ကန္ေၾကာင္း သက္ေသျပခ်က္ကုိ လူအမ်ား သိရွိမႈ နည္းပါးသျဖင့္ ေရးသား တင္ျပအပ္ပါသည္။

သက္ေသျပရန္။

ေပးထားေသာ ကိန္းျပည့္တစ္ခု Z = z₀ × 10⁰ + z₁ × 10¹+ z₂ × 10² + … + z_n × 10ⁿ အတြက္

မွီခ်က္ f(Z) = f(z₀ + z₁ + z₂ + … + z_n) if z₀ + z₁ + z₂ + … + z_n> 9;

f(Z) = z₀ + z₁ + z₂ + … + z_notherwise ျဖစ္ပါေစ။ Z mod 9 = f(Z) ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပပါ။

သက္ေသျပခ်က္။

အစားသီ၀ရီ (Theory of Division a.k.a Procedure of Division) အရ မည္သည့္ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = pq + r ပံုစံျဖင့္ ေဖၚျပႏုိင္ပါသည္ (Z၊ p၊ q ႏွင့္ r တုိ႕သည္ ကိန္းျပည့္မ်ားျဖစ္၍ r သည္ q ထက္အၿမဲငယ္သည္)။ ဤေနရာတြင္ q = 9 ျဖစ္လွ်င္ မည္သည့္ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = 9p + r အျဖစ္ ေျပာင္းေရးႏုိင္သည္။ (၄င္း p နဲ႕ r တုိ႕သည္ Z ကုိ q ႏွင့္ စားလုိ႕ရသည့္ စားလဒ္နဲ႕ စားၾကြင္းျဖစ္ၿပီး r သည္ 9 ထက္ အၿမဲငယ္ေၾကာင္း သတိျပဳပါ။) ထုိ႕ေၾကာင့္ ကိန္းျပည့္ Z = 9p + r တုိင္းကုိ 9 ႏွင့္ စားလွ်င္ p ရၿပီး r ၾကြင္းသည္။

မည္သည့္ အေပါင္းကိန္းျပည့္ k အတြက္မဆုိ 10^k = 9 × 10⁰ + 9 × 10¹ + … + 9 * 10^k-1 + 1 ျဖစ္သည္။ 9 ကုိ ဘံုထုတ္လွ်င္ 10^k = 9(10⁰ + 10¹ + … + 10^k-1) + 1 ဟုရလာမည္။

မွီခ်က္ g(0) = 0; g(k) = 10⁰ + 10¹ + … + 10^k-1ျဖစ္ပါေစ။ 10^k = 9g(k) + 1 ျဖစ္မည္။

Z = z₀ × 10⁰ + z₁ × 10¹+ z₂ × 10² + … + z_n × 10ⁿ

= z₀(9g(0) + 1) + z₁ × (9g(1) + 1)+ z₂ × (9g(2) + 1) + … + z_n × (9g(n) + 1)

= 9g(0)z₀ + z₀ + 9g(1)z₁ + z₁+ 9g(2)z₂ + z₂ + … + 9g(n)z_n + z_n

= 9 (g(0)z₀ + 9g(1)z₁ + 9g(2)z₂+ … + 9g(n)z_n) + z₀ + z₁+ z₂ + … + z_n

z' = z₀ + z₁+ z₂ + … + z_n ျဖစ္ပါေစ။

ကိန္းျပည့္ Z ကုိ 9 ႏွင့္ စားလွ်င္ ရသည့္ စားၾကြင္းႏွင့္ z' ကုိ 9 ႏွင့္စားရင္ ရသည့္ စားၾကြင္းတုိ႕ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ z' သည္ 9 ထက္ငယ္ပါက Z ကုိ 9 ႏွင့္စားလွ်င္ ရတဲ့ စားၾကြင္း Z mod 9 = z' ျဖစ္ၿပီး z' သည္ 9 ထက္ မငယ္ရင္ေတာ့ Z mod 9 = z' mod 9 ျဖစ္သည္။ မည္သုိ႕ပင္ျဖစ္ေစ z' သည္ Z ထက္ ငယ္ကုိငယ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ခုဂဏန္း n လံုးေပါင္းျခင္းသည္ 9n ထက္ ပုိမႀကီးႏုိင္ပဲ 9n သည္ 10n ထက္ ငယ္ကုိငယ္ေသာေၾကာင့္ (အေပါင္းကိန္းျပည့္ n တုိင္းအတြက္ 10n သည္ 10ⁿ ထက္မငယ္လွ်င္ပင္ တူေနသည္) ျဖစ္သည္။

ထုိ႕ေၾကာင့္ ကိန္းျပည့္ Z ကုိ 9 ျဖင့္စားလွ်င္ ရမည့္ စားၾကြင္း = Z mod 9 = h(Z) = z' if z' < 9; h(z') otherwise; ဟူ၍ တပတ္လည္ မွီခ်က္ recursive function hကုိ အသံုးျပဳကာ စားၾကြင္း Z mod 9 ကုိရွာျခင္းသည္ တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ စုဆံု (converge) မည္မွာ မုခ်ျဖစ္ေၾကာင္း သိႏုိင္သည္။

သုိ႕ရာတြင္ မွီခ်က္ h= f ပင္ ျဖစ္သျဖင့္ f(Z) = Z mod 9 ျဖစ္ပါသည္။

ေရွးထံုးလဲ ပယ္မွ

2009-08-15T10:44:00.000-07:00

အင္ဂ်င္ႏုယဥ္က ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာတန္တဲ့ နည္းပညာကုိ ကုမၸဏီအတြက္ ဖန္တီးတီထြင္ေပးတာေတာင္မွ အကာနဲ႕အႏွစ္ခြဲျခား မသိေလာက္ေအာင္ တံုးအၿပီး ည့ံဖ်င္းတဲ့ မန္ေနဂ်ာက အ၀တ္အစား နည္းနည္းေလး ေတာက္ေျပာင္ေနတာကုိပဲ အျပစ္ေျပာေနတဲ့အတြက္ ပညာရွင္ (အင္ဂ်င္ႏုယဥ္) က စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႕ ေဆာ္ပေလာ္တီးပစ္လုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြမွာ အဓိက ဦးတည္ခ်က္က သက္ဆုိင္ရာ အဖြဲ႕အစည္း စည္ပင္ရွင္သန္ တုိးတက္ေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ တုိးတက္မႈကို သက္ဆုိင္ရာ နယ္ပယ္အသီးသီးရဲ႕ ပညာရွင္ေတြကပဲ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏုိင္ပါတယ္။ ဟယ္ ... ပညာရွင္က ေရွးထံုးေတြကုိ မလုိက္နာလုိ႕၊ ပညာရွင္က ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ ေလ်ာ္ညီေအာင္ မ၀တ္ဆင္လုိ႕၊ ပညာရွင္က ဘာျဖစ္လုိ႕၊ ညာျဖစ္လုိ႕ဆုိတဲ့ လုပ္ငန္းနဲ႕ မဆုိင္တဲ့ အေၾကာင္းေတြျပၿပီး ပညာရွင္ကုိ အဖြဲ႕အစည္း အတြင္းက ကန္ထုတ္ရင္ အဲဒီ အဖြဲ႕အစည္းပဲ မတုိးတက္ပဲ ေခတ္ေနာက္က် ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္က်န္ခဲ့မွာပါ။

ဒါေၾကာင့္ ေရွးထံုးလဲ (ပယ္ဖုိ႕လုိလာရင္) ပယ္မွ။

ပေရာဟိတ္ႏွင့္ ေဟာကိန္း

2009-08-13T22:39:00.000-07:00

ေရွးတုန္းက ရွင္ဘုရင္ေတြက ဥာဏ္အေျမာ္အျမင္ႀကီးသူေတြ၊ အသက္အရြယ္ႀကီးလုိ႕ အေတြ႕အႀကံဳ ရင့္က်က္သူေတြ၊ ေရွ႕ျဖစ္ေနာက္ျဖစ္ (ကိုတနည္းနည္းနဲ႕) ေဟာေျပာႏုိင္သူေတြကုိ ပေရာဟိတ္ေတြအျဖစ္ ခန္႕အပ္ထားၿပီး အႀကံဥာဏ္ေတြ ရယူခဲ့ပါတယ္။ အနာဂါတ္ကုိ ေျမာ္ျမင္ႏုိင္မႈ၊ မွန္ကန္စြာ ေဟာကိန္းထုတ္ႏုိင္မႈေတြဟာ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးနဲ႕ စစ္မက္ေရးရာေတြမွာ အရႈံးအႏုိင္ကုိ မၾကာခဏ ဆံုးျဖတ္ေပးသြားတတ္ပါတယ္။

၂၀၀၉ ခု မတ္လအတြင္းက ခုိးကူးျပႆနာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ျဖစ္လာတာနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး DJ Wine နဲ႕ DJ Khun တုိ႕နဲ႕ စာေရးသူ အလြတ္သေဘာ ေဆြးေႏြးရာမွာ ခုိးကူးကုိ ျပႆနာအျဖစ္ မျမင္ပဲ အခြင့္အလမ္းသစ္တစ္ရပ္အျဖစ္ ျမင္ႏုိင္ဖုိ႕၊ ယခင္က သံုးစြဲခဲ့တဲ့ ကာဗာကဒ္စနစ္ကို သံုးစြဲဖုိ႕ ေ၀ဖန္ အႀကံျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒီသေဘာတရားကုိ ဂီတအစည္းအရံုးထံ DJ Wine က ထပ္ဆင့္ တင္ျပေပးမယ္ေျပာလုိ႕ ေဆြးေႏြးမႈ မွတ္တမ္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ကုိ လွ်ပ္စစ္စာလႊာနဲ႕ DJ Wine၊ DJ Khun နဲ႕ ေလာကအလွမဂၢဇင္းတုိ႕ကုိ ေပးပုိ႕ခဲ့ရာ (DJ Wine က ဂီတအစည္းအရံုးကုိ တင္ျပ၊ မျပ မသိေသာ္လည္း) ေလာကအလွမဂၢဇင္းက ခုိးကူးဟာ ဂီတပညာရွင္ လက္သစ္ေတြအတြက္ မဟာအခြင့္အလမ္း အမည္ရွိေဆာင္းပါးနဲ႕ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚကုိ တင္ျပေပးခဲ့ပါတယ္။

ဒီေန႕ သတင္းေတြ ေလွ်ာက္လွန္ၾကည့္ေတာ့ ေလးျဖဴရဲ႕ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ VCD ကုိ ကာဗာကဒ္စနစ္နဲ႕ ျဖန္႕ခ်ိတယ္လုိ႕ ၾကားသိရတာမုိ႕ ေဟာကိန္းမွန္တဲ့ ပေရာဟိတ္လုိပဲ ပီတိျဖစ္ရပါေၾကာင္းနဲ႕ ဒီထက္ ပုိမုိ ႀကီးက်ယ္တဲ့ ျပႆနာ၊ အရႈပ္အေထြး၊ လမ္းေၾကာင္းေတြကိုလဲ ေဟာကိန္းမွန္မွန္ ထုတ္ႏုိင္ဖုိ႕ ႀကိဳးစားသင့္တယ္လုိ႕ ေတြးမိေၾကာင္း ဥဒါန္းက်ဴးလုိက္ရပါတယ္ ...

Quick Sort ကုိ အသံုးျပဳၿပီး Sorting စီျခင္း

2009-08-09T19:16:00.001-07:00

ေလာကအလွ အြန္လုိင္းမဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေသာ ေဆာင္းပါးကုိ ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ကြန္ပ်ဴတာ သိပၸံ (Computer Science) ေလ့လာသူေတြနဲ႕ သတင္းနည္းပညာ (IT) ေလ့လာသူေတြအတြက္ အစီအစဥ္ဆြဲနည္း (Programming) သင္ခန္းစာေတြမွာ မပါမျဖစ္ကေတာ့ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ စီျခင္း (Sorting) အစီအစဥ္ပါပဲ။ Sorting စီတဲ့ နည္းလမ္းစဥ္ (Algorithm) အမ်ိဳးေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ ရွိတဲ့အထဲက Bubble Sort, Counting Sort, Insertion Sort, Selection Sort နဲ႕ Quick Sort တုိ႕ဟာ ထင္ရွားပါတယ္။ (စာေရးသူ အႀကိဳက္ဆံုးကေတာ့ Selection Sort ျဖစ္ၿပီး အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ နားလည္ရလြယ္လြန္းလုိ႕ ျဖစ္ပါတယ္။) ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာ အသံုး၀င္တာကေတာ့ နားလည္ရခက္၊ ေရးရတာ လက္၀င္တဲ့ Quick Sort ေလ။ ေရးလုိက္ၾကတဲ့ အစီအစဥ္ေတြတုိင္းမွာ စီစရာ (object, data type) တစ္မ်ိဳး ေပၚလာတုိင္း Quick Sort ကုိ တစ္ခါ ထထ ေရးရမယ္ ဆုိတာကေတာ့ လြန္လြန္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ C/C++ စံသတ္မွတ္ခ်က္မွာ Array အားလံုးကို စီႏုိင္ဖုိ႕ qsort ဆုိတဲ့ function ပါေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးမွာ အဲဒီ qsort ကုိ အသံုးျပဳနည္းကို ေရးသားေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

qsort ရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္မွာ အစီအစဥ္ေရးသားသူ (programmer) ဒါမွမဟုတ္ ကုဒ္ဒါကို ၿခိမ္းေျခာက္ေနတာကေတာ့ pointer ေတြပါပဲ။ ရုိးရုိး Data Pointer ေတြတင္မကပဲ Function Pointer ႀကီးပါ ပါေနေတာ့ Pointer ဆုိရင္ ေက်ာစိမ့္ေနၾကလူေတြ လန္႕ကုန္တာ မဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အေက်ာသိရင္ လြယ္လြယ္ကေလးပါ။ qsort ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ သတ္မွတ္ခ်က္ကို အရင္ၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။

void qsort ( void * base, size_t num, size_t size, int ( * comparator ) ( const void *, const void * ) );

ပထမဆံုး return type ကေတာ့ ဒီ function ဟာ return မျပန္ပါဘူးလုိ႕ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ဆုိလုိတာက ေပးလိုက္တဲ့ array ကုိ စီပဲ စီေပးမယ္။ ဘာ ဂဏန္းမွ တြက္ၿပီး အေျဖမထုတ္ေပးပါဘူးေပါ့။

ပထမဆံုး parameter က စီရမဲ့ array ရဲ႕ ပထမဆံုးအကြက္ရဲ႕ လိပ္စာ (address) ပါ။ အမ်ားေၾကာက္တဲ့ pointer ေပါ့။ Array အားလံုးဟာ Fix Pointer ေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ စိတ္ခ်လက္ခ်ပဲ array name ကုိ ျဖည့္လုိက္လုိ႕ရပါတယ္။

ဒုတိယ parameter ကေတာ့ Array ရဲ႕ အရြယ္အစား (size) ျဖစ္ပါတယ္။ C/C++ မွာ Array ရဲ႕ size ကုိ compile-time/run-time check မလုပ္ပဲ ကုဒ္ဒါကပဲ အၿမဲ ကုိင္တြယ္ ႀကီးၾကပ္ရတာမုိ႕ ဒါကို ထည့္ေပးရတာပါ။ ႏုိ႕မုိ႕ရင္ ဘယ္ႏွခု စီရမလဲ မသိပဲ ျဖစ္ေနမယ္ေလ။ ကုိယ့္ Array မွာ Element ၁၀ ခုပါရင္ 10 လုိ႕ထည့္ေပါ့။ Variable တစ္ခုခု ထည့္လုိ႕လဲ ရပါတယ္။

တတိယ parameter ကေတာ့ စီခ်င္တဲ့ Array Element တစ္ခုခ်င္းရဲ႕ အရြယ္အစားေပါ့။ အဲဒါမွ အဲဒီ မွတ္ဥာဏ္တံုးႀကီး (memory block) ေတြကို ေရႊ႕လုိ႕ရမယ္ေလ။ ဒါလဲ မခက္ပါဘူး။ sizeof(element) လုိ႕ ေပးလုိက္ရင္ရပါတယ္။

စတုတၳနဲ႕ ေနာက္ဆံုး parameter ကေတာ့ နည္းနည္း ရွင္းျပရ လက္၀င္ပါတယ္။ ဒါဟာ Function Pointer ႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ Element ေတြကို ႏိႈင္းယွဥ္ခ်င္ရင္ ဒီ Function နဲ႕ တြက္ဆုိၿပီး ေျပာရတဲ့ သေဘာပါ။ (ေနာက္တမ်ိဳးေျပာရရင္ အဲဒီ Function ႀကီးကုိ qsort ကေန လွမ္းေခၚမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ Function ႀကီးက qsort ဆီကုိ ေရွ႕ကေကာင္က ငယ္ရင္ အႏႈတ္ကိန္း၊ တူရင္ သုည၊ ႀကီးရင္ အေပါင္းကိန္း တစ္ခုခု return ျပန္ရပါမယ္။) အဲဒီ Function ႀကီးရဲ႕ ပံုစံကလဲ

int function_name(const void* a, const void* b);

ပဲျဖစ္ရပါမယ္။ ပုိနားလည္လြယ္ေအာင္ ဥပမာေလးနဲ႕ ၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။

ဥပမာ ၀န္ထမ္းေတြကို လစာ အမ်ားဆံုးကေန အနည္းဆံုးကို စီၿပီးသား အစီရင္ခံစာထုတ္ေပးတဲ့ အစီအစဥ္ကုိ လုိခ်င္တယ္။ တကယ္လုိ႕ လစာတူေနရင္ လုပ္သက္ရင့္တဲ့လူကုိ ေရွ႕မွာ ထားခ်င္တယ္ ဆုိပါစုိ႕။ ဒါဆုိရင္ ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကုိ သိမ္းဖုိ႕ class တစ္ခု ေဆာက္ရပါမယ္။

class employee{

int experience; //in year

float salary; //in kyat

/* Blar Blar Blar */

public:

bool operator < (employee &e) {

If(this->salary == e.salary) return (this->experience < e.experience);

else return (this->salary < e.salary);

}

void my_emp_function(void) { }

/* More Blar Blar Blar */

};

ေပါ့။ အဲဒီ Class မွာ လစာရယ္၊ လုပ္သက္ရယ္က Private Member ေတြ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ အျပင္ကေန ၀န္ထမ္းေတြကို ႏိႈင္းယွဥ္ႏုိင္ဖုိ႕ operator '<' ကုိ overload လုပ္ထားတဲ့ Function တစ္ခုပါပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ qsort ထဲကုိ အဲဒီ function ကုိ ထည့္လုိက္လုိ႕မရတဲ့အတြက္ (qsort က လုိခ်င္တဲ့ ပံုစံနဲ႕ operator '<' ရဲ႕ ပံုစံ Syntax မတူတဲ့အတြက္) qsort အတြက္ Function ကုိ ဒီလိုေရးရပါမယ္။

int employee_comparer(const void* a, const void* b) {

employee *temp_e = (employee*) a; //type cast from void*

employee *temp_f = (employee*) b; //to employee*

if((*temp_e) < (*temp_f)) return -1;

else return 1;

}

ေရးထားတဲ့ Function ရဲ႕ ပထမ ၂ ေၾကာင္းကေတာ့ ဘာ type information မွမပါပဲ qsort က ရမ္းသန္းမွန္းသန္း ပုိ႕လႊြတ္လုိက္တဲ့ Pointer ၂ ခုကို employee Pointer ျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းယူတာပါ။ အဲဒီမွာ တခ်က္သတိထားဖုိ႕က အဲဒီလုိ ေျပာင္းယူၿပီးတာေတာင္ temp_e နဲ႕ temp_f က Pointer ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႕ကုိ သံုးတဲ့အခါမွာ Data of လုိ႕ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ '*' ေလးကို အၿမဲထည့္ရပါမယ္။ (တကယ္လုိ႕ သူတို႕ထဲက function ေတြ ေခၚမယ္ဆုိရင္လဲ operator '.' ကုိ မသံုးပဲ operator '->' ကုိ ဒီလုိေလး temp_e->my_emp_function() ဆုိၿပီးေတာ့ သံုးေပးရပါမယ္။) အဲဒီ '*' ေလးကို ထည့္ၿပီး operator '>' နဲ႕ ႏိႈင္းယွဥ္လုိ႕ရလာတဲ့ အေျဖေပၚမူတည္ၿပီး -1 သုိ႕မဟုတ္ +1 ကို qsort အတြက္ return ျပန္ေပးလုိက္ရပါမယ္။

ဒီ Function ေလးေရးလုိ႕ အခ်ိဳးေျပသြားၿပီဆုိရင္ေတာ့ qsort ကုိ စိတ္ေအးခ်မ္းသာ အသံုးျပဳႏုိင္ပါၿပီ။ (employee ရဲ႕ private member ေတြကို accessor method ေတြကေနတဆင့္ ေခၚထားတာ သတိျပဳပါ။ တကယ္တမ္း ေရးတဲ့အခါက်ေတာ့ သတိလက္လြတ္ ဒီတုိင္း ေရးမိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိေရးခ်င္ရင္ေတာ့လဲ friend လုပ္လုိက္ေပါ့ဗ်ာ၊ ေနာ။) ေအာက္မွာက main Function ပါ။

/* preprocessor Yada Yada Yada */

void main(void)

{

employee myEmployeeArray[NUM_OF_EMPLOYEE];

/* input data into myEmployeeArray */

qsort(myEmployeeArray, NUM_OF_EMPLOYEE, sizeof(employee), employee_comparer);

/* output sorted myEmployeeArray */

}

qsort ကုိ လြယ္လြယ္ေခၚၿပီး ကုဒ္ဒါအေပါင္း သက္သာၾကပါေစေၾကာင္း …

စာေရးသူ ေရးသားစမ္းသပ္ထားေသာ Code ကုိ ရယူရန္

ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ လုပ္နည္း

2009-07-25T02:22:00.000-07:00

ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲဆုိတာ ျမန္မာတုိင္းသိတဲ့ အစားအေသာက္တမ်ိဳးပါ။ မူလကေတာ့ တရုတ္အစားအစာျဖစ္ၿပီး တရုတ္လူမ်ိဳးေတြ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ လာေရာက္ေရာင္းခ်ရာကေန တျဖည္းျဖည္း ျမန္မာမႈျပဳလိုက္တာ အခုဆုိရင္ ကမၻာေပၚမွာ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမွ မရွိ၊ ျမန္မာျပည္မွာသာရွိတဲ့ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲဆုိၿပီး ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ (စင္ကာပူမွာေတာ့ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ၊ ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲတုိ႕နဲ႕ အေတာ္ဆင္တူတဲ့ မေလးမႈ ျပဳထားတဲ့ ေခါက္ဆြဲေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။) အခ်ိန္ကုန္သက္သာ၊ ေငြကုန္သက္သာၿပီး စားရတာအရသာရွိတဲ့ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ လုပ္နည္းကုိ ေရႊပြဲလာပရိသတ္ႀကီးအတြက္ ကျပေဖ်ာ္ေျဖ ... အဲေလ ... မွားလုိ႕ စာရႈသူမိတ္ေဆြတုိ႕အတြက္ ေရးသားတင္ဆက္လုိက္ရပါတယ္။

ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ (လူ ၃ ေယာက္မွ ၆ ေယာက္စာ) လုပ္ဖုိ႕ လုိအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကေတာ့ ...

ေခါက္ဆြဲျပား - ၃ - ၆ ခြက္စာ (အသင့္စားေခါက္ဆြဲေတြ ၀ယ္ျပဳတ္လဲ ရပါတယ္။ ပိုေတာင္ အရသာ ေကာင္းပါေသးတယ္။ ဆီနဲ႕ေၾကာ္ထားတာမဟုတ္တာကုိ က်န္းမာေရးအတြက္ ေရြးခ်ယ္ပါ။)
၀က္နံရုိးသား (သုိ႕မဟုတ္) ၾကက္ရင္အုပ္ - ၁၅ က်ပ္သား (၀က္ကေတာ့ ပုိေကာင္းသေပါ့ေလ)
ၾကက္သြန္ျဖဴ - ၁ ေျမွာင့္၊ ၂ ေျမွာင့္ (၃-၄ ေျမွာင့္ ဟိဟိ)
ဆီ - တမႈတ္ (က်န္းမာေရးနဲ႕ ညီညြတ္ေသာ ေနၾကာဆီကုိ သံုးစြဲသင့္ပါသည္။)
ၾကက္သြန္ၿမိတ္ - ၁ ပင္၊ ၂ ပင္
ပဲငံျပာရည္ (ေနာက္) - ၁ စားပြဲဇြန္း
ပဲငံျပာရည္ (ၾကည္) - ၂ စားပြဲဇြန္း
ဆန္ရွာလကာရည္ - ၁ စားပြဲဇြန္း
ဆား - အနည္းငယ္ တုိ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ၾကက္သြန္ျဖဴကုိ အခြံခြာ၊ ေရေဆးၿပီး အေပၚမွာ ျပထားသလုိ ေသးေသးေလးေတြ လွီးပါ။ (ႀကိတ္စက္ရွိရင္ ထည့္ႀကိတ္လုိက္ပါ။) ၿပီးေနာက္ ေၾကြပန္းကန္ (ပလတ္စတစ္၊ မယ္လမင္း ပန္းကန္ မသံုးပါႏွင့္) တစ္လံုးထဲကုိ ထည့္ထားပါ။ ၀က္နံရုိးကုိ ရွာလကာရည္၊ ပံငံျပာရည္ (ၾကည္/ေနာက္) ႏွင့္ ဆားတစ္ဇြန္းခန္႕ထည့္ၿပီး (ေအာက္ကပံုအတုိင္း) နယ္ပါ။ ဒယ္အုိးတစ္လံုးထဲကုိ ဆီထည့္ၿပီး မီးဖုိေပၚတင္ အပူေပးပါ။

ဆီပူၿပီး အေငြ႕ထြက္လာရင္ ေစာေစာတုန္းက ၾကက္သြန္ျဖဴပန္းကန္ထဲကုိ (အုိးဖင္ကပ္ ဇြန္းတ၀က္စာေလာက္ ခ်န္ၿပီး) ေလာင္းထည့္လုိက္ပါ။ ဒီအပိုင္းဟာ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ၾကက္သြန္ကုိ ဆီပူအုိးထဲထည့္ ေၾကာ္ရတာ အင္မတန္ခက္ပါတယ္။ အေၾကာ္မတတ္ရင္၊ အေလ့အက်င့္မရွိရင္ ၾကက္သြန္ဟာ အၿမဲတူးပါတယ္။ (ငရုတ္သီးဆီခ်က္ခ်က္ဖုိ႕လဲ ဒီနည္းကို အသံုးျပဳႏုိင္ပါတယ္။) ဆီအေငြ႕တေထာင္းေထာင္း ထြက္ေနဖုိ႕ေတာ့ လုိအပ္ပါတယ္။ ဆီကုိေလာင္းထည့္ၿပီး တေအာင့္ေလာက္ အၾကာမွာ ေအာက္မွာျပထားသလုိ ေရႊေရာင္ေလးနဲ႕ ၾကက္သြန္ဆီခ်က္ က်က္သြားပါလိမ့္မယ္။

အုိးကုိ မီးဖုိေပၚျပန္တင္ပါ။ ေစာေစာက နယ္ထားတဲ့ ၀က္နံရုိးနဲ႕ ငံျပာရည္ေတြ၊ ရွာလကာရည္ေတြအားလံုးကုိ အုိးထဲေလာင္းထည့္ပါ။ နည္းနည္းေမႊေပးၿပီး ေရတခြက္ေလာက္ ေလာင္းထည့္ပါ။ ေရခမ္းစျပဳတဲ့အထိ ေစာင့္ၾကည့္ရင္း ခဏခဏ ေမႊေပးပါ။ ေရခမ္းၿပီဆုိရင္ ေရထပ္ထည့္ၿပီး နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာေအာင္ ခ်က္ပါ။ ေရေတြအရမ္းမ်ားေအာင္ ေလာင္းမထည့္ပါနဲ႕။ အရသာမေကာင္းပဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာေအာင္ ေစာင့္ၿပီး ခ်က္ရမွာပ်င္းရင္ ပထမတခါ ေရနည္းနည္းခမ္းတာနဲ႕ မုိက္ခရုိေ၀့ဖ္မီးဖုိထဲ ထည့္ၿပီး ခ်က္လုိက္လဲ ရပါတယ္။ မီးအျပင္းဆံုးနဲ႕ ၃ မိနစ္ကေန ၅ မိနစ္အထိ အသားရဲ႕ အေနအထားေပၚလုိက္ၿပီး ခ်က္ရပါမယ္။ မုိက္ခရုိေ၀့ဖ္ထဲကုိ သတၱဳအုိးေတြမထည့္ဖုိ႕၊ မုိက္ခရုိေ၀့ဖ္နဲ႕ ခ်က္လုိ႕ရတဲ့ အာမခံဘူးကုိပဲ သံုးဖုိ႕ သတိထားပါ။ ေရအရမ္းခမ္းသြားရင္ ဆီအပူရွိန္အရမ္းျမင့္သြားတတ္လုိ႕ ေရခမ္းရင္ ေရျဖည့္ေပးဖုိ႕ မေမ့ပါနဲ႕။

အသားက်က္ေအာင္ ခ်က္ၿပီးရင္ ေအာက္မွာျပထားသလုိရေအာင္ အသားကုိ လွီးပါ။ (ေတာက္ေတာက္မစဥ္းပါနဲ႕။ လွီးတာကို ၾကြက္သားမွ်င္အတုိင္း မလွီးပါနဲ႕။ အဲဒါဆုိ ရွည္ရွည္ဖတ္ေတြပဲ ရတတ္ပါတယ္။ ၾကြက္သားမွ်င္ေတြကို ကန္႕လန္႕လွီးပါ။)

စိတ္မရွည္ျဖစ္ေနၿပီလား။ မပူပါနဲ႕။ ၿပီးေတာ့မွာပါ။ ၾကက္သြန္ၿမိတ္ကုိ ေရေဆးၿပီး ေသးေသးေလးေတြ လွီးပါ။ ျပင္ေပးမဲ့ ပန္းကန္ထဲမွာ ၀က္နံရုိးဟင္းက အရည္ရယ္၊ ဆီခ်က္ဖတ္ရယ္ (ဆီေတြ မယူပါနဲ႕ က်န္းမာေရးအတြက္ မေကာင္းဘူး) ဆားနည္းနည္းရယ္ထည့္၊ စဥ္းထားတဲ့ အသား ေတာ္သင့္ရံုနဲ႕ ေခါက္ဆြဲကုိထည့္ၿပီး ေရာေမႊေပးပါ။ ေမႊၿပီးရင္ အေပၚမွာ ၾကက္သြန္ၿမိတ္ဖတ္ေလးေတြ ျဖဴးလုိက္ရင္ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ ရၿပီေပါ့။ လြယ္တယ္၊ ျမန္တယ္၊ အကုန္အက် သက္သာတယ္ (အသား ၁၅ က်ပ္သားပဲေလ၊ က်န္တာက သိပ္ေစ်းမႀကီးဘူး) ေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ ေခါက္ဆြဲဆုိင္ဖြင့္တဲ့ တရုတ္ေတြ ျမန္ျမန္ခ်မ္းသာၾကတာေနမွာ။

(ခ်က္ၿပီးခါနီးမွ သတိရလုိ႕ ပံုမွာ ၾကက္သြန္ၿမိတ္မပါပါ။)

ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ စင္ကာပူေတြ

2009-07-24T06:26:00.001-07:00

ေဖာ္ေရြတတ္တာ၊ ေအးစက္စက္ႏုိင္တာ၊ ရုိင္းျပတာ၊ ယဥ္ေက်းတာဆုိတာေတြဟာ ကမၻာေပၚက လူသားအားလံုးနဲ႕ ဆုိင္တဲ့ လူ႕အရည္အေသြးေတြပါ။ ဘယ္လူမ်ိဳး၊ ဘယ္ေဒသ၊ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းက လူေတြကေတာ့ ရုိင္းတယ္၊ ယဥ္ေက်းတယ္၊ ပ်ဴငွာတယ္၊ ေဖာ္ေရြတယ္ စသျဖင့္ သတ္မွတ္ေျပာဆုိလုိ႕ မရေကာင္းပါဘူး။ ဘယ္ေနရာမွာမဆုိ လူအမ်ိဳးေပါင္း စံုေနေအာင္ ေတြ႕ရမွာပါပဲ။ စာေရးသူေတြ႕ခဲ့ဖူးတဲ့ ေဖာ္ေရြတတ္တဲ့ စင္ကာပူႏုိင္ငံသားေတြအေၾကာင္းကုိ ျပန္ေျပာင္းေျပာျပပါမယ္။

နေမာ္နမဲ့ႏုိင္တတ္တဲ့ ေမာင္ေလာရွည္ဟာ ဘဏ္ကေန ပုိက္ဆံထုတ္ဖုိ႕ကုိ မၾကာခဏေမ့တတ္ၿပီး အိတ္ထဲ ပုိက္ဆံမပါတာကုိေတာင္ တခါတေလ သတိမထားမိတတ္ပါဘူး။ အဲဒါနဲ႕ပဲ အိတ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕ ေက်ာင္းစားေသာက္ဆုိင္မွာ စားစရာမွာ စားပါေတာ့တယ္။ စားစရာေရာက္လာလုိ႕ ပိုက္ဆံထုတ္ေပးမယ္လဲ ၾကည့္လုိက္ေရာ ပုိက္ဆံက တျပားမွ ပါမလာဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီဆုိင္က စားေနက် ပါစတာ (အီတာလ်ံေခါက္ဆြဲ) ဆုိင္ျဖစ္ေနေတာ့ကာ ဆုိင္ရွင္တရုတ္ႀကီးက ကဲ ကဲ အလကားစားသြား၊ ေနာက္ႀကံဳမွေပးေတာ့လုိ႕ ေျပာပါေတာ့တယ္။ ေမာင္ေလာရွည္ကလဲ စားတာပဲ။ ေနာက္တေန႕က် သတိတရနဲ႕ သြားေပးေတာ့ ေက်းဇူး၊ ေက်းဇူးနဲ႕။ (အဲဒီ တရုတ္ႀကီးက အဂၤလိပ္လုိ အေတာ္ေကာင္းေကာင္း ေျပာတတ္တယ္။ လူေတြအမ်ားႀကီး တန္းစီေနတုန္း မွာတာေတြ ပြဲ ၂၀ ေလာက္ ဦးေဏွာက္ထဲ မွတ္ထားၿပီး မမွားေအာင္ ေပးတတ္တယ္။ တျခား စားေသာက္ဆုိင္ဖြင့္တဲ့လူေတြနဲ႕ သိပ္မတူဘူး။)

ေနာက္တခါကေတာ့ ေထာပတ္ထမင္းေရာင္းတဲ့ (ဟုတ္တယ္၊ ျမန္မာေထာပတ္ထမင္းနဲ႕ တူတယ္။) အေရွ႕အလယ္ပုိင္းဆုိင္မွာပါ။ ညဘက္ ေက်ာင္းမွာ ညနက္တဲ့အထိ စာလုပ္ရင္းစားဖုိ႕ စမူဆာ သြားသြား၀ယ္ေနေတာ့ ကုလားနဲ႕ (တရုတ္ႀကီးေလာက္ မဟုတ္ေပမဲ့) နည္းနည္း ရင္းႏွီးၿပီး မ်က္မွန္းတန္းမိေနတယ္။ ေသာၾကာေန႕ တစ္ေန႕ ညေနပုိင္း (အဲဒီေန႕က ပိုက္ဆံထုတ္ဖုိ႕ မေမ့ဘူး။) ကုလားကုိ ပုိက္ဆံထုတ္ေပးေတာ့ ေဒၚလာ ၅၀ တန္ႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ ကုလားကလဲ ဆုိင္သိမ္းဖုိ႕ ပုိက္ဆံေတြအကုန္ ေသာ့ခတ္ၿပီးေနေတာ့ ျပန္အမ္းစရာမရွိလုိ႕ ေနာက္မွ ေပး ဆုိၿပီး စမူဆာေတြ ထည့္ေပးလုိက္တာပဲ။ ေနာက္ေန႕ေတြက်ေတာ့ ေက်ာင္းမေရာက္ျဖစ္တာနဲ႕၊ ေရာက္ျဖစ္ေတာ့လဲ အဲဒီဆုိင္မွာ မစားျဖစ္၊ စားျဖစ္ေတာ့လဲ ေမ့နဲ႕ ၂ ပါတ္ေလာက္ၾကာမွ ကုလား အေၾကြးျပန္ရရွာတယ္။

သူတုိ႕က စားေနက် ေဖာက္သည္မုိ႕လုိ႕၊ ျမင္ဖူးေနလုိ႕ ထားပါေတာ့။ ဒီေန႕ေတာ့ ညကလဲ နည္းနည္းနက္ေနေတာ့ နီးတဲ့ဆုိင္ေတြမွာ စားစရာမရွိေတာ့တာနဲ႕ နည္းနည္းေ၀းတဲ့ စားေနက် မဟုတ္တဲ့ ဆုိင္ေတြနားကုိ ေမာင္ေလာရွည္ ခ်ီတက္ပါတယ္။ စားစရာမွာၿပီးမွ သတိရလုိက္တာက ပိုက္ဆံ အေတာ္ခမ္းေနၿပီ၊ ေလာက္ပါ့မလား။ စားေနက်ဆုိင္လဲ မဟုတ္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္က်လဲ မသိဘူးေလ။ ပုိက္ဆံ ေျပးထုတ္ဖုိ႕ကလဲ အေတာ္ေ၀းတာဆုိေတာ့ အယ္ ဆုိၿပီး အသံထြက္လုိ႕ ရွိတဲ့ အေၾကြေတြကို ႏိႈက္ထုတ္ေနတာကုိျမင္ေတာ့ ေမာင္ေလာရွည္ကုိ တခါမွ မျမင္ဖူးတဲ့ တရုတ္မက ကဲပါ ... ပုိက္ဆံ မပါလဲ စားသြား၊ ေနာက္မွေပးလဲ ရတယ္လုိ႕ ေျပာပါေတာ့တယ္ (ရွက္လုိက္တာေနာ္)။ ဒါေပမဲ့ ကံက ေကာင္းခ်င္ေတာ့ စားစရာေတြက သိပ္ေစ်းမႀကီး၊ ေခ်ာင္ၾကားမွာ ကပ္ေနတဲ့ ၂ ေဒၚလာတန္တစ္ရြက္ထြက္လာေတာ့ (ဟုတ္တယ္၊ စင္ကာပူမွာ ထူးထူးဆန္းဆန္း ၂ ေဒၚလာတန္ သံုးတယ္။) အဆင္ေျပသြားပါတယ္။ (တကယ္လုိ႕မ်ား ပုိက္ဆံ တကယ္ပါမလာလုိ႕ကေတာ့ မ်က္ႏွာေျပာင္နဲ႕ တီးၿပီး ေနာက္ေန႕မွ သြားေပးရမွာ။)

ေၾသာ္ ... စင္ကာပူမွာလဲ ေငြ၊ ေငြ၊ ေငြပဲ ၾကည့္မေနပဲ ေဖာ္ေရြတတ္သူေတြ ရွိပါလားေနာ္။

လကမၻာခရီးစဥ္ ႏွစ္ ၄၀ ျပည့္

2009-07-20T03:19:00.000-07:00

လူသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဤေျခလွမ္းငယ္တလွမ္းဟာ လူသားထုတရပ္လံုးရဲ႕ ခုန္ပ်ံတုိးတက္မႈတစ္ခုျဖစ္တယ္။ (Neil Armstrong).

လူသားေတြအေနနဲ႕ လကုိ ေအာင္ႏုိင္မွ စၾကာ၀ဠာတစ္ခုလံုးကို ခရီးႏွင္ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲဆုိေတာ့ လကမၻာရဲ႕ ဆြဲငင္အားက ကမၻာ့ ဆြဲငင္အားရဲ႕ ၆ ပံု ၁ ပံုသာ ရွိတာမုိ႕ လကမၻာမွာ အေျခစိုက္စခန္းထားႏုိင္ခဲ့ရင္ ေလာင္စာအနည္းငယ္နဲ႕ပဲ ေနစၾကာ၀ဠာထဲက ၿဂိဳဟ္ေတြကုိ သြားေရာက္ ေလ့လာႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ (ကမၻာကေန တုိက္ရုိက္သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကမၻာေျမရဲ႕ ဆြဲငင္အားကုိ လြန္ဆန္ႏုိင္တဲ့ လြတ္ေျမာက္အလ်င္ (escape velocity) ရဖုိ႕ကုိ ေလာင္စာ အမ်ားႀကီး သံုးရပါတယ္။)

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ၁၉၆၉ ခု ဇူလုိင္လ ၂၀ ရက္ေန႕ (ဒီေန႕) မွာ အေမရိကန္ အာကာသသူရဲေကာင္း အမ္းစထေရာင္းနဲ႕အယ္လ္ဒြင္တုိ႕ဟာ လူသားထုတရပ္လံုးရဲ႕ ကုိယ္စား လကမၻာကို ေျခခ်ကာ အမွတ္တရအျဖစ္ အေမရိကန္ အလံကို လႊင့္ထူထားႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အမ္းစထေရာင္းရဲ႕ သိမ္းငွက္ ေျခခ်လုိက္ၿပီ (Eagle has landed) နဲ႕ လွလုိက္တာ (Beautiful view) ဆုိတဲ့ သတင္းပုိ႕သံေတြဟာ ယေန႕တုိင္ ေရပန္းစားေနဆဲပါ။ (သီခ်င္းအခ်ိဳ႕မွာ remix လုပ္တာ၊ Game အခ်ိဳ႕မွာ ထည့္ထားတာ၊ ရုပ္ရွင္အခ်ိဳ႕မွာ မွီျငမ္းတာ စသျဖင့္ ေတြ႕ရွိရပါတယ္။)

စစ္ေအးေခတ္ အာကာသ နည္းပညာ ၿပိဳင္ဆုိင္မႈေၾကာင့္ လူသားတရပ္လံုး လူေနမႈ အဆင့္အတန္း တဟုန္ထုိး တုိးတက္ေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။ လံုး၀လံုးတဲ့ သတၱဳစက္လံုးကို ပံုသြန္းႏုိင္တာကစလုိ႕ ကြန္ပ်ဴတာေတြအလယ္၊ ေလေၾကာင္း နည္းပညာအဆံုး အမ်ားႀကီး တုိးတက္မႈ ရေစခဲ့တာ ျငင္းလုိ႕မရပါဘူး။ လက္ရွိမွာ အာကာသ စူးစမ္းေလ့လာေရးမွာ လူသားေတြ အားေလ်ာ့ေနေပမဲ့ (အၾကမ္းဖက္မႈ တုိက္ဖ်က္ေရးေတြ၊ စီးပြားပ်က္ကပ္ေတြနဲ႕ ရႈပ္ေနတာကုိး) တရုတ္ႏုိင္ငံက သိပ္မၾကာခင္မွာ လေပၚကုိ လူမဲ့ခရီးစဥ္လႊတ္မယ္၊ ေအာင္ျမင္ရင္ လေပၚကုိ လူတက္မယ္ဆုိတာ ၾကားရေတာ့ စၾကာ၀ဠာႀကီးကုိ လူသားေတြ စုိးမုိးႏုိင္ဖုိ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ျပန္လည္ ႏုိးထလာပါၿပီ။

လကမၻာေန႕ (ဇူလုိင္ ၂၀ ရက္ေန႕) ႏွစ္ပါတ္လည္အျဖစ္ ေရးသား ဂုဏ္ျပဳပါသည္။

ျမန္မာစာစနစ္မ်ား၏ ေနာက္ခံကား

2009-07-15T07:30:00.001-07:00

ယခုအခါ ကြန္ပ်ဴတာသံုး ျမန္မာစာ စနစ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေပၚထြန္းလွ်က္ ရွိသည္။ ၄င္းစနစ္အသီးသီး၏ ေပၚေပါက္လာရျခင္း အေၾကာင္းရင္းႏွင့္ သေဘာသဘာ၀မ်ားမွာ တခုႏွင့္ တခု မတူညီပဲ ကြဲျပားလွ်က္ရွိသည္။ Unicode 5.1 တြင္ ျမန္မာအကၡရာမ်ား၏ ေနရာသတ္မွတ္ခ်က္ တည္ၿငိမ္လာၿပီျဖစ္ရာ အခ်က္အလက္မ်ား မွ်ေ၀ႏုိင္ရန္၊ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားေသာစာမ်ားကုိ အကၡရာ၀လိစီရန္ႏွင့္ ရွာေဖြႏုိင္ရန္ ၄င္းေနရာသတ္မွတ္ခ်က္မ်ားအတုိင္း ေျပာင္းလဲ သံုးစြဲသင့္ၿပီျဖစ္သည္။ လက္ရွိစနစ္မ်ား၏ ေနာက္ခံကားကုိ နားလည္သေဘာေပါက္မွ ၄င္းစနစ္မ်ားအား အသံုးျပဳလွ်က္ရွိသူတုိ႕ကုိ Unicode အဆင့္မီစနစ္မ်ားသုိ႕ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ ေျပာင္းလဲႏုိင္ေစမည္ျဖစ္ရာ ဤစာတမ္းငယ္တြင္ လက္ရွိ ျမန္မာစာစနစ္မ်ား၏ သေဘာသဘာ၀ကုိ Information Systems Practitioner တစ္ဦး၏အျမင္မွ ေဆြးေႏြးတင္ျပမည္ ျဖစ္သည္။

နိဒါန္း

ယခုအခါ ကြန္ပ်ဴတာကုိ အသံုးျပဳရာတြင္ အဂၤလိပ္၊ ဂ်ာမန္၊ ျပင္သစ္စေသာ အေနာက္တုိင္း ဘာသာစကားမ်ားသာမကပဲ တရုတ္၊ ကုိရီးယား၊ ဂ်ပန္ စေသာ အေရွ႕တုိင္း ဘာသာစကားမ်ားျဖင့္လဲ လြယ္ကူစြာ အသံုးျပဳႏုိင္ၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ ဤကဲ့သုိ႕ မိခင္ဘာသာစကားမ်ားျဖင့္ ကြန္ပ်ဴတာကုိ အသံုးျပဳႏုိင္ရျခင္းမွာ ဘာသာစကားအမ်ားအျပား၏ အကၡရာမ်ားကုိ code-range တစ္ခုအတြင္းတြင္ ေနရာခ်ထားေပးေသာ Unicode ေခၚ စံႏႈန္းတစ္ရပ္ကုိ အမ်ားသေဘာတူ သတ္မွတ္ႏုိင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အဆုိပါ စံႏႈန္းအတြင္းတြင္ ျမန္မာအကၡရာမ်ားအတြက္ code-range ကုိ သတ္မွတ္ႏုိင္ခဲ့ေသာ္လည္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာသည့္တုိင္ေအာင္ အေသးစိတ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္မည့္ ပံုစံကုိ အတည္မျပဳႏုိင္ေသးပဲ ရွိခဲ့သည္။

ယခုအခါ ျမန္မာစာ Unicode စနစ္သည္ တည္ၿငိမ္စ ျပဳလာၿပီျဖစ္ၿပီး ေဇာ္ဂ်ီ ျမန္မာစာ စနစ္မွာ အျခားဘာသာစကားမ်ားႏွင့္ ယွဥ္တြဲ သံုးစြဲႏုိင္သည့္ Unicode အစစ္မဟုတ္ေသာ္လည္း အမ်ားသံုး (de facto) စံႏႈန္းတစ္ရပ္ အျဖစ္ ရပ္တည္လွ်က္ရွိသည္။ ယခင္က သံုးစြဲခဲ့ေသာ ASCII (truetype) font မ်ားႏွင့္ Burglish သံုးစြဲမႈမ်ားလဲ ယေန႕တုိင္ ရပ္တည္လွ်က္ရွိသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။ ဤစာတမ္းတြင္ 8 bit font မ်ားႏွင့္ burglish အေၾကာင္းကို ေရွးဦးစြာတင္ျပၿပီး အမ်ားသံုးျဖစ္သည့္ ေဇာ္ဂ်ီစနစ္အေၾကာင္းကုိ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးမည္ ျဖစ္သည္။ ထုိ႕ေနာက္ Unicode 5.1 အဆင့္မီစနစ္မ်ားအေၾကာင္းႏွင့္ ၄င္းတုိ႕ကုိ အဘယ္ေၾကာင့္ ေရြးခ်ယ္သင့္သည္ကို ရွင္းလင္းေရးသားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

8 Bit Systems

ယခင္က အဂၤလိပ္စာလံုးကဲ့သုိ႕ေသာ လက္တင္စာလံုးမ်ားျဖင့္ ေရးသားထားသည့္ contents မ်ားကုိ ကြန္ပ်ဴတာမ်ား ေ၀မွ်သံုးစြဲႏုိင္ေစရန္အတြက္ စံအျဖစ္ IBM မွ EBCDIC (8 bits) စနစ္ႏွင့္ ASCII (7 bits) စနစ္ဟူ၍ စတင္ ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ASCII စနစ္ကုိ 8 bit သုိ႕ တုိးခ်ဲ႕ခဲ့သည္။ နာမည္ႀကီး Windows စနစ္မ်ားတြင္ ASCII စနစ္ကုိ အသံုးျပဳႏုိင္ရာ အဂၤလိပ္စာလံုးမ်ားကုိ ပံုျပင္ဆြဲ၍ ျမန္မာစာလံုးပံုစံ အမ်ားအျပား ေပၚထြက္ခဲ့သည္။ ၄င္းတုိ႕သည္ နည္းပညာရႈေထာင့္အရ အဂၤလိပ္စာကုိ ပံုေျပာင္းထားျခင္းမွ်သာျဖစ္ၿပီး ျမန္မာဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ျမန္မာစာ အကၡရာစီထံုးျဖင့္ အလြယ္တကူ စီ၍မရေပ။ ယခုအခါ ၄င္းတုိ႕ကုိ ပံုႏွိပ္တုိက္မ်ားတြင္ က်ယ္ျပန္႕စြာ သံုးစြဲလွ်က္ရွိၿပီး CE ႏွင့္ Win-Myanmar ပံုစံတုိ႕မွာ ထင္ရွားသည္။

Burglish

ျမန္မာႏွင့္ အဂၤလိပ္စာ ေရာေထြးေရးသားရန္ 16 bit code မ်ား မေပၚေပါက္မီက Chat application သံုးစြဲသူအခ်ိဳ႕သည္ ေျပာလုိေသာ အေၾကာင္းအရာကုိ အသံဖလွယ္၍ အဂၤလိပ္ အကၡရာမ်ားျဖင့္ ေရးသားသံုးစြဲၾကသည္။ (ဥပမာအားျဖင့္ Sar Pee P Lar ? = စားၿပီးၿပီလား ျဖစ္သည္။) ယေန႕တုိင္ ျမန္မာစာ ေကာင္းစြာ မရိုက္တတ္သူ Chat application အသံုးျပဳသူအခ်ိဳ႕လဲ ရွိေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။ ၄င္းတုိ႕အတြက္ အလုိအေလ်ာက္ ဘာသာျပန္ေပးသည့္ စနစ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေပၚထြက္ခဲ့ရာ ၀ိဇၨာစနစ္မွာ ထင္ရွားေသာ ဥပမာ တစ္ခုျဖစ္ၿပီး ေဇာ္ဂ်ီႏွင့္ Myanmar – 3 သုိ႕ ဘာသာျပန္ေပးႏုိင္သည္။

ေဇာ္ဂ်ီ

ႏုိင္ငံတကာသံုး စံႏႈန္းျဖစ္သည့္ Unicode စံႏႈန္း (16 bit code) တြင္ ျမန္မာအကၡရာမ်ား၏ ေနရာ (ခြင္) ကို အတိအက် သတ္မွတ္ႏုိင္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း စာလံုးမ်ား၏ ေနရာႏွင့္ ဘာသာစကား၏ ရႈပ္ေထြးမႈ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းႏုိင္ရန္ စံသတ္မွတ္ခ်က္ အတိအက် မရွိသည္မွာ အေတာ္ပင္ ၾကာျမင့္ခဲ့သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ျပ ႏွင့္ ၾက တြင္ ပါ၀င္ေသာ ရရစ္မွာ အတူတူပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ၄င္းတုိ႕ကုိ ပံုေဖာ္ရန္အတြက္ software support (rendering support) လုိသည္။ ၄င္းကုိ အလြယ္နည္းႏွင့္ ေျဖရွင္းရန္မွာ code-range ကို ခ်ဲ႕ပစ္ရန္ျဖစ္ရာ (ရရစ္ ၂ ခုသံုးမယ္၊ code ၂ ခုေပး ဆုိတာမ်ိဳး) ပညာရွင္အခ်ိဳ႕က စံႏႈန္းမတည္ၿငိမ္မီ ကာလအတြင္း ေဆးၿမီးတုိအျဖစ္ အျခားဘာသာစကားမ်ား၏ code မ်ားကုိ ေခ်းငွားသံုးစြဲကာ ေဇာ္ဂ်ီစာလံုးစနစ္ကုိ ဖန္တီးခဲ့ၾကသည္။

၄င္းသည္ ျပႆနာ ၂ ရပ္ကုိ ဖိတ္ေခၚလာသည္။ ေဇာ္ဂ်ီသည္ အဂၤလိပ္ အကၡရာမ်ား၏ code ကုိ မထိသျဖင့္ အဂၤလိပ္/ျမန္မာ တြဲဖက္ေရးသားရာတြင္ အဆင္ေျပေသာ္လည္း ၄င္းေခ်းငွားထားေသာ ဘာသာစကားမ်ားႏွင့္ ျမန္မာစာကုိ တြဲဖက္ေရးသားပါက ကြန္ပ်ဴတာအေနႏွင့္ ေခ်းသံုးထားေသာ code မ်ားကုိ မည္သည့္ အကၡရာ (ျမန္မာ အကၡရာ သို႕မဟုတ္ အျခား အကၡရာ) အျဖစ္ ေဖာ္ျပေပးရမည္ကုိ မသိႏုိင္ပဲ ျဖစ္လိမ့္မည္။ (ဥပမာ 1E29 သည္ 'ḩ' လား၊ Latin Small Letter H with Cedilla လား မသိႏုိင္ေတာ့ေပ။) ေနာက္ျပႆနာတစ္ရပ္မွာ တူညီေသာ စာလံုးမ်ား ကုိ code အမ်ားအျပားသုိ႕ assign လုပ္ထားသျဖင့္ အကၡရာစဥ္ စီရာ (ႏွင့္ searching ရွာရာ) တြင္ မလုိလားအပ္ေသာ ရႈပ္ေထြးမႈမ်ားကုိ ျဖစ္ေပၚေစပါသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ရရစ္သည္ ျပ ဟုေရးရာတြင္ တမ်ိဳး၊ ၾက ဟုေရးရာတြင္ တမ်ိဳး၊ လံုးႀကီးတင္ႏွင့္ တြဲရန္တမ်ိဳး (ၿပိ၊ ႀကိ) စသျဖင့္ code အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေနသည္။ အမွန္မွာ အကၡရာ စဥ္ရာတြင္ ၾကသည္ ျပအေရွ႕ (ၾကိသည္ ျပိအေရွ႕) ဟူ၍ ရရစ္ ၂ မ်ိဳးကုိ အတူတူ သေဘာထားၿပီး စီရရာ ေဇာ္ဂ်ီစနစ္ျဖင့္ ေရးသားထားေသာ ျမန္မာစာမ်ားကုိ အကၡရာစီႏုိင္ရန္ ခက္ခဲပါသည္။

ေဇာ္ဂ်ီ၏ အဓိက အားနည္းခ်က္ တစ္ရပ္မွာ စာလံုးမ်ား၏ စံပံုစံ မရွိျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ တ + - ိ + - ု (တုိ) ႏွင့္ တ + - ု + - ိ (တုိ) တုိ႕မွာ ေဇာ္ဂ်ီတြင္ မတူညီၾကေပ။ သုိ႕ျဖစ္၍ ပထမ တုိ ကုိ ရွာေဖြရန္ ႀကိဳးစားရာတြင္ ဒုတိယ တုိ ကုိ ထည့္သြင္း ရွာေဖြခုိင္းပါက ရွာေတြ႕မည္ မဟုတ္ပါေခ်။ တူညီေသာစာလံုးမ်ားကုိ ရုိက္ထည့္ေသာ အစီအစဥ္ မတူညီျခင္းေၾကာင့္ ကြန္ပ်ဴတာက မတူညီဟု အေျဖထုတ္ေပးျခင္းမွာ လက္ခံႏုိင္ဖြယ္ အရည္အေသြးတစ္ရပ္ မဟုတ္ေပ။ ေဇာ္ဂ်ီျဖင့္ ေရးသားထားေသာ ျမန္မာစာတုိ႕မွာ တေန႕တျခား တုိးပြားလာေနရာ ေနာင္တခ်ိန္တြင္ ၄င္းတုိ႕သည္ ရွာရ၊ ေဖြရခက္သည့္ စာအုပ္ပံုႀကီးႏွင့္ အတူတူပင္ ျဖစ္လာေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ (အဆုိေတာ္ စုိင္းစုိင္းခမ္းလႈိင္၏ အေၾကာင္းကို ေရးသားသူ တ၀က္က စ + - ိ + - ု + င + - ္ + - း ဟု ေရးၿပီး က်န္တ၀က္က စ + - ု + - ိ + င + - ္ + -း ဟု ေရးပါက မည္သုိ႕ ျဖစ္မည္ကို မွန္းဆၾကည့္ပါ။) သုိ႕ရာတြင္ ေရွးယခင္ လက္ႏွိပ္စက္မ်ားကဲ့သုိ႕ပင္ သေ၀ထုိးႏွင့္ ရရစ္ကုိ ဗ်ည္းမရုိက္ခင္ ရိုက္ရျခင္း၊ ဗ်ည္းတြဲမ်ား (ရရစ္၀ဆြဲ၊ ယပင့္၀ဆြဲ စသည္တုိ႕)ကုိ ခလုတ္တစ္ခ်က္ႏွိပ္ရံုႏွင့္ ေရးသားႏုိင္ျခင္းတုိ႕မွာ သံုးစြဲသူတုိ႕ ႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္သည္။

Windows စနစ္အမ်ားစုတြင္ ေဇာ္ဂ်ီစနစ္ျဖင့္ ျမန္မာစာ ေရးသားရန္အတြက္ အခမဲ့ ရရွိႏုိင္ေသာ Zawgyi installer application ကုိ သြင္းလုိက္ရန္သာလုိအပ္ၿပီး ဖတ္ရႈရန္အတြက္မူ သာမာန္ font တစ္ခု သြင္းသကဲ့သုိ႕ ေဇာ္ဂ်ီ font ကုိ သြင္းလုိက္ရန္သာ လုိအပ္သည္။ ေရးသားရန္အတြက္ လက္ကြက္မွတပါး ေလ့က်င့္ရန္ မလုိအပ္ေပ။ အသံုးျပဳရလြယ္ကူျခင္းေၾကာင့္ ယေန႕တြင္ online ေပၚရွိ ျမန္မာစာအသံုးျပဳမႈ (blog, forum, chat application) အမ်ားစုသည္ ေဇာ္ဂ်ီ ျမန္မာစာ စနစ္ျဖင့္ ျဖစ္သည္။

Unicode 5.1 အဆင့္မီ ျမန္မာစာစနစ္မ်ား

Myanmar 3 အပါအ၀င္ Unicode 5.1 စနစ္သံုး ျမန္မာစာစနစ္မ်ားသည္လည္း အစုိးရက ေထာက္ခံေနလင့္ကစား အားနည္းခ်က္မ်ား ရွိဆဲပင္ျဖစ္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ေမာက္ခ်ာ (- ါ) ႏွင့္ ေရးခ်ာ (- ာ) တုိ႕မွာ စာလံုး ၂ လံုးျဖစ္ေနသည္။ အကၡရာစဥ္ရာတြင္ ၄င္းတုိ႕ကုိ အတူတူဟု သေဘာထားၿပီး စီရသည္။ (ေဇာ္ဂ်ီ၏ ရရစ္ကဲ့သုိ႕ပင္ မလုိအပ္ပဲ code-range ကုိ ျဖဳန္းတီးသကဲ့သုိ႕ ျဖစ္ေနပါသည္။) အသတ္ (- ္)ႏွင့္ ပံုစံတူေသာ္လည္း အသတ္ႏွင့္ ဘာမွမဆုိင္ေသာ ေရွ႕ထုိး (ဥပမာ ေကာ္ မွ - ္) မွာ code မရွိပါ။ တနည္းအားျဖင့္ဆုိေသာ္ Unicode 5.1 သည္လည္း တုိးတက္ေျပာင္းလဲဦးမည့္ အရိပ္အေယာင္မ်ား ရွိေနပါသည္။ သုိ႕ရာတြင္ ၄င္းသည္ စာရိုက္ရာတြင္ သတ္မွတ္ထားသလုိသာ ရုိက္သြင္းရသျဖင့္ ေဇာ္ဂ်ီကဲ့သုိ႕ တုိ ၂ မ်ိဳး ျဖစ္ေနစရာ မရွိသျဖင့္ ေဇာ္ဂ်ီထက္ ပုိမုိ တည္ၿငိမ္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရသည္။

ထုိ႕ျပင္ Myanmar – 3 ကိုအသံုးျပဳရန္အတြက္ အနည္းငယ္ရႈပ္ေထြးေသာ အဆင့္မ်ား လုိအပ္သည္။ Windows စနစ္တြင္ ဖတ္ရႈရန္အတြက္လဲ သီးသန္႕ software မ်ား သြင္းရန္ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ လုိအပ္ဆဲျဖစ္သည္။ ၄င္းကုိ အသံုးျပဳ ေရးသားရန္အတြက္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ၾကာမွ် ေလ့က်င့္ရန္ လုိအပ္ပါသည္။

ဘာကုိသံုးရမလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ လူမ်ားစု မသံုးေသးတာလဲ။

ယေန႕တြင္ အစုိးရ၀န္ႀကီးဌာနမ်ားအားလံုးကို Myanmar-3 ကုိ အသံုးျပဳရန္ ညႊန္ၾကားထားပါသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ e-Government စနစ္မ်ားကို ေနာင္အနာဂါတ္တြင္ မိတ္ဆက္ခဲ့ပါက Myamar – 3 ကုိ ႏုိင္ငံသားတုိင္း မျဖစ္မေန အသံုးျပဳရမည္မွာ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိသည္။ ထုိ႕ျပင္ Windows စနစ္မ်ားတြင္ Unicode 5.1 ကုိ အေထာက္အပံ့ေပးပါက ဖတ္ရေရးရခက္ေသာ ျပႆနာမွာ အလုိအေလ်ာက္ ေျပလည္သြားမည္ျဖစ္သည္။ (ယခုအခါ KDE သံုး Linux မ်ားတြင္ Myanmar – 3 ကုိ ဒီအတုိင္း ဖတ္လုိ႕ရၿပီျဖစ္သည္။) ထုိအခ်ိန္တြင္ ေဇာ္ဂ်ီသည္ Myanmar- 3 ထက္ပုိ၍ ေရးရ၊ ဖတ္ရလြယ္သည္ဆုိေသာ အားသာခ်က္ မရွိႏုိင္ေတာ့ေပ။

အသံုးမ်ားေသာ ေဇာ္ဂ်ီမွ Unicode 5.1 သို႕ေျပာင္းလဲႏုိင္ေရးသည္ တကယ္တမ္းအားျဖင့္ ကြန္ပ်ဴတာ သိပၸံ ျပႆနာ တစ္ရပ္မဟုတ္ပါ (အက်ယ္ကုိ ေလာကအလွႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး ရႈ)။ Myanmar – 3 ကုိ ေျပာင္းရမည္မွာလဲ ေသခ်ာ၊ ေဇာ္ဂ်ီကုိလဲ ၾကာရွည္ အသံုးျပဳရန္လဲ အဆင္မေျပ၊ တစ္ဦးခ်င္း ေျပာင္းရန္လဲ နည္းပညာအရ လြယ္ကူ လွ်င္ျမန္ပါလွ်က္ႏွင့္ ေဇာ္ဂ်ီကုိ လူမ်ားစု ဖက္တြယ္ထားၾကျခင္းမွာ အေၾကာင္းရင္း ၂ ရပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ပထမ အေၾကာင္းရင္းမွာ Myanmar – 3 တြင္ လက္ႏွိပ္စက္အတုိင္း ရုိက္မရပဲ ေလ့လာသင္ၾကားမႈ လုိအပ္ေသာေၾကာင့္ (ေဇာ္ဂ်ီ၏ တခုတည္းေသာ အားသာခ်က္) ျဖစ္သည္။ ဒုတိယ အေၾကာင္းရင္းမွာ လူမ်ားစု သံုးစြဲျခင္း မျပဳေသာေၾကာင့္ အထီးက်န္မည္ကုိ စုိးရိမ္သည့္ လူမႈေရး ျပႆနာျဖစ္ၿပီး ပုိမုိအေရးႀကီးသည္။

နိဂံုး

ယခုစာတမ္းငယ္တြင္ 8 bit font၊ Burglish၊ ေဇာ္ဂ်ီႏွင့္ Myanmar – 3 အစရွိေသာ ျမန္မာစာ စနစ္အမ်ိဳးမ်ိဳး၏ သေဘာသဘာ၀မ်ားကို သိနားလည္မွ Unicode အဆင့္မီ ျမန္မာစာစနစ္မ်ားသုိ႕ ေျပာင္းလဲရန္ အစီအစဥ္ကုိ ႀကံဆႏုိင္မည္ျဖစ္သျဖင့္ ၄င္းတုိ႕၏ ဂုဏ္သတၱိမ်ားကုိ နည္းပညာႏွင့္ လူမႈေရး (သမိုင္းေၾကာင္းႏွင့္ သံုးစြဲသူမ်ား) ရႈေထာင့္မ်ားမွ တင္ျပထားသည္။ အဆုိပါ ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားကုိ အေျခခံ၍ Unicode အဆင့္မီ ျမန္မာစာစနစ္မ်ားသုိ႕ ေျပာင္းလဲႏုိင္ရန္ အစီအစဥ္ကုိ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးရန္ က်န္ရွိေနပါေသးသည္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အေၾကာင္း

2009-07-07T18:24:00.000-07:00

BLUE SKY FOREST တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေသာ ေဆာင္းပါးကုိ ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကုိက္ညီသျဖင့္ မူရင္းေရးသားသူ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ (သတ္ပံုသတ္ညႊန္း အနည္းငယ္ ျပင္ဆင္သည္မွအပ) မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

၁၈၇၀ခုႏွစ္တ၀ိုက္၊ မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္မွာ ျမန္မာျပည္ရဲ ႔လူဦးေရက ဆယ္သန္းေလာက္ရွိပါသတဲ့။ ဒါေပမယ့္ အဲသည္ေခတ္က အဲ့ဒီလိုမေျပာဘူး။ ဘ၀ရွင္မင္းတရားႀကီးဟာ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး တကုေဋကို အုပ္စိုးသူျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာရပါသတဲ့။ ပေဒသရာဇ္ေခတ္ဆိုေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲလူတန္းစားသတ္မွတ္ခ်က္က သိပ္ရွင္းတယ္။ တိုင္းျပည္မွာ ဘုရင္ဟာ “သခင္” ၊ က်န္တာက “ကၽြန္” ။

ဘုရင္နဲ႔စကားေျပာတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး ဘယ္သူ၊ဘယ္၀ါ ပါဘုရားလို႔ဆိုရသတဲ့။ အဲဒီတုန္းက နာမည္ေရွ ႔မွာ “ေမာင္”ေတြ “မ”ေတြသိပ္ရွိလွေသးတာမဟုတ္။ “က်ား” ဆိုရင္ “ကၽြန္ေတာ္”၊ “မ”ဆိုရင္ “ကၽြန္မ” ။ “ခင္ဗ်ား”ဆိုတာကလည္း သခင္၊ဘုရားကလာတာတဲ့။ "ရွင္"ဆိုတာက အရွင္၊သခင္ကလာသတဲ့။ တကယ္ေတာ့ မင္းတုန္းမင္းမတိုင္ ခင္ကာလေတြကတည္းက ကၽြန္ေတာ္၊
ကၽြန္မျဖစ္ေနတာပါ။ ဘယ္ေခတ္ကစၿပီးသံုးသလဲဆိုတာေတာ့ မသိဘူး။ သမိုင္းဆရာမ်ားက သိေပမေပါ့။ အဲဒီတုန္းက ဘုရင္က “ေမာ့” (ေမာ္ဖူးေစ) ဆိုမွ ေမာ့ၾကည့္ ရသတဲ့။ သူက မေမာ့ခိုင္းမခ်င္း ေျမျပင္မွာ၀ပ္ေနေပေရာ့။ ရွင္ဘုရင္ဆိုသူမ်ားေျပာပါတယ္။ လူလူခ်င္းကုိ။

တိုင္းျပည္မွာဘုရင္က သခင္ဆိုေတာ့ သူ႔ထက္ႀကီးတာ ဆင္ပဲရွိတယ္။ ေရေျမ ႔သနင္းျပည့္ရွင္မင္း လို႔လည္းဆိုသကိုး။ တတိုင္းျပည္လံုး လူတင္မက ေရေရာ၊ေျမေရာ သူပိုင္တယ္။ ဘာမွမထိနဲ႔ မီးပြင့္သြားမယ္ ဆိုတဲ့လူမ်ိဳးေပါ့။ ေတာ္ေတာ္မေကာင္းတဲ့ေခတ္ေတြပါ။ ထားပါေတာ့။ အခုခ်ိန္ထိ စာေရးသူတို႔က “ကၽြန္ေတာ္တို႔”လုပ္ေနၾကတုန္းပဲဆိုတာကေတာ့ စာရႈသူတို႔ေရ သိပ္လြန္လြန္း
ၿပီထင္သကြယ္။

ေျပာင္းလဲမႈက နည္းနည္းေလးပဲရွိတယ္လို႔ဆိုရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ဆိုတာေတြ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးႀကီး ဘယ္သူပါဆိုတာေတြေပ်ာက္ခဲ့ၿပီ။ တကယ္ေတာ့ အခုကိစၥက ေရွ ႔မွာေျပာခဲ့ၾကသူေတြ မ်ားလွပါၿပီ။ အထူးအဆန္းလဲမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ထပ္ေျပာေနရသတံုး ဆိုရင္ေတာ့ ဒီကိစၥႀကီး အဆံုးသတ္ေစခ်င္လွလို႔ပါပဲဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္မမိုက္တဲ့ ကိစၥပဲ။ ကၽြန္ဆိုတာလူဘ၀မွာ အနိမ့္က်ဆံုးအ ေျခအေနမဟုတ္လား။ ဘယ္သူမွ ကၽြန္မျဖစ္ခ်င္ဘူးေလ။

ဒီေန႔ကမၻာဟာ ေက်းပိုင္ကၽြန္ပိုင္ေခတ္မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ဆိုေပမဲ့ ကၽြန္ဘ၀ေရာက္ေနသူေတြ အနည္းအက်ဥ္းရွိေနတုန္း။ ကၽြန္အျဖစ္ေရာင္းအစားခံေနရသူေတြရွိေနတုန္း။ ျမန္မာျပည္မွာ အိမ္ေဖၚလို႔ ေခၚတဲ့သူေတြရွိေနတယ္။ သူတို႔က ကၽြန္မဟုတ္ၾကေပမယ့္လည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကၽြန္လိုအဆက္ အဆံခံေနတာရွိေနတုန္း။ တခ်ိဳ ႔တိုင္းျပည္ေတြမွာလည္း
ဒီအေျခအေနမ်ိဳးရွိေနတုန္းပဲ။

ကမၻာမွာက ကၽြန္ဘ၀ကလြတ္ေအာင္၊ ကၽြန္ေခတ္ကုန္ေအာင္၊ ကၽြန္ဇတ္သိမ္းေအာင္ မေရမတြက္ ႏိုင္တဲ့ အသက္ေတြေပးၿပီးေျပာင္းလဲခဲ့ရတာ မဟုတ္လား။ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ "ကၽြန္"ဆိုတဲ့အသံမၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ဆက္ၿပီးကၽြန္ေတာ္တို႔လုပ္ေနၾကတုန္း။ ဘယ္အထိ ဆက္ၾကဦးမွာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ဆက္သံုးဆြဲေနၾကသလဲ။ ေကာင္းတဲ့ အေမြအႏွစ္မွ မဟုတ္ပဲ။ သမိုင္းဆိုးသမိုင္းညစ္ေတြကို သိသိႀကီးနဲ႔ဆက္ၿပီးသယ္ေဆာင္ေနတာ
ဟာ သမိုင္းတာ၀န္မေက်တာပဲ။ မေကာင္းတာေတြကို ထားခဲ့ၾကဖို႔ အခ်ိန္တန္ယံုမက လြန္ေတာင္လြန္ေနၿပီ။

ဆိုင္ရာပိုင္ရာပုဂၢိဳလ္မ်ားက ဒီကိစၥကိုဘာေၾကာင့္မ်ား အၾကာႀကီးၾကည့္ ေနရသလဲ။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလို႔မရတဲ့ ကိစၥမဟုတ္။ အင္မတန္ခက္ခဲလွတဲ့ ကိစၥလည္းမဟုတ္။ ေခတ္ႀကီး၊ စနစ္ႀကီးကိုေျပာင္းပစ္ရတာမွ မဟုတ္ပဲ။ ေသြးထြက္သံယိုေတာ္လွန္ေရးမွ မဟုတ္ပဲ။
ဒီကိစၥေၾကာင့္ ေတာခိုရမယ္၊ ေထာင္အႏွစ္ ေျခာက္ဆယ္ေလာက္က်ရမယ္ဆိုတာမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးမွ မဟုတ္ပဲဗ်ာ။ ေျပာင္းရင္ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။

ငယ္စဥ္အခါက။ လူႀကီးေတြဆံုးမတဲ့အခါ “နင္” နဲ႔ “ငါ” နဲ႔ေျပာရင္ရိုင္းသတဲ့။ ခင္ဗ်ား၊ ကၽြန္ေတာ္၊ ရွင္၊ ကၽြန္မ ဆိုမွ ယဥ္ေက်းပါသတဲ့။ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူႀကီးေတြကို ျပန္ဆံုးမဖို႔ လိုၿပီထင္ပါတယ္။

ေကာင္းကင္ျပာ ေတာအုပ္

ရုပ္ျမင္ထဲက သိပၸံ ၂

2009-07-06T07:41:00.000-07:00

www.phdcomics.com တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ေအာက္ပါ ကာတြန္းမ်ားသည္ ထိမိၿပီး ဟာသေျမာက္သည့္အတြက္ ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ စာဖတ္သူမ်ားအတြက္ ကာတြန္းေရးဆြဲသူ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ျပန္လည္ ေဖာ္ျပပါသည္။

ျပန္ဖတ္ရန္ ။ ။ ရုပ္ျမင္ထဲက သိပၸံ

ၿပီးၿပီလုိ႕ထင္တာ။ ကာတြန္းဆရာက ေနာက္ထပ္ ၃ ကြက္ ထပ္ဆြဲသဗ်။

"Piled Higher and Deeper" by Jorge Cham
www.phdcomics.com

"Piled Higher and Deeper" by Jorge Cham
www.phdcomics.com

"Piled Higher and Deeper" by Jorge Cham
www.phdcomics.com

ရုပ္ျမင္ထဲက သိပၸံ

2009-06-22T17:13:00.000-07:00

"Piled Higher and Deeper" by Jorge Cham
www.phdcomics.com

"Piled Higher and Deeper" by Jorge Cham
www.phdcomics.com

"Piled Higher and Deeper" by Jorge Cham
www.phdcomics.com

"Piled Higher and Deeper" by Jorge Cham
www.phdcomics.com

ေက်ာင္းအိပ္မက္

2009-06-22T16:54:00.001-07:00

အခုတေလာ အင္မတန္ ထူးဆန္းတဲ့ အိပ္မက္ေတြ မက္မက္ေနတယ္။ ၾကားဖူးတာက လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၁၀ တန္းစာေမးပြဲ ျပန္ေျဖရတယ္ အိပ္မက္မက္တယ္လုိ႕ ၾကားဖူးပါတယ္။ (အေမဆုိ အခုထိ မက္တုန္း။) အခုေတာ့ ကုိယ္က ၁၂ တန္းျပန္တက္ရတယ္လုိ႕ အိပ္မက္မက္တယ္။ အိပ္မက္ကလဲ တီဗြီမွာလာတဲ့ ဇာတ္လမ္းတြဲလုိပဲ အပ်ိဳးနဲ႕။ High-concept အိပ္မက္လို႕ေတာင္ ေျပာလုိ႕ရမယ္။ ဘာတဲ့။ ေက်ာင္းေတြက အေမရိကန္ စနစ္ကို ေျပာင္းလုိက္လုိ႕ သူငယ္တန္းကေန ၁၀ တန္းအထိ ၁၁ ႏွစ္မဟုတ္ေတာ့ပဲ ၁ တန္းကေန ၁၂ တန္းအထိ ၁၂ ႏွစ္ျဖစ္သြားၿပီတဲ့။ အဲဒါ အဲဒီ ၁၂ တန္းကုိ ျပန္မတက္ရင္ အထက္တန္းေအာင္တာ မဟုတ္ေသးလုိ႕ လူေတြအားလံုး ၁၂ တန္းကုိ ျပန္တက္ရတာတဲ့။ ပထ၀ီ၊ သမုိင္း၊ ရူပေဗဒ၊ ဓာတုေဗဒ၊ ဇီ၀ေဗဒေတြ ပါပါသတဲ့။ ပထမ အိပ္မက္မွာ သူငယ္တန္း တက္ခါစတုန္းက အတန္းပုိင္ခြင့္ယူထားလုိ႕ အတန္းလာေစာင့္ေပးတဲ့ ဆရာမ ၂ ေယာက္ (တကယ့္လက္ဦးဆရာေတြေပါ့) က လာရွင္းျပတယ္။ အဲဒီမွာ စေတြ႕တာပဲ။

တျမန္ေန႕ညက ဒုတိယ အိပ္မက္ထဲမွာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ပထမဆံုး စၿပီး သေဘာက်မိတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႕ ေတြ႕တယ္။ (ေပ်ာ္လုိက္တာ။) သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ပထမဆံုး မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းလဲ ျဖစ္တယ္ေလ။ အခုထိလဲ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါပဲ။ အခုေတာ့ သူ႕ကုိ ဘယ္လုိမွ ဆက္သြယ္လုိ႕မရတာ ၂ ႏွစ္ရွိၿပီ။ (အိမ္ေထာင္က်သြားၿပီ ထင္တာပဲ။) ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ခ်စ္တဲ့ ဆရာမကုိလဲ ျပန္ေတြ႕တယ္။ သူက ၄ တန္းတုန္းက ျမန္မာစာသင္တဲ့ ဆရာမ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ မဟာ ၁၂ တန္းမွာ သူ ျမန္မာစာ သင္မယ္ထင္တယ္။ (ဆံုးသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ၁၀ တန္းမွာ သမုိင္းသင္တဲ့ စာေရးဆရာ ဆရာမကုိေတာ့ မမက္ဘူး။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ သူက ျမန္မာစာ ဆရာမျဖစ္ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ သမုိင္းသင္တာမုိ႕ ထင္တယ္။)

မေန႕ညက တတိယ အိပ္မက္ထဲမွာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၁၀ တန္းၿပီးေတာ့ သေဘာက်မိတဲ့ ေကာင္မေလးကုိ ေတြ႕တယ္။ (သူသိပ္လွတာပဲ၊ ၁၇ ႏွစ္သမီးကေနလဲ ဘယ္ေတာ့မွ ႀကီးလာဟန္မတူဘူး။ အဟိ။) ထူးျခားတာက အထက္တန္းေက်ာင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားထဲမွာ တကၠသိုလ္တက္မွသိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ေရႊေပါရယ္၊ အဲဒီ ေကာင္မေလးရယ္၊ သူ႕ side-kick ၂ ေယာက္ျဖစ္တဲ့ သႏၱာနဲ႕ စႏၵာရယ္ကုိ ေတြ႕တယ္။ အဲဒီ ၂ ေယာက္ကလဲ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲ။ side-kick ေခၚတာကေတာ့ ေျပာရရင္ ကုိယ္က မင္းသား၊ သူက မင္းသမီးဆုိရင္ သူတုိ႕ေတြက မင္းသမီး သူငယ္ခ်င္းေတြဆုိေတာ့ ရုပ္ရွင္လုိဆုိရင္ ဇာတ္ပုိ႕ (ေဟာလီ၀ုဒ္အေခၚ side-kick) ေပါ့။ ေက်ာင္း၀တ္စံုလဲ မ၀တ္ၾကဘူး။ (လူ႕ဦးေဏွာက္ရဲ႕ အလုပ္လုပ္ပံုေတြေလ။) သူတုိ႕ေတြပဲ ျပဴးၿပီးေတာ့ ေရာင္စံုေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ မေန႕က အဂၤလိပ္စာ သဒၵါေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အခ်စ္ဆံုး အဂၤလိပ္စာ ဆရာမ (၆ တန္းတုန္းက ဆရာမ) သင္တယ္။ (စကားမစပ္ သူ႕သားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အတန္းကြာ - တႏွစ္ႀကီး တႏွစ္ငယ္ - ေပမဲ့ ညီအစ္ကိုလုိပဲ ခ်စ္ၾကတယ္။)

ထူးျခားတာက ေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာက်မိတဲ့ ေကာင္မေလးေတြကုိပဲ အိပ္မက္မက္တာပါပဲ။ ေယာင္ေယာင္ေလး သေဘာက်မိတဲ့ မဆုိးပါဘူးဆုိၿပီး က်ဴမိတဲ့ ေကာင္မေလးေတြ ေက်ာ္သြားတယ္။ အိပ္မက္ထဲမွာေတြ႕တဲ့ ေကာင္မေလးေတြအားလံုး chronological order (ေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္အတုိင္း စီကာစဥ္ကာနဲ႕) ေတြ႕တာ။ ေတြ႕တဲ့ ဆရာမေတြကလဲ ျမန္မာစာ၊ အဂၤလိပ္စာ ဆရာမေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီည အိပ္မက္ထပ္မက္ရင္ ဘယ္သူ႕ကုိ ေတြ႕ရမလဲ မသိဘူး။ ဆံုးသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ၁၀ တန္းတုန္းက သခ်ၤာသင္တဲ့ ဆရာမကုိ ေတြ႕ခ်င္ေသးတယ္။ စာေမးပြဲေျဖရင္ ျမန္မာစာနဲ႕ အဂၤလိပ္စာၿပီးရင္ သခ်ၤာေျဖရတာကုိး။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတြ႕ရင္ ဘာမ်ား ဆုိဆံုးမဦးမယ္ မသိဘူး။ စာလုပ္စရာရွိတာလုပ္၊ အိပ္မက္မက္ဖုိ႕ အိပ္ပဲမေနနဲ႕လုိ႕မ်ား ေျပာမလားမသိဘူး။) ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညျမန္ျမန္ေရာက္၊ ျမန္ျမန္အိပ္ခ်င္လွၿပီ။

သရုပ္ပ်က္လုိ႕ ေျပာသင့္ရဲ႕လား

2009-06-21T04:45:00.000-07:00

ပိေတာက္ရိပ္ တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေသာ ေဆာင္းပါးကုိ ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကုိက္ညီသျဖင့္ မူရင္းေရးသားသူ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ (သတ္ပံုသတ္ညႊန္း အနည္းငယ္ ျပင္ဆင္သည္မွအပ) မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ငယ္စဥ္က မဂၢဇင္းတေစာင္ထဲမွာ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ ကာတြန္းတခုကို ျပက္ျပက္ထင္ထင္ မွတ္မိေနသည္။ ေလးကြက္ကာတြန္း တစ္ခု။

ပထမတကြက္တြင္ ေဘာင္းဘီဖင္က်ပ္ ၀တ္ဆင္ထားသူ ေခတ္ဆန္ဆန္ ဆံရွည္လူငယ္တဦးကုိ တုိက္ပုံ၊ ပုဆုိး ၀တ္ဆင္ထားသူတဦးက လက္ညႇဳိးေငါက္ေငါက္ထုိးကာ “သ႐ုပ္ပ်က္” ဟု ေခၚဆုိေနပုံကုိ ေရးဆြဲထားသည္။

ဒုတိယအကြက္တြင္ ထုိတုိက္ပုံ၀တ္လူငယ္အား ေခါင္းေပါင္း၊ ေတာင္ရွည္တုိ႔ကုိ ၀တ္ဆင္ထားသူတစ္ဦးက လက္ညႇဳိးေငါက္ေငါက္ထုိးကာ “သ႐ုပ္ပ်က္” ဟု ေခၚဆုိေနပုံကုိ ေရးဆြဲထားသည္။

တတိယအကြက္တြင္ ထုိေတာင္ရွည္၀တ္လူအား သားေရနံငယ္ပုိင္းကုိ ၀တ္ဆင္ထားေသာ ေက်ာက္ေခတ္လူသား (လက္ထဲတြင္ ေက်ာက္တုံးပုဆိန္ကုိင္ထားသူ)က လက္ညႇဳိးေငါက္ေငါက္ထုိးကာ “သ႐ုပ္ပ်က္”ဟု ေခၚဆုိေနပုံ ေရးဆြဲထားျပန္သည္။

ေနာက္ဆုံးအကြက္တြင္ကား ေက်ာက္ေခတ္လူသားကုိ လက္ညဳိးေငါက္ေငါက္ထုိး၍ “သ႐ုပ္ပ်က္”ဟု ေခၚဆုိေနသည္မွာ ေမ်ာက္၀ံတေကာင္ျဖစ္သည္။

ဤကာတြန္းကေလးကို သတိရမိတုိင္း လူတုိ႔၏ ေရွး႐ုိးစြဲတတ္ပုံ၊ အသစ္အဆန္းကုိ လက္မခံခ်င္သည့္စိတ္ဓါတ္ စြဲၿမဲေနပုံတုိ႔ကုိ သတိျပဳမိသည္။

လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ၊ ယဥ္ေက်းမႈေပါင္းစုံ၊ ဘာသာေပါင္းစုံ ကူးလူးေရာယွက္ကာ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ လႈပ္ရွားတုိးတက္ေနေသာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း (Cosmopolitan)တြင္ အသစ္အဆန္းကုိ ျမတ္ႏုိး တန္ဖုိးထားကာ လြယ္လင့္တကူ လက္ခံတတ္ၾကသေလာက္ ျပင္ပကမၻာႏွင့္ အဆက္အသြယ္ျပတ္ကာ အထီးက်န္ဆန္ေနေသာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ အသစ္အဆန္းကုိ လက္ခံရန္ တြန္႕ဆုတ္တတ္ၾကသည္။ ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲခ်င္ၾကသည္။ မိမိ မိ႐ုိးဖလာ လက္ခံက်င့္သုံးလာေသာ ဓေလ့ထုံးတမ္းတုိ႔ႏွင့္ မကုိက္ညီေသာ၊ ခြဲထြက္ေသာ အေတြးအေခၚ၊ အျပဳအမူတုိ႔ႏွင့္ သစ္ဆန္းေသာ အရာမွန္သမွ်ကုိ အလြယ္တကူ လက္မခံ႐ုံမက ျပစ္တင္႐ႈံ႕ခ်တတ္ေသာ သေဘာရွိသည္။ မိ႐ုိးဖလာ ထုံးတမ္းစဥ္လာအရ က်င့္ႀကံျခင္းကုိ ျမင့္ျမတ္သည္၊ ယဥ္ေက်းသည္၊ ေကာင္းမြန္သည္ဟု အထင္ရွိတတ္ၾကသည္။

သတိျပဳရန္မွာ ျမန္မာျပည္တြင္ တခ်ိန္က သ႐ုပ္ပ်က္ဟု ေခၚဆုိခဲ့ေသာ ေတးဂီတ၊ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈတုိ႔သည္ ယေန႔ လူႀကီး၊ လူငယ္အားလံုး လက္ခံေနၾကျပန္သည္ဆုိသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။

လူတုိ႔၏ စိတ္ေနသေဘာထားကုိ အ၀တ္အစား၊ အဆင္အျပင္ကုိ ၾကည့္႐ႈ၍ ဆုံးျဖတ္ရန္မသင့္ဟူေသာ အခ်က္ကုိ လက္ခံပါက လူတစ္ကုိယ္အႀကဳိက္တစ္မ်ဳိးဆုိသည့္ စကားပမာ လူတုိ႔၏ ကြဲျပားျခားနားေသာ အႀကဳိက္တရားကုိ နားလည္လက္ခံႏုိင္၍ (တစ္ဦးကုိ တစ္ဦး အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈျဖင့္) ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူ ယွဥ္တြဲေနထုိင္ႏုိင္ရန္သာ ႀကဳိးပမ္းသင့္သည္။

လြတ္လပ္ေသာလူ႕အဖြဲ႕အစည္းမ်ားတြင္ မိမိ၏ အႀကဳိက္တရားကုိ စံတခုသဖြယ္ ေရွ႕တန္းတင္လ်က္ လူတုိင္းကုိ လုိက္နာက်င့္သုံးေစရန္ မျပဳက်င့္ၾက။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ မိမိအႀကဳိက္တရားသည္သာ အမွန္ကန္ဆုံး၊ အျမင့္ျမတ္ဆုံး၊ အယဥ္ေက်းဆုံးဟု သေဘာမထားၾကေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။ အႀကဳိက္တရားဟူသည္ မတူညီႏုိင္ၾကဟူေသာ အခ်က္ကုိ လက္ခံၾကေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။ မိမိမ်က္စိထဲတြင္ က်က္သေရရွိလွသည္ဟု ထင္ေသာအရာတခုသည္ အျခားလူတဦး၏ မ်က္စိတြင္ ေထာ္ေလာ္ကန္႔လန္႔ ႏုိင္ေသာ အရာတခုလည္း ျဖစ္ေနႏုိင္ေသာေၾကာင့္ပင္တည္။

ကုိယ့္က်င့္တရားႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္သာ စံခ်ိန္စံညႊန္းမ်ား ထားရွိရန္ လုိအပ္မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ယဥ္ေက်းမႈ(Culture) ႏွင့္ပတ္သက္၍ကား စံခ်ိန္စံၫႊန္းမ်ားကုိ လူတုိင္းအေပၚတြင္ အာဏာတည္သက္ေရာက္ေစရန္မသင့္။ အမွန္စင္စစ္တြင္မူကား ယဥ္ေက်းမႈတုိ႔သည္ ေခတ္ကာလ၊ လူတုိ႔၏ အေတြးအေခၚ၊ အႀကဳိက္တရား၊ ဘာသာေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ ပညာေရး၊ တုိင္းတပါးႏွင့္ ကူးလူးေရာယွက္ဆက္ဆံေရး အေျခအေနအရပ္ရပ္ေပၚတြင္ မူတည္၍ အစဥ္သျဖင့္ တုိးတက္ေျပာင္းလဲေနသည္။

ျပင္ပကမၻာႏွင့္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံေနသမွ် ကာလပတ္လုံး ယဥ္ေက်းမႈကုိ ေခတ္ကာလအပုိင္းအျခားတခုတြင္သာ မူေသ ရပ္တည္ေနေစရန္ မည္သူမွ် စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ၾကမည္မဟုတ္ေခ်။ စြမ္းေဆာင္ရန္ ႀကဳိးစားသူမ်ားအဖုိ႔လည္း အေႏွးႏွင့္ အျမန္ဆုိသလုိ ႐ႈံးနိမ့္မႈကုိသာ မုခ်ႀကံဳေတြ႕ၾကရေပမည္။

ကုိေပါ

ေထရ၀ါဒဆုိသည္မွာ

2009-06-18T02:58:00.000-07:00

ေဂ်ဂ်ဴ၀ုိင္ တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးကို ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကိုက္ညီေသာေၾကာင့္ မူရင္းေရးသားသူ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း (အနည္းငယ္ တည္းျဖတ္၊ ျဖည့္စြက္ကာ) ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။

ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္မ်ားကုိ ဒီအတုိင္း ဆက္လက္တည္ၿမဲသြားဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ရွင္မဟာကႆပ ဦးေဆာင္ကာ ပထမသဂၤါယနာတင္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ ဗုဒၶရဲ႕ သာသနာဟာ ႏွစ္ပုိင္း ပုိင္းသြားခဲ့ပါတယ္။ တစ္ပိုင္းက

(၁) ေျပာသံၾကားျဖင့္ အမွန္မယူရ။
(၂) အစဥ္အဆက္စကားျဖင့္ အမွန္မယူရ။
(၃) ဤသုိ႔ျဖစ္ဖူးသည္ ဆုိကာမွ် အမွန္မယူရ။
(၄) စာေပႏွင့္ညီၫြတ္သည္ ဆုိကာမွ် အမွန္မယူရ။
(၅) ႀကံဆေတြးေတာယူျခင္းျဖင့္ အမွန္မယူရ။
(၆) နည္းမွီယူျခင္းမွ်ျဖင့္ အမွန္မယူရ။
(၇) အျခင္းအရာကုိ ႏွစ္သက္သျဖင့္ အမွန္မယူရ။
(၈) ငါ့အယူအဆႏွင့္တူသည္ ဆုိကာမွ် အမွန္မယူရ။
(၉) မွတ္သားထုိက္သည္ ဆုိကာမွ် အမွန္မယူရ။
(၁၀) ေလးစားထုိက္သူစကား ဆုိကာမွ် အမွန္မယူရ။ (ကာလမ သုတၱံ)

ဆုိတဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ စကားကုိယူၿပီး သိပၸံနည္းက်ေတြ သဘာ၀ယုတၱိေတြနဲ႔ ကုိက္ညီမွ လက္ခံမယ္ဆုိၿပီး ဘုရားရွင္စာေပကုိ ျပဳျပင္ရဲခဲ့ၾကတယ္။

ဘုရားရွင္ရွိတုန္းကလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အရိ႒ရဟန္းနဲ႔ ကဏၬကသာမေဏတုိ႔ေလ။ ဘုရားရွင္က ပထမပါရာဇိကကုိ သတ္မွတ္တာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဒါဟာ ရဟန္းသံဃာေတြကုိ သက္သက္ညႇင္းဆဲတာျဖစ္ပါတယ္ လုိ႔ ဘုရားရွင္ကုိ ျပန္လည္ စြပ္စြဲခဲ့ၾကတယ္။ သူတုိ႔ ျပန္စြပ္စြဲတာလည္း သာဓက အခုိင္အလံုနဲ႔ပဲ။ ဘုရားရွင္ ရွိတုန္းမုိ႔လုိ႔သာေပါ့။ ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ အဲဒီ၀ါဒဟာ ခုထက္ထိ က်န္ၿပီး လက္ခံသြားႏုိင္တဲ့ အေနအထားထိ ခုိင္မာခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ၿပီး ေနာက္ပုိင္း ပညာဂ႐ုကပုဂၢိဳလ္ေတြက ေခတ္နဲ႔ မညီတာ သဘာ၀မက်တာကုိ က်ပ္တည္း က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ ပိဋကတ္ေတာ္ထဲက ထုတ္ႏႈတ္ၿပီး သူတုိ႔ လုိတာကုိ ခ်န္ထားခဲ့တယ္။ တခ်ိဳ႕တ၀က္ မိမိ အယူအဆထည့္သြင္းတယ္။ ကာလနဲ႔ ေလွ်ာ္တဲ့ ေဒသနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ လူတုိင္း လက္ခံႏုိင္တဲ့ လူၿပိန္းနားလည္တဲ့ ခပ္လြယ္လြယ္ ၀ါဒေတြကုိ မူလပိဋကတ္နဲ႔ ညႇိထုတ္တယ္။ လမ္းခြဲတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြက သာမာန္ပုဂၢိဳလ္ေတြ မဟုတ္ဘူး။ ပညာတတ္ေတြ ပညာရွင္ေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ ဘယ္လုိပညာရွင္ေတြလည္း ဆုိေတာ့ ဘုရားရွင္လည္း လူပဲ။ ငါတုိ႔လည္းလူပဲ ဆုိၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အထင္ႀကီးေနတဲ့ လူေတြေပါ့။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြ ေတြးေခၚလုိက္တာ ပိဋကတ္ေတာ္စာေတြကလည္း ပိဋကတ္ေတာ္နဲ႔ မဆုိင္ေလာက္ေအာင္ ကြဲထြက္သြားခဲ့ပါတယ္။

ဒီလုိေလ။ ဘုရားရွင္ေတာထြက္ေတာ့ အတိတ္က သူငယ္ခ်င္းေဟာင္း ဃဋိကာရျဗဟၼာႀကီးက သကၤန္းလာကပ္တယ္ လုိ႔ ဆုိပါစို႔။ စာထဲမွာ လာတာေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္၊ ခု ခင္ဗ်ား ျဗဟၼာႀကီး ဆုိတာ ေတြ႕ဖူးလား၊ အတိတ္က သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းဆုိေတာ့ ဂမၻီရ၀တၳဳလုိလုိ ျဖစ္ေနတယ္၊ ေရွး႐ုိးဆန္လုိက္တဲ့ လူေတြ၊ ေရွးက ဒီစာေရးတာလည္း ပုထုဇဥ္ပဲ၊ ငါတုိ႔လည္း ပုထုဇဥ္ပဲ၊ ေရွးစာေရးတဲ့လူက အေတြးေတာ္ေတာ္ေလး ေခါင္လုိ႔ မေတြးတတ္လုိ႔ ျဗဟၼာ ဆုိတာ ထည့္လုိက္တာ၊ တကယ္ေတာ့ ေတာပဲ၊ အုိးထိန္းသည္ပဲ ျဖစ္ရမယ္ေပါ့။ ဘုရားရွင္ တာ၀တႎသာကုိ ႂကြတယ္ တဲ့၊ တာ၀တႎသာ ဆုိတာက ဘယ္နားမွာတုန္း၊ သိၾကားမင္းဆုိတဲ့ သူကုိ ဘယ္သူျမင္ဖူးတုန္း၊ ျမင္းမုိရ္ေတာင္တဲ့၊ အဓိပၸါယ္မရွိလုိက္ပံု၊ ဒီကမာၻမွာ ဟိမ၀ႏၲာေတာင္ပဲ ရွိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အသိသားနဲ႔ စသျဖင့္ ေရွးစာတတ္ေတြဟာ မျဖစ္ႏုိင္တာေတြ ေရးထားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ပယ္ စသျဖင့္ ပယ္ရဲၾကတယ္ေပါ့။

ဒီလုိသာ ဒီေလာက သဘာ၀နဲ႔ တုိက္ယူေနမယ္ဆုိရင္ စ်ာန္အရာ၊ ကံအရာ၊ မဂ္ဉာဏ္အရာ၊ ဖုိလ္ဉာဏ္အရာေတြ ဘယ္က်န္ေတာ့မလဲ။ ဂုဏ္ေတာ္ေတြ ဘယ္က်န္ေတာ့မလဲ။ ငါးရာ့ငါးဆယ္ေတြ ဓမၼပဒေတြက ယုတၱိစားလုိ႔ ကုန္သြားမယ္။ ေထရ၀ါဒ သာသနာခုထိ ၿမဲေနတာက ဘုရားရွင္ေဟာတဲ့ ေဒသနာကုိ ခုထက္ထိ ၿမဲၿမဲ ဆုတ္ကုိင္ထားႏုိင္လုိ႔ပါပဲ။ ၀ါဒ တစ္ခု ေပၚေပါက္လာရင္ ပါဠိေတာ္ အ႒ကထာနဲ႔ညႇိတယ္။ ႐ႈပ္ေထြးလာရင္ မဟာပေဒသေလးပါးနဲ႔ ညႇိတယ္။ ၀ါဒ တစ္ခုကုိ တည္ေထာင္ၿပီဆုိရင္ က်မ္းဂန္အဆူဆူနဲ႔ တုိက္ဆုိင္ႏုိင္ရမယ္။ ဟုိက်မ္းနဲ႔ မၿငိနဲ႔။ ဒီက်မ္းနဲ႔ မတုိက္နဲ႔ လုိ႔ ေျပာလုိ႔ မျဖစ္ဘူး။ (လုိခ်င္တာေလးပဲ ကြက္ယူလုိ႕ မျဖစ္ဘူး။) ယုတၱိယုတၱာနဲ႔ စစ္ခ်င္ပါတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ မဟာယနလုိ႔သာေၾကျငာ ေပေတာ့။

ဒီေတာ့ ေထရ၀ါဒက မ်က္ကန္း၀ါဒလုိ ျဖစ္ေနတယ္လုိ႕ ေျပာခ်င္ရင္ ျပန္စဥ္းစားရမယ္။ က်မ္းျပဳပုဂၢိဳလ္ရ႕ဲ ဉာဏ္အဆင့္အတန္းနဲ႔ ကုိယ့္ဉာဏ္ အဆင့္အတန္း စိစစ္ရမယ္။ က်မ္းျပဳ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ဗုဒၶေဃာသလုိ႔ ခ်ီးက်ဴးထားတာက သူ႔ကုိယ္သူ ခ်ီးက်ဴးထားတာ မဟုတ္ဘူး။ လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ ခ်ီးက်ဴးထားတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ က်မ္းဂန္ကုိ ပုတ္ခတ္ခဲ့မယ္ ဆုိရင္ မၾကာခင္ သာသနာကြယ္ပါလိမ့္မယ္။ က်မ္းဂန္ထဲက ကုိယ္လုိတာေလးကုိ ဆြဲထုတ္ေနမယ္ ဆုိရင္ မၾကာခင္ သာသနာကြယ္ပါလိမ့္မယ္။

ဥပမာ…

ကန္ေပါင္႐ုိးတစ္ခု ေရကာတာတစ္ခု ယုိေပါက္ေနမယ္ဆုိရင္ လက္ညိဳးေလးေလာက္ပဲ ဆုိၿပီး ပစ္ထားလုိ႔ မရသလုိ ေထရ၀ါဒမွာ အယူမွား အေတြးမွားေတြ က်မ္းစာကုိ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္း ျဖတ္ယူမႈေတြ က်မ္းစာပယ္မႈေတြ ေပၚေပါက္လာရင္ ဒီတုိင္း ပစ္ထားလုိ႔ မရပါဘူး။ ကန္ေပါက္႐ိုးတစ္ခု ေရကာတာတစ္ခုမွာ လက္ညိဳးေလာက္ အေပါက္ေလးဟာ တျဖည္းျဖည္း က်ယ္လာၿပီး တုိက္စားမႈေတြ ႀကီးလာမယ္။ ေနာက္ ကန္ေပါင္႐ုိးေတြ က်ိဳးသြားမယ္။ အဲဒီလုိ ဆက္ၾကည့္ေနမယ္ဆုိရင္ ကန္ထဲမွာ ေရကုန္သြားသလုိ ဗုဒၶက်မ္းဂန္စစ္ေတြ ေပ်ာက္သြားမယ္။ ယုတၱေဗဒႏွင့္ ညႇိႏႈိင္းရင္း သဘာ၀ယုတၱိႏွင့္ ညႇိႏိႈင္းရင္း ယုိေပါက္ေတြ မ်ားလာရာက သာသနာဟာ ဒီလူေတြ လက္ထက္မွာ ပ်က္သြားလိမ့္မယ္။ သာသနာ့သမုိင္းကုိ ျပန္လုိက္တဲ့အခါ ဘယ္သူ႔လက္ထက္တုန္းကေပါ့ လုိ႔ သမုိင္းဆုိး မက်န္ရစ္ခ်င္ရင္ သာသနာ့ အမႈိက္သ႐ုိက္ေတြကုိ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းရွင္းသင့္ပါတယ္။ ပုဂံေခတ္တုန္းက လူေတြလည္း သူတုိ႔သမုိင္းက်န္ရစ္ဖုိ႔ဆုိၿပီး ေစတီတည္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာလာေတာ့ အားလံုးဟာ သမုိင္းျဖစ္သြားခဲ့တာပါ။

ေဂ်ဂ်ဴ၀ုိင္

ေလာရွည္ မွတ္ခ်က္ ။ ။ ယခုအခါတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ပစၥဳပႏၷ ကမၼ ဗုဒၶ၀ါဒဟုေခၚေသာ ဗုဒၶဘာသာဂုိဏ္းကြဲတစ္ခု ေပၚထြန္းေနသည္ဟု သိရပါသည္။ အဆုိပါ ဂုိဏ္းသည္ ယခင္ရွိၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ဂုိဏ္းမ်ားႏွင့္ ကြဲလြဲေအာင္ သဃၤန္းမုိးျပာေရာင္ကုိ ဆင္ျမန္းမည္ဟု ေျပာေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕ေသာ ဂုိဏ္း၀င္သံဃာမ်ားသည္ ယေန႕ထက္တုိင္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ သံဃာတုိ႕ ၀တ္ဆင္ေသာ သဃၤန္းကိုသာ ဆက္လက္ ၀တ္ဆင္လွ်က္ ၄င္းတုိ႕အယူအဆမ်ားျဖစ္ေသာ သံသရာဆုိသည္မွာ စိတ္အတြင္းတြင္သာ ျဖစ္သည္၊ ငရဲဘံု၊ နတ္ဘံုဆုိသည္မွာလဲ စိတ္အတြင္းပင္သာ ျဖစ္သည္၊ ဘ၀ကူးသည္ဆုိသည္မွာလဲ စိတ္အတြင္းတြင္သာ ကူးသည္။ ေသၿပီး ဆက္ျဖစ္၊ မျဖစ္ ငါတုိ႕မသိ၊ ၀ိပႆနာသည္ ဘုရားေဟာမဟုတ္၊ သာသနာပ စ်ာန္အက်င့္ႏွင့္ တူတူျဖစ္သည္၊ မလြန္ကၽြံလွ်င္ ေသရက္ကုိပင္ မွီ၀ဲေကာင္းသည္၊ သာသနာ့၀န္ထမ္းသည္လဲ အိမ္ယာထူေထာင္ေကာင္းသည္ စသည္တုိ႕ကုိ ေဟာေျပာလွ်က္ရွိေၾကာင္း ၾကားသိရပါသည္။ ျမန္မာဘာသာႏွင့္ ေရးသားထားေသာ ဗုဒၶဘာသာ စာအုပ္၊ စာတမ္းတုိင္း ေထရ၀ါဒ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ အခ်ိဳ႕ေသာ မဟာယနက်မ္းမ်ားကုိ ဘံုေက်ာင္းမ်ားမွ ျဖန္႕ေ၀ရာတြင္ႏွင့္ အထက္ေဖာ္ျပပါ ပစၥဳပႏၷ ကမၼ ဗုဓၵ၀ါဒ က်မ္းစာေစာင္မ်ား အားလံုးကို ျမန္မာလုိေရးသားထားၿပီး တူညီေသာ ပီဋကတ္မ်ားကုိ မွီျငမ္းထားသျဖင့္ လြယ္ကူစြာ ေရာေထြးႏုိင္ရာ ဗုဒၶဆုိေသာ ျမန္မာစာလုံးျမင္တုိင္း ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆမ်ား၊ က်မ္းစာအုပ္မ်ား မဟုတ္ေၾကာင္း စာရႈသူတုိ႕ကုိ အေလးအျမတ္ သတိေပးလုိက္ရပါသည္။

မိုးႀကိဳး အႏၱရာယ္ကာကြယ္ေရး သိေကာင္းစရာ

2009-06-09T01:22:00.001-07:00

The Voice Weekly Journal (June 8 2009) မွာ ရန္ကုန္တုိင္း၊ လႈိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္၊ လယ္ကြင္းတစ္ခုအတြင္း ဂဏန္းႏႈိက္ေနစဥ္ မုိးႀကိဳးပစ္ခံရလုိ႕ တစ္ဦးေသဆံုးၿပီး ၃ ဦး ဒဏ္ရာရရွိေၾကာင္း ဖတ္ရႈရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မုိးႀကိဳးအႏၱရာယ္ကာကြယ္ေရး ေဆာင္းပါးကုိ ေရးသားတင္ဆက္လုိက္ရပါတယ္။

ဆံပင္ေထာင္သလား၊ သတိထား

ပထမဆံုး သိရမွာက မုိးႀကိဳးမုန္တုိင္းက်ေရာက္စဥ္မွာ မိမိမွာ အႏၱရာယ္ရွိမရွိ သံုးသပ္ဖုိ႕ လုိအပ္ပါတယ္။ နားလည္ရအလြယ္ကူဆံုးကေတာ့ ၃၀/၃၀ စည္းမ်ဥ္းပါပဲ။ မုိးႀကိဳးပစ္တဲ့ အလင္းေရာင္ ျဖတ္ကနဲ ျမင္လုိက္ရတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ေရတြက္လုိ႕ စကၠန္႕ ၃၀ အတြင္းမွာ မုိးႀကိဳးပစ္သံကုိ ၾကားရရင္ စက္ကြင္းမလြတ္ဘူး၊ အႏၱရာယ္ရွိလာေတာ့မယ္လုိ႕ သိရပါမယ္။ (မုိးႀကိဳးမုန္တုိင္းက်တဲ့ ဧရိယာဟာ ၆ မုိင္ေလာက္ ရွိတတ္ၿပီး မုိးႀကိဳးပစ္သံဟာ ၅ စကၠန္႕ကုိ ၁ မုိင္သြားတာမုိ႕ စကၠန္႕ ၃၀ အတြင္းဆုိရင္ မလြတ္ဘူး ေျပာတာပါပဲ။) ဒါေပမဲ့ ဒီလုိ တုိင္းတာဟာ မုိးႀကိဳး အဆက္မျပတ္ ပစ္ေနတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ အသံုးမ၀င္ႏုိင္ပါဘူး။ သင့္ေဘးက လူ ဆံပင္ေတြ ေထာင္ေနရင္၊ သင့္ဆံပင္ေတြ တင္းေနၿပီဆုိရင္ အႏၱရာယ္နဲ႕ အရမ္းနီးေနၿပီဟု သိပါ။

ကားထဲမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေန၊ ေလွ်ာက္မကုိင္နဲ႕

မုန္တုိင္းက်လုိ႕ မုိးႀကိဳးပစ္မဲ့ အလားအလာကုိ ေတြ႕ရၿပီဆုိရင္ ခုိနားစရာ ခ်က္ခ်င္း ရွာရပါမယ္။ (မ်ားေသာအားျဖင့္ မုိးလဲ ရြာေနတတ္ပါတယ္။) သစ္ပင္ျမင့္ျမင့္ေတြမွာ ခုိ၀င္ျခင္းဟာ အႏၱရာယ္မကင္းဘူးဆုိတာ လူအမ်ားသိၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ မုိးႀကိဳးပစ္တယ္ဆုိတာ ေကာင္းကင္ေပၚက လွ်ပ္စစ္လံုးႀကီး က်လာတာမဟုတ္ပဲ ေကာင္းကင္က လွ်ပ္စစ္ငုတ္ (တိမ္တုိက္) နဲ႕ ေျမျပင္ေပၚက လွ်ပ္စစ္ငုတ္အၾကား ဗုိ႕အားျမင့္ လွ်ပ္စစ္စီးသြားတာပါပဲ။ ခၽြန္ထက္ ျမင့္မားတဲ့ အရာေတြဟာ အဲဒီလုိ လွ်ပ္စစ္စီးဖုိ႕ လြယ္တဲ့အတြက္ သစ္ပင္ေအာက္မုိးမခုိနဲ႕၊ ထီး (သံခၽြန္ပါတဲ့ထီး) မေဆာင္းနဲ႕၊ ဓာတ္တုိင္ေတြနားမွာ မေနနဲ႕ လုိ႕ ေျပာၾကတာပါပဲ။ မုိးႀကိဳး မုန္တုိင္းက်ေရာက္ေနစဥ္မွာ ခုိင္ခံ့တဲ့ အေဆာက္အဦ (မုိးႀကိဳးလႊဲ စနစ္တက် တပ္ဆင္ထားလွ်င္ ပိုေကာင္းသည္) အတြင္းသို႕ ၀င္ေရာက္ ခုိနားသင့္ပါတယ္။ ျပတင္းေပါက္မ်ားနဲ႕ သတၱဳပစၥည္းမ်ားနဲ႕ ေ၀းေ၀းေနပါ။ အိမ္ထဲမွာမုိ႕ ေအးေဆးဆုိၿပီး ပလပ္တပ္ထားတဲ့ လွ်ပ္စစ္အသံုးအေဆာင္ (တီဗြီ၊ ေရခဲေသတၱာ) တုိ႕ကုိ ကုိင္တြယ္ျခင္း မျပဳရပါဘူး။ (ျဖစ္ႏုိင္ရင္ အဲဒီပစၥည္းေတြကုိ ႀကိဳးျဖဳတ္ထားျခင္းျဖင့္ ပစၥည္းပ်က္စီးမႈကို ကာကြယ္ႏုိင္ပါတယ္။ ႀကိဳလုပ္ပါ။) အနီးပတ္၀န္းက်င္မွာ ခုိင္ခံ့တဲ့ အေဆာက္အဦမရွိခဲ့လွ်င္ ေမာ္ေတာ္ကားအတြင္းသို႕၀င္ၿပီး ကားမွန္မ်ားကုိ အကုန္တင္ထားပါ။ (သတိ၊ မုိးပြင့္ကားလွလွေလးမ်ားကုိ မဆုိလုိပါ။) ေမာ္ေတာ္ကားသည္ သံကြန္ခ်ာကဲ့သုိ႕ ျဖစ္ေနသျဖင့္ သင့္အား မုိးႀကိဳးေၾကာင့္ ဓာတ္လုိက္ေသဆံုးျခင္းမွ ကာကြယ္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သတၱဳနဲ႕ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ကားေမာင္းေခြ (steering wheel)၊ ဂီယာေျပာင္းတံတုိ႕ကုိ မကုိင္ရန္လဲ သတိထားပါ။ ကားအတြင္းရွိ ေရဒီယုိကုိလဲ မဖြင့္သင့္ပါ။

၀မ္းလ်ားေမွာက္မေနပါနဲ႕

ကြင္းျပင္အတြင္းမွာ ခုိကုိးရာမဲ့ ျဖစ္ေနၿပီဆုိပါက ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ခ်ၿပီး ဖေနာင့္နဲ႕ ေျမႀကီးကို ေသခ်ာထိထားပါ။ သင့္နားရြက္ကုိ သင္ကုိင္ထားၿပီး လံုးလံုးေလး ျဖစ္ေနပါေစလုိ႕ သိပၸံပညာရွင္မ်ားက ဆုိပါတယ္။ အမ်ားေျပာသလုိ ဗုိက္နဲ႕ ေျမႀကီးထိၿပီး ၀မ္းလ်ားေမွာက္မေနပါနဲ႕။ ၀မ္းလ်ားေမွာက္ေနျခင္းေၾကာင့္ သင့္အား မုိးႀကိဳးတည့္တည့္မပစ္ေသာ္လည္း သင့္ေဘးက ေျမျပင္ (သို႕မဟုတ္) သစ္ပင္စသည္တုိ႕ကုိ ပစ္လုိ႕ စက္ကြင္းမလြတ္ခဲ့လွ်င္ သင့္၀မ္းတြင္း ကလီစာမ်ားအားလံုး ဓာတ္လုိက္ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ မုိးႀကိဳးအပစ္မခံရေသာ္လည္း အသက္ေသဆံုးႏုိင္ပါတယ္။ သိပၸံလက္ေတြ႕ စမ္းသပ္ခန္းတစ္ခုမွာ စမ္းျပတာကေတာ့ ခၽြန္ေနတဲ့ သတၱဳတံနဲ႕ လံုးေနတဲ့ သတၱဳလံုးကို မုိးႀကိဳးပစ္ေစရာ (၂ ခုလံုးကုိ တူညီေသာ လွ်ပ္စစ္အေျခေပးေသာ္လည္း) သတၱဳတံကုိ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာပစ္မွ သတၱဳလံုးကို တႀကိမ္သာ ပစ္တာကို စာေရးသူ မ်က္ျမင္ေတြ႕ခဲ့ဖူးပါတယ္။ သိပၸံပညာရွင္မ်ား အဆုိအရ အထက္ပါပံုစံႏွင့္ ထုိင္ေနပါက မိုးႀကိဳးပစ္ခံရသည့္တုိင္ ကုိယ္တြင္းအဂၤါမ်ား ဓာတ္လုိက္မခံရသျဖင့္ အသက္ေသဆံုးရန္ အခြင့္အလမ္း နည္းပါးတယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။

မုိးႀကိဳးပစ္ခံရသူ အႏူမဟုတ္

မုိးႀကိဳးပစ္ျခင္းခံရပါက အပူေၾကာင့္ ေလာင္ကၽြမ္းျခင္းႏွင့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္လုိက္ခံရသျဖင့္ ႏွလံုးရပ္သြားျခင္းတုိ႕ ခံစားရတတ္သျဖင့္ တစံုတေယာက္ မုိးႀကိဳးပစ္ခံရပါက ၄င္းကို ခ်က္ခ်င္း ေဆးကုသမႈ ေပးရန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ မီးေလာင္ေနပါက မီးၿငိမ္းသတ္ေပးရန္ လုိအပ္ေသာ္လည္း မီးေလာင္ဒဏ္ရာမ်ားကုိ အရင္မကုသပါႏွင့္။ ႏွလံုးမခုန္ပါက အသက္ရွဴအားကူ ကုသျခင္းျဖင့္ ခ်က္ခ်င္း နည္းမွန္လမ္းမွန္ ကုသပါ။ လူနာကုိ ထိေတြ႕ျခင္းျဖင့္ ကူညီကုသသူကုိ ဓာတ္မလုိက္ႏုိင္ပါ။ (သို႕ရာတြင္ … ကြင္းျပင္ထဲရွိ လူနာအနီးတြင္ မုိးႀကိဳးပစ္ခံရခ်င္စရာေကာင္းေအာင္ ကုိးရုိးကားယား လုပ္မေနပါႏွင့္။ လံုၿခံဳေသာေနရာသုိ႕ ေရႊ႕ေျပာင္းသင့္က ေရႊ႕ေျပာင္းပါ။)

စာရႈသူမ်ား မုိးႀကိဳးအႏၱရာယ္ ကင္းေ၀းပါေစ။

ကုိးကား ။ ။ http://www.fema.gov/kids/sabrina.htm, http://firstaid.about.com/od/heatcoldexposure/ht/07_avoid_ltning.htm

ေလာကအလွ အြန္လိုင္း မဂၢဇင္းပါ အင္တာဗ်ဴးမ်ားအား ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍

2009-06-04T08:55:00.001-07:00

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ စီးပြားျဖစ္ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀လွ်က္ရွိေသာ Personal Computer မဂၢဇင္းသည္ ေလာကအလွ အြန္လုိင္းမဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေသာ ဦးရဲျမတ္သူ၊ ေမွာ္ဆရာ၊ သင္ကာႏွင့္ စာေရးသူ ေလာရွည္တုိ႕ႏွင့္ ျမန္မာစာလံုးစနစ္မ်ားအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးခန္း (အင္တာဗ်ဴး) မ်ားကုိ ေလာကအလွ မဂၢဇင္းႏွင့္ သက္ဆုိင္ရာ ပညာရွင္မ်ားကုိ ခြင့္ေတာင္းျခင္းမရွိလဲ မရွိ၊ မည္သည့္ေနရာမွ ရယူပါသည္ကုိ နည္းမွန္လမ္းမွန္ ကိုးကားျခင္းလဲ မရွိပဲ (ေမးခြန္းမ်ားကုိ ျဖဳတ္ၿပီး အေျဖမ်ားကို ၏၊ သည္မေရြး ကူးယူကာ) ျပန္လည္ေဖာ္ျပခဲ့သည္ဟု ၾကားသိရပါသည္။ (ရည္ညႊန္း http://blog.mghla.com/2009/06/blog-post.html)

စာေရးသူအေနႏွင့္ အဆုိပါ အင္တာဗ်ဴးကို ေျဖဆုိစဥ္က ေလာကအလွ အြန္လုိင္းမဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပရန္ႏွင့္ အျခားပံုႏွိပ္ႏွင့္ အီလက္ထရြန္နစ္ မီဒီယာမ်ားတြင္ ထပ္ဆင့္ ေဖာ္ျပႏုိင္ရန္ ခြင့္ျပဳေပးႏုိင္ေသာ အကန္႕အသတ္ရွိ အခြင့္အေရးမ်ား (limited rights) ကုိသာ ေလာကအလွအား ေပးအပ္ခဲ့ပါသည္။ တစိတ္တပုိင္းကုိေသာ္လည္းေကာင္း၊ အားလံုးကိုေသာ္လည္းေကာင္း ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ခြင့္၊ အခေၾကးေငြႏွင့္ ေရာင္းခ်ခြင့္၊ ပံုႏွိပ္ခြင့္ကို ေပးႏုိင္ေသာအခြင့္ စသည္တုိ႕ အပါအ၀င္- အဆုိပါ အင္တာဗ်ဴးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အျခားအခြင့္အေရး (rights) အားလံုးကုိ စာေရးသူႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးေမးျမန္းသူ ပူးတြဲ ပုိင္ဆုိင္ေၾကာင္း ပဋိဥာဥ္ထားခဲ့ပါသည္။

သုိ႕ျဖစ္၍ စာေရးသူႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး ေမးျမန္းသူ ပူးတြဲပိုင္ဆုိင္ေသာ စာသားႏွင့္ အႀကံဥာဏ္မ်ားကို ႀကိဳတင္ ခြင့္ျပဳခ်က္ လံုး၀ မရယူပဲ ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပကာ အခေၾကးေငြႏွင့္ ျဖန္႕ျဖဴးေရာင္းခ်ျခင္းတုိ႕အတြက္ Personal Computer မဂၢဇင္းႏွင့္ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕ကုိ ျပင္းထန္စြာ ရႈံ႕ခ်ေၾကာင္းႏွင့္ အဆုိပါျဖစ္ရပ္အတြက္ နစ္နာခဲ့ရသူ အားလံုး (စာေရးသူ၊ အင္တာဗ်ဴး ေမးျမန္းသူႏွင့္ စာဖတ္ပရိသတ္အပါအ၀င္) ကုိ ခၽြင္းခ်က္မရွိ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ရန္ ေတာင္းဆုိေၾကာင္း ေၾကျငာအပ္ပါသည္။

အင္တာနက္မွ ကူးယူျခင္း၏ ေနာက္ဆက္တြဲ က်င့္၀တ္ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ား

2009-06-04T08:20:00.001-07:00

ေလာကအလွ အြန္လုိင္းမဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးကို ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကိုက္ညီေသာေၾကာင့္ မူရင္းေရးသားသူႏွင့္ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း (အနည္းငယ္ တည္းျဖတ္၊ ျဖည့္စြက္ကာ) ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။

အခုတေလာ ဘေလာ့ဂ္ေတြေပၚမွ စာေတြ၊ ေဆာင္းပါးေတြ၊ ရုပ္ပံုေတြကို အျခားသူမ်ားက ကူးယူၿပီး မိမိ ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးထားသေယာင္ ျပဳလုပ္တာေတြ အေၾကာင္း ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ အသံေတြ ၾကားေနရပါတယ္။ (ရည္ညႊန္း http://blog.mghla.com/2009/06/blog-post.html, http://nineninesanay.blogspot.com/2009/05/people.html) ျပည္တြင္း စာနယ္ဇင္း အခ်ိဳ ႔က အြန္လိုင္းေပၚမွ ဘေလာ့ဂ္မ်ားေပၚမွာ စာမ်ားကို ကူးယူကာ မိမိတို႔ ကေလာင္အမည္တပ္ကာ ပံုတူကူးခ်မႈမ်ားကို မၾကာခဏ ႀကံဳေတြ႕ေနၾကရပါတယ္။

အြန္လိုင္းေပၚမွာ စာေရးတယ္ဆိုတာက အခမဲ့ ျဖန္႔ေ၀ျခင္းပါပဲ။ ဒီလို အခမဲ့ျဖန္႔ေ၀ေနတဲ့အတြက္ အခမဲ့ ကူူးယူခြင့္ရွိပါသလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳး စိတ္မွာ ျဖစ္ေပၚလာရပါတယ္။ စာေရးတယ္ဆိုတာက မိမိေရးတဲ့စာကို ဖတ္ၾကတယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ရဲ ႔ စာေရးရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ ေအာင္ျမင္သြားတာပါပဲ။ ဒါထက္ပိုလို႔ ကိုယ္ေရးတဲ့စာဟာ စာဖတ္သူအတြက္ တစံုတရာ အက်ိဳးေက်းဇူး ရရွိသြားမယ္ဆိုရင္ စာေရးသူရဲ ႔ စာေရးရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ ပိုမိုေအာင္ျမင္တာပါပဲ။

မိမိေရးလိုက္တဲ့စာ၊ အခမဲ့ မွ်ေ၀ထားတဲ့စာကို သူတပါးက အခမဲ့ ကူးယူျပီး ထိုစာကို သူတစ္ပါး၏ အေတြးအေခၚ ဥာဏ္ပညာတို႔ အတြက္ တစံုတရာ အက်ိဴးရွိေအာင္ သံုးတယ္ဆိုရင္ မည္သည္႔ စာေရးသူ မဆို ၀မ္းေျမာက္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔က စာဖတ္သူေတြကို အခမဲ့ ျဖန္႔ေ၀ေသာ္လည္း ကၽြန္မတို႔ရဲ ႔ စာမူမ်ားကို ကူးယူၿပီး စာဖတ္သူမ်ားထံ အခေၾကးေငြျဖင့္ ျဖန္႔ျဖဴးေရာင္းခ်မယ္ဆုိရင္ေတာ့ စာေရးသူ တစ္ေယာက္က ဘယ္လို ခံစားရမယ္ဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ စာေရးသူ ဖန္တီးသူ အခ်င္းခ်င္း နားလည္ ကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္ပါတယ္။

စာတစ္ေၾကာင္း၊ ကဗ်ာတစ္စ၊ သီခ်င္းတစ္ပိုဒ္ကို ေရးစပ္လွ်င္၊ ေရးဖြဲ႔လွ်င္ ထိုသီခ်င္းတစ္ပိုဒ္၊ စာတစ္ေၾကာင္း၊ ကဗ်ာတစ္စဟာ ဖန္တီးသူ၊ ေရးစပ္သီကံုးသူရဲ ႔ မူပိုင္ အလိုလို ျဖစ္သြားၿပီးသားပါ။ မူပိုင္ခြင့္ မွတ္ပံုတင္ထားသည္ ျဖစ္ေစ ၊ မတင္ထားသည္ျဖစ္ေစ၊ စာတစ္ေၾကာင္းကို ေရးလိုက္တယ္ဆိုတာနဲ႔ အဲဒီ စာတစ္ေၾကာင္းဟာ ဖန္တီးသူရဲ႔ မူပိုင္ခြင့္ အလိုလို ကာကြယ္ၿပီးသားျဖစ္တယ္ဆိုတာကို World Intellectual Property Organization က ဆိုထားပါတယ္။

ကိုးကား။ ။ http://www.wipo.int

အင္တာနက္ေပၚမွာ ေရးသားတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ အေတြးအေခၚ၊ ကိုယ္ပိုင္ ဖန္တီး ေရးသားမႈမ်ားကေရာ မူပိုင္ခြင့္ရွိပါသလားဆိုတဲ့ အေမးကို www.lawfirms.com က ေအာက္ပါ အတုိင္း ေျဖၾကားထားပါတယ္။

Q. Are my original ideas and written works protected if they are on the internet?

A. Yes, they are protected to a certain extent. If you want to ensure that they are safe, you should file for copyright and post that copyright notice along with those works. However, your intellectual property is still protected – even if you do not actually file for a copyright.

မူပိုင္ခြင့္ မွတ္ပံုတင္ထားစရာမလိုဘဲ စာေရးသားလိုက္တာနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးသူသာ မူပိုင္ျဖစ္ေၾကာင္းကို အလိုလို မူပိုင္ခြင့္ ကာကြယ္ျပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။ အေမး၊ အေျဖ အျပည္႔အစံုကို ဒီမွာ www.lawfirms.com/resources/intellectual-property/intellectual-property-faq.htm ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွ လူအမ်ားစု လြဲမွားစြာ ထင္ျမင္ေနၾကတာ တစ္ခုက အင္တာနက္ေပၚမွာ ရွိတဲ့ အရာေတြဟာ အလကား ယူလို႔ ရတယ္လို႔ ထင္ေနတာပါပဲ။ အင္တာနက္ေပၚမွာ တင္ထားတဲ့အရာမွန္သမွ်ဟာ အခေၾကးေငြေပးၿပီး ဖတ္စရာမလိုဘဲ ၊ အခမဲ့ ဖတ္ရႈႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ အလကားရယူႏိုင္တယ္ဆိုတာမ်ိဳး သေဘာပိုက္ထားၾကပါတယ္။ website (ဥပမာ ယခု စာရႈသူဖတ္ေနေသာ စာမ်ားပါေသာ web page မ်ားစုစည္းရာ) တစ္ခုကို ရရွိဖို႔ အတြက္ domain (ဥပမာ www.lawshay.com) ဆိုတာ အလကား မရပါဘူး။ ထို web site ကို အင္တာနက္ေပၚမွာ တင္ထားဖုိ႔ အတြက္ hosting service ဆိုတာကုိလဲ အလကား မရရွိပါဘူး။ domain အမည္ကို ၀ယ္ယူမွတ္ပံုတင္ရပါတယ္။ hosting ၀န္ေဆာင္မႈကုိ ၀ယ္ယူရပါတယ္။ ဒါဟာ website ဖန္တီးသူေတြဘက္က အခေၾကးေငြေပးရျခင္းပါ။ website ကို ဖတ္ရႈသူေတြ အေနန႔ဲကေတာ ့(အင္တာနက္လိုင္းေၾကးႏွင့္ အခ်ိန္မွတပါး) အခေၾကးေငြ ေပးစရာမလိုတဲ့အတြက္ website ေပၚမွာ ပါ၀င္တဲ့ အရာေတြဟာ အခမဲ့၊ အလကားရတယ္လုိ႔ ေစတနာကို လြဲမွားစြာ ယူဆၾကပါတယ္။ domain အမည္၊ hosting ေနရာ ဟာ သူ႔ အလိုလို အလကား မရရွိပါဘူး။ မွတ္ပံုတင္ျပီးေတာ့ ၀ယ္ယူမွသာလွ်င္ ရရွိပါတယ္။

copy and paste ဆိုတာ သိပ္ကို လြယ္ကူပါတယ္။ စကၠန္႔ပိုင္းမွ်သာ ၾကာတဲ့ အခ်ိန္ အခိုက္အတန္႔ေလးမွာ ကူးယူျခင္း ျဖစ္ေျမာက္ႏိုင္မွာေပမယ့္ အဲဒီ စာမ်ားကို ေရးသား ဖန္တီးသူ ကေတာ့ စကၠန္႔ပိုင္းေလး အခ်ိန္မွာ ေရးသားဖန္တီးခဲ့ျခင္း မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ သူ႔ရင္ထဲက ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ခံစားခ်က္၊ သူရွာမွီးထားတဲ့ ဗဟုသုတမ်ား၊ ေလ့လာ သင္ယူထားမႈမ်ားကို စုေဆာင္းထားတဲ့ အေတြးအေခၚ၊ ပညာရပ္ စသည္တို႔ကို စာဖတ္သူတို႔က တခဏအတြင္း ကူးယူႏိုင္လိုက္တာ သူ႔ ေစတနာပါ။ စာေပ ေရးသားသူရဲ ႔ မူပိုင္ခြင့္ အခြင့္အေရးဆိုတာ မူလပိုင္ရွင္ရဲ ႔ မူပိုင္ခြင့္အခြင့္အေရးနဲ႔ ထပ္တူပဲဆိုတာကို PRIVATE INTERNATIONAL LAW AND INTELLECTUAL PROPERTY RIGHTS ၊ A COMMON LAW OVERVIEW က Ownership and Commercial Dealings အပိုင္းမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ဆိုထားပါတယ္။

Accordingly, because "the essence of an intellectual property right is the owner's right to take action to prevent others from engaging in certain types of activity in a given territory,"

တပါးသူ ဖန္တီး ေရးသားထားတဲ့ စာမ်ားကို ကူးယူၿပီး ပံုႏွိပ္ကာ ေဖာ္ျပ ေရာင္းခ်ျခင္းဟာ စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ကို ခ်ိဳးေဖာက္တာပါ။ စာနယ္ဇင္းတစ္ခုမွာ အယ္ဒီတာဟာ အေရးႀကီးဆံုး ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါတယ္။ အယ္ဒီတာ တစ္ဦးရဲ ႔ တာ၀န္က ႀကီးမားလွပါတယ္။ စာမူတစ္ခု ေရာက္လာလွ်င္ ထိုစာမူဟာ ႏိုင္ငံေရး ပတ္သက္ျငိစြန္းမႈ ရွိ/မရွိ၊ အျခား ေနရာမ်ားမွ ကူးယူထားျခင္း (plarigism) ရွိ/မရွိကုိ အယ္ဒီတာက စိစစ္ရပါတယ္။ (အျခားေနရာမ်ားမွ ကူးယူၿပီး မိမိပုိင္ႏွင့္ ဆင္တူယုိးမွားျပဳလုပ္ျခင္း - plarigism - ဆိုသည္မွာ ႏုိင္ငံတကာ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ေပးအပ္ၿပီးသား ဘြဲ႕ကုိပင္ ျပန္သိမ္းႏုိင္သည္အထိ ႀကီးေလးေသာ စာရိတၱေရးရာ ျပစ္မႈႀကီးျဖစ္သည္။) ဘာသာျပန္ထားေသာ စာမူမ်ား၊ ကိုးကားေရးသားထားေသာ စာမူမ်ားမွာ ကိုးကားခ်က္ႏွင့္ ဘာသာျပန္ဆိုမႈကို ၀န္ခံခ်က္မ်ား ပါရွိျခင္း ရွိ/မရွိကို ေသခ်ာစြာ စစ္ေဆးရပါတယ္။ အယ္ဒီတာ တစ္ဦးဟာ စာေပကို ႏွ႔႔ံစပ္ရပါတယ္။ ဗဟုသုတ ၾကြယ္၀ရပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား အယ္ဒီတာတစ္ဦးဟာ သိျမင္ ႏွ႔႔ံစပ္ျခင္း မရွိဘူးဆိုလွ်င္ စာမူရွင္မ်ားေပးပို႔တဲ့ စာမူမ်ားဟာ ကိုယ္ပိုင္ဖန္တီးမႈလား၊ ကူးခ်ေပးပို႔မႈလား၊ ဘာသာျပန္ဆိုမႈလား၊ ကိုးကားခ်က္လားဆိုတာ သိႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အယ္ဒီတာ တစ္ဦးဟာ ယေန႔ေခတ္ေပၚ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကမၻာ့သတင္းေတြကို သိရပါတယ္။ စာေပကိုလည္း မိမိအၾကိဳက္တစ္မ်ိဳးတည္းသာ မဟုတ္ဘဲ လိုင္းစံုေအာင္ ေလ့လာထားရ့ပါတယ္။ ဒါမွသာ စာမူရွင္မ်ားဘက္မွ ထည္႔သြင္းေရးသားျခင္းမျပဳမိတဲ့ ၀န္ခံခ်က္မ်ားကို အယ္ဒီတာက ထည္႔ေပးႏိုင္ပါတယ္။

စာမူရွင္မ်ားဘက္မွ အင္တာနက္ေပၚကေန ကူးယူမႈမ်ားကို စာမူအျဖစ္ ေပးပို႔ခဲ့သည္ ရွိေသာ္ အယ္ဒီတာ မေရြးခ်ယ္မီကာလမွာ စာမူရွင္၏ တာ၀န္ျဖစ္ေသာ္လည္း အယ္ဒီတာက စာမူကိုေရြးခ်ယ္ျပီးေနာက္ အယ္ဒီတာ့လက္ထဲ ေရာက္ရွိေနခ်ိန္မွာ အယ္ဒီတာ၏ တာ၀န္သာ ျဖစ္ပါေတာ့တဲ့အတြက္ စာမူမ်ားကို မေရြးခ်ယ္မီမွာ အယ္ဒီတာဟာ ေသခ်ာစြာ ဖတ္ရႈ စိစစ္ရပါတယ္။ အယ္ဒီတာတစ္ဦး၏ က်င့္၀တ္၊ တာ၀န္ႏွင့္ အခန္းက႑မွာ စာနယ္ဇင္းတစ္ခုရဲ ႔ ပင္မ အသက္ျဖစ္ပါတယ္။

အင္တာနက္ေပၚမွာ သူတစ္ပါးေရးသား ဖန္တီးမႈမ်ားကို ကူးယူကာ ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပ ေရာင္းခ်ျခင္း ၏ ေနာက္ဆက္တဲြမ်ားအတြက္ အယ္ဒီတာမွာ မ်ားစြာတာ၀န္ရွိသလို၊ ကူးယူေဖာ္ျပသူဟာလည္း စာေရးဆရာတစ္ဦး၏ က်င့္၀တ္ကို ေဖာက္ဖ်က္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပသူ စာနယ္ဇင္းမွာလည္း စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ကို ခ်ိဳးေဖာက္ျခင္း ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီလို အင္တာနက္ေပၚမွ ကူးယူမႈမ်ားဟာ ေသးငယ္တဲ့ ကိစၥ မဟုတ္ဘဲ က်င့္၀တ္မ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ၊ လူတစ္ဦးခ်င္း၏ စာရိတၱ (morality) ႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အတိုင္းအတာ တစ္ခု ျဖစ္တဲ့အတြက္ အလြန္ အေရးၾကီးၿပီး ဂရုျပဳရမယ့္ ကိစၥ၊ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခု ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။

ဟနစံ

ရံုးခ်ိန္၊ ေက်ာင္းခ်ိန္အတြင္း ဖုန္းဆက္ၾကသူ/G-talkတံုၾကသူ မိတ္ေဆြမ်ားသုိ႕

2009-05-23T00:25:00.001-07:00

"ဟဲလုိ၊ အားလား၊ ဘာလုပ္ေနလဲ။"

"မအားဘူး၊ စာလုပ္ေနတယ္။"

"ဒါပဲေနာ္၊" "ဂြပ္။"

"@#$%^&*"

စာေရးသူအပါအ၀င္ သုေတသန ေက်ာင္းသား (Research Students) မ်ားႏွင့္ သုေတသန လက္ေထာက္ (Research Assistents) အားလံုးကို အေၾကာင္းထူး တစံုတရာ (ၾကက္/၀က္တုတ္ေကြးမိျခင္း၊ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ဘာသာရပ္ဆုိင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲ တက္ျခင္းစသည္) ရွိသည္မွလြဲ၍ တနလၤာမွ ေသာၾကာအထိ နံနက္ ၀၉၀၀ နာရီမွ ညေန ၁၇၀၀ နာရီအထိ သက္ဆုိင္ရာ သုေတသနခန္းမ (lab) မ်ားတြင္ ရွိေနသင့္သည္ဟု စာေရးသူတုိ႕ေက်ာင္းက အႀကံျပဳထားပါသည္။ စာေရးသူမွာ ေက်ာင္းေနာက္က်ေလ့ရွိသျဖင့္ နံနက္ ၁၀၀၀ နာရီမွ ညေန ၁၈၀၀ နာရီအထိ၊ (လုိအပ္လွ်င္ ည ၂၂၀၀ နာရီ၊ ၂၃၀၀ နာရီအထိ) သုေတသနခန္းမထဲတြင္ စာၾကည့္/အလုပ္လုပ္ေနေလ့ရွိသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ တေလာကလံုးက စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြမ်ားသည္ ဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္ဆက္ၾကသည္၊ G-talk တတံုတံု လုပ္ၾကသည္။

စာၾကည့္ခ်ိန္/အလုပ္ခ်ိန္တြင္ စာေရးသူ ဖုန္းမေျပာလုိ၊ G-talk မ chat လုိပါ။ သုိ႕ရာတြင္ အေရးေပၚ ကိစၥရပ္မ်ား (သာေရး၊ နာေရး၊ ထူးျခားသတင္းႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ အေရးေပၚ အကူအညီ စသည္တုိ႕) အတြက္ ဖုန္းႏွင့္ G-talk ကုိ ဖြင့္ထားေလ့ရွိသည္။ အလုပ္ခ်ိန္အတြင္း ဖုန္း/G-talk ဖြင့္ထားသည္မွာ မိတ္ေဆြတုိ႕လုိအပ္တတ္ေသာ အေရးေပၚ ကိစၥမ်ားအတြက္သာ ျဖစ္သည္။ ေနေကာင္းလား၊ ထမင္းစားၿပီးၿပီလား၊ ဘာနဲ႕စားသလဲ၊ တရုတ္စာကုိ တူနဲ႕စားသလား၊ ကုလားစာကုိ လက္နဲ႕တြယ္သလား၊ အသားတံုးက ႀကီးလား၊ ေသးလား၊ ဘယ္ႏွဖတ္ပါသလဲ ေလွ်ာက္ေမးၿပီး အာရုိက္ရန္မဟုတ္။ စာၾကည့္ခ်ိန္/အလုပ္ခ်ိန္တြင္ စာၾကည့္မည္/အလုပ္လုပ္မည္။

မိတ္ေဆြတုိ႕ နားလည္ရမည္မွာ စာေရးသူတုိ႕ သုေတသန အလုပ္ဆုိသည္မွာ ေလေအးေပးစက္တပ္ အခန္းထဲတြင္ အင္တာနက္ ၾကည့္ေနျခင္း မဟုတ္ပဲ စာဖတ္ရျခင္း၊ ေတြးေတာႀကံဆရျခင္း၊ တြက္ခ်က္ရျခင္း၊ ကြန္ပ်ဴတာ အစီအစဥ္မ်ား (computer programs) ေရးဆြဲရျခင္း၊ စမ္းသပ္မႈ (experiment) ကုိ ေစာင့္ၾကည့္ရျခင္း စသည္တုိ႕ကုိ ျပဳလုပ္ရပါသည္။ စာရင္းကုိင္လုိ ဂဏန္းတစ္လံုးေပါင္းလုိက္၊ လက္ဖက္သုပ္ ထစားလုိက္၊ ေနာက္တစ္လံုးေပါင္းလုိက္၊ အတင္းတုတ္လုိက္ လုပ္လုိ႕ရေသာ အလုပ္မ်ိဳး မဟုတ္ပါ။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ဖုန္းလာပါက မ်ားေသာအားျဖင့္ စဥ္းစား စိတ္ကူးထားသမွ် အႀကံအစည္သစ္၊ အႀကံအစည္ေကာင္းမွန္သမွ်တုိ႕သည္ ဖုန္းသံျမည္သည့္ခဏ/ဖုန္းကိုင္သည့္ခဏတြင္ ေခါင္းထဲမွ အၿပီးထြက္ေလသည္။ (ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလာေတာ့ပါ။) တနည္းအားျဖင့္ဆုိေသာ္ မိတ္ေဆြ၏ ဖုန္းျမည္သံ/G-talk တံုသံကုိ ၾကားရျခင္းသည္ စာေရးသူ၏ ေက်ာင္းစာ/အလုပ္အတြက္ အလြန္ပင္ ထိခုိက္ေလသည္။ မိတ္ေဆြတုိ႕၏ အေရးေပၚကိစၥမ်ားအတြက္ စာေရးသူ၏ အလုပ္ကုိ ထိခုိက္ခံ၍ ဖုန္းကိုင္ရျခင္း/G-talk ဖြင့္ထားရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း နားလည္ေပးၾကပါ။

ေစတနာကုိ အေစာ္ကားဆံုးသူတုိ႕မွာ အေပၚက ဥပမာျပခဲ့သလုိ ဖုန္းဆက္ၿပီးမွ ဘာဆုိဘာမွ မေျပာပဲ ဖုန္းကို ခ်ပစ္သူ/G-talk မွာ Hi, are you free ? လာလုပ္ၿပီး ဆက္မေျပာေတာ့သူတုိ႕ ျဖစ္ေလသည္။ ၄င္းတုိ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္မွာ "စာၾကည့္ေန/အလုပ္မ်ားေနသျဖင့္ အားနာလုိ႕"။ စာၾကည့္ခ်ိန္/အလုပ္ခ်ိန္ႀကီး ဖုန္းဆက္ၿပီးမွ/တံုၿပီးမွ အားနာသည္ ဆုိသည္ကုိ ဘယ္လုိ နားလည္ရမွန္းမသိပါ။ အားနာလွ်င္ အစကတည္းက မဆက္ပါႏွင့္လား/မတံုပါႏွင့္လား။ ဖုန္းသံကုိ ၾကားကတည္းကပင္/တံုသံကုိ ၾကားကတည္းကပင္ အလုပ္က ပ်က္ၿပီးၿပီ မဟုတ္ပါလား။

ပုိ၍ဆုိးသည္မွာ အားနာသည္ဆုိၿပီး ဘာမွေျပာမသြားျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဒီေနရာမွာ အေတြးေတြ ပြားရသည္။ ဒီမိတ္ေဆြ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ၊ သူ႕ကေလး ေနမေကာင္းဘူးလား၊ သူ႕အေမေသၿပီလား၊ သူေနမေကာင္းတာ ေဆးခန္းမသြားႏုိင္လုိ႕မ်ားလား၊ အိမ္မွာ ေခ်ာ္လဲေနတာလား … လား … လား။ စိတ္ပူရသည္။ ထပ္ဆင့္ ထပ္ဆင့္ ထပ္ဆင့္ စာၾကည့္ပ်က္/အလုပ္ပ်က္ ပါသည္။ အနစ္နာခံ၍ ဖုန္းကုိ ကုိင္ေပးၿပီးမွေတာ့ ေျပာသြားပါေတာ့လား။ မေျပာ၊ သုိ႕ေသာ္ ေနာက္ ၁၀ မိနစ္ေနေသာအခါ ျပန္ဆက္လာသည္။ "အားၿပီထင္လုိ႕" … တဲ့။ (ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား။) စိတ္ကူးသစ္၊ အႀကံသစ္တုိ႕သည္ ေပ်ာက္ပ်က္သည္မွာ ၂ ခိရွာ၊ ၂ ခါရွိပါေတာ့သည္။ (ဒါက် အားမနာၾကဘူး။)

လြယ္လြယ္ေျပာရလွ်င္ စင္ကာပူ စံေတာ္ခ်ိန္ ၁၀၀၀ နာရီမွ ၁၈၀၀ နာရီ (ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၀၈၃၀ မွ ၁၆၃၀) အတြင္း စာေရးသူ မအားပါ။ ဖုန္းဆက္ၿပီးလဲ မေမးႏွင့္၊ G-talk မွာလဲ မေမးႏွင့္၊ အေသသာ မွတ္ထားၾကပါ။ ထုိအခ်ိန္အတြင္း စာေရးသူ မအားပါ။ အာရုိက္ရန္ ဖုန္းဆက္သူ/G-talk မွာ ေလပန္းသူတုိ႕ကုိ ပထမတစ္ခါ သတိေပးပါမည္။ မလုိက္နာပါက တပါတ္တန္သည္၊ တလတန္သည္ Ban/Block ပါမည္။ (စာေရးသူ၏ ဖုန္းမွာ Ban လုပ္လုိ႕ရေသာ Function ပါပါသည္။) ထုိအခ်ိန္အတြင္း ခ်က္ခ်င္း မေျပာလွ်င္မျဖစ္ေသာ အေရးႀကီးကိစၥမ်ားမွအပ မည္သည့္ကိစၥအတြက္မွ် ဖုန္းမဆက္ပါႏွင့္။

ဖုန္းဆက္ခဲ့ၿပီးမွ ဖုန္းကုိင္လွ်င္ မိတ္ေဆြကုိ အခ်ိန္ အနည္းငယ္ ေပးႏုိင္၍ ျဖစ္သည္။ ၿပီးေအာင္ ေျပာသြားပါ။ ေျပာရမွာ ရွည္သျဖင့္ အားနာလွ်င္ ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္ဆက္မည္ ခ်ိန္းဆုိသြားပါ။ စာေရးသူ အခ်ိန္ လံုး၀ မေပးႏုိင္လွ်င္ ဖုန္းကို မကုိင္ပါ/G-talk ကုိလဲ ပိတ္ထားပါမည္ (သုိ႕မဟုတ္) ဖုန္းကုိင္ၿပီး ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္ဆက္ပါဟု ေျပာပါမည္။ ဖုန္းကုိင္ေသာအခါတြင္ ဘာမွ မေျပာျခင္းသည္ အိမ္ဦးခန္းတြင္ ေသးပန္းၿပီးမွ သူမ်ားအိမ္ဦးမွာ အီးပါရမွာ အားနာလုိ႕ အိမ္သာေလးျပပါဟု ေျပာတာနဲ႕ တူတူပဲ ျဖစ္ေလသည္။ ထုိသုိ႕လုပ္သူမ်ားကုိလဲ ပထမတစ္ခါ သတိေပးၿပီး မလုိက္နာပါက Ban/Block ပါမည္။

မိတ္ေဆြတုိ႕ နားလည္ႏုိင္ၾကပါေစ။

မွတ္ခ်က္ ။ ။ မည္သူ႕ကုိမွ် ေစာင္းေရးျခင္း မဟုတ္ပါ။ တည့္တည့္ႀကီး ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ သိၾကပါ။

စင္ကာပူ နမ့္ပစ္ဖူး (ေလာရွည္ ပဲၾကာဇံသုပ္)

2009-05-12T21:01:00.001-07:00

နမ့္ပစ္ဖူးဆုိတာက ရွမ္းျပည္မွာရတဲ့ အသုပ္တစ္မ်ိဳးေပါ့။ ပဲပုတ္ႏွစ္ရယ္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးရယ္၊ ေဂၚဖီရယ္နဲ႕ ညွပ္ေခါက္ဆြဲကုိ သုပ္တာ။ တခ်ိဳ႕ကလဲ မန္က်ည္းရည္ထည့္တတ္ေသးရဲ႕။ ပဲပုတ္ႏွစ္က ရွမ္းျပည္မွာပဲ ေပါတာမုိ႕ ရန္ကုန္မွာေတာင္ တခါတေလ ရွမ္းျပည္လူႀကံဳရွိမွ စားရတာ။ အဲဒီအစားအေသာက္ကုိ စင္ကာပူမွာ တမ္းတေနေတာ့ ခက္ေရာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ …

ဟုိတေန႕က အစ္မတစ္ေယာက္က ပဲၾကာဇံသုပ္ အိမ္မွာလာသုပ္ေကၽြးတယ္။ (အေမသုပ္တာနဲ႕ေတာ့ မတူပါဘူး။ အေမက သက္သတ္လြတ္သုပ္တာေလ။ ပုဇြန္ေျခာက္ေတာင္ မပါဘူး။) ငါးေသတၱာတုိ႕ ၾကက္အူေခ်ာင္းတုိ႕နဲ႕ သုပ္တာ။ ဒီမနက္က်ေတာ့ မနက္စာကုိ ေဂၚဖီေလးနဲ႕ မုန္လာဥနီေလးေတြ ေရေႏြးေငြ႕ရုိက္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေလးလွီးၿပီး ကၽြန္း ၁၀၀၀ အႏွစ္ နဲ႕ ဆမ္းစားမလုိ႕ ျပင္ေနတုန္း ဟုိတေန႕က ပုိေနတဲ့ ပဲၾကာဇံသုပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ သတိရသြားတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ပဲၾကာဇံပါ ထည့္သုပ္မလုိ႕ လုပ္တုန္း … ပဲပုတ္ကေလးထည့္ရင္ နမ့္ပစ္ဖူးနဲ႕ အရသာတူမွာလုိ႕ စဥ္းစားမိတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ စင္ကာပူ နမ့္ပစ္ဖူး (ေလာရွည္ ပဲၾကာဇံသုပ္) ျဖစ္လာပါေလေရာ။

ပါ၀င္ပစၥည္းမ်ား (လူ ၂ ေယာက္စာအတြက္)

ပဲၾကာဇံ - လက္တဆုပ္စာေလာက္

ပဲပုတ္ခ်ပ္ - ၂ ခ်ပ္

ေဂၚဖီထုပ္ - ခပ္ေသးေသး တစိတ္

မုန္လာဥနီ - ၁ ေတာင့္

ခရမ္းခ်ဥ္သီး - ၂ လံုး

ၾကက္အူေခ်ာင္း - ၃ ေခ်ာင္း

ၾကက္သြန္ျဖဴ - ၂ ေျမွာင့္

ႏွမ္းမႈန္႕ - အနည္းငယ္

ဆား - အနည္းငယ္

ဆီ - အနည္းငယ္

ရွာလကာရည္ - ဟင္းခ်ဳိေသာက္ဇြန္း ၁ ဇြန္း

သံပရာသီး - ၁ လံုး

နံနံပင္ - အနည္းငယ္

ငရုတ္သီးစိမ္း - ၂ ေျမွာင့္

ပဲၾကာဇံကုိ ေရေႏြးနဲ႕ စိမ္ပါ။ ပဲပုတ္ခ်ပ္ (အျပား၀ုိင္းႀကီးေတြကို ေျပာတာ) ကုိ ေၾကာ္ခ်င္ေၾကာ္၊ ဖုတ္ခ်င္ဖုတ္ၿပီး အမႈန္႕ျဖစ္ေအာင္ ေထာင္းပါ။ (ေၾကာ္မယ္ဆုိရင္ ဆီကို အေငြ႕ထြက္ေအာင္တည္၊ မီးပိတ္ၿပီးမွ ပဲပုတ္ခ်ပ္ကုိထည့္ပါ။ ႏုိ႕မဟုတ္ရင္ ခါးပါလိမ့္မယ္။ ေထာင္စရာ ဆံုမရွိရင္ စကၠဴထဲထည့္ၿပီး ပုလင္းနဲ႕ လွိမ့္ႀကိတ္လဲ ရပါတယ္။ အမႈန္႕ႀကိတ္စက္ရွိရင္လဲ အမႈန္႕ႀကိတ္စက္နဲ႕ ႀကိတ္ေပါ့။ ေလာရွည္ကေတာ့ အဲဒီအမႈန္႕ကုိ ေနရာတကာမွာသံုးဖုိ႕ ဗူးထဲထည့္ေဆာင္ထားတယ္။) ၾကက္သြန္ျဖဴေလးေတြ ပါးပါးလွီးၿပီး ဆီသတ္ပါ။ ငရုတ္သီးမႈန္႕ရွိရင္ ငရုတ္သီးဆီသတ္လဲ လုပ္ခ်င္လုပ္ပါ။ (ငရုတ္သီးဆီသတ္လုပ္ဖုိ႕အတြက္ ငရုတ္သီးမႈန္႕ကုိ ပန္းကန္ထဲထည့္၊ အေငြ႕ထြက္ေအာင္ တည္ထားတဲ့ ဆီကုိ အဲဒီပန္းကန္ထဲ ေလာင္းခ်လုိက္ပါ။ ဒါဆုိ မေညွာ္ပါဘူး။ အေမ့နည္းကြ။) ၾကက္အူေခ်ာင္းကုိ ျပဳတ္ပါ။ (Microwave မီးဖုိ ရွိရင္ အဲဒါနဲ႕လုပ္လဲ ရပါတယ္။ ျမန္တာေပါ့။) မုန္လာဥနီကုိ ေသးေသးေလးေတြတံုးၿပီး ေရေႏြးေဖ်ာပါ။ အဲဒါၿပီးရင္ ပူမဲ့ေလာင္မဲ့ ကိစၥေတြ (ေရေႏြးစိမ္ျခင္း၊ ဆီသတ္ျခင္း) ၿပီးပါၿပီ။

အခု ေအးတဲ့ကိစၥေတြ လာပါမယ္။ ေဂၚဖီကုိ ေရစင္စင္ေဆးၿပီး ပါးပါးလွီးပါ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကုိ ပါးပါးလွီးပါ။ သံပရာသီးကုိ အရည္ညွစ္ဖုိ႕အသင့္ လွီးထားပါ။ ၾကက္အူေခ်ာင္းကုိ ခပ္ေသးေသးလွီးပါ။ ငရုတ္သီးနဲ႕ နံနံပင္ကုိလဲ ေရေဆးၿပီး ေသးေသးေလးေတြလီွးထားပါ။ (ပဲၾကာဇံနဲ႕ မုန္လာဥနီ ေရေႏြးထဲက ဆယ္ေတာ့၊ ရၿပီ။) ၾကက္သြန္ျဖဴ ဆီခ်က္၊ ငရုတ္သီး ဆီခ်က္၊ ပဲပုတ္မႈန္႕၊ ရွာလကာရည္တုိ႕ကုိ ပဲၾကာဇံ၊ ၾကက္အူေခ်ာင္း၊ ေဂၚဖီ၊ မုန္လာဥနီ၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးတုိ႕နဲ႕ ေရာနယ္ပါ။ ဆားထည့္ပါ။ ႏွမ္းမႈန္႕ကုိ ျဖဴးပါ။ ငရုတ္သီး လွီးထားတာေလးထည့္၊ သံပရာသီးအကုန္ညွစ္ၿပီး ဆက္နယ္။ နယ္လုိ႕ ႏွံ႕ရင္ နံနံပင္ေလးျဖဴး၊ စားလုိ႕ ရပါၿပီ။

ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ သေဘာသဘာ၀

2009-05-06T20:41:00.000-07:00

အလုပ္အကုိင္ႏွင့္ ေတြးေခၚပံု ဆက္စပ္ပံုအေၾကာင္း ေလ့လာသည့္ သုေတသနတစ္ခုတြင္ ျဖစ္သည္။

ေလ့လာသူ - ၂ x ၂ က ဘာရလဲ။

အင္ဂ်င္ႏုယဥ္ (Slide Rule ကုိ ထုတ္ကာ အတန္ၾကာ တြက္ခ်က္ၿပီးေနာက္) - ၃.၉၉။

ရူပေဗဒ ပညာရွင္ (သူ၏ ကုိးကားစာအုပ္မ်ားကုိ မွီျငမ္းကာ ပုစၧာကုိ ကြန္ပ်ဴတာသံုးတြက္ခ်က္ၿပီးေနာက္) - ၃.၉၈ နဲ႕ ၄.၀၂ ၾကားထဲမွာပဲ၊ ေသခ်ာတယ္။

သခ်ၤာပညာရွင္ (ခဏမွ် စဥ္းစားၿပီးေနာက္) - အေျဖေတာ့ မသိေသးဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ အေျဖရွိတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။

ေတြးေခၚပညာရွင္ (ၿပံဳး၍) - ေနပါဦး၊ ၂ x ၂ ဆုိတာ ဘာကုိ ဆုိလုိတာလဲ။

ဒႆနပညာရွင္ - ၂ ရယ္ x ရယ္ကုိ ေက်းဇူးျပဳၿပီး တိတိက်က် သတ္မွတ္စမ္းပါဗ်ာ။

လူမႈေရးပညာရွင္ - ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး၊ ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားနဲ႕ စကားေျပာရတာ ေကာင္းသားပဲ။

စာရင္းကုိင္ (ေဘးမွ ပညာရွင္မ်ားကို တခ်က္အကဲခတ္ၿပီး ေလသံတုိးတုိးျဖင့္) - ရွင္က ဘယ္ေလာက္ ျဖစ္ေစခ်င္လုိ႕လဲ။

ေဆးပညာရွင္ (ဆရာ၀န္) - ၄ ကြ။

ေလ့လာသူ - ခင္ဗ်ား ဘယ္လုိသိသလဲ။

ေဆးပညာရွင္ (ဆရာ၀န္) - ငါအလြတ္က်က္ထားတာကြ။

ေလ့လာသူ - ကဲ အင္ဂ်င္ႏုယဥ္ရယ္၊ ရူပေဗဒသမားရယ္၊ သခ်ၤာဆရာရယ္ကုိပဲ တခုထပ္ေမးပါရေစ၊ ပုိင္ဟာ ဘယ္ေလာက္လဲဗ်။

အင္ဂ်င္ႏုယဥ္ - ၂၂/၇ ေလာက္ ရွိတယ္။
ရူပေဗဒ ပညာရွင္ - ၃.၁၄၁၅၉
သခ်ၤာပညာရွင္ - ပုိင္ ညီမွ်ျခင္း (ခဏမွ်နား၊ အားလံုးသူ႕ကုိ ၀ုိင္းၾကည့္) ပုိင္။

ေဆးပညာရွင္ (ဆရာ၀န္) ကေတြး - ငေပါေတြ၊ ပုိင္တခုကုိ ၆၀၀ က်ပ္။ ေကာ္ဖီဆုိင္မွာ ၀ယ္စား၊ ဗုိက္ျပည့္တယ္။ တေယာက္မွလဲ မမွန္ၾကဘူး။

အင္တာနက္မွ ဟာသမ်ားကုိ ေပါင္းစပ္ တင္ျပပါသည္။

အထက္ပါဟာသကုိ နားလည္ႏုိင္ရန္အတြက္ ဗဟုသုတမ်ား။

Slide Rule သည္ ေခတ္ေပၚ သိပၸံ ဂဏန္းတြက္စက္ အလား တြက္ခ်က္ႏုိင္ေသာ တြက္ခ်က္ေရး ကိရိယာတစ္ခု ျဖစ္သည္။ သုိ႕ေသာ္ အနည္းငယ္မွ် မတိက်။ ကုိင္တြယ္သူ၏ ကၽြမ္းက်င္မႈေပၚမူတည္ၿပီး အနည္းငယ္ အမွားအယြင္းရွိႏုိင္သည္။ အလြန္ရႈပ္ေထြးေသာ ပုစၧာမ်ားတြင္ ၄င္းအမွားအယြင္းသည္ အေရးမပါလွသျဖင့္ ေရွးက အင္ဂ်င္ႏုယဥ္တုိင္းလုိလုိ၏ လက္စြဲျဖစ္သည္။

ရူပေဗဒ စမ္းသပ္ခ်က္မ်ားသည္ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ မတိက်လွ။ Range ျဖင့္သာ အေျဖထြက္ေလ့ ရွိသည္။ တြက္ခ်က္ရာတြင္ သူတုိ႕သည္ ကြန္ပ်ဴတာ အကူအညီကုိ ေရွး (၁၉၄၀ ျပည့္ႏွစ္လြန္မ်ားကတည္းက) ရရွိခဲ့သျဖင့္ ကြန္ပ်ဴတာအေပၚ မွီခုိလြန္းအားႀကီးကာ သူတို႕၏ ပုိင္တန္ဖုိးသည္လဲ ကြန္ပ်ဴတာထဲ ထည့္ရလြယ္ေသာ ဂဏန္းသာ ျဖစ္ေနတတ္သည္။

သခ်ၤာပညာရွင္မ်ားသည္ အေျဖရွိတာ ေသခ်ာလွ်င္ ဆက္မတြက္ခ်င္ေတာ့။ တြက္နည္းကုိ ရွာျခင္းသာ သူတုိ႕အလုပ္ျဖစ္သည္။ တြက္ျခင္းသည္ သူတုိ႕အလုပ္မဟုတ္ဟု ခံယူသည္။ ပုိင္ကို တသက္လံုး ပုိင္ သေကၤတႏွင့္ ေရးသား တြက္ခ်က္သျဖင့္ ပုိင္၏ တန္ဖုိးကိုေတာင္ မသိေတာ့။ (အတင္းေမးလွ်င္ စက္၀န္းကို အခ်င္းနဲ႕ စားထားတဲ့ တန္ဖုိးဟုေတာ့ ေျဖေကာင္း ေျဖႏုိင္သည္။ ဒါေတာင္ ဂ်ီၾသေမထရီ ပညာရွင္မွ ... )

ေတြးေခၚပညာရွင္ႏွင့္ ဒႆနပညာရွင္သည္ တူမလုိလုိႏွင့္ မတူၾက။ ေတြးေခၚပညာရွင္ (Philosopher) က လူတစ္ေယာက္ ဘာကို ဘယ္လုိျမင္သလဲကုိ အဓိကထားၿပီး ဒႆနပညာရွင္ (Logician) ကမူ အေျခခုိင္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားေပၚ ထပ္ဆင့္ ထပ္ဆင့္ ေတြးေခၚ တည္ေဆာက္ရသည္ကုိ အဓိကထားသည္။

လူမႈေရးပညာရွင္မွာ တသက္လံုး ႏွစ္သိမ့္ေဆြးေႏြးေနရသျဖင့္ နားပဲ ေထာင္ေနခ်င္ေတာ့သည္(ဟု လူအမ်ား ျမင္ၾကသည္)။

စာရင္းကုိင္မွာ အထက္လူႀကီး အႀကိဳက္ စာရင္းလိမ္ စာရင္းပိန္ အင္မတန္ လုပ္တတ္သည္(ဟု လူအမ်ား ျမင္ၾကသည္)။

ဆရာ၀န္မ်ားမွာ သခ်ၤာႏွင့္ မနီးစပ္၊ အားလံုးကို အလြတ္က်က္၍ စာေမးပြဲ ေအာင္တတ္ေလသည္(ဟု လူအမ်ား ျမင္ၾကသည္)။

အားလံုးပဲ လြန္တာရွိရင္ ၀ႏၵာမိပါ။

ေရႊရတနာ ... ညာတယ္။

2009-04-05T20:54:00.000-07:00

အရင္တပါတ္က Peninsular Plaza ကုိေရာက္ခဲ့စဥ္က Phone Card ၀ယ္ရန္ရွိသျဖင့္ ေရႊရတနာ အမည္ရွိေသာ ဆုိင္သုိ႕ ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ စာေရးသူ သံုးေနက် အမ်ိဳးအစားမွာ Sun Page တံဆိပ္ ျဖစ္သျဖင့္ ၄င္းကို ေမး၀ယ္ရာ ေကာင္တာတြင္ထုိင္ေနေသာ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ ၅၀ ပတ္၀န္းက်င္ အေဒၚႀကီးက မလာေတာ့ေၾကာင္း ေျဖပါသည္။ သုိ႕ျဖစ္သျဖင့္ အလားတူ Card ရွိသလားဟုေမးရာ Sea Lion ရွိေၾကာင္း ေျဖပါသည္။

ဒီေနရာတြင္ စာေရးသူတုိ႕ အဘယ္ေၾကာင့္ Card ေတြ ၀ယ္ေနရေၾကာင္း စင္ကာပူရွိ Telephone Operator မ်ားအေၾကာင္း အနည္းငယ္ ရွင္းျပလုိပါသည္။ စင္ကာပူတြင္ SingTel၊ Star-Hub၊ M1 ဟူေသာ Phone Operator ႀကီး ၃ ခုရွိပါသည္။ ၿမိဳ႕တြင္းေခၚဆုိခမွာ တမိနစ္ကုိ ၇ ဆင့္မွ ၂၀ ဆင့္ခန္႕အတြင္း မိမိခ်ဳပ္ဆုိထားေသာ စာခ်ဳပ္ (လစဥ္ေၾကး) ေပၚမူတည္ၿပီး ေကာက္ခံပါသည္။ စာခ်ဳပ္အမ်ားစုမွာ အ၀င္ေခၚဆုိမႈကုိ အသံုးျပဳခ ေကာက္ခံျခင္း မရွိပါ။

အင္တာနက္မွ ဖုန္းေခၚဆုိမႈ (VOIP) နည္းပညာ ေခတ္စားလာေသာအခါ ပုဂၢလိက လုပ္ငန္းအခ်ိဳ႕က အဆုိပါ Operator ႀကီးမ်ားထံမွ ဖုန္းေခၚဆုိခြင့္ကို ေစ်းသက္သက္သာသာႏွင့္ ၀ယ္ယူၿပီး Call-back Card မ်ားျဖင့္ ျပန္လည္ ေရာင္းခ်တတ္ပါသည္။ အဆုိပါ Card မ်ားအလုပ္လုပ္ပံုမွာ ပထမ မိမိ ဖုန္းမွေန၍ ၄င္းလုပ္ငန္းတုိ႕၏ ဖုန္းကုိ ပထမ ေခၚရပါသည္။ ၄င္းတုိ႕က မကုိင္ပဲ လုိင္းျဖတ္ခ်လုိက္ပါမည္။ (ထုိအခါ အထြက္ေခၚဆုိမႈ အတြက္ ပုိက္ဆံ ေပးရန္မလုိေတာ့ပါ။) ၄င္းတုိ႕က ျပန္ဆက္လာေသာအခါ မိမိ ေခၚဆုိလုိေသာ တယ္လီဖုန္း အမွတ္ကုိ တတီတီျမည္ေအာင္ ဖုန္းခလုတ္မ်ားတြင္ ရုိက္ထည့္ျခင္းျဖင့္ ဆက္သြယ္ေပးပါသည္။ တမိနစ္ကုိ ၂ ဆင့္မွ ၅ ဆင့္အတြင္းသာ က်သင့္သျဖင့္ အလြန္ သက္သာေသာ ႏႈန္းထားျဖစ္ပါသည္။

စာေရးသူ အသံုးျပဳေနက် Sun-Page Card အလုပ္လုပ္ပံုမွာ ပုိမုိ ေကာင္းမြန္ပါသည္။ VOIP လုပ္ငန္းမ်ားမွ ဖုန္းျပန္ဆက္လာေသာအခါ မိမိေခၚလုိေသာ တယ္လီဖုန္း အမွတ္ကုိ ရုိက္သြင္းစရာမလုိေအာင္ ျပဳလုပ္ထားပါသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ စာေရးသူေခၚဆုိေလ့ရွိေသာ သူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္အတြက္ သီးသန္႕ ဖုန္းအမွတ္ ၃ ခု စာေရးသူကုိ ေပးထားပါသည္။ အဆုိပါ ဖုန္းအမွတ္မ်ားကို ေခၚလွ်င္ လုိင္းျဖတ္ခ်ၿပီး စာေရးသူ၏ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ဆက္သြယ္ေပးရန္ ဖုန္းျပန္ေခၚလာပါသည္။ တမိနစ္ကုိ ၃ ဆင့္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ခန္႕က်ေသာ္လည္း (၂ ဆင့္ထက္ ပိုမ်ားတာေပါ့ေနာ္) သံုးစြဲရသည္မွာ Style ပုိက်ပါသည္။ သုိ႕ျဖစ္၍ ၄င္းကဒ္ႏွင့္ အလားတူကုိ ေမး၀ယ္ျခင္း ျဖစ္သည္။

အဆုိပါ အေဒၚႀကီးမွ စာေရးသူအား (တမိနစ္လွ်င္ ၃ ဆင့္အတိအက် က်သင့္ေသာ) Sea Lion သံုးရန္ အႀကံေပးပါသည္။ စာေရးသူက ဖုန္းနံပါတ္ မွတ္ထားေပးသလားဟု ေမးရာ မွတ္ထားေပးသည္ဟု ေျဖပါသည္။ ၄င္းနားမလည္မည္စုိးသျဖင့္ ေခၚေနက် နံပါတ္ေတြကုိ မွတ္ထားေပးၿပီး ေခၚလုိက္တာႏွင့္ ျပန္ဆက္ေပးတာလားဟု ထပ္ေမးပါသည္။ မွတ္ထားေပးသည္ဟု ေျဖျပန္ပါသည္။ ပုိေသခ်ာေစခ်င္သျဖင့္ သူျပန္ဆက္လာရင္ ကၽြန္ေတာ္ ဖုန္းနံပါတ္ႏွိပ္ရသလားဟု ထပ္ေမးရာ စိတ္မရွည္ဟန္ႏွင့္ မႏွိပ္ရဟု ေျဖသည္။ စာေရးသူ ၀ယ္လုိက္ပါသည္။

အမွန္မွာ အဆုိပါ Sea Lion Card သည္ စာေရးသူ အသံုးျပဳေနက် Sun Page ထက္ ေစ်းပုိႀကီးရံုမွ်မက ဖုန္းနံပါတ္ကုိ မွတ္ထားေပးျခင္းလဲ မရွိပါ။ အဆုိပါ Card တခုေရာင္းလွ်င္ ဆုိင္မွရေသာအျမတ္မွာ စင္ကာပူ ေဒၚလာ ၁ ေဒၚလာထက္ မပိုပါ။ (အမ်ားအားျဖင့္ ျပားစြန္းသာ စားရပါသည္။) ဘာမဟုတ္ေသာ အျမတ္အတြက္ စာေရးသူကုိ လိမ္ညာသည္ကုိ ေဒါသလဲ ထြက္၊ ရွက္လဲ ရွက္မိပါသည္။

တနပ္စား အႀကံျဖင့္ လိမ္ညာျခင္းသည္ ေရရွည္တြင္ အက်ိဳးအျမတ္ မရွိရံုမွ်မက ေဖာက္သည္လဲ ဆံုးရႈံးသျဖင့္ လုပ္ငန္းအတြက္ အဆိပ္အေတာက္ပင္ ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ႏုိင္ငံရပ္ျခားတြင္ ျမန္မာေတြ စုတဲ့ေနရာဟု ေျပာစမွတ္ျဖစ္ေနေသာ ကုန္တုိက္ႀကီးအတြင္းရွိ ျမန္မာဆုိင္က တနပ္စား လိမ္ေန၊ ညာေနသည္ကုိ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား သိရွိသြားပါက ျမန္မာေတြဟာ ဒီလုိပဲ တနပ္စား လုပ္တတ္တယ္ဟု ထင္မွတ္သြားႏုိင္ပါသည္။ ျမန္မာတမ်ိဳးသားလံုး၏ ဂုဏ္သိကၡာကုိ က်ဆင္းေစႏုိင္သည့္အျပင္ အခ်ီႀကီး အလိမ္ခံရမည္ကုိ ေၾကာက္သျဖင့္ ျမန္မာေတြႏွင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား မလုပ္ရဲေတာ့ပါက အားလံုးနစ္နာပါမည္။

သို႕ျဖစ္သျဖင့္ အဆုိပါဆုိင္ (ေရႊရတနာ) ႏွင့္ ဆက္သြယ္ျခင္း၊ ၄င္းတုိ႕ဆုိင္မွ ပစၥည္း၀ယ္ယူျခင္း၊ ေငြလႊဲျခင္းတုိ႕ လံုး၀မလုပ္ပဲ သပိတ္ေမွာက္ႏွင့္ သပိတ္ေမွာက္ရန္ စည္းရံုးရန္ စာေရးသူ ဆံုးျဖတ္ထားပါသည္။ (စာရႈသူတုိ႕လဲ စာေရးသူႏွင့္ ရင္ခုန္သံျခင္း တူညီပါက ျမန္မာတုိ႕၏ ဂုဏ္သေရကုိ က်ဆင္းေစႏုိင္ေသာ ေရႊရတနာဆုိင္ကုိ အတူ သပိတ္ေမွာက္ႏုိင္ပါသည္။)

ေရနည္းငါးတုိ႕ရဲ႕ ရင္ဖြင့္သံ

2009-03-29T23:18:00.000-07:00

ေဟာက္ရင္ ေၾကာက္တယ္၊ ေၾကာက္(တတ္)ရင္ ေဟာက္မယ္။
ဒါေၾကာင့္ ငါ ...
ေဟာက္မလား ၊ ေျခာက္မလား။

ရပုိင္ခြင့္ကိုနားလည္၊
တာ၀န္ကုိေက်လဲ၊
ရမပုိင္၊ ၀န္မေက်သည့္အလား
ေအာ္ေငါက္ကာ ေမာင္းထုတ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ...
သူတုိ႕နဲ႕ အဆက္ျဖတ္၊
အျခားသူနဲ႕ ဆက္ခဲ့ရၿပီ၊
ေရနည္းငါးပမာပါလား။

ေမ့ေလ်ာ့ခံထားရေသာ Hip-Hop ပညာရွင္မ်ား (၂): BTNH

2009-01-28T03:11:00.001-08:00

Bone Thugs-N-Harmony (BTNH) ဟာ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္လြန္မ်ားက ကလိဖ္လန္ (Cleveland) ၿမိဳ႕မွာ ေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ Hip-Hop ဂီတအဖြဲ႕ပါ။ သူတုိ႕မွာ အဖြဲ႕သား ၅ ေယာက္ပါ၀င္ၿပီး Bizzy Bone, Krayzie Bone, Layzie, Wish Bone နဲ႕ Flesh-N-Bone တုိ႕ျဖစ္ပါတယ္။ လ်င္ျမန္ၿပီး သံစဥ္ခ်ိဳခ်ိဳေလးလုိ ျဖစ္ေနတဲ့ rap ေတြကုိ သီဆုိေလ့ရွိတဲ့ သူတုိ႕အဖြဲ႕ဟာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ Hip-Hop အဆုိရွင္မ်ားၾကားမွာ တမူထူးျခားလုိ႕ေနပါတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွာ Crossroad သီခ်င္းနဲ႕ ဂရမ္မီဆု (Grammy) ကုိ ဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့ သူတုိ႕အဖြဲ႕ဟာ ေသဆံုးသြားၾကၿပီျဖစ္တဲ့ Eazy-E, Notorious B.I.G (Christopher Wallace) နဲ႕ 2Pac တုိ႕အားလံုးနဲ႕ တြဲဖက္သီဆုိဖူးတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ဂီတအဖြဲ႕လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ (ACID ရဲ႕ စတင္ျခင္း ထဲက ဘ၀သီခ်င္းမွာ စုိင္းစုိင္းဆုိသြားတဲ့ "ငါဒီမွာ အလင္းေတြ သီခ်င္းေတြ ေမ့ခဲ့ၿပီးလုိ႕ … အရပ္ပ်က္တဲ့ ဘ၀ရဲ႕ မွတ္တမ္း" ဆုိတဲ့ အပုိဒ္ဟာ သူတုိ႕နဲ႕ Notorious B.I.G တြဲဆုိထားတဲ့ Notorious Thugs သီခ်င္းမွာ Bizzy Bone ဆုိသြားတဲ့ အပုိဒ္ေပါ့။)

ဂရမ္မီဆု ဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့ Crossroad သီခ်င္း

၁၉၉၀ မွာ အဖြဲ႕၀င္ ၄ ဦးနဲ႕ စတင္တည္ေထာင္ၿပီး ၁၉၉၁ မွာ ေနာက္ဆံုးအဖြဲ႕သားျဖစ္တဲ့ Flesh-N-Bone ၀င္ေရာက္လာအၿပီးမွာ သူတုိ႕ရဲ႕ ပထမဆံုး ဓာတ္ျပား Faces of Death ကုိ အသံသြင္းပါတယ္။ ကလိဖ္လန္ကေန ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္ (Los Angeles) ၿမိဳ႕အထိ ခ်ီတက္သြားၿပီး အဲဒီအခ်ိန္က နာမည္ႀကီး Rapper/Producer တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ Eazy-E ကုိ ေတြ႕ဖုိ႕ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ Eazy-E ကုိ တယ္လီဖုန္းထဲကေန သီခ်င္းဆုိျပၾကအၿပီးမွာ ဖုန္းျပန္ဆက္ပါ့မယ္ဆုိၿပီး Eazy-E ေပၚမလာဇာတ္ခင္းသြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လဲ ဇြဲေကာင္းလြန္းလွတဲ့ BTNH ဟာ Eazy-E ကလိဖ္လန္ကုိ သီခ်င္းလာဆုိတုန္း ဇာတ္စင္ေနာက္ အ၀တ္လဲခန္းမွာ အမိဖမ္းၿပီး ေနာက္တခါ သီခ်င္း ထပ္ဆုိျပအၿပီးမွာေတာ့ Eazy-E နဲ႕ သူတုိ႕နဲ႕ Ok သြားပါတယ္။

Eazy-E နဲ႕ ဆုိခဲ့တဲ့ For Tha Love of $ သီခ်င္း

Eazy-E ထုတ္ေပးတဲ့ Creepin on ah Come Up ဓာတ္ျပားဟာ Gangster သီခ်င္းေတြ မ်ားေနလုိ႕ ခ်က္ခ်င္းမေပါက္ႏုိင္ေပမဲ့ Thuggish Ruggish Bone နဲ႕ For Tha Love of $ ၂ ပုဒ္ကုိ ေရဒီယုိက လႊင့္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ BTNH က ေကာင္ေလးေတြ ခ်က္ခ်င္း စူပါစတား ျဖစ္သြားပါတယ္။ ေနာက္ ဓာတ္ျပား E 1999 Eternal မွာေတာ့ Gangster သီခ်င္းနဲ႕ ေဆးေျခာက္ရွဴတာေတြအျပင္ Crossroad လုိမ်ိဳး ဘာသာေရးဆန္ဆန္ သီခ်င္းေတြ စၿပီး ပါလာပါၿပီ။ BTNHResurrection မထုတ္မီမွာပဲ Flesh-N-Bone တေယာက္ AK-47 နဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းကုိ ရမ္းကားလုိ႕ဆုိၿပီး ေထာင္ခ်ခံရပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႕ က်န္တဲ့ ၄ ေယာက္နဲ႕ပဲ Thugs World Order ကုိ သြင္းပါတယ္။ Phil Collins ပါ၀င္သီဆုိထားတဲ့ Home သီခ်င္းဟာ ဒီအဖြဲ႕ကုိ စာေရးသူရဲ႕ အသည္းစြဲ ျဖစ္သြားေစတဲ့ သီခ်င္းပါပဲ။ အဲဒီအေခြရဲ႕ ေနာက္မွာေတာ့ Bizzy Bone ဟာ အဖြဲ႕ကုိ စြန္႕ခြာသြားပါေတာ့တယ္။

Phil Collins နဲ႕ဆုိခဲ့တဲ့ Home သီခ်င္း

BTNH ဟာ တဦးခ်င္းစီလဲ ေအာင္ျမင္တဲ့ Rapper ေတြကုိ ေမြးထုတ္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ Bizzy Bone နဲ႕ Layzie Bone တုိ႕ဟာ တဦးခ်င္းခြဲထြက္ၿပီးေတာ့ ဓာတ္ျပားေတြ ထုတ္ရာမွာ အထုိက္အေလ်ာက္ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ႕ ၂ ေယာက္တြဲၿပီးေတာ့ Bone Brothers ဆုိတဲ့ အမည္နဲ႕လဲ သီခ်င္းေတြ ဆုိပါေသးတယ္။ ရန္ျဖစ္လုိက္၊ ျပန္ခ်စ္လုိက္ ျဖစ္အၿပီးမွာ Bizzy Bone ဟာ အဖြဲ႕ကုိ ျပန္လာပါၿပီ။ ေထာင္ထဲေရာက္ေနတဲ့ Flesh-N-Bone ကလဲ ေလွ်ာ့ရက္ေတြနဲ႕ ျပန္လြတ္လာၿပီမုိ႕လုိ႕ အခုလက္ရွိအခ်ိန္မွာ သူတုိ႕ ၅ ေယာက္လံုး ဓာတ္ျပားအသစ္ကုိ အသံသြင္းလွ်က္ ရွိပါေၾကာင္း ေရးသား မွတ္တမ္းတင္လုိက္ပါတယ္။

ငါတုိ႕ျပန္တည့္သြားၿပီဆုိတဲ့ Resurrection(Paper, Paper) သီခ်င္း

ဗာဂ်ီးနီးယား နည္းပညာ တကၠသိုလ္မွ ေခါင္းျဖတ္သတ္မႈ

2009-01-24T19:44:00.000-08:00

ဗာဂ်ီးနီးယား နည္းပညာ တကၠသိုလ္ (Virginia Tech) မွာ စာရင္းကုိင္ပညာ မဟာဘြဲ႕ယူဖုိ႕ တရုတ္ႏုိင္ငံက ပူပူေႏြးေႏြး ေရာက္ရွိေနတဲ့ ေက်ာင္းသူ ရွင္းယန္ (Xin Yang) ဟာ အေရးအေၾကာင္းရွိရင္ တႏုိင္ငံတည္းသား စုိက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ အသံုးခ် ေဘာဂေဗဒ ပါရဂူဘြဲ႕ ေက်ာင္းသား က်ဳဟုိက္ယန္ (Zhu Haiyang) ကို ဆက္သြယ္ဖုိ႕ တကၠသိုလ္ အာဏာပုိင္ေတြကုိ ညႊန္ၾကားထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမ ေနထုိင္ရာ အေဆာင္အတြင္းရွိ အူပံုဖိန္း (Au Bon Pain) ေကာ္ဖီဆုိင္မွာ ေခါင္းနဲ႕ ကုိယ္နဲ႕တျခားစီျဖစ္သြားတဲ့ သူမရဲ႕ ၾကမၼာကုိေတာ့ ဟုိက္ယန္ကုိ အေၾကာင္းၾကားစရာေတာင္ လုိမယ္မထင္ေတာ့ပါဘူး။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ရွင္းယန္ကုိ မီးဖုိေခ်ာင္သံုး ဓားမနဲ႕ တုိက္ခိုက္ခဲ့သူဟာ ဟုိက္ယန္ ကုိယ္တုိင္ပဲ ျဖစ္ေနလုိ႕ ျဖစ္ပါတယ္။

ေသဆံုးသူ ရွင္းယန္

မ်က္ျမင္သက္ေသမ်ား အဆုိအရ ေကာ္ဖီဆုိင္အတြင္းမွာ အခင္းမျဖစ္ပြားမီအခ်ိန္အထိ သူတုိ႕ ၂ ေယာက္ဟာ ေအးေဆး ၿငိမ္သက္စြာပဲ ရွိေနခဲ့တယ္လို႕ သိရပါတယ္။ သတ္ျဖတ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကုိ သိရဖုိ႕ ခက္ခဲေနတာေၾကာင့္ တရားခံရဲ႕ တယ္လီဖုန္း၊ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕ ေန႕စဥ္မွတ္တမ္းတုိ႕ကုိ စစ္ေဆးခြင့္ေပးဖုိ႕ သက္ဆုိင္ရာ ရဲတပ္ဖြဲ႕က တရားရံုးမွာ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။

ေသဆံုးသူ ရွင္းယန္ (အသက္ ၂၂) ဟာ ဇန္န၀ါရီ ၈ ရက္ကမွ ေက်ာင္းကုိ ေရာက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသူ အသစ္ျဖစ္ၿပီး ၾသဂုတ္လအတြင္းကတည္းက ေက်ာင္းကုိ ေရာက္ေနခဲ့သူ က်ဳဟုိက္ယန္က သူမကုိ ပတ္၀န္းက်င္ အသစ္နဲ႕ ေနသားတက်ျဖစ္ေအာင္ ကူညီေပးေနခဲ့တယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။

တရားခံ ဟုိက္ယန္ (အသက္ ၂၅) ကုိ ေမာင္တုိဂမီ ခရုိင္ အက်ဥ္းေထာင္မွာ ဖမ္းဆီးထားပါတယ္။ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း တာ၀န္က်တဲ့ ရဲအရာရွိဟာ အခင္းျဖစ္ပြားရာကုိ ေရာက္ရွိခ်ိန္မွာ ရွင္းယန္ရဲ႕ ေခါင္းျပတ္ကုိ ကုိင္ထားတဲ့ တရားခံကုိ ေတြ႕ရွိ ဖမ္းဆီးခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဧၿပီလအတြင္းမွာလဲ ဒီတကၠသိုလ္က ကုိရီးယား ေက်ာင္းသား ခ်ိဳစြန္းေဟြ႕ (Cho Seung Hui) ဟာ ေသနတ္ကုိင္ေဆာင္ၿပီး ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းမွာပဲ လူ ၃၂ ေယာက္ကုိ ပစ္ခတ္ခဲ့ၿပီး မိမိကုိယ္ကုိယ္ စီရင္္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိဆုိရင္ေတာ့ ဗာဂ်ီးနီးယား နည္းပညာ တကၠသိုလ္ဟာ အာရွ ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ စိတ္ဖိစီးစရာေတြ မ်ားေနပံုရပါတယ္။

http://media.washingtontimes.com/media/img/photos/2009/01/23/20090122-214354-pic-331778206.jpg

http://www.freep.com/article/20090124/NEWS07/901240377 ႏွင့္
http://www.foxnews.com/story/0,2933,482025,00.html ကုိ မွီျငမ္းပါသည္။

ကုိယ့္ၾကမၼာကုိယ္ ဖန္တီးခြင့္ ဆုိရာ၌

2009-01-11T07:14:00.001-08:00

ဒီစာတမ္းငယ္ေလးကုိ အေမးေလးနဲ႕ စလုိက္ပါရေစ။ ေမးပါမည္။ အရြယ္ေရာက္ၿပီး လူတစ္ေယာက္သည္ အျခား အရြယ္ေရာက္ၿပီး လူတစ္ေယာက္၏ လြတ္လပ္ခြင့္ကုိ ထိပါးျခင္းသည္ တရားမွ်တပါ၏ေလာ။ စာရႈသူေျဖပါ။ အေျဖရခက္ေနလွ်င္ ထပ္ေမးေပးပါမည္။ အရြယ္ေရာက္ၿပီး လူတစ္ေယာက္သည္ အျခား အရြယ္ေရာက္ၿပီး လူတစ္ေယာက္ကုိ ဒီဘာသာကုိ ကုိးကြယ္၊ ဒီအယူအဆကုိ ယူ၊ ဒီ ယဥ္ေက်းမႈကို လုိက္နာ က်င့္သံုး၊ ဒီလုိစဥ္းစား၊ ဒီလုိေတြးေခၚ၊ ဒီအ၀တ္အစားကုိ ၀တ္၊ ဒီအစားအေသာက္ကုိ စား၊ ဒီအႏုပညာကုိ ခံစား စသျဖင့္ အတင္းအက်ပ္ ေစခုိင္း ညႊန္ၾကားခြင့္ ရွိပါသလား။ တနည္း ၾသဇာေပးခြင့္ ရွိပါသလား။

တရားမမွ်တပါ၊ ခြင့္မရွိပါဟု ေျဖဆုိလွ်င္ စာရႈသူႏွင့္ စာေရးသူ ရင္ခုန္သံခ်င္း ထပ္တူက်ေပၿပီ။ (တရားမွ်တပါ၏ဟု ေျဖဆုိသူမ်ားအားလဲ လြတ္လပ္စြာ သေဘာကြဲလြဲခြင့္ ေပးပါ၏။) အရြယ္ေရာက္ၿပီးသူ မည္သူကမွ် အျခား အရြယ္ေရာက္ၿပီး သူတစ္ေယာက္ကုိ ၾသဇာေပးခြင့္မရွိပဲ အရြယ္ေရာက္ၿပီးသူတုိင္း (အျခားသူမ်ားကုိ မထိခုိက္သမွ် - ဥပမာ လူသတ္ျခင္း၊ ခုိးဆုိး လုယက္ တုိက္ခုိက္ျခင္း စသည့္ ရာဇ၀တ္မႈမ်ားကုိ က်ဴးလြန္ျခင္းမရွိသမွ်) မိမိႏွစ္သက္ရာကုိ လုပ္ကုိင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခြင့္၊ ကုိယ့္ၾကမၼာကုိ ကုိယ္ဖန္တီးခြင့္ ရွိပါသည္။

သုိ႕ဆုိလွ်င္ ေမးခြန္းကုိ အနည္းငယ္ ေျပာင္းေမးပါမည္။ အရြယ္ေရာက္ၿပီးသူ တစ္ေယာက္သည္ အျခား အရြယ္ေရာက္ၿပီးသူတစ္ေယာက္ကုိ မည္သည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္္/မည္သည့္ အေျခအေန (အာဏာပုိင္အဖြဲ႕အစည္းတုိ႕က ရာဇ၀တ္မႈ ဥပေဒမ်ားအရ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားမွအပ) တြင္ ၾသဇာေပးခြင့္ ရွိပါသနည္။ ဥပမာအားျဖင့္ လူတစ္ေယာက္သည္ အျခားလူတစ္ေယာက္ထက္ ေငြေၾကး ပုိမုိ ခ်မ္းသာေသာေၾကာင့္ ေငြေၾကး မျပည့္စံုသူကုိ ဒီအစားအစာကုိ ႀကိဳက္ပါဟု ၾသဇာေပးႏုိင္ပါသလား။ သုိ႕မဟုတ္ လူတစ္ေယာက္သည္ ေတာင္ေပၚေဒသတြင္ ေမြးသျဖင့္ ေျမျပန္႕တြင္ေမြးေသာသူကုိ ဒီဂီတကုိပဲ နားေထာင္ဟု အတင္းအက်ပ္ ေစခုိင္းႏုိင္ပါသလား။ မည္သည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္္/ မည္သည့္ အေျခအေနတြင္ ထုိသုိ႕ ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါသနည္း။

တရားနည္းလမ္းက်က် ေျပာရလွ်င္ မည္သည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္မွ် မည္သည့္ အေျခအေနတြင္မွ် မျပဳလုပ္ႏုိင္သင့္ပါ။ သုိ႕ရာတြင္ ကမၻာတ၀ွမ္းရွိ လူတုိ႕သည္ အေၾကာင္းျပခ်က္တခုေၾကာင့္ အျခားသူတုိ႕၏ ၾသဇာ လႊမ္းမုိးျခင္းကုိ ခံေနရသည္။ ထုိအေၾကာင္းျပခ်က္မွာ ထုိသူတုိ႕သည္ လူ႕ေလာကအတြင္းသို႕ ေနာက္က်၍ ေမြးဖြားလာျခင္းေၾကာင့္ ဟူ၏ ။ ထုိသုိ႕ျဖစ္ရျခင္းသည္ ကုိယ့္ၾကမၼာကုိယ္ ဖန္တီးခြင့္ႏွင့္ ေလာကပါလတရားမ်ားသည္ အခ်ိန္ကာလတေလွ်ာက္ ျဖန္႕က်က္ႏုိင္ျခင္း (temporal extension) မရွိပဲ အာကာသတေလွ်ာက္သာ (spatially existed) တည္ရွိႏုိင္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ဥပမာ ေပးပါမည္။ လူႏွစ္စုတုိ႕သည္ ပထ၀ီအေနအထားအရ သီးျခားစီျဖစ္ေသာ ေျမေနရာတုိ႕တြင္ တခ်ိန္တည္းတြင္ ႏုိင္ငံထူေထာင္ ေနထုိင္ၾကပါက တစုက အျခားတစုကုိ ႏုိင္ငံေတာ္ အမွတ္ တံဆိပ္အျဖစ္ ဘယ္ဟာကုိ သတ္မွတ္ပါ၊ အခြန္ကုိ ဘယ္လုိေကာက္ပါ၊ တရား ဥပေဒကုိ ဘယ္လုိ ျပဌာန္းပါ၊ ဘယ္လုိ အစဥ္အလာေတြကုိ လက္ခံက်င့္သံုးပါဟု အမိန္႕ေပး ေစခုိင္း၍မရ၊ ျပဳလုပ္ပါကလဲ နာခံမည္မဟုတ္ (ဥပမာအားျဖင့္ အေမရိကန္ သမၼတက ျမန္မာတုိ႕ကုိ ႏွစ္တစ္ႏွစ္၏အစကုိ ဇန္န၀ါရီတြင္ သတ္မွတ္ပါဟု အတင္းေစခုိင္းသကဲ့သုိ႕ ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႕ ျပဳလုပ္ျခင္းသည္ အခန္႕မသင့္လွ်င္ စစ္မက္ပင္ ျဖစ္ပြားႏုိင္ေလသည္။) ၄င္းသည္ အာကာသတေလွ်ာက္ (ပထ၀ီ ေျမအေနအထားအရ) ကုိယ့္ၾကမၼာကုိယ္ ဖန္တီးႏုိင္ျခင္း၊ လြတ္လပ္ခြင့္ ရွိျခင္း ျဖစ္၏ ။

သုိ႕ရာတြင္ အဆုိပါလူႏွစ္စုတုိ႕သည္ ပထ၀ီအေနအထားအရ တေနရာတည္းတြင္ အခ်ိန္ကာလ မတူညီပဲ ႏုိင္ငံထူေထာင္ ေနထုိင္ၾကပါက (ပုိေစာေသာ) တစုက ျပဌာန္းခဲ့ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ အမွတ္တံဆိပ္၊ အခြန္ေကာက္ခံပံု၊ တရားဥပေဒ၊ အစဥ္အလာ တုိ႕ကုိ အျခား (ေနာက္က်ေသာ) တစုက အလုိအေလ်ာက္ လက္ခံက်င့္သံုးရမည္သည္ ျဖစ္သည္။ (ဥပမာအားျဖင့္ ေရွးျမန္မာမင္း အဆက္ဆက္တုိ႕က တန္ခူးလတြင္ သႀကၤန္ပြဲ က်င္းပခဲ့သျဖင့္ ယခုထိတုိင္ ဧၿပီလတြင္ သႀကၤန္ပြဲ က်င္းပေနရသကဲ့သုိ႕ ျဖစ္သည္။ ယခုေခတ္ လူတုိ႕ သႀကၤန္ပြဲ က်င္းပလုိျခင္းရွိမရွိ မည္သူကမွ် လာေရာက္ေမးျမန္း ဆႏၵခံယူမည္မဟုတ္။)

ေနာက္ဥပမာ တရပ္အေနႏွင့္ ဖေလာ္ရီဒါ ျပည္နယ္တြင္ အိမ္ေထာင္မရွိေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား တနဂၤေႏြေန႕တြင္ ေလထီးမခုန္ရဟု ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ဥပေဒတရပ္ ျပဌာန္းထားရွိိရာ အဆိုပါ ျပည္နယ္တြင္ သမုိင္းတေလွ်ာက္ မွီတင္း ေနထုိင္ခဲ့ၾကေသာ လူအမ်ားစုက မႏွစ္သက္ေသာ္လည္း အဆုိပါ ဥပေဒကုိ ေရးဆြဲ ျပဌာန္းစဥ္က ရွိခဲ့ေသာ ျပည္နယ္သား အမ်ားစုက ႏွစ္သက္ခဲ့ပါက အဆုိပါ ဥပေဒသည္ အတည္ ျဖစ္ေနေပမည္။ (ဥပေဒ အတည္ျဖစ္ရန္ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားကသာ မဲခြဲၾကျခင္းျဖစ္သည္။) အနာဂါတ္တခ်ိန္တြင္ အမ်ိဳးသမီးငယ္တုိ႕သည္ သူတုိ႕ႏွင့္ သူ႕တုိ႕၏ အေဖ၊ အဘုိးႏွင့္ အေဘးမ်ား ေရြးေကာက္ခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ား မဲေပးဖုိ႕မေျပာႏွင့္၊ ေဆြးေႏြးခဲ့ျခင္းပင္ မရွိေသာ ဥပေဒအရ ရာဇ၀တ္မႈႏွင့္ ရံုးတင္ခံရေပမည္။ ၄င္းသည္ တရားေပသေလာ။

အခ်ိန္ကာလအလုိက္ ေျပာင္းလဲေနေသာ လုိအပ္ခ်က္တုိ႕အရ ဥပေဒတုိ႕ကုိ ျပင္ဆင္/ပယ္ဖ်က္ႏုိင္သည္ဟု ဆုိေသာ္လည္း မည္သည့္ လႊတ္ေတာ္အမတ္က ဘယ္ဥပေဒကုိ ျပင္လွ်င္ေကာင္းမည္နည္းဟု ေန႕စဥ္ စာအုပ္လွန္ကာ ရွာေဖြ ေနမည္နည္း။ ပုိေကာင္းသည္မွာ လက္ရွိဥပေဒမ်ားကုိ ျပည္နယ္သားမ်ား ႀကိဳက္/မႀကိဳက္ အခ်ိန္မွန္ (ေန႕စဥ္၊ အပါတ္စဥ္၊ လစဥ္ စသျဖင့္) မဲေပးဆံုးျဖတ္ရန္ ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ရွိသမွ် ပုဒ္ထီး၊ ပုဒ္မေတြကုိ လက္ရွိ ျပည္နယ္သားမ်ား ႏွစ္သက္/မႏွစ္သက္ ေန႕စဥ္ေန႕တုိင္း ဘယ္လုိ မဲခြဲႏုိင္မည္နည္း။ ႏွစ္စဥ္ပင္ မျဖစ္ႏုိင္။ တဖန္ ဥပေဒကို ျပင္ဆင္/ပယ္ဖ်က္ႏုိင္ခြင့္ ရွိေသာ္လည္း ဥပေဒ မဟုတ္သည့္ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္းတုိ႕ကို မည္သုိ႕လုပ္မည္နည္း။

ေျဖရွင္းနည္း တရပ္မွာ ပညာေပး သင္ၾကားျခင္း (education) ျဖစ္သည္။ လူတုိ႕သည္ ေမြးလာသည္မွ စတင္၍ ကေလးငယ္ကုိ မိဘတုိ႕ကုိးကြယ္ေသာ ဘာသာတရားအေၾကာင္း၊ မိဘေဆြမ်ိဳးတုိ႕ ေတြးေခၚပံု အယူအဆ၊ မိဘတုိ႕ႏွင့္ ေနထုိင္ရာ ေဒသ၏ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား၊ ၀တ္ရမည့္ အ၀တ္အစား၊ စားသင့္သည့္ အစားအေသာက္ စသည္တုိ႕ကုိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေအာင္ သင္ၾကားျခင္း (educate) ခံရေလသည္။ ကေလးငယ္မွာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မရွိ၊ ၄င္းတုိ႕ကုိပင္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရသည္။ ဤနည္းျဖင့္ ကေလးငယ္သည္ ကုိယ္ႀကိဳက္သည္ကုိ လက္ခံက်င့္သံုးရၿပီး ျပန္လွန္ ေမးခြန္းထုတ္ ေစာဒကတက္ျခင္း မရွိေတာ့။ (တနည္းအားျဖင့္ ကုိယ္လက္ခံက်င့္သံုးရမည္ကုိ မႀကိဳက္ဘူးဆုိတာ မရွိႏုိင္ေတာ့။)

သုိ႕ေပေသာ္ျငား အထက္ပါ ေျဖရွင္းနည္းသည္ အျခားျပႆနာတရပ္ကုိ ေခၚလာျပန္သည္။ အဆုိပါ လူတုိ႕သည္ သူတုိ႕ငယ္စဥ္ကပင္ သင္ၾကားေပးခံရေသာ ဘာသာတရား၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ အစဥ္အလာ ဓေလ့ ထံုးစံတုိ႕ကုိသာ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သျဖင့္ ၄င္းတုိ႕ ပေပ်ာက္သြားမည္ကုိ ေၾကာက္ရြံ႕လာၾကသည္။ အေၾကာက္တရားမွတဆင့္ မတူညီေသာ အရာတုိ႕ကုိ မုန္းတီးလာၿပီး ပေပ်ာက္ေစခ်င္လာၾကသည္။ (Star Wars ထဲကလုိ ေရးၾကည့္တာ။) ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူ ယွဥ္တြဲ ေနထုိင္ႏုိင္ျခင္းမရွိပဲ စစ္မီးလွ်ံမ်ား တၿခိမ္းၿခိမ္း ေတာက္ကာ လူသားမ်ားထက္ ပုိမုိလူသားဆန္ေသာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ ေ၀းသထက္ ေ၀းေလေတာ့သည္။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆုိလွ်င္ အခ်ိန္သည္ အတိတ္သုိ႕ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္၍လဲ မရ၊ အနာဂါတ္သုိ႕ ခရီးႏွင္၍လဲ မရသျဖင့္ ကုိယ့္ၾကမၼာကုိယ္ဖန္တီးခြင့္သည္ အခ်ိန္ကာလတေလွ်ာက္ မွ်တစြာ တည္ရွိႏုိင္မည္ မဟုတ္။ သန္းေျခာက္ေထာင္ေသာ လူတုိ႕၏ သေဘာထားကုိ ထင္ဟပ္ႏုိင္ေစရန္ ဥပေဒတုိ႕ကုိ အခ်ိန္ႏွင့္ တေျပးညီ ျပင္ဆင္ရန္မွာလဲ လက္ရွိနည္းပညာ အဆင့္အတန္းျဖင့္ မျဖစ္ႏုိင္ (၄ ႏွစ္တႀကိမ္စသျဖင့္ အနီးစပ္ဆံုးသာ ရမည္)။ ဓေလ့ထံုးတမ္းတုိ႕မူကား မေမြးမီကပင္ လူတုိင္းအတြက္ ေရြးႏွင့္ၿပီး ျဖစ္ေတာ့သည္။ သုိ႕ဆုိလွ်င္ လူသားမ်ားထက္ ပုိမုိ လူသားဆန္ေသာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းသုိ႕ သြားေရာက္ရန္မွာ အေတာ္ပင္ ခက္ခဲေသာ ကိစၥတစ္ရပ္ ျဖစ္ေနေသးေၾကာင္း ေရးသား တင္ျပလုိက္ရပါသည္။

ေမတၱာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာႏွင့္ ဥပကၡာစေသာ ျဗဟၼစုိရ္တရားမ်ားျဖင့္ လူသားမ်ားထက္ ပုိမုိ လူသားဆန္ေသာ လူ႕အသုိက္အ၀န္းသုိ႕ အလွ်င္အျမန္ ေရာက္ရွိႏုိင္ၾကပါေစ။

The Blue Brothers

2008-10-28T07:33:00.001-07:00

ရွီကာဂုိကုိ ၁၀၆ မုိင္၊ ဆီကအျပည့္၊ စီးကရက္ ဘူးကတ၀က္၊ ေမွာင္လဲေမွာင္ေနၿပီမုိ႕လုိ႕ ငါတုိ႕ ေနကာမ်က္မွန္ေတြ တပ္ထားၾကတယ္။ Elwood, The Blue Brothers, 1980.

မုိင္ ၁၀၀ ေက်ာ္ေ၀းတဲ့ ရွီကာဂုိၿမိဳ႕က အျမတ္ခြန္ဌာနကုိ အေျခပစၥည္း ပုိင္ဆုိင္မႈ အခြန္အျဖစ္ ေဒၚလာ ၅၀၀၀ ကုိ ေနာက္တေန႕နံနက္အမီ သူတုိ႕ညီအစ္ကုိ ႏွစ္ေယာက္ သြားမေပးႏုိင္ရင္ သူတုိ႕ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ မိဘမဲ့ ေဂဟာကုိ အစုိးရက သိမ္းယူေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႕ဟာ ရွီကာဂုိကုိ ေအးေအးေဆးေဆး ေလညွင္းခံရင္း ကားေမာင္းသြားၾကရမွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတုိ႕ ၂ ေယာက္ကုိ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ မေက်နပ္ေနတဲ့ လက္နက္ကုိင္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္၊ ျပည္နယ္ ရဲတပ္ဖြဲ႕၊ တကၠဆက္ျပည္နယ္က ေက်းလက္ ေတးဂီတ ၀ုိင္းေတာ္သား လူမုိက္တစ္စုနဲ႕ နာဇီလက္သစ္တစ္အုပ္တုိ႕လက္က လြတ္ေအာင္လဲ ေျပးရဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ စတီဗင္စပီးလ္ဘတ္ရဲ႕ ရုိက္လက္စဇာတ္ကား မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာ The Blue Brothers ျဖစ္ပါတယ္။ (ဒါေပမဲ့ အခြန္ဌာနက စာေရးေနရာမွာ ဧည့္သည္သရုပ္ေဆာင္အျဖစ္ စပီးလ္ဘတ္ကုိ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။)

ဇာတ္လမ္းက ေတးသံစံု ဇာတ္ျမဴးပါ။ နာမည္နဲ႕လုိက္ေအာင္ Blues, R&B နဲ႕ Soul ေတြ ေဖာခ်င္းေသာခ်င္းပဲေပါ့။ အဲဒီေခတ္၊ အဲဒီအခါက ေက်ာ္ၾကားလွတဲ့ James Brown, Cab Calloway, Aretha Franklin, Ray Charles နဲ႕ John Lee Hooker တုိ႕ကလဲ သီခ်င္းေတြ ကုိယ္တုိင္ပါ၀င္ သီဆုိၾကေသးတယ္။ ကုလားကားရႈံးေလာက္ေအာင္ ေတးဂီတေတြ ျပည့္လွ်မ္းေနတဲ့ ဒီဇာတ္ကားဟာ ကုလားကားအတုိင္း ေပရွည္လွပါတယ္ (၁၃၃ မိနစ္ + DVD version မွာ ထပ္ျဖည့္ထားတဲ့ အခန္းေတြ)။ ဒါေပမဲ့ အလြန္တရာမွ ၾကည့္ေပ်ာ္ရႈေပ်ာ္ရွိလွတဲ့ ဇာတ္ကားတစ္ကားပါ။

စာေရးသူ မွတ္မွတ္ရရ အျဖစ္ဆံုးအခန္းကေတာ့ သူတုိ႕ရဲ႕ ေတးဂီတ ၀ုိင္းေတာ္သားတစ္ေယာက္ကုိ သြားေခၚတဲ့အခန္းပါပဲ။ ျပင္သစ္ အထက္တန္း စားေသာက္ဆုိင္တစ္ခုမွာ ဧည့္ႀကိဳ (Maitre d) လုပ္ေနတဲ့ Mr. Fabulous ကုိ ေတးဂီတ၀ုိင္း ျပန္လည္ထူေထာင္ဖုိ႕ သြားပင့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ စားပြဲ ႀကိဳတင္မွာၾကားရတဲ့ စားေသာက္ဆုိင္ထဲ အတင္း၀င္ထုိင္၊ အသံျမည္ေအာင္ စားေသာက္၊ စားစရာေတြနဲ႕ ေဆာ့ကစား၊ ခြက္အမွားေတြနဲ႕ ၀ုိင္ကုိေသာက္တဲ့အျပင္ တျခားစားေနတဲ့လူကုိလဲ မင္းမိန္းမနဲ႕ သမီးကေလးကုိ ဘယ္ေလာက္နဲ႕ ေရာင္းမလဲလုိ႕ ေမးလုိက္ပါေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ မင္းျပန္မလုိက္ရင္ ငါတုိ႕ ၂ ေယာက္ မနက္စာ၊ ေန႕လည္စာ၊ ညစာ အနပ္တုိင္းကုိ ဒီမွာ ေန႕တုိင္းလာစားမယ္လုိ႕ ေျပာလုိက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဧည့္ႀကိဳႀကီးခမ်ာမွာ သူ႕အလုပ္ကုိ စြန္႕ၿပီး ျပန္လုိက္လာရပါေတာ့တယ္။

သူတုိ႕ေျပာခဲ့တဲ့ "ငါတုိ႕က ဂီတသမားသက္သက္ေတြပါ" ဆုိတာကုိ စတီဖင္ေခ်ာင္ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ Kung Fu Hustle မွာ အမွတ္တရ ထည့္သြင္းေပးထားတာကုိ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ ၁၉၈၀ ဇြန္လ ၂၀ ရက္ေန႕မွာ ရံုတင္ေတာ့ ေဂ်ာ့ခ်္လူးကတ္စ္ရဲ႕ ၾကယ္တာရာစစ္ပြဲမ်ား ဒုတိယကား (ဇာတ္လမ္းအရ ပဌၥမကား) အင္ပါယာက ျပန္တုိက္ၿပီရဲ႕ ေနာက္ကကပ္လ်က္ (ဒုတိယေျမာက္) ၀င္ေငြ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ကားတစ္ကားအတြင္း ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ပ်က္စီးမႈ (ယာဥ္တုိက္မႈစသည္) ဒုတိယအမ်ားဆံုး ဇာတ္ကားလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ (နံပါတ္ ၁ ကေတာ့ သူ႕ရဲ႕အဆက္ Blue Brothers 2000 ျဖစ္ပါတယ္။)

၁၉၈၀ ပံုစံ အထေႏွး၊ ေနာက္ခံတီးလံုးနည္း၊ သရုပ္ေဆာင္တာေအးတာကုိ သည္းခံႏုိင္မယ္ဆုိရင္ သင့္ရဲ႕ တနဂၤေႏြေန႕ခင္းခ်ိန္ေတြကုိ သင္သတိမထားမိခင္မွာ ယူေဆာင္သြားေပးမဲ့ ဇာတ္ကားတစ္ကား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒိတ္ဒိတ္ႀကဲ ဂီတပညာရွင္ေတြနဲ႕ ထိပ္တန္း ဒါရုိက္တာႀကီးကုိ ရုပ္ရွင္ သရုပ္ေဆာင္အျဖစ္ ေတြ႕ျမင္ရမဲ့ ဇာတ္ကားလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၀ မွတ္မွာ ၈.၅ ေပးလုိက္ပါတယ္။ (အထသာ မေႏွးရင္ ၁၀ မွတ္အျပည့္ေပးမွာဗ်ိဳ႕)။ ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ၾကည့္ဖုိ႕လဲ တုိက္တြန္းပါရဲ႕။