မူလလက္ေဟာင္း ... ငါေတာ့ေမ့လုိ႔မရႏုိင္ဘူး။

မူလလက္ေဟာင္း Angry Bird ကုိ ယေန႔အထိ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေမ့မရႏုိင္ေသးပါ။

ပံုကုိ www.themetapicture.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

ဘဲႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ မမေလးမ်ား သတိထား

ဘဲႏႈတ္သီးလုိ ႏႈတ္ခမ္းစူၿပီး ရုိက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြကုိ Facebook မွာ တင္တတ္သူ မမေလးမ်ား ဘဲပစ္ရာသီေရာက္ၿပီဆုိၿပီး အပစ္ခံရမွာ သတိထားၾကေနာ။

Warner Brothers က Looney Toons ေတြထဲမွာ ဘဲပစ္ရာသီ၊ ယုန္ပစ္ရာသီဆုိၿပီး အမဲလုိက္သမားေရွ႕မွာ ယုန္နဲ႔ ဘဲနဲ႔ ဝုိင္းျငင္းၾကတဲ့ ကာတြန္းဟာ အင္မတန္ နာမည္ႀကီးပါတယ္။

၀င္းဒုိးပဲ သံုးတာရွင့္

ကြန္ပ်ဴတာ ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းေရး ဝန္ေဆာင္မႈဌာနတြင္ တယ္လီဖုန္း ျမည္လာသည္။

ကြန္ပ်ဴတာ ဝန္ထမ္း။ ။ ဟုတ္ကဲ့၊ ကြန္ပ်ဴတာဌာနကပါ။ 

ဖုန္းေခၚလာသူ စာရင္းကုိင္ ဝန္ထမ္း။ ။ ကြၽန္မ ကြန္ပ်ဴတာ အင္တာနက္သံုးမရေတာ့လုိ႔ပါ။ 

ကြန္ပ်ဴတာ/ထမ္း။ ။ စက္ပိတ္ၿပီး ျပန္ဖြင့္ၾကည့္ပါလား။ 

စာရင္းကုိင္/ထမ္း။ ။ မရဘူးရွင့္။ 

ကြန္ပ်ဴတာ/ထမ္း။ ။ အစ္မစက္ရဲ႕ MAC Address ေလးတခ်က္ေလာက္ ေျပာျပပါလား။ 

စာရင္းကုိင္/ထမ္း။ ။ ကြၽန္မတုိ႔ ဌာနမွာ ၀င္းဒုိးပဲ သံုးတာပါရွင့္။ ပန္းသီး ကြန္ပ်ဴတာ မသံုးပါဘူး။ ရွင္ ကြန္ပ်ဴတာဌာနမွာ အလုပ္လုပ္ေနၿပီး ဒါေလးေတာင္ မသိဘူးလား။ !@#$%^&*()

မွတ္ခ်က္။ ။ MAC Address = Media Access Control address ကြန္ရက္ခ်ိတ္သည့္ စက္ပစၥည္း တစ္ခုစီတုိင္းတြင္ ရွိရေသာ ဒြိကိန္း ၄၈ လံုးပါ လိပ္စာ။ 

SQL Statement Level တြင္ Optimize လုပ္၍ Query Execution ကုိ ျမန္ဆန္ေစျခင္း

မေန႕က စာေရးသူ အိမ္ကုိ ျပန္ေနတုန္း အစ္မေတာ္က ခ်က္ခ်င္းပဲ G-talk ေပၚကုိ ၾကြပါလုိ႕ Message ပုိ႕လာပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ဖုန္းကေန G-talk ကုိ ဖြင့္လုိက္ေတာ့ Query တစ္ခုကုိ run ထားတာ ၃ နာရီ နီးပါးရွိၿပီ၊ အေျဖမထြက္ေသးလုိ႕ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္ရပါ့လုိ႕ ေမးပါေတာ့တယ္။ ဒီ စာတမ္းငယ္မွာ အလားတူ ျပႆနာတစ္ရပ္ (အေရးႀကီး အခ်က္အလက္မ်ား ပါ၀င္ေနသျဖင့္ မူလျပႆနာကုိ မေဖာ္ျပႏုိင္ပါ) ကုိ SQL Statement Level မွာ Optimize လုပ္ပံုကုိ ေရးသားေဖာ္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ပရိေဘာဂနဲ႕ မီးဖုိေခ်ာင္သံုး ပစၥည္း ေရာင္းတဲ့ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ ေဖာက္သည္ေတြရဲ႕ အမည္၊ ေမြးေန႕၊ လိပ္စာ၊ ဖုန္းနံပါတ္၊ အခ်က္အလက္ေတြကုိ Table တစ္ခုနဲ႕ သိမ္းထားပါတယ္ (Customer Table ဆုိပါစုိ႕)။ ေဖာက္သည္ေတြ ပစၥည္း မွာယူတုိင္းမွာ အမွာလက္ခံတဲ့ Table တစ္ခုလဲ ရွိပါတယ္ (Order Table ဆုိပါစုိ႕)။ Order Table ဟာ ကုမၸဏီ သက္တမ္းၾကာတာနဲ႕အမွ် အရမ္းႀကီး လာတတ္လုိ႕ Production run ေနတဲ့ server မွာ ၃ - ၄ ႏွစ္စာပဲ ထားၿပီး က်န္တာကုိ သပ္သပ္ သိမ္းထားေလ့ ရွိပါတယ္။

ျဖစ္ပံုက ပရိေဘာဂ မ၀ယ္ဖူးေသးတဲ့ (မီးဖုိေခ်ာင္သံုး ပစၥည္းပဲ ၀ယ္ဖူးတဲ့) ေဖာက္သည္ေတြကုိ အထူး အေရာင္းျမွင့္တင္ေရး အစီအစဥ္နဲ႕ ပရိေဘာဂေတြ ေစ်းခ်ေရာင္းမဲ့ အေၾကာင္း ေၾကာ္ျငာစာ ပုိ႕ခ်င္တာပါပဲ။ အဲဒါနဲ႕ ေအာက္ပါ Query ကုိ ေရးပါတယ္။

SELECT cust_id, cust_name, cust_add

FROM customer_table

WHERE cust_id NOT IN (SELECT cust_id FROM order_table WHERE ord_type = ‘furniture’);

အဲဒီလုိ ေရးလုိက္တဲ့ Query ဟာ ၃ နာရီနီးပါး ၾကာတဲ့အထိ မၿပီးႏုိင္လုိ႕ စာေရးသူကို အပူကပ္ျခင္း ျဖစ္၏။ ဘာျဖစ္သနည္း အေျဖရွာေသာ္ ...

ကုမၸဏီသည္ ပရိေဘာဂ အမွာစာ အမ်ားအျပား လက္ခံရရွိခဲ့ရာ Sub-query မွ Row အေျမာက္အမ်ားကုိ ထုတ္ေပးေလသည္။ Row ၃ ေသာင္းေက်ာ္တဲ့။ Customer Table တြင္လဲ Row အမ်ားအျပား ရွိေပလိမ့္မည္။ ယခု ေဆြးေႏြးခ်က္တြင္ Customer Table ၏ Size မွာ အေရးမႀကီးပါ။ Query Optimizer သည္ Sub-query မွ constant results ကုိ ထုတ္ေပးေၾကာင္း သိသျဖင့္ Sub-query ကုိ တစ္ႀကိမ္သာ Run မည္ပဲထား၊ Customer Table မွ Row တစ္ေၾကာင္းစီ (cust_id တစ္ခုစီ) အား Sub-query မွ ေပးေသာ Row ၃ ေသာင္းေက်ာ္တြင္ ပါ၊ မပါကုိ စိစစ္ရန္မွာ လြယ္ကူေသာ အလုပ္ မဟုတ္ေခ်။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ တၿပိဳင္နက္ အသံုးျပဳသူ အေျမာက္အမ်ားရွိတတ္ေသာ Database Server တြင္ အသံုးျပဳသူတစ္ေယာက္ (Query တစ္ခု) အတြက္ ခြဲေ၀ေပးေသာ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္ (Primary Memory or RAM) ပမာဏသည္ အကန္႕အသတ္ ရွိသည့္အျပင္ Order Table တြင္ cust_id ျဖင့္ index တစ္ခု မရွိႏုိင္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္ ။ ။ စာျပန္ဖတ္ၾကည့္ရာ NOT IN ျဖင့္ေရးလွ်င္ Sub-query ကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ run လိမ့္မည္ျဖစ္ၿပီး cust_id ျဖင့္ index ရွိလဲ မသံုးဟု ဆုိသည္။ NOT EXISTS ျဖင့္ ေျပာင္းေရးလွ်င္ေတာ့ အဆုိပါ Index ကုိ သံုးေကာင္း သံုးႏုိင္သည္။ အကယ္၍ Order Table အတြက္ cust_id ျဖင့္ index တစ္ခု၊ ord_type အတြက္ Index တစ္ခုရွိပါက NOT EXISTS ကုိ သံုးျခင္းျဖင့္ အေျဖ ျမန္ျမန္ ရႏုိင္သည္ ဆုိသည္။ သုိ႕ရာတြင္ Transaction Table ျဖစ္ေသာ Order Table ၏ Primary Key မွာ Composite ေသာ္လည္းေကာင္း၊ Order Number ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္မည္ ျဖစ္ၿပီး မည္သည့္ စိတ္မွန္ေသာ Database Administrator မွ် ၂ ႏွစ္ေနလုိ႕ တစ္ခါ မလုပ္ေသာ အေရာင္းျမွင့္တင္ေရးအတြက္ အဆုိပါ index မ်ားကုိ ေဆာက္ထားမည္ မဟုတ္။ Index ေဆာက္ျခင္းသည္ Insert ႏွင့္ Update Query မ်ားအတြက္ စြမ္းေဆာင္ရည္ကုိ က်ဆင္းေစသည္။

သုိ႕ျဖစ္၍ Customer Table မွ cust_id တစ္ခုစီအား Sub-query မွ ေပးေသာ Row ၃ ေသာင္းေက်ာ္အတြင္း ပါ၊ မပါကုိ စိစစ္ရန္ cust_id တစ္ခုစီအတြက္ Sub-query အေျဖ ၃ ေသာင္းေက်ာ္ကုိ တစ္ႀကိမ္စီ ဖတ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ Sub-query အေျဖ ၃ ေသာင္းေက်ာ္သည္ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္အတြင္း မဆန္႕ျပန္ရာ ၄င္းတုိ႕ကုိ အစိတ္စိတ္ပုိင္း၍ အရန္ မွတ္ဥာဏ္ (Auxiliary Memory or Disk) သုိ႕ ေရးကာ ျပန္ျပန္ဖတ္ရမည္။ အရန္ မွတ္ဥာဏ္သို႕ ေရး/ဖတ္ ရသည့္ အလုပ္သည္ ေႏွးေကြးေသာ အလုပ္ျဖစ္သျဖင့္ Customer Table မွ cust_id တစ္ခုအတြက္ CPU Cycle အမ်ားအျပား ၾကာျမင့္မည္။ ထုိၾကာေသာ အလုပ္ကုိ Customer Table အတြင္းမွ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ Row မ်ားအတြက္ အခါခါ လုပ္ရရာ ၃ နာရီ နီးပါး ၾကာေသာ္လည္း မၿပီးသည္မွာ မဆန္း။

နည္းလမ္းစဥ္ သရုပ္ခြဲခ်က္ (Algorithm Analysis) အရ Customer Table တြင္ Row n ခု၊ Order Table တြင္ Row m ခု၊ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္တြင္ cust_id ေပါင္း p ခု သိမ္းဆည္းထားႏုိင္၍ cust_id ေပါင္း p ခုကုိ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္အတြင္းသို႕ ကူးယူရန္ အခ်ိန္ c ၾကာသည္ဆုိပါက ပင္မ မွတ္ဥာဏ္သို႕ ေရးသည့္ လုပ္ငန္းခ်ည္း သက္သက္ အတြက္ O(nmc/p) ၾကာျမင့္မည္။ Sub-query မွ Row ၃ ေသာင္း အေျဖရ၍ Customer Table တြင္ Row ၄ ေသာင္း၊ p သည္ ၄၀၀၀၊ c သည္ ၀.၀၅ စကၠန္႕ ျဖစ္ပါက ပင္မ မွတ္ဥာဏ္ေပၚသို႕ ကူးတင္သည့္ ကိစၥအတြက္ပင္ ၄၀ ၀၀၀ x ၃၀ ၀၀၀၀ x ၀.၀၅ စကၠန္႕ / ၄၀၀၀ = ၁၅၀၀၀ စကၠန္႕ = ၄ နာရီ ၁၀ မိနစ္ (ညတ္ခၽြာျဖား !!!) ၾကာျမင့္မည္။

အဲဒါနဲ႕ ေအာက္ပါ Query နဲ႕ စမ္းၾကည့္ဖုိ႕ စာေရးသူက ေျပာလုိက္ရပါတယ္။

SELECT cust_id, cust_name, cust_add

FROM customer_table

WHERE cust_id IN (SELECT cust_id FROM customer_table

MINUS

SELECT cust_id FROM order_table WHERE ord_type = ‘furniture’);

ခဏနဲ႕ အေျဖရသြားပါသတဲ့။ ဘာမ်ားကြာသြားသလဲ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။

ပထမဆံုးအခ်က္က Sub-query ရဲ႕ Results ေသးသြားပါတယ္၊ ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ IN က Customer Table ထဲက cust_id တစ္ခုခ်င္းစီအတြက္ Sub-query Results ထဲမွာ တူတာ တစ္ခုေတြ႕တာနဲ႕ တြက္ခ်က္တာကုိ ရပ္လုိက္လုိ႕ရၿပီး (Short-circuiting လုိ႕ ေခၚပါတယ္) မူလ NOT IN ကေတာ့ Sub-query Results ကုန္ေတာ့မွ ရပ္လုိ႕ရပါတယ္၊ တတိယနဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခ်က္ကေတာ့ MINUS က စီၿပီးမွ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ အေသးစိတ္ ရွင္းျပမယ္ေနာ္။

အေပၚက ဥပမာအတုိင္းဆုိလွ်င္ Sub-query မွ ပထမ SELECT Statement ရဲ႕ အေျဖဟာ Row ၄ ေသာင္းရွိၿပီး ဒုတိယ SELECT Statement ရဲ႕ အေျဖဟာ Row ၃ ေသာင္း ရွိပါတယ္။ Referential Integrity Enforcement အရ Order Table ထဲက cust_id ေတြရဲ႕ အစုဟာ Customer Table ထဲက cust_id ေတြရဲ႕ အစုရဲ႕ အစုပုိင္း ျဖစ္တာမုိ႕ Sub-query ရဲ႕ အေျဖက Row ၁ ေသာင္းသာ ရွိေတာ့မွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္ထဲကုိ ေရးရသည့္ အခ်ိန္ဟာလဲ ၄၀ ၀၀၀ x ၁၀ ၀၀၀ x ၀.၀၅ စကၠန္႕ / ၄၀၀၀ = ၅၀၀၀ စကၠန္႕ = ၁ နာရီ ၂၄ မိနစ္ေအာက္သာ ရွိေတာ့မွာေပါ့။ အစ္မေတာ္ရဲ႕ ျပႆနာကေတာ့ အေရအတြက္ ကြာတာမုိ႕ မိနစ္ပုိင္းနဲ႕ အေျဖရပါသတဲ့၊ ေကာင္းေလစြ။

Customer Table ထဲက cust_id တစ္ခုခ်င္းစီအတြက္ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္ထဲကုိ Sub-query Results ေရးထည့္ၿပီး တူတာရွိ၊ မရွိ တုိက္ၾကည့္ရပါတယ္။ IN ရဲ႕ သေဘာ၊ သဘာ၀က တူတာ တစ္ခု ေတြ႕တာနဲ႕ စစ္တာကုိ ရပ္လုိက္လုိ႕ရပါတယ္။ ပင္မ မွတ္ဥာဏ္ထဲ Sub-query Results အားလံုးကုိ တခ်ိန္ထဲ ထည့္ထားလုိ႕ မရတဲ့အတြက္ p ခုစီ အခါခါထည့္ၿပီး စစ္ေနရာမွာ (p က ၄၀၀၀ ဆုိရင္ Sub-query Results ၁ ေသာင္းကုိ Disk ထဲကေန RAM ေပၚကုိ ၃ ခါခြဲၿပီး ကူးတင္ရပါမယ္။) ရွာေတြ႕သြားရင္ အဲဒီ cust_id အတြက္ ဆက္ထည့္ေပးဖုိ႕ မလုိေတာ့ပါဘူး (ဥပမာ ပထမ ၄၀၀၀ ထဲမွာ ရွာေတြ႕သြားရင္ က်န္တဲ့ ၆၀၀၀ ကုိ RAM ေပၚကုိ ကူးတင္ေပးစရာ မလုိေတာ့ပါဘူး၊ ၂ ခါသက္သာသြားၿပီ)။ ဒါ့အျပင္ ေနာက္ cust_id တစ္ခုအတြက္လဲ လက္ရွိ ထည့္ထားတဲ့ ၄၀၀၀ နဲ႕ ဆက္အလုပ္လုပ္ႏုိင္ပါေသးတယ္ (၃ ခါ သက္သာသြားၿပီ၊ တခါကုိ ၀.၀၅ စကၠန္႕ဆုိေတာ့ ၀.၁၅ စကၠန္႕သက္သာသြားၿပီ)။ NOT IN မွာကေတာ့ အစအဆံုး တုိက္ရတဲ့အတြက္ ဒီလုိလုပ္လုိ႕ မရပါဘူး။

A MINUS B ကုိ တြက္တဲ့အခါမွာ Oracle Database Server က A ကုိ စီ၊ B ကုိ စီၿပီးမွ Sorted File Merging နဲ႕တူတဲ့ နည္းလမ္းစဥ္ကုိ အသံုးျပဳ တြက္ခ်က္တာမုိ႕ စာေရးသူတင္ျပတဲ့ Sub-query ရဲ႕ အခ်ိန္အားျဖင့္ ခက္ခဲမႈ (Time Complexity) ဟာ O(nlog(n) + mlog(m) + m + n) ပဲ ရွိပါတယ္။ (m ႏွင့္ n သည္ Customer Table ရဲ႕ Size ႏွင့္ Order Table မွ မတူညီေသာ cust_id အေရအတြက္တုိ႕ အသီးသီး ျဖစ္သည္။) ဒါေပမဲ့ Customer Table မွာ cust_id ဟာ primary key ျဖစ္လုိ႕ သူ႕ Index ကုိ သံုးမယ္ဆုိရင္ O(mlog(m) + m + n) ပဲ က်န္ပါလိမ့္မယ္။ Cache ရွိမယ္ဆုိရင္ေတာ့ Sub-query ရဲ႕ ကုန္က်စရိတ္ဟာ မရွိသေလာက္ နည္းသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္ ။ ။ NOT EXISTS ကုိ အသံုးျပဳေရးသားလွ်င္ကား Customer Table မွ cust_id တစ္ခုစီအတြက္ Sub-query တစ္မ်ိဳးစီ တြက္ထုတ္မည္ ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ Order Table တြင္ cust_id ျဖင့္ index မရွိႏုိင္ရာ Short-circuiting သံုးႏုိင္ေသာ္လည္း Order Table ကုိ full table scan လုပ္ရမွာပဲ ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႕ဆုိလွ်င္ စာေရးသူ တင္ျပေသာ နည္းလမ္းႏွင့္ ၾကာခ်ိန္တူတူေလာက္ပဲ ျဖစ္မည္။ သုိ႕ရာတြင္ Database Server မ်ားတြင္ Query Results မ်ားကုိ Cache လုပ္ထားတတ္ရာ cust_id တစ္ခုစီအတြက္ Sub-query တစ္မ်ိဳးစီ တြက္ထုတ္ေနသာ နည္းလမ္းသည္ အၿမဲ Cache Miss ျဖစ္ေနၿပီး Sub-query တစ္မ်ိဳးတည္းသာရွိေသာ စာေရးသူ တင္ျပသည့္ နည္းလမ္းမွာကား Cache ကို အက်ိဳးရွိစြာ အသံုးခ်ႏုိင္သျဖင့္ စာေရးသူ တင္ျပေသာ နည္းလမ္းက ပုိမုိေကာင္းမြန္သည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္။

Database နည္းပညာဟာ အလုပ္လုပ္ပံု အေသးစိတ္ကို သံုးစြဲသူ ေခါင္းမရႈပ္ရေအာင္ ၀ွက္ထားေပးတယ္ဆုိေပမဲ့ တခါတေလမွာ သူ႕ရဲ႕ Statistics နဲ႕ Query Optimizer Algorithm ဟာ သံုးစြဲသူရဲ႕ Knowledge ကုိ မယွဥ္ႏုိင္တာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္ရဲ႕ Query ကုိ Execute ရာမွာ လိုတာထက္ ပုိၾကာေနၿပီဆုိရင္ သင့္အေနနဲ႕ ၀င္ပါရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ System Level Optimization, DBA Level Optimization စတာေတြကို အသံုးျပဳသူတုိင္း ေဆာင္ရြက္ခြင့္ မရၾကပါဘူး။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ Query Optimizer ရဲ႕ Query Plan Formulation Logic နဲ႕ အေျခခံ နည္းလမ္းစဥ္ သရုပ္ခြဲပညာတုိ႕နဲ႕ ယဥ္ပါးတဲ့ သံုးစြဲသူမ်ားအေနနဲ႕ အထက္ေဖာ္ျပပါကဲ့သုိ႕ SQL Statement Level Optimization မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါသည္။

http://download.oracle.com/docs/html/A86647_01/vmqtune.htm#1004143 ကုိမွီျငမ္းပါသည္။

လူကိုလူလို ေလးစားျခင္းဟာ ယဥ္ေက်းမႈ

၂၀၁၀ ခု ဧျပီလ ၇ ရက္ေန့ထုတ္ Weekly Eleven News Journal ပါ လူထုစိန္၀င္း၏ လူကိုလူလို ေလးစားျခင္းဟာ ယဥ္ေက်းမႈ ေဆာင္းပါး (www.crystalrays.org တြင္ ringo က ရုိက္တင္ေပးထားေသာ စာမူ) သည္ ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကုိက္ညီသျဖင့္ မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။ 

မူရင္းေရးသားသူထံ သီးသန့္ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းခံရန္ အခက္အခဲရွိပါသျဖင့္ ခြင့္ျပဳခ်က္ မေတာင္းခံပဲ ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။ မူရင္းေရးသားသူက ပယ္ဖ်က္ေပးပါရန္ ေတာင္းဆုိပါက အခ်ိန္မဆုိင္းပဲ ခ်က္ခ်င္း ပယ္ဖ်က္ေပးမည္။

စာနယ္ဇင္းေတြ ဖတ္ရင္းနဲ႔ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္မွာ စာေပေဟာေျပာပြဲနဲ႔ စာေပေဆြးေႏြး၀ိုင္းေတြ လုပ္ၾကတဲ့သတင္းေတြ မျပတ္ေတြ႔ေနရတယ္။ ဟိုေရွးကေတာ့ နတ္ေတာ္လဆန္း တစ္ရက္ေန႔ တစ္ရက္တည္းပဲ စာေပေဟာေျပာပြဲနဲ႔ စာဆိုေတာ္ေန႔ က်င္းပၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မႏၲေလးက ဦးေလးလူထုဦးလွက နတ္ေတာ္လ တစ္လလံုးကို စာဆိုေတာ္လလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ လုပ္ၾကပါလို႔ စတင္လံႈ႕ေဆာ္ခဲ့တာေၾကာင့္ စာဆိုေတာ္ေန႔ ေက်ာ္လြန္သြားလည္း ေဟာေျပာပြဲေတြ ဆက္လုပ္ၾကတယ္။

ဆရာေတြ ေဖာင္းပြေန

အခုေတာ့ နတ္ေတာ္လ တစ္လတည္းသာ မကေတာ့ဘူး။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ၊ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ေတာေရာၿမိဳ႕ပါမက်န္ က်င္းပေနၾကတာကို ၀မ္းသာစရာ ေတြ႔ရတယ္။ ဦးေလးလွသာရွိရင္ သိပ္၀မ္းသာမွာ။ စာေပလႈပ္ရွားမႈ သတင္းမွန္သမွ် မလြတ္တမ္းဖတ္ရင္းနဲ႔ သတိထားမိတာေလးတစ္ခု ရွိပါတယ္။ နယ္တစ္နယ္မွာ စာေပလႈပ္ရွားမႈတစ္ခု လုပ္တဲ့သတင္းကို ေရးၾကရာမွာ ဥကၠ႒ ဆရာေမာင္ဘယ္သူက သဘာပတိလုပ္ၿပီး အတြင္းေရးမွဴး ဆရာေမာင္ဘယ္၀ါက အခမ္းအနားမွဴး လုပ္တယ္။ ဆရာေမာင္ျဖဴ၊ ဆရာေမာင္နီ၊ ဆရာေမာင္နက္၊ ဆရာေမာင္ျပာ၊ ဆရာေမာင္၀ါ၊ ဆရာေမာင္ညိဳ၊ ဆရာေမာင္စိမ္းတို႔က စာတမ္းဖတ္ၾက၊ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ဆရာေမာင္ခရမ္းေရာင္နဲ႔ ဆရာေမာင္ပန္းေရာင္တို႔က ကဗ်ာ႐ြတ္ၾကတယ္ စတဲ့ အေရးအသားမ်ဳိးေတြကိုခ်ည္း ေတြ႔ရတယ္။ သတင္းတစ္ပုဒ္အေနနဲ႔ "လိုတိုရွင္း" မျဖစ္သလို၊ ဆရာဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကလည္း ေဖာင္းပြေနသလို ထင္မိတယ္။

ေျခသည္းလွီးတဲ့ ဆရာကေတာ္

ေျပာရတာ အားနာပါတယ္။ ကိုယ္က စာဖတ္မႏွံ႔စပ္ေတာ့ ေဖာ္ျပထားတဲ့နာမည္ေတြ အားလံုးေလာက္နီးပါးဟာ ကိုယ္မၾကားဖူးတဲ့ နာမည္ေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ႀကိဳးစားၿပီး စာကိုႏွံ႔စပ္ေအာင္ ဖတ္မွျဖစ္ေတာ့မယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတိေပးရတယ္။ တစ္ဆက္တည္း ေျပာခ်င္တာေလးတစ္ခု ႀကံဳတုန္း ေျပာလိုက္ပါဦးမယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားက ယဥ္ေက်းလြန္းတာလား၊ နိ၀ါတတရား ထားလြန္းတာလားေတာ့ မသိဘူး။ ဆရာအေခၚ သိပ္ကို ရက္ေရာလြန္းတယ္လို႔ စိတ္ထဲစြဲထင္ေနတဲ့ အေၾကာင္းပါ။ ကားဆရာ၊ ဆိုက္ကားဆရာ၊ ပန္းရံဆရာ၊ လက္သမားဆရာ၊ ဆံပင္ညႇပ္ဆရာ စသျဖင့္ လူေတြ႔တိုင္း ဆရာေခၚတာ အက်င့္ႀကီးတစ္ခုလို ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္က မႏၲေလးမွာ ရပ္ကြက္ထဲလွည့္ၿပီး ေျခသည္းလက္သည္းလွီး၊ နဖာကေလာ္လုပ္တဲ့ ပုေဏၰးမေတြ ရွိပါတယ္။ သူတို႔ကို ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ "ဆရာကေတာ္" လို႔ ေခၚၾကတယ္။

သခင္ေခၚရာက ကူးစက္တာလား

အသက္ႀကီးလာေတာ့ သူမ်ားေတြက "ဆရာကေတာ္၊ ဆရာကေတာ္"နဲ႔ ေခၚတာၾကားတိုင္း ေျခသည္းလွီးတဲ့ ဆရာကေတာ္ေတြကို မ်က္စိထဲျမင္ၿပီး က်ိတ္ၿပံဳးမိတာခ်ည္းပါပဲ။ လူေတြ႔တိုင္း ဆရာေခၚတဲ့အက်င့္ဟာ ေရွးပေ၀သဏီကတည္းက ရွိခဲ့တဲ့ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈလား၊ သူ႔ကြၽန္ဘ၀မွာ မ်က္ႏွာျဖဴေတြကို သခင္ေခၚရာက ကူးစက္သြားတာလား၊ ဖက္ဆစ္ေတြကို မာစတာေခၚရာက ႏႈတ္အက်င့္ ျဖစ္သြားတာလား ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာၾကည့္ဖို႔ေတာ့ ေကာင္းတယ္။ ဆရာ၊ ဆရာနဲ႔ ေျပာၾကေရးၾက တာေတြေတြ႔တိုင္း စိတ္ထဲမွာ ဘ၀င္မက် ျဖစ္မိတယ္။ ေကာင္းတဲ့အက်င့္တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ဘူးလို႔လည္း စိတ္မွာထင္မိတယ္။

ေသြးနထင္ေရာက္ ျဖစ္တတ္တယ္

အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေပၚ မူတည္ၿပီး ေကာင္းတဲ့အက်င့္ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ထင္တာပါ။ ပထမအခ်က္ကေတာ့ ဆရာ၊ ဆရာနဲ႔ အေခၚခံရပါမ်ားေတာ့ အေခၚခံရသူဟာ အလုိလိုေနရင္း ေသြးနထင္ေရာက္ၿပီး ေျမာက္ႂကြေျမာက္ႂကြ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ႐ံုးတစ္႐ံုးကို ကိစၥရွိလို႔ သြားတဲ့အခါ ေတြ႔တဲ့ျပာတာကုိျဖစ္ျဖစ္၊ စာေရးေလးကုိျဖစ္ျဖစ္၊ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးၿပီး ဆရာ၊ ဆရာနဲ႔ ဆရာခ်င္းထပ္ေအာင္ ေခၚတဲ့အခါက်ေတာ့ ပင္ကို႐ိုးသားတဲ့လူေတာင္ ဆရာဆိုတဲ့ အေခၚနဲ႔လိုက္ေအာင္ အာဏာပါ၀ါ ျပခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ ၀င္လာၿပီး ဟိန္းတာေဟာက္တာေတြ လုပ္တတ္သြားပါတယ္။ ေဆး႐ံုေပါက္ေစာင့္တဲ့ ဒရ၀မ္ေတာင္ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ရင္ေကာ့ၿပီး တံခါး၀မွာ ရပ္လိုက္ရင္ အလိုလုိရွိန္ၿပီး ႐ို႐ိုက်ဳိးက်ဳိးနဲ႔ တံခါးဖြင့္ေပးေလ့ ရွိပါတယ္။ ေၾကာက္သလိုလို၊ ႐ြံ႕သလိုလိုနဲ႔ သူ႔ကုိ ဆရာေခၚၿပီး ၀င္ပါရေစလို႔ သြားေျပာရင္ေတာ့ "ဒါလူနာေတြ႔ခ်ိန္ မဟုတ္ဘူး" ဆိုၿပီး မာန္မဲလႊတ္လိုက္မွာ ေသခ်ာတယ္။ ထပ္ၿပီး မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ေတာင္းပန္ရင္လည္း "ဆရာ၀န္ႀကီး ေရာင္းလွည့္ေနတယ္၊ ဘယ္သူမ ွမ၀င္ရဘူး" လို႔ ေဟာက္ဦးမွာပါပဲ။

ကၽြန္စိတ္

လူေတြ႔တုိင္း ဆရာေခၚတဲ့အက်င့္ ျဖစ္ေနသူနဲ႔ ပတ္သက္တာက ဒုတိယအခ်က္ပါ။ ေဆး႐ံုက ဒရ၀မ္ကုိေတာင္ ဆရာေခၚတဲ့အက်င့္ ျဖစ္ေနသူဟာ ဘယ္သူ႔ေတြ႔ေတြ႔ ဆရာေခၚလိုက္မွာပဲ။ ၾကာရင္ လူတိုင္းဟာ ေၾကာက္ရမယ့္လူ၊ "ခယ၀ယ" လုပ္ရမယ့္လူလုိ႔ခ်ည္း ထင္မွတ္ၿပီး အလိုလုိေနရင္း "သိမ္ငယ္စိတ္" (inferiority complex)ေတြ ၀င္လာတတ္ပါတယ္။ သိမ္ငယ္စိတ္ ၀င္လာတာနဲ႔တစ္ၿပိဳင္နက္ ကုိယ္ရည္ကုိယ္ေသြး၊ ကုိယ္စြမ္းကုိယ္စေတြပါ အလုိလို က်ဆင္းသြားေလ့ ရွိပါတယ္။ ကြၽန္စိတ္ဆိုတာ သိမ္ငယ္စိတ္က ေပါက္ဖြားလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

သခင္စိတ္

နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္မွာ ကြၽန္သေပါက္ဘ၀နဲ႔ သားစဥ္ေျမးဆက္ ႏွစ္ေပါင္းရာေက်ာ္ ေနခဲ့ရေလေတာ့ လူေတြမွာ အနည္းနဲ႔အမ်ား ဆိုသလုိ ကြၽန္စိတ္ေတြ ရွိေနၾကတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုးေခတ္မွာ၊ ျမန္မာဆိုတာ ကြၽန္လူမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ထီးကုိယ့္နန္း ကုိယ့္ၾကငွန္းနဲ႔ အဆင့္ျမင့္တဲ့ ကုိယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ေနခဲ့ၾကတဲ့ သခင္လူမ်ဳိး ျဖစ္တယ္ဆိုတာကုိ သတိေပးဖို႔အတြက္ အဖြဲ႔၀င္တုိင္းရဲ႕ နာမည္ေရွ႕မွာ "သခင္" တပ္ၿပီး၊ သခင္ႏု၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္သန္းထြန္းလို႔ ေခၚခဲ့ၾကတာ ျဖစ္တယ္။ "မင္းတို႔ဆရာကိုေလ၊ စာရင္းတုိ႔ကာသာ ထားလိုက္ေပေတာ့" လို႔ ဆိုခဲ့တဲ့ ဆရာႀကီးဦးလြန္းေတာင္ တပည့္ေတြ ဆင္ႏႊဲတဲ့ တုိက္ပြဲတိုင္း ေရွ႕ကမားမားမတ္မတ္နဲ႔ ပါၿမဲျဖစ္တဲ့အတုိင္း "သခင္ကုိယ္ေတာ္မိႈင္း" ျဖစ္သြားခဲ့ရပါတယ္။

ဇြတ္႐ိုက္မသြင္းသင့္

ယဥ္ေက်းတယ္ဆိုတာ အင္မတန္ လိုလားအပ္တဲ့အရာ ျဖစ္တယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက ေအာက္က်ဳိ႕တာ၊ ႏွိမ့္ခ်တာကုိ ယဥ္ေက်းမႈလို႔ ထင္မွတ္မွားေနၾကၿပီး၊ ေအာက္က်ဳိ႕ႏွိမ့္ခ်စိတ္ထားဖို႔ သြန္သင္ဆံုးမေလ့ ရွိၾကတယ္။ "လူ႔ေအာက္က်ဳိ႕လို႔ မေသပါဘူး" ဆိုတဲ့ ဆို႐ိုးစကားေတာင္ ရွိခဲ့တယ္။ ေအာက္က်ဳိ႕လြန္း၊ ႏွိမ့္ခ်လြန္းတဲ့ စိတ္ကေနၿပီး "ကြၽန္စိတ္" ေပါက္ဖြားလာရတာလို႔ ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ သေဘာမက်ပါဘူး။ ပလႊား၀င့္၀ါ မရွိတာ၊ ေမာက္မာေစာ္ကား မရွိတာ အင္မတန္ ေကာင္းတယ္။ ဒါမ်ဳိးကုိ အားေပးရမွာ။ ဒီစိတ္ဓာတ္မ်ဳိး ေမြးရမွာ။ ေအာက္က်ဳိ႕တာ၊ ႏွိမ့္ခ်တာေတာ့ အားမေပးသင့္ဘူး။ ကေလးေတြေခါင္းထဲ ဇြတ္႐ိုက္မသြင္းသင့္ဘူး။

ထိုက္တန္တဲ့ ေလးစားမႈ

လူယဥ္ေက်းဆုိတာ တစ္ဖက္သားကုိ လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ တန္ဖိုးထား ေလးစားတတ္ျခင္းကုိ ေခၚတာျဖစ္တယ္။ တစ္ဖက္သားရဲ႕ အေပၚယံ ပကာသန အေဆာင္အေယာင္ေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး "ခယ၀ပ္တြား" ဆက္ဆံတာကုိ ေခၚတာမဟုတ္ဘူး။ ျပာတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဆုိက္ကားသမားပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ယုတ္စြအဆံုး သူေတာင္းစားပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူသားအေနနဲ႔ ၾကည့္ျမင္ၿပီး၊ လူသားအေနနဲ႔ ထိုက္သင့္တဲ့အေလ်ာက္ ေလးစားမႈေပး ဆက္ဆံတာဟာ ယဥ္ေက်းျခင္း ျဖစ္တယ္။ ဘယ္သူ႔ကုိမဆုိ ေအာက္က်ဳိ႕ႏွိမ့္ခ်ၿပီး ဆက္ဆံဖို႔ မလိုဘူး။ ထုိက္တန္တဲ့ ေလးစားမႈေပးဖို႔သာ လိုတယ္။

ဆင္းရဲရင္ မကန္ေတာ့ခ်င္

မွန္တာေျပာရရင္ လူအခ်င္းခ်င္း လူလို႔ျမင္ၿပီး ေလးေလးစားစား တန္ဖိုးထားတာမ်ဳိး ေတြ႔ရခဲတယ္။ ပိုက္ဆံေငြေၾကးလို၊ ရာထူးအာဏာလို၊ အေပၚယံ ပကာသနေတြကုိၾကည့္ၿပီး ဆက္ဆံၾကတာပဲ အေတြ႔ရမ်ားတယ္။ ေသြးမေတာ္၊ သားမစပ္တဲ့ ေငြရွိသူ၊ ဂုဏ္ျဒပ္နဲ႔ ရာထူးအာဏာရွိသူကုိ အခါႀကီးရက္ႀကီးေရာက္တိုင္း မေမ့မေလ်ာ့ ႏွစ္စဥ္ယဥ္ေက်းမႈ အရဆိုၿပီး သြားကန္ေတာ့တတ္ၾကေပမယ့္ ေငြမရွိ၊ ရာထူးအာဏာမရွိ ဆင္းရဲမြဲေတတဲ့ ေဆြမ်ဳိးရင္းခ်ာမ်ားကုိေတာ့ ကန္ေတာ့ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္ၾကတာ မ်ားတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာ လူအခ်င္းခ်င္း လူလိုျမင္ၿပီး လူလိုေလးစား တန္ဖိုးထားတတ္ျခင္းကုိ ေခၚတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားေစဖို႔ကုိပဲ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။

လူထုစိန္၀င္း

ေလာရွည္ မွတ္ခ်က္ ။ ။ ၀န္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား (ဟုိတယ္၊ စားေသာက္ဆုိင္၊ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရး စသည္) မွာေတာ့ သခင္စိတ္အသြင္းလြန္ၿပီး နင္လဲလူ၊ ငါလဲလူ  မသိဘူး၊ မရွိဘူး၊ ကုန္ၿပီဆုိၿပီး ဘုမေတာမိေစဖုိ႔ အေရးႀကီးလွပါတယ္။

လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း ပံုစံသစ္၏ သာဓက တစ္ခု

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ လူျဖဴသီးသန္႕ စားေသာက္ဆုိင္မ်ား၊ အရက္ဆုိင္မ်ား၊ ကပြဲခန္းမမ်ား၊ အားကစား ကလပ္မ်ားႏွင့္ အမ်ားသံုး ယာဥ္၊ ရထား (ဘတ္စ္ကား စသည္) မ်ားစသျဖင့္ လူမည္းမ်ားကုိ လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံသည့္ ေခတ္တစ္ေခတ္ ရွိခဲ့ဖူးသည္။ တဖန္ ၿဗိတိသွ်ေခတ္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္လဲ ပထမတန္း (မီးရထား) တြဲမ်ားကို လူျဖဴသီးသန္႕ဟု ကန္႕သတ္ခဲ့သျဖင့္ ကန္႕ကြက္မႈမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ရသည္။ လူ႕သမုိင္းတေလွ်ာက္ ေပၚေပါက္ခဲ့မွ် အထက္ပါ လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း (racial discrimination) အားလံုးသည္ လူမ်ိဳးစုတစ္စုက ၄င္းတုိ႕ႏွင့္ မတူသည့္ အျခားလူမ်ိဳးစုတစ္စုကုိ ႏွိမ္ခ် ဆက္ဆံမႈမ်ား (inter-racial discrimination) သာ ျဖစ္ၾကသည္။ ယခု ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ႏွိမ္ခ်ဆက္ဆံတတ္ေသာ အျခင္းအရာတစ္မ်ိဳး ေပၚေပါက္လွ်က္ရွိသည္ဟု စာေရးသူ သံသယ ျဖစ္မိသည္။ လူမ်ိဳးတူျခင္း လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းကုိ လူမ်ိဳးတြင္း လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း (intra-racial discrimination) ဟု အမည္တပ္ၿပီး ၄င္းသာဓက တစ္ခုကုိ ယခု စာတမ္းငယ္တြင္ ေဆြးေႏြးမည္ ျဖစ္သည္။

စင္ကာပူႏုိင္ငံ Informatics ေက်ာင္း၀န္းအတြင္းရွိ Prometic စာေမးပြဲ ဌာနသုိ႕ ေျဖဆုိရန္ရွိေသာ စာေမးပြဲတစ္ခုအတြက္ မိတ္ေဆြတစ္ဦးက လြန္ခဲ့ေသာ ရက္သတၱပါတ္က သြားေရာက္စံုစမ္းရာ စာေရးသူ လုိက္ပါသြားခဲ့သည္။ အဆုိပါ ဌာနအတြင္းသို႕ စာေရးသူတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ ျမန္မာလုိ စကားေျပာဆုိရင္း ၀င္သြားၾကရာ ေကာင္တာတြင္ ထုိင္ေနေသာ အမ်ိဳးသမီးက စိတ္မရွည္ေသာ ေလသံ၊ မ်က္ႏွာ ၁၀၂၄ ေခါက္ခ်ိဳးျဖင့္ "Passport Only" တစ္ခြန္းတည္းသာ ျပန္လည္ ေျပာဆုိၿပီး စကားေျပာဆုိမႈကို ရုိင္းပ်စြာျဖင့္ ရပ္လုိက္ပါသည္။ (ရပ္လုိက္ပါသည္ဆုိသည္မွာ ေနာက္ထပ္ စာေရးသူတုိ႕ ဘာေျပာေျပာ ဘာမွ ျပန္မေျပာေတာ့ျခင္းကို ဆုိလုိသည္။) သုိ႕အတြက္ စာေရးသူႏွင့္ စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြ ဒီအတုိင္း ျပန္လာခဲ့ရသည္။ စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြမွ ၄င္းဌာနကုိ ဖုန္းဆက္သြယ္ ေမးျမန္းရာတြင္လဲ "I told you, 'passport only'" ဟု ျပန္လည္ ေအာ္ဟစ္ ေျဖၾကားခဲ့သည္။ (တယ္လီဖုန္း ေခၚဆို၍ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားျဖင့္ ေျပာဆုိရာတြင္ ၿဗိတိသွ် ကုိလုိနီ ပညာေရးစနစ္ ေလာင္းရိပ္မိခဲ့ေသာ ျမန္မာႏွင့္ ဖိလစ္ပုိင္အမ်ားစုသည္ အျခား အာရွသား အမ်ားစုထက္ ပုိမုိ ယဥ္ေက်းေသာ အဂၤလိပ္စာကုိ သံုးႏႈန္းတတ္ၾကသည္။ အဂၤလိပ္စကားကုိ ေဒသသံ၀ဲ၀ဲႏွင့္ ေျပာဆုိရာတြင္ ျမန္မာ၀ဲႏွင့္ ဖိလစ္ပုိင္တုိ႕၏ စပိန္၀ဲမွာ ခြဲျခားရလြယ္ပါသည္။)

စာေမးပြဲ ေျဖဆုိသည့္ ေန႕သို႕ ေရာက္ေသာ္အခါ စာေရးသူလဲ အဆုိပါ မိတ္ေဆြႏွင့္ ေခတၱလုိက္ပါသြားခဲ့သည္။ စာေရးသူ သတိထားမိသည္မွာ ၄င္းအမ်ိဳးသမီးသည္ စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးကုိ စကားေျပာဆုိတုိင္းတြင္ ေအာ္ေငါက္ ေျပာဆုိသေလာက္ အျခား လူမ်ိဳးျခားမ်ားကုိ ေျပာဆုိရာတြင္ အတန္ပင္ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ ရွိလွသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ (ႏိႈင္းယွဥ္ရန္အေနႏွင့္ အဆုိပါဌာနမွ စင္ကာပူ ႏုိင္ငံသားဟု ယူဆရေသာ တရုတ္ အမ်ိဳးသမီးသည္ မည္သူ႕ကုိမဆုိ ျငင္ျငင္သာသာ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ ေျပာဆုိသျဖင့္ စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြကုိ သူမ ေအာ္ေငါက္ေနျခင္းမွာ လုပ္ငန္း လုိအပ္ခ်က္အရ မဟုတ္ဟု စာေရးသူ ေကာက္ခ်က္ဆြဲသည္။)

တဖန္ ကြန္ပ်ဴတာစနစ္ အမွားအယြင္းတစ္ခုေၾကာင့္ စာေရးသူ မိတ္ေဆြႏွင့္ ၄င္း၀န္ထမ္းမ်ား စကား ေျပာဆုိရန္ရွိသျဖင့္ သူမအား ကူညီရန္ စာေရးသူ အနားကပ္သြားေသာအခါ ကုိယ္၊ ႏႈတ္ အမူအရာ အားျဖင့္ ရုိင္းပ်စြာ ေမာင္းထုတ္ခဲ့သည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ ေစာ္ကားရာေရာက္သည့္ အမူအရာမ်ား ျပသသည့္အတြက္ ၄င္းကုိ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈကို မသိေသာ၊ စိတ္တုိလြယ္ေသာ လူမ်ိဳးျခား တစ္ဦးအျဖစ္သာ စာေရးသူ ထင္ခဲ့မိသည္ (၄င္းစကားမ၀ဲပါ)။ ၄င္း၏ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ တရုတ္အမ်ိဳးသမီးက စာေရးသူအား ယဥ္ေက်းစြာ ေတာင္းပန္၍ အျပင္ထြက္ခုိင္းပါသည္။

စာေရးသူမိတ္ေဆြသည္ ၄င္းကုိ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ စကားလာေျပာသည့္သူကုိ ေတြ႕ေတာ့မွ ၄င္းျမန္မာမွန္း ရိပ္မိသည္ဟု တအံ့တၾသ ျပန္ေျပာပါသည္။ အထက္ပါ ျဖစ္ရပ္အၿပီးတြင္ အဆုိပါ ဌာနသုိ႕ စာေမးပြဲအတြက္ စံုစမ္းရန္ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ အျခား ျမန္မာ စကားေျပာသူ မိတ္ေဆြမ်ား (စာေရးသူ၏ ယခင္ အခန္းေဖာ္ ကရင္လူမ်ိဳး တစ္ဦးအပါအ၀င္) က ၄င္းတုိ႕အားလဲ ရုိင္းပ်စြာျဖင့္ "Everything is in the web-site" ဟု ေအာ္ထုတ္ေၾကာင္း၊ ၄င္းတုိ႕ web-site down ေနသည္ဟုပင္ ျပန္လည္ ရွင္းျပ၍ မရပဲ ေမာင္းထုတ္ေၾကာင္း လာေရာက္ ေျပာျပဖူးသည္ကုိ တဆက္တစပ္တည္း အမွတ္ရလာပါေတာ့သည္။

ထုိ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီး ဘာျဖစ္ေနပါသနည္း၊ စာေရးသူ မသိပါ။ စာေရးသူ သိသည္မွာ ၄င္းသည္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကို ေကာင္းစြာ ၀န္ေဆာင္မႈ မေပး၊ ရုိင္းျပစြာ ဆက္ဆံသည္၊ မတတ္သာ၍ ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးရလွ်င္ အတတ္ႏုိင္ဆံုး ရုိင္းျပေသာ မ်က္ႏွာ၊ ကုိယ္၊ လက္ အမူအရာျဖင့္ ေပးသည္၊ လူမ်ိဳးျခားမ်ားကုိမူကား ေကာင္းေသာ ၀န္ေဆာင္မႈကို ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕စြာ ေပးေနသည္။ ၄င္းသည္ လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း စစ္စစ္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ (ထုိကိစၥအတြက္ လူမ်ိဳးျခားမ်ားကို မုန္းတီးရန္ မလုိေခ်။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ၄င္းတုိ႕က ျမန္မာမ်ားကို ႏွိမ္ပါဟု မေတာင္းဆုိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။)

အထက္ပါ ဥပမာ အျပင္ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းမွန္း သိသည္ႏွင့္ လမ္းေပ်ာက္ေနသည္ကို လမ္းမျပေပးခ်င္ေတာ့ေသာ သူ၊ ေစ်းေလွ်ာ့ေရာင္းေသာ ေစ်းဆုိင္ကုိ မေျပာျပခ်င္ေတာ့ေသာ ပစၥည္းေကာင္း၊ ေစ်းေကာင္းရလာသူ၊ အခြင့္အေရးေကာင္းရွိေသာ အလုပ္တုိ႕ကို တဆင့္စကား မပါးခ်င္ေတာ့ေသာ သူ (၄င္းတုိ႕ ကုိယ္တုိင္က အဆုိပါ အလုပ္အကုိင္ထက္ အဆင့္ျမင့္ေသာ ေနရာတြင္ အလုပ္လုပ္ေနသျဖင့္ အဆုိပါအလုပ္အား ေလွ်ာက္ထားျခင္း မျပဳ)၊ ေကာင္းမြန္ေသာ ၀န္ေဆာင္မႈ မေပးေတာ့ေသာ စားေသာက္ဆုိင္ အမႈထမ္းမ်ား၊ ေစ်းေရာင္းခ်သူမ်ား အေရာင္းဆုိင္ ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ အျခား ဧည့္ခံေကာင္တာ ၀န္ထမ္းအမ်ားအျပားကုိလဲ စာေရးသူ ေတြ႕ခဲ့ဖူးသည္။ တဖန္ သတိထားမိသည္မွာ ၄င္းတုိ႕သည္ လူမ်ိဳးျခားမ်ားကိုမူကား ေကာင္းမြန္စြာ ဆက္ဆံ ေျပာဆုိ ကူညီၾကသည္ကုိ ေတြ႕ရေလသည္။

လူတုိင္းအား တေျပးညီ ရုိင္းျပေနသည္မွာ မေကာင္းေသာ အျခင္းအရာ ျဖစ္သည္။ လူတုိင္းအား တေျပးညီပင္ ေကာင္းေသာ ၀န္ေဆာင္မႈ မေပးသည္မွာလဲ မေကာင္းေသာ အျခင္းအရာပင္ ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ လူတစ္စုကို ေကာင္းေသာ ၀န္ေဆာင္မႈေပးလွ်က္ အျခားတစ္စုကို ေကာင္းေသာ ၀န္ေဆာင္မႈ မေပးျခင္းမွာကား လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကို ေစာ္ကားမႈ တစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းပင္တည္း။

ယခုတင္ျပခဲ့ေသာ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း သာဓကမ်ား၏ အေၾကာင္းရင္းကုိ စာေရးသူ မသိေသာ္လည္း လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းသည္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအေပၚ က်ဴးလြန္သည့္ အဆုိးရြားဆံုးေသာ ရာဇ၀တ္မႈ တစ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ အသိုက္အ၀န္း တေန႕တျခား ႀကီးထြားလာသည္ႏွင့္အမွ် လူမ်ိဳးတြင္း လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခား ဆက္ဆံေသာ အျခင္းအရာသည္ ပုိ၍ အေရးပါလာမည္ျဖစ္သျဖင့္ လူမႈေရး သိပၸံ ပညာရွင္မ်ားအေနႏွင့္ စနစ္တက် ေလ့လာသင့္ေသာ ကိစၥတစ္ရပ္အျဖစ္ မီးေမာင္းထုိးျပလုိက္ရပါသည္။

မွတ္ခ်က္ ။ ။ တယ္လီဖုန္း၀ယ္စဥ္က ျမန္မာမွန္းသိ၍ ေစတနာပါပါႏွင့္ အေသအခ်ာ လုိက္လံ ရွင္းျပေသာ (စင္ကာပူႏုိင္ငံမွ) ၀န္ထမ္း အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္၊ ၾကာဇံေၾကာ္စားခ်င္ေသာ စာေရးသူ၏ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ သူ႕ဆုိင္မွာ မရေသာ ၾကာဇံေၾကာ္ကို ေၾကာ္ခုိင္းၿပီး ေရာင္းေပးေသာ (မေလးရွား အပန္းေျဖစခန္းတစ္ခုမွ) စားေသာက္ဆုိင္ ၀န္ထမ္း အစ္မႀကီး၊ စာေရးသူတုိ႕ မိသားစုကုိ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံု ရုိက္ေပးဖူးေသာ (ဆြစ္) စားေသာက္ဆုိင္တစ္ခုမွ စားပြဲထုိး အမ်ိဳးသမီးတုိ႕ႏွင့္ အခ်ိဳ႕ မမွတ္မိေတာ့ေသာ အားလံုးကို တေျပးညီ ဆက္ဆံသည့္ ျမန္မာ ၀န္ထမ္း အခ်ိဳ႕လဲ ရွိေၾကာင္း ျဖည့္စြက္ တင္ျပအပ္ပါသည္။

စာၾကြင္း ။ ။ ယခင္တေလာက ျမန္မာမ်ား (ကြမ္းေထြးသျဖင့္) အိမ္သာ၀င္ခြင့္မျပဳဟု စားေသာက္ဆုိင္တစ္ခုတြင္ ဆုိင္းဘုတ္တင္ရာ လူမ်ိဳးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းဟု ဟုိးေလးတေၾကာ္ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။

Hula Girls

ေရွးအစဥ္အလာကုိ ဖက္တြယ္ထိန္းသိမ္းရင္း အငတ္ခံမလား၊ ေခတ္စနစ္နဲ႕ ေလ်ာ္ညီေပမဲ့ အစဥ္အလာကေန ခြဲထြက္တဲ့ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး ပံုစံအသစ္ကုိ ခံယူက်င့္သံုးမလား။

ဒီေမးခြန္းရဲ႕ အေျဖကုိ ဒါရိုက္တာ ဆန္အိလီက ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ အကယ္ဒမီ ၅ ဆု ဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့ Hula Girls ဇာတ္လမ္းနဲ႕ ေျဖဆုိထားပါတယ္။

အဂၤလိပ္စာတန္းထုိး နမူနာ
၁၉၆၅ ခုႏွစ္က ျဖစ္ပါတယ္။ ေရွးယခင္ကတည္းက ေက်ာက္မီးေသြးတြင္းတူးေဖာ္ျခင္းလုပ္ငန္းနဲ႕ အသက္ေမြးလာခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ငယ္ကေလးဟာ ေက်ာက္မီးေသြးအစား ေရနံကုိ တုိးခ်ဲ႕အသံုးျပဳလာလုိ႕ စီးပြားေရး အခက္အခဲ ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ အေျမာ္အျမင္ႀကီးတဲ့ ေက်ာက္မီးေသြးကုမၸဏီဟာရာသီဥတုေအးလြန္းတဲ့ ၿမိဳ႕ကေလးကို ခရီးသြားၿမိဳ႕အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းဖုိ႕ ဟာ၀ုိင္ယီအက ကျပေဖ်ာ္ေျဖတဲ့ အပန္းေျဖရိပ္သာတစ္ခု ေဆာက္ဖုိ႕ ႀကံစည္ၾကပါတယ္။
ေရွးရုိးဆန္လြန္းတဲ့ ၿမိဳ႕ခံေတြ အျပင္းအထန္ ကန္႕ကြက္ေနတဲ့ၾကားက ေက်ာက္မီးေသြးတြင္း အာဏာပုိင္ေတြဟာ ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ေရွ႕ေရးအတြက္ (အလုပ္သမားေတြ ငတ္မသြားေရးအတြက္) အကသင္တန္းကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင ္ႀကိဳးစားခဲ့ၾကပါတယ္။ ကုမၸဏီရဲ႕ ေစတနာကုိ နားလည္သြားတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္စုကလဲ သူတုိ႕ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြ စား၀တ္ေနေရး ေျပလည္ဖုိ႕အတြက္ (ဂ်ပန္ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ သိပ္မဆုိင္တဲ့၊ ဗုိက္လႈပ္ကရတဲ့) ဟာ၀ုိင္ယီအကကုိ အခ်ိန္တုိအတြင္း ကျပတတ္ေအာင္ မိဘေဆြမ်ိဳး၊ ၿမိဳ႕ခံမ်ားနဲ႕ အတုိက္အခံလုပ္ၿပီး ႀကိဳးစားၾကတာကို အားတက္ၾကည္ႏူးဖြယ္ ရိုက္ျပထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဇာတ္ကားကုိ ၾကည့္ၿပီး ၀င္လာတဲ့ အေတြးကေတာ့ ...
ေရွးအစဥ္အလာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္းေတြကုိ မုိက္မုိက္မဲမဲ ဖက္တြယ္ ထိန္းသိမ္းရင္း အငတ္ခံ (အေသခံ) မလား၊ ေခတ္စနစ္နဲ႕ ေလ်ာ္ညီေပမဲ့ အစဥ္အလာကေန ခြဲထြက္တဲ့ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး ပံုစံအသစ္ကုိ ခံယူက်င့္သံုးၿပီး ရွင္သန္မလား။
ဆုိတာပါပဲ။
တခါတေလမွာ ေကာင္းတာေတြခ်ည္း ရယူဖုိ႕ မျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ရွင္သန္ဖုိ႕က ပုိအေရးႀကီးတယ္လုိ႕ပဲ စာေရးသူ ခံယူမိပါရဲ႕။
၁၀ မွတ္မွာ ၈.၅ မွတ္ေပးရမဲ့ ကားေကာင္းေလးပါ။ ျဖစ္ရပ္မွန္ကုိ အေျခတည္ၿပီး ရုိက္ကူးထားတာျဖစ္ၿပီး အဲဒီ အာဇာနည္ ေကာင္မေလးေတြရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ ေက်ာက္မီးေသြးတြင္း ၿမိဳ႕ငယ္ကေလးဟာ စီးပြားေရး အေျခပ်က္မသြားပဲ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဂ်ပန္ျပည္ရဲ႕ အေက်ာ္ၾကားဆံုး အပန္းေျဖစခန္းၿမိဳ႕ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အေကာင္းဆံုး ရုပ္ရွင္ဆု၊ အေကာင္းဆံုး ဒါရိုက္တာဆုအပါအ၀င္ အကယ္ဒမီ ၅ ဆု ဆြတ္ခူးထားတဲ့ ဂ်ပန္ဇာတ္လမ္းကေလးကုိ ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ၾကည့္လုိက္ၾကပါလုိ႕ တုိက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။

အေၾကာင္းျပခ်က္ မရွိျခင္း (ဟိုကၠဴ)

အစကတည္းက
အေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိပဲ၊
ခုလဲ မရွိဘူး။

ယူတိုးပီးယားအိပ္မက္

My Thoughts My Blog တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေသာ ေဆာင္းပါးကုိ ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကုိက္ညီသျဖင့္ မူရင္းေရးသားသူ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ (သတ္ပံုသတ္ညႊန္း အနည္းငယ္ ျပင္ဆင္သည္မွအပ) မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

တစ္ညမွာ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မက္ တစ္ခုမက္သည္။ အိပ္မက္သည္ ရွည္လ်ားလြန္း၍ အေသးစိတ္ႏိုင္လြန္းသည္။ အိပ္မက္ထဲမွ ဇာတ္ေကာင္သည္ ကၽြန္ေတာ္ပင္ျဖစ္ေနသည္။ ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္သည္ အင္ဂ်င္နီယာဘြဲ႕ကို ရရွိသည္။ ထိုျပင္ မဟာ အင္ဂ်င္နီယာဘြဲ႕ကို ထပ္ရသည္။ ထိုဘြဲ႕ရျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ အဂၤလန္ရွိ နာမည္ၾကီး တကၠသိုလ္တစ္ခုတြင္ အင္ဂ်င္နီယာ ဘာသာရပ္နဲ႔ မသက္ဆိုင္သလိုျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံႏွင့္ လူမႈေရး သိပၸံ ႏွစ္ဘာသာတြဲျဖင့္ မဟာ၀ိဇၹာဘြဲ႕တစ္ခု ထပ္ရသည္။ ထို႔ေနာက္ အေမရိကရွိ တကၠသိုလ္တစ္ခုမွ ထိုဘာသာရပ္ႏွစ္ခု အေၾကာင္းျပဳၿပီး ပါရဂူဘြဲ႕ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေဒါက္တာ ဖိုးသူေတာ္ ျဖစ္သြားသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာျပည္ျပန္လာသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္က်ေတာ့ အသက္သည္ သံုးဆယ္ေတာ္ေတာ္ ေက်ာ္ခဲ႔ၿပီ။ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ပထမဦးဆံုးအေနျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ သဟဇာတျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္နယ္ပယ္သို႔ျပန္သြားသည္။ ခဏေလာက္လုပ္ၾကည့္ၿပီး စိတ္မ၀င္စားေတာ့။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲျဖစ္ခ်င္ေနတာ တစ္ခုရွိသည္။ ဒါကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္သိသည္။ အဲ႔ဒီေနာက္ က်ေတာ္ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေရးပါတီတစ္ခုႏွင့္ခ်ိတ္ဆက္မိျပီး ပါတီေကာ္မတီ၀င္တစ္ေယာက္ျဖစ္လာသည္။ ပါတီတြင္ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳးႀကိဳးစားစားေဆာင္ရြက္၍ ပါတီ ဥကၠဌႏွင့္ လူႀကီးမ်ား၏ အားထားမႈကိုရရွိလာသည္။

က်ေတာ္ ပါတီ၀င္ၿပီးေနာက္တစ္ႏွစ္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပါတီ အာဏာရၿပီး ပါတီအႀကီးအကဲတစ္ဦး ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတျဖစ္သြားသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမ်ားလည္း ျပင္သင့္သည္မ်ား ျပင္ၿပီး၍ အေတာ္အတန္ ေျပာင္းလဲေနေသာ အခါသမယလည္းျဖစ္သည္။ ပါတီလူႀကီးသည္ သမၼတ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ သူ႕၏ ကက္ဘိနက္ အဖြဲ႕ ဖြဲ႕ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ့္အား ၀န္ႀကီး တစ္ေနရာေပးသည္။ သို႔ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ေလးဆယ္ မျပည့္ေသးခင္မွာပဲ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အသက္ငယ္ဆံုး ၀န္ႀကီးတစ္ပါး ျဖစ္လာသည္။ က်ေတာ္ တာ၀န္ယူရေသာ ၀န္ႀကီးဌာနက ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာန။

ပညာေရး၀န္ႀကီး ေဒါက္တာဖိုးသူေတာ္သည္ ႏိုင္ငံတကာတြင္လည့္လည္ၿပီး ပညာသင္ယူခဲ႔သူပီပီ အေျခခံအားေကာင္းေသာ ပညာေရးစနစ္ကို နားလည္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပညာေရးစနစ္မ်ားကို အေျခခံမွ စ၍ လိုအပ္သည္မ်ားကို တဆင့္ခ်င္းေျပာင္းလဲသည္။ ေက်းရြာမ်ား၏ မူလတန္းေက်ာင္းမ်ားထိ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်သြားၿပီး ဆရာ၊ဆရာမေလးမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးသည္။ ကေလးမ်ား၏ ပညာေရးအေပၚ စိတ္ပါ၀င္စားႏိုင္မႈႏွင့္ လိုက္ႏိုင္မႈမ်ားကို အေသးစိတ္သုေတသနျပဳသည္။ ထို႔ေနာက္ ပညာေရး ေကာ္မတီႏွင့္ ညွိႏိႈင္းၿပီး မူလတန္းအတြက္ အသင့္ေလ်ာ္ဆံုးေသာ ဖတ္စာ စာအုပ္ႏွင့္ လက္ေတြ႕လုပ္ေဆာင္ေရး စာအုပ္မ်ားကို စနစ္တက် ျပင္ဆင္သည္။ ထိုမွ တဆင့္ တဆင့္ခ်င္းတက္၍ အလယ္တန္း ႏွင့္ အထက္တန္းကို ေခတ္စနစ္ႏွင့္ အညီ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ တန္းတူ တန္းညိွၿပီး သင္ၾကားေရးစနစ္ႏွင့္ သင္ရိုးမ်ားကို အသစ္ျပင္ဆင္ဆြဲသည္။

ဤလုပ္ငန္း လုပ္ရပ္အားလံုးကို လႊတ္ေတာ္ ၂ ခုလံုးက အတည္ျပဳသည္။ လိုအပ္ေသာ ဘက္ဂ်က္မ်ားကိုလည္း ေဆာလ်င္စြာ ခ်ေပးသည္။ ပညာေရး အရွိန္အဟုန္မွာ သိသိသာသာၾကီး တိုးတက္လာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ိဳးသားပညာေရးသုေတသန အဖြဲ႔ကို ေသခ်ာဖြဲ႔စည္းၿပီး ႏွစ္စဥ္ တစ္ႏိုင္ငံလံုး တိုးတက္မႈမ်ား ကို အစီရင္ခံေစသည္။ တကၠသိုလ္ေကာလိပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အပြင့္သေဘာေဆာင္ေသာ ပညာေရးစနစ္ကို အစပ်ိဳးေပးသည္။ ဆရာမွ သင္ ေက်ာင္းသားမွ လိုက္မွတ္ စနစ္အားဖ်က္သိမ္းသည္။ ဆရာ ေက်ာင္းသား လြတ္လပ္စြာ ေဆြးေႏြးေတြးေခၚမႈ ပံုစံအား ဦးစားေပးသည္။ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ ၀တ္စား ဆင္ယင္ေစသည္။ အသိဥာဏ္ျမင့္မားၿပီး ပညာတတ္ ပီသေစရန္ စည္းကမ္းတင္းက်ပ္စြာ မထိန္းကြပ္ပဲ ေက်ာင္းသားအမ်ားလက္ခံႏိုင္ေအာင္ ပညာေပးအသိအျမင္ဇာတ္လမ္းမ်ိဳးႏွင့္ ေဆာင္းပါးမ်ားစြာ ေရးသားၿပီး လူငယ္ေက်ာင္းသားထု ၾကားျဖန္႔ေ၀သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ား အရင္ကလို မဆိုးမေပၾကေတာ့။ အရင္က ဖိုးသူေတာ္ ငယ္စဥ္ ေက်ာင္းတက္စဥ္က ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ဆိုးသည္။ ဆိုးသည္ဆိုသည္မွာ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားပံုစံ ဆိုးျခင္းမဟုတ္။ ကေလးဆန္ဆန္ ဆိုးျခင္းျဖစ္သည္။ ပံုစံမ်ားသည္လည္း ကေလးဆန္ၾကသည္။ စာေပသင္ၾကားမႈဆိုသည္ကို နားမလည္ၾက။ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ေက်ာင္းသြားမည္။ အတန္းလစ္ခ်င္လစ္မည္။ ဆရာေတြကို ရိုေသဟန္ေဆာင္၍ ဆရာလာလ်င္ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး မဂၤလာပါ ဆရာ ႏႈတ္ဆက္မည္။ စိတ္ထဲတြင္ မပါၾက။ ထံုးတန္းစဥ္လာႀကီး တစ္ခုလို ျပဳမႈၾကသည္။ ေက်ာင္းသား ၁၀၀ လွ်င္ ေက်ာင္းသား ၉၀ ေလာက္က တကၠသိုလ္၀င္တန္း ေအာင္၍ တကၠသိုလ္သို႕ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ လာတက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ပညာေရး၏ အႏွစ္သာရႏွင့္ တကၠသိုလ္၏ အႏွစ္သာရကို ဘြဲ႕ရသြားသည္ထိ သိမသြားၾကေခ်။ တည္ရွိေနေသာ တကၠသိုလ္မ်ားသည္လည္း ထိုသို႔ အႏွစ္သာရ သိရွိေအာင္ လုပ္မေပးႏိုင္ၾကေခ်။ တကၠသိုလ္မ်ားသည္ စက္ရံုၾကီးတစ္ရံုႏွင့္ တူေနၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ဘြဲ႔တံဆိပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကပ္ ထုတ္ကုန္ မ်ားျဖစ္ေနၾကသည္။

ထိုထြက္လာေသာ တံဆိပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးထုတ္ကုန္မ်ားသည္ ေစ်းကြက္တြင္ ေစ်းကြက္မ၀င္ ျဖစ္ေခ်သည္။ ေစ်းကြက္၀င္ေသာ္လည္း တန္ဖိုးခ်ျခင္းခံရသည္။ ထိုအရာ ျဖစ္စဥ္မ်ားအားလံုးကို သိႏွင့္ ခံစား ခဲ႔ႏွင့္ရေသာ ပညာေရး၀န္ၾကီး ေဒါက္တာ ဖိုးသူေတာ္သည္ တကၠသိုလ္စနစ္ႀကီးတစ္ခုလံုးကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္သည္။ အမ်ိဳးသား ပညာေရး သုေတသန ဌာန၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ႏိုင္ငံႏွင့္ အ၀န္း ဇုန္မ်ား သတ္မွတ္၍ ေဆာင္ရြက္သည္။ အစိုးရသည္ ပညာေရးကို မ်ားစြာအေလးေပးေနေသာ အခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပညာေရး ဘက္ဂ်က္ကိစၥအား လႊတ္ေတာ္မွ ခြင့္ျပဳသည္။ သက္ဆိုင္ရာ ျပည္နယ္တိုင္းေဒသအလိုက္ ပညာေရးဇုန္ စီမံကိန္းမ်ား ခြဲၿပီး အထူးဖြံၿဖိဳးေရး အေနျဖင့္ ေဆာင္ရြက္သည္။ ေအာင္ျမင္ျဖစ္ထြန္းမႈ၏ အသီးအပြင့္ကို မၾကာခင္ျမင္ရေခ်ေတာ့မည္။

သို႕ႏွင့္ ပညာေရး၀န္ၾကီး၏ လုပ္ႏိုင္ေသာပါ၀ါမ်ားကို သံုး၍အလုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ႔ေသာ္လည္း သူ၏ မူလ ပထမေက်ာင္းတက္ခဲ႔ရာ တကၠသိုလ္ျဖစ္ေသာ နည္းပညာဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္မွာ အားနည္းေနသည္။ ထိုကိစၥကို သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာ၀န္ႀကီးအား ေျပာဆိုေသာ္လည္း ၀န္ႀကီးသည္ အသက္အရြယ္ႀကီးေနသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ၀ိဇၹာ ဘြဲ တစ္ဘြဲ႕သာရခဲ႔၍ ႏိုင္ငံေရးေျခလွမ္းတြင္ ေတာ္ေသာေၾကာင့္ ၀န္ႀကီး ျဖစ္ေနၿပီး သူ႕လက္ေအာက္ ကိစၥကို မည္သို႕မွ် မတက္ႏိုင္ပဲ ျဖစ္ေနသည္။ ငယ္ရြယ္ေသာ ၀န္ႀကီးတစ္ပါး ေျပာသည္ကိုလည္း ေကာင္းမွန္းသိေသာ္လည္း လက္ခံေဆာင္ရြက္ျခင္းမျပဳခ်င္ပဲ တလြဲ မာနႀကီးေနသည္။ ပညာေရး၀န္ႀကီးသည္ ထို ကိစၥအတြက္ ရတက္မေအးျဖစ္ေနသည္။ တျခားတကၠသိုလ္ ကိစၥမ်ားတြင္မ်ားစြာ ေကာင္းမြန္ၿပီး ေဒသတြင္း ႏိုင္ငံမ်ား ပခံုးယွဥ္ႏိုင္ေနၿပီျဖစ္ေသာ္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္၏ အဓီက နည္းပညာအခန္းက႑မွ ပါ၀င္မည့္ နည္းပညာတကၠသိုလ္ ႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္မ်ားသည္ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ ဘာမွ ျဖစ္မလာေသးပါ။

ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားမွ နည္းပညာတကၠသိုလ္မ်ားတြင္ အာကသသိပၸံႏွင့္ဆိုင္ေသာ ပညာရပ္မ်ား မ်ားစြာ ျဖစ္ထြန္းေနၿပီး ၿဂိဳဟ္တု ေပါင္းမ်ားစြာ စမ္းသပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကခ်ိန္တြင္ မိမိႏိုင္ငံ၏ နည္းပညာ တကၠသိုလ္မ်ားသည္ စကၠဴျဖင့္ေလယာဥ္ပ်ံေခါက္သည္ကိုပင္ ၂ မ်ိဳးထက္ ပို၍ မသင္ေပးႏိုင္ေခ်။

ကံအားေလ်ာ္စြာ ေဒါက္တာဖိုးသူေတာ္တို႔ ပါတီသည္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ သမၼတ သက္တမ္းအတြက္ ဆက္လက္ အႏိုင္ရသြားသည္။ သမၼတႀကီးသည္ ပညာေရး၀န္ႀကီး၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို အထူးသေဘာက် ႏွစ္သက္၍ ပညာေရး၀န္ႀကီးအျပင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူးကိုပါ တြဲဖက္ေပးလိုက္သည္။ သမၼတႀကီး ၏ ၀န္ႀကီးခ်ုပ္ ရာထူး ေပးမႈအား ကန္႔ကြက္မႈမ်ားစြာ ရွိ၍ ျပည္သူ႕ဆႏၵ ခံယူပြဲျပဳလုပ္ၿပီး မဲခြဲ ဆံုးျဖစ္ရာ ျပည္သူ လူထုသည္ ေဒါက္တာဖိုးသူေတာ္၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားအား အထူးသေဘာက်၍ ကန္႔ကြက္မဲ မရွိ ေထာက္ခံမဲ မ်ားႏွင့္သာ ဆႏၵျပဳၾကရာ ေဒါက္တာဖိုးသူေတာ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပထမဦးဆံုး အသက္ငယ္ဆံုး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာေတာ့ အသက္ ၄၀ စြန္းရံုသာ ရွိေသးသည္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာေသာအခါ ပထမဦးဆံုးေဆာင္ရြက္ေသာ ကိစၥမွာ ျမန္မာျပည္တျပည္လံုးရွိ နည္းပညာတကၠသိုလ္မ်ားႏွင့္ ေကာလိပ္မ်ား၊ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္မ်ားႏွင့္ ေကာလိပ္မ်ား၏ ကိစၥျဖစ္သည္။ သင္ရိုးညႊန္းတန္းမ်ားကို အေျခခံ သီအိုရီမ်ားေလာက္သာ ခ်န္ထားခဲ႔ၿပီး က်န္ေသာ ေဟာင္းႏြမ္းေနၿပီးျဖစ္ေသာ သင္ရိုးညႊန္းတန္းမ်ားကို ျပင္ဆင္ၿပီး ေခတ္မီနည္းပညာ ဘာသာရပ္မ်ားျဖင့္ အစားထိုးေစသည္။ အမ်ိဳးသားသိပၸံႏွင့္နည္းပညာဗဟိုေကာ္မတီကို ဖြဲ႕စည္းၿပီး ဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္သည္။ အာကာသသိပၸံပညာကို အထူးစိတ္၀င္စားသည္ျဖစ္ရာ သက္ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားအား ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္မ်ား ( အေမရိက၊တရုတ္) သို႔ ေစလႊတ္ၿပီး ေလ့လာေစသည္။

ေလာရွည္ မွတ္ခ်က္ ။ လက္ေတြ႕တြင္ ဤသုိ႕လုပ္မရပါ။ မရသည့္ အေၾကာင္းရင္းမွာ ယခု သင္ရုိးညႊန္းတန္း စာအုပ္မ်ားသည္ ေခတ္မီေနၿပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ တဖန္ ေဇာက္ထုိးလန္သြားေသာ ဘာသာရပ္အခ်ိဳ႕မွလြဲ၍ သိပၸံပညာရပ္မ်ား၏ သင္ရုိးသည္ သိသိသာသာ မေျပာင္းလဲပါ။ သင္ရုိးစာအုပ္ ေရးသားျပဳစုသူမ်ား အႀကံျပဳသည့္ သင္ရုိးပံုစံအတုိင္း လုိက္နာသင္ၾကားျခင္း ရွိ၊ မရွိကေတာ့ သပ္သပ္ကိစၥျဖစ္သည္။

ကိုယ္တိုင္လည္း အာကာသသိပၸံႏွင့္ ရင္းႏွီးမႈရွိေအာင္ ေလတပ္သို႔သြား၍ ေလယာဥ္ေမာင္းသင္သည္။ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ အခ်ိဳ႕ ကန္႔ကြက္ေသာ္လည္း မဲဆႏၵႏွင့္ အႏိုင္ရယူၿပီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ ေလယာဥ္ေမာင္း သင္ၿပီး ေလယာဥ္ေမာင္းတက္ခဲ႔သည္။ ေလယာဥ္ေမာင္းတတ္သည္ႏွင့္ တၿပိဳက္နက္ အမ်ိဳးသားေလေၾကာင္းႏွင့္အာကာသဗ်ဴ႐ို တည္ေထာင္ၿပီး ေလေၾကာင္းပ်ံသန္းမႈဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားဆိုင္ရာ ဥပေဒမ်ားကို ပညာရွင္မ်ားအကူအညီရယူၿပီး ျပန္လည္ ျပင္ဆင္တည္းျဖတ္သည္။ ေနာက္ဆံုး ထြက္ရွိေသာ ဥပေဒသစ္အရ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ ကိုယ္ပိုင္ေလယာဥ္ပ်ံႏွင့္ ရဟတ္ယာဥ္ ၀ယ္ယူေမာင္းႏွင္ခြင့္ လိုင္စင္ ရရွိမည္ျဖစ္သည္။ ကိုယ္ပိုင္ ေလယာဥ္ကြင္း တည္ေဆာက္လိုသူမ်ားအေနျဖင့္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း တည္ေဆာက္ခြင့္ေပးမည္ မဟုတ္ပဲ ၅ ဦးစပ္ ေလယာဥ္ပ်ံကြင္းအေသးတစ္ခု တည္ေဆာက္ခြင့္ ေပးသည္။ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ကိုယ္တိုင္လည္း ကိုယ္ပိုင္ရဟတ္ယာဥ္တစ္စင္း ၀ယ္ထားၿပီး သြားခ်င္ လုပ္ခ်င္ေသာ ေနရာမ်ားသို႔ ခ်က္ခ်င္းသြားသည္။ လႊတ္ေတာ္မွ ေန၍ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ လုံၿခံဳေရးအတြက္ ရဟတ္ယာဥ္ ႏွစ္စင္း အေစာင့္အျဖစ္ ေပးထားသည္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ စာေပ၀ါသနာပါသည့္အားေလ်ာ္စြာ ပညာေရးဆိုင္ရာ ေဆာင္းပါးမ်ားႏွင့္ ရသ စာေပ မ်ားကို ေရးသားထုတ္ေ၀သည္။ ရသစာေပမ်ားမွာ ျပည္သူလူထု ပရိသတ္၏ အားေပးမႈကို မ်ားစြာ ခံရၿပီး စာေရး ဆရာတစ္ဦးအေနျဖင့္လည္း ျပည္သူခ်စ္ေသာ စာေရးဆရာျဖစ္ေနသည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္၏ အိမ္ေထာင္ေရး အေနျဖင့္ ပညာေရး၀န္ႀကီး ျဖစ္ခ်ိန္ထိ အိမ္ေထာင္မျပဳေသးပဲ လူပ်ိဳသိုး၀န္ႀကီးလုပ္ေနရာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မျဖစ္ခင္ေလးမွာပဲ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္သည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္၏ ခ်စ္သူက လက္ထပ္ခြင့္အား လက္ခံေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထိုလက္ထပ္ၿပီးေသာ ခ်စ္သူႏွင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ သူပိုင္ ရဟတ္ယာဥ္အား သူကိုယ္တိုင္ေမာင္းၿပီး အနားယူခရီးထြက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနရာမွ ေဘးမွ အေစာင့္ရဟတ္ယာဥ္ႏွစ္စီးက လိုက္မည္ ျပဳသည္ကို ေရဒီယိုစကား ေျပာခြက္မွ တဆင့္ လွမ္းတားၿပီး မလိုက္နဲ႔ မလိုက္နဲ႔ ဟု ေျပာလိုက္သည္။

' ေဟ့ေကာင္ ဘာကို မလိုက္နဲ႔ လဲ ' လို႔ အသံၾကား၍ ငါလို ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကို ဒီလိုျပန္ေျပာသလားဆိုၿပီး ေအာ္မည္ အျပဳတြင္ လန္႔ႏိုးသြားၿပီး ေဘးမွ အခန္းေဖာ္ ၏ ဘာကို မလိုက္နဲ႔ လဲဟု ေမးေသာအသံကို ေသခ်ာ စြာျပန္ၾကားလိုက္ရသည္။

ဤတြင္ အိပ္မက္ၿပီး၏…॥။

( က်ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ကူးေဆာင္းအိပ္မက္မွ်သာျဖစ္၍ သည္းခံ ခြင့္လႊတ္ၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။)

ဖိုးသူေတာ္

ေပ ၅၀၀၀ ျမင့္ေသာ ပန္းသီးပင္မ်ား ႏွင့္ သဒၵါအမွားမ်ား

ဒီေန႕ထုတ္ The Voice ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၆ အမွတ္ ၆ (စာၾကမ္း) မွာ

"ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ေက်းလက္ေဒသ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးႏွင့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရးအတြက္ ကမၻာ့ဘဏ္ ဒုတိယ ဥကၠဌအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး ... ႏုိဘယ္ဆု ရရွိထားသူ ... စီးပြားေရး ပညာရွင္ Joseph E. Stiglitz ... ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ လာေရာက္မည္ ... ။"လုိ႕ ေဖာ္ျပပါရွိတာကို ဖတ္ရႈရပါတယ္။ အမွန္က "ကမၻာ့ဘဏ္ ဒုတိယ ဥကၠဌအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး ... ႏုိဘယ္ဆု ရရွိထားသူ ... စီးပြားေရး ပညာရွင္ Joseph E. Stiglitz ... ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ေက်းလက္ေဒသ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးႏွင့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရးအတြက္ လာေရာက္မည္ ... ။" လုိ႕ျဖစ္ရမွာပါ။

အဲဒါကုိ ျမင္ေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက သဒၵါေလ့က်င့္ခန္းထဲက ေပ ၅၀၀၀ ျမင့္ေသာ ပန္းသီးပင္မ်ားအေၾကာင္းကို သတိရမိပါတယ္။ ပုဒ္အထားအသိုျပင္တဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းမွာ ေမးခြန္းမွာ "ေပ ၅၀၀၀ ျမင့္ေသာ ပန္းသီးပင္မ်ားစုိက္ပ်ိဳးရန္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကုိ သက္ဆုိင္ရာက ရွာေဖြေနသည္။" လုိ႕ ေပးထားရင္ "ပန္းသီးပင္မ်ားစုိက္ပ်ိဳးရန္ ေပ ၅၀၀၀ ျမင့္ေသာ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကုိ သက္ဆုိင္ရာက ရွာေဖြေနသည္။" လုိ႕ ျပန္ေျဖေပးရတာမ်ိဳးေပါ့။ မဟုတ္ရင္ ပန္းသီးပင္ကပဲ ေပ ၅၀၀၀ ျမင့္သလုိလုိ။

အေရးႀကီးတာက နာမ၀ိေသသနေတြနဲ႕ ႀကိယာ၀ိေသသနေတြကို တတ္ႏုိင္သေလာက္ သူတုိ႕အထူးျပဳတဲ့ ပုဒ္ေတြ (နာမ္၊ နာမ္စား၊ ႀကိယာမ်ား) နဲ႕ ကပ္ေပးဖုိ႕ပါပဲ

အမွန္ျပင္ႏုိင္ၾကပါေစ။

ကန္စြန္းဥ (ဟကၠဴ)

မႀကိဳက္တတ္ေပမဲ့

ေမေမျပဳတ္တဲ့ ကန္စြန္းဥ

နည္းနည္းစားခ်င္တယ္။

ေရွးထံုးလဲ ပယ္မွ - ၂

ခ်စ္သူ ၂ ဦးတုိ႕ လက္ထပ္ဖုိ႕အတြက္ လက္ထပ္တဲ့ရံုးကုိ သြားၾကတာပါ။ အဲဒီမွာ ရွိတဲ့စာေရးမက ရုိးရာ အစဥ္အလာအတုိင္း လက္ထပ္ဖုိ႕ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ခ်က္ကုိ အတည္ျပဳလိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ဆီးႀကိဳ ေျပာၾကားပါတယ္။ ပထမဆံုးအေနနဲ႕ သတုိ႕သမီးရဲ႕ ခါးအရြယ္အစားကုိ ေမးၿပီး လိင္ဆက္ဆံမႈ ျပဳလုိ႕မရေအာင္ ေသာ့ပိတ္ထားလုိ႕ရတဲ့ ကိရိယာကုိ ထုတ္ေပးၿပီး မိန္းကေလးကို ၀တ္ခုိင္းပါတယ္။ သတုိ႕သားကုိ ေသာ့အပ္ပါတယ္။ (အလယ္ေခတ္မွာ စတင္တီထြင္ခဲ့တဲ့ အဲဒီကိရိယာက သတုိ႕သားအေနနဲ႕ သူပုိင္ဆုိင္တဲ့ သတုိ႕သမီးကုိ တျခားလူနဲ႕ ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းလုိ႕မရေအာင္ ေသာ့ခတ္ထားလုိ႕ရသလုိ၊ မဂၤလာမေဆာင္ခင္ကတည္းက ကုိယ္၀န္ရွိေနခဲ့ရင္လဲ သတုိ႕သမီးကုိ - ၀မ္းဗုိက္ကုိ ခ်ဳပ္ထားျခင္းျဖင့္ - ေသဆံုးေစႏုိင္ပါတယ္။)

သတုိ႕သမီးက အဲဒါနဲ႕ ေသာ့ခတ္ထားမခံႏုိင္ေၾကာင္း၊ အဓိပၸါယ္ လံုး၀မရွိေၾကာင္း ေျပာတဲ့အခါ စာေရးမက အုိ … ရုိင္းလုိက္တာ၊ ဘုရားစကား နားေထာင္ရမွာေပါ့ လုိ႕ ျပန္ေျပာပါတယ္။ (အင္း … ကေလးဆုိတာ လူႀကီးစကား နားေထာင္ရမွာေပါ့တုိ႕၊ ဆရာ/မကေျပာေနတာကို ကေလးေတြက နားေထာင္လုိက္ဖုိ႕ပဲ ရွိတယ္၊ ျပန္ေမးဖုိ႕ မရွိဘူးတုိ႕ကို ၾကားေယာင္ရင္း လြမ္းေတာင္ လြမ္းမိတယ္ေနာ္။) သတုိ႕သားက အဲဒါေတြ သူမလုပ္ခ်င္ေၾကာင္း ၀င္ေျပာတဲ့အခါမွာ ေရြးစရာလမ္းမရွိေၾကာင္း စာေရးမက ေဟာက္သံေလးစြက္လုိ႕ ျပန္ေျဖပါတယ္။ ခက္ပါလားေနာ္။

ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕၀န္ကို ဖုန္းဆက္ေခၚပါတယ္။ ၿမိဳ႕၀န္ဘာလုပ္ဖုိ႕တုန္းလုိ႕ သတုိ႕သားကေမးတာကုိ ျပန္မေျဖပဲ နင့္ဆိတ္ေတြဘယ္မွာလဲလုိ႕ စာေရးမရဲ႕ အသံထြက္လာပါတယ္။ ဘာ … ဆိတ္ ကေရာ ဘာလုပ္ဖုိ႕လဲလုိ႕ သတုိ႕သားက အံ့ၾသတႀကီး ျပန္အေမးမွာ ဆိတ္ ၇ ေကာင္ကုိ ရုိးရာ အစဥ္အလာအတုိင္း သတုိ႕သမီးရဲ႕ ဖခင္ကုိ ေပးဖုိ႕ (တင္ေတာင္းဖုိ႕) ေလဆုိတဲ့ စိတ္မရွည္တဲ့ ေလသံေလးကုိ ၾကားရပါမယ္။ သတုိ႕သားက သူငါနဲ႕ လက္ထပ္ခ်င္တာ၊ ငါသူ႕ကုိ ၀ယ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး ဆုိၿပီး ေဒါသသံ စြက္လာပါေတာ့တယ္။ ဒုကၡ၊ ဒုကၡ။

ၿမိဳ႕၀န္ေရာက္လာပါၿပီ။ သတို႕သားက ဘာေတြျဖစ္တာတုန္း ေမးေနခ်ိန္မွာ သတုိ႕သမီးကုိ ၿမိဳ႕၀န္ရဲ႕လူတစ္ေယာက္က ထမ္းေခၚသြားပါေတာ့တယ္။ သတုိ႕သားက ဘာလုပ္မလုိ႕တုန္း ေမးေတာ့ ပန္းဦးဆက္ဖုိ႕ ဆုိပဲ။ စာေရးမက ေျပာတာကေတာ့ မဂၤလာဦးညမွာ ေဒသအာဏာပုိင္ေတြက ပန္းဦးေခၽြတာလဲ ရုိးရာ အစဥ္အလာဆုိပဲ။ (တုိ႕ဗမာေတြ ပုဂံေခတ္ကတည္းက ေခတ္မီတယ္ေနာ္၊ ယဥ္ေက်းမႈ ေတာ္လွန္ေရးေတြ ဘာေတြလုပ္လုိ႕။) ဆိတ္ေတြသြားေပးၿပီး ေယာကၡမႀကီးဆီက ေထာက္ခံစာ ယူလာမွ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ လုပ္ေပးလုိ႕ရမယ္ဆုိပဲ။

အုိး … သတင္းဆုိးပါတဲ့။ ဘာမ်ားပါလိမ့္။ သတုိ႕သမီးက အပ်ိဳရည္ပ်က္ၿပီးသား ဆုိပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မေသမခ်င္း (သမၼာက်မ္းစာေဟာင္းအရ) ေက်ာက္တံုးနဲ႕ ပစ္ေပါက္သတ္ရမယ္ဆုိပဲ။ ေက်ာက္တံုးေတာင္ အသင့္ေရာင္းလုိက္ေသး။

စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး ဟာသလုပ္ထားတာေလးပါ။ သိပ္ရယ္ရပါသလား၊ အူေတာင္ ႏွိပ္ေနရသလား၊ ခဏရပ္ပါဦး။ ျမန္မာအသုိင္းအ၀ုိင္းမွာလဲ ရူးသြပ္မုိက္မဲတဲ့ ေရွးရုိး အစဥ္အလာေဟာင္းေတြကုိ အတင္း အဓမၼ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းေနၾကတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီလုိ လူသားမဆန္တဲ့ ကိစၥေတြ ပုိမုိ ဆုိး၀ါးမလာေအာင္၊ ပေပ်ာက္သြားေအာင္၊ လူသားမ်ားထက္ ပုိမုိလူသားဆန္တဲ့ လူ႕အသိုက္အ၀န္းကုိ ခ်ီတက္ၾကဖုိ႕ စာရႈသူတုိ႕နဲ႕ စာေရးသူ ေလာရွည္တုိ႕ အားလံုးမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေရွးထံုးလဲ (ပယ္ဖုိ႕လုိလာရင္) ပယ္မွ။

ကာေမသုမိစၦာစာရ အေၾကာင္း

ျမန္မာ့ လူ႕အသုိက္အ၀န္းသည္ လိင္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အေလးအနက္ထားရွိေသာ လူ႕အသုိက္အ၀န္းျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶက်မ္းဂန္ပါ ကာေမသုမိစၦာစာရကံႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ သာသာထုိးထုိး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေရးသား ေဟာေျပာမႈမ်ား ေတြ႕ျမင္ေနရပါသည္။ ရဟန္းေတာ္တုိ႕၏ ၀ိနည္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေလးရာကုိ ယူရမည္မွာ ထံုးစံျဖစ္ေသာ္လည္း လူပုဂၢိဳလ္တုိ႕ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္ သင္ၾကားခ်က္မ်ားကုိ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ ထံုးစံအလိုက္ တစ္ေက်ာင္းတစ္ဂါထာ၊ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္း အနက္ဖြင့္ရန္ မသင့္ေလ်ာ္သည့္အေလ်ာက္ ဤေဆာင္းပါးတြင္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶက်မ္းဂန္လာ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ၏ သေဘာ၊ သဘာ၀ကုိ ေထရ၀ါဒ က်မ္းဂန္မ်ားႏွင့္ (အျပင္ ဗဟုသုတ မပါေစပဲ) တုိက္ဆုိင္ စစ္ေဆး၍ ရွင္းလင္း ေရးသားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ဆုိသည္ကုိ သူတပါး အိမ္ယာ မက်ဴးလြန္ျခင္းဟု အလြယ္ အဓိပၸါယ္ျပန္ဆုိႏုိင္ပါသည္။ ၄င္းသည္ အျဗဟၼာစရိယာ သိကၡာပုဒ္ (လိင္ကိစၥကုိ လံုး၀ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း) ႏွင့္ မတူပါ။ အျဗဟၼာစရိယာ သိကၡာပုဒ္ကုိ ၈ ပါးသီလ၊ ၁၀ ပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းသူ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ေခတၱခဏ (ယာယီ) ေဆာင္ယူ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ေသာ္လည္း ၄င္းသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ သီးသန္႕ ရည္ရြယ္သည့္ သိကၡာပုဒ္ျဖစ္သည္။ ကာေမသု မိစၦာစာရကံ ေျမာက္ရန္ အဂၤါ ၄ ပါး ျပည့္စံုရပါသည္။ ၄င္းတုိ႕မွာ

၁။ အုပ္ထိန္းသူရွိေသာ မိန္းမ ၂၀ ျဖစ္ျခင္း

၂။ မွီ၀ဲလုိသည့္စိတ္ရွိျခင္း

၃။ မွီ၀ဲရန္ အားထုတ္ျခင္း

၄။ သာယာျခင္း

တုိ႕ျဖစ္ၾကပါသည္။ မွီ၀ဲလုိသည့္ စိတ္ရွိျခင္း၊ မွီ၀ဲရန္ အားထုတ္ျခင္းႏွင့္ သာယာျခင္းတုိ႕မွာ ထပ္ဆင့္ ရွင္းလင္းဖြယ္ မလုိေသာ္လည္း မသြားလာထုိက္သည့္ မိန္းမ ၂၀ ကုိ ရွင္းလင္းရန္ လုိသည့္ အားေလ်ာ္စြာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶက်မ္းဂန္တုိ႕တြင္ ေအာက္ပါအတုိင္း စာရင္းျပဳစု ေရးသားထားပါသည္။

၁။ မာတုရကၡိတ- အမိအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၂။ ပိတုရကၡိတ- အဖအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၃။ မာတာပိတုရကၡိတ- မိဘႏွစ္ပါးအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ ၄။ ဘာတုရကၡိတ- ေမာင္ႀကီးေမာင္ငယ္ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၅။ ဘဂိနိရကၡိတ- အစ္မႀကီး အစ္မငယ္ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၆။ ဉာတိရကၡိတ- ေဆြမ်ိဳးအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၇။ ေဂါတၱရကၡိတ- အမ်ိဳးႏြယ္တူ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၈။ ဓမၼရကၡိတ- အတူေနသီတင္းသုံးေဖာ္ ေစာင့္ေရွာက္အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ (အထက္ပါ ၈ေယာက္ေသာ အုပ္ထိန္းသူရွိ မိန္းမမ်ားအား အတင္းအဓမၼ သြားလာက်ဴးလြန္ပါက ထုိမိန္းမမ်ားတြင္ ကာေမသုကံမထုိက္ဘဲ သြားလာလြန္က်ဴးသူ ေယာက္်ားမ်ားတြင္သာ ကံထုိက္သည္ဟု ဆုိပါတယ္။) ၉။ သာရကၡာ- ထိမ္းျမားေၾကာင္းလမ္းၿပီးသူ၊ လက္ထပ္ၿပီးသူ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၁၀။ သပရိဒ႑ာ- မင္းတုိ႔ေကာက္ယူရန္ သတ္မွတ္လ်က္ ဒဏ္ထားၿပီး အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၁၁။ ဓနတၳီတာ- ဥစၥာျဖင့္၀ယ္ယူလ်က္ မယားအျဖစ္ထားေသာ မိန္းမ၊ ၁၂။ ဆႏၵ၀ါသိနီ- သေဘာတူအလုိတူ၍ ညားေနေသာမိန္းမ၊ ၁၃။ ေဘာဂ၀ါသိနီ- စည္းစိမ္ေပး၍ ေပါင္းေဖာ္ေသာ မိန္းမ၊ ၁၄။ ၀ဋ၀ါသိနီ- ပုဆုိးေပး၍ (ပုဆုိးတန္းတင္ျပဳ၍) ေနေသာမိန္းမ၊ ၁၅။ ၾသဒ၀တၱကိနီဓရ- ခြက္လက္ဆုံခ်၍ မိဘႏွစ္ပါး ထိန္းျမားေပးေသာ မိန္းမ၊ ၁၆။ ၾသဘဋစုမၺဋာ- ေခါင္းခုကုိခ်၍ လင္မယားျဖစ္ေနေသာ မိန္းမ၊ ၁၇။ ဒါသီစဘရိယာစ- ကၽြန္လည္းျဖစ္ မယားလည္းျဖစ္ေသာ မိန္းမ၊ ၁၈။ ကမၼကာရီစ ဘရိယာစ- အမႈလုပ္လည္းျဖစ္ မယားလည္းျဖစ္ေသာ မိန္းမ၊ ၁၉။ ဓဇာဟဋာ- စစ္ေျမျပင္မွ ေဆာင္ယူခဲ့ေသာ မိန္းမ၊ ၂၀။ မုဟုတၱိကာ- တစ္ခဏမွ် ေပါင္းေဖာ္ရန္ ငွါးရမ္းထားေသာ ေခတၱမယားျဖစ္သူ မိန္းမ (အထက္ပါ ၁၂ေယာက္ေသာ မိန္းမတုိ႔တြင္ သြားလာက်ဴးလြန္ပါက ေယာက္်ားေရာ မိန္းမပါ ႏွစ္ဦးလုံး ကာေမသု မိစၦာစာရ ကံထုိက္သည္ဟု ဆုိပါတယ္။)

ေယာက်ာ္းေလးမ်ားအတြက္ ကာေမသုအဂၤါ ၄ ပါး ျပည့္စံုလွ်င္ ကံထုိက္ (အကုသုိလ္ကံ ျဖစ္) ေသာ္လည္း မိန္းကေလးမ်ားအတြက္မူ အုပ္ထိန္းသူရွိေသာ အမ်ိဳးသမီး ၉ မွ ၂၀ အတြင္း ျဖစ္ၿပီး မွီ၀ဲလုိစိတ္ရွိျခင္း အစရွိသည့္ က်န္အဂၤါ ၃ ပါး ျပည့္စံုပါမွ ကံထိုက္ပါသည္။ အရပ္စကားႏွင့္ လြယ္လြယ္ ေျပာရလွ်င္ ပထမ ၈ မ်ိဳးမွာ ပုိင္ရွင္မရွိေသးေသာ မိန္းမမ်ားျဖစ္ၿပီး ဒုတိယ ၁၂ မ်ိဳးမွာ ပုိင္ရွင္ ရွိလတၱံ႕၊ ရွိဆဲ ျဖစ္ေသာ မိန္းမမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ တနည္းေျပာရလွ်င္ ေယာက်္ားေလးမ်ားအဖုိ႕ မိမိမယားမဟုတ္လွ်င္ ကာေမသုမိစၦာကံ ထုိက္မည္ျဖစ္ၿပီး မိန္းကေလးမ်ားအဖုိ႕ မိမိလင္မဟုတ္လွ်င္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ကံထိုက္မည္ ျဖစ္သည္။

ဤသုိ႕ဆုိလွ်င္ မိမိ မယားျဖစ္သူႏွင့္ သြားလာလွ်င္ (ခၽြင္းခ်က္အနည္းငယ္မွ်အပ) ကံမထိုက္သည္မွာ နားလည္ရ လြယ္ပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ မိမိ၏ ကာမပုိင္ မိန္းမ/ေယာက်္ားႏွင့္သာ သြားလာခြင့္ ရွိသည္။ သုိ႕ေသာ္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ မိမိ ကာမပုိင္ျဖစ္ေအာင္ ဘာသာေရး သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားအရ မည္သုိ႕ ေဆာင္ယူမည္နည္း။ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶစာေပတြင္ ေ၀းေ၀းလံလံ ရွာစရာ မလုိပါ။ နံပါတ္ ၁၁ မွ ၂၀ အထိ အဂၤါရပ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုစြာ သူတပါးက ေဆာင္ၾကဥ္းၿပီးေသာ မိန္းမကုိ သူတပါးပုိင္ဟု ျပဆုိထားသျဖင့္ ၄င္းအဂၤါရပ္မ်ားအနက္ တခုခုႏွင့္ ျပည့္စံုလွ်င္ မိမိ၏ ကာမပုိင္ မိန္းမျဖစ္ေၾကာင္း စိတ္ခ်ႏုိင္ပါသည္။

တနည္းအားျဖင့္ ေအာက္ပါ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ မိမိကာမပုိင္မိန္းမအျဖစ္ ေဆာင္ယူၿပီး စိတ္ခ်လက္ခ် ေပါင္းသင္းႏုိင္ပါသည္။ (သုိ႕ေသာ္ … မိန္းကေလး အလုိမတူလွ်င္ သက္ဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံအသီးသီး၏ တည္ဆဲဥပေဒမ်ားအရ အေရးယူခံရႏုိင္ပါသည္။)

၁။ မိဘမ်ားထံ ပစၥည္းတစံုတရာျဖင့္ တင္ေတာင္းျခင္း

၂။ မိမိကုိ ခ်စ္ႀကိဳက္၍ အလုိတူေစျခင္း (မိမိကုိ ပထမဆံုး ခ်စ္ႀကိဳက္သူ မိမိ၏ ရည္းစား၊ ေအာက္တြင္ အက်ယ္ရွင္းမည္။)

၃။ မိမိ၏ ဥစၥာ စည္းစိမ္ကုိ အပ္ႏွင္းျခင္း (လစာေငြအပ္ျခင္း)

၄။ အ၀တ္အစား ဆင္ေပးျခင္း (အ၀တ္အစား ၀ယ္ေပးျခင္း)

၅။ မိဘမ်ားက လက္ထပ္ေပးလုိက္ျခင္း (လူႀကီး သေဘာတူလုိ႕ ေပးစားျခင္း)

၆။ ေဒသထံုးစံအရ မိမိပုိင္ဟု ဆံုးျဖတ္ေပးထားျခင္း (ေအာက္တြင္ အက်ယ္ရွင္းမည္။)

၇။ ပုိက္ဆံေပး၍ ကာလအပုိင္းအျခားအလုိက္ ၀ယ္ယူျခင္း (ေၾကးစားမိန္းမကုိ ငွားရမ္းျခင္း၊ ေအာက္တြင္ အက်ယ္ရွင္းမည္။)

ကၽြန္ကုိ မယားအျဖစ္သိမ္းျခင္း၊ အမႈထမ္းကို မယားအျဖစ္သိမ္းျခင္းႏွင့္ စစ္သံု႕ပန္းကုိ မယားအျဖစ္ သိမ္းျခင္းတုိ႕မွာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ နည္းပါးသျဖင့္ မေဖာ္ျပေတာ့။

ေထရ၀ါဒ က်မ္းဂန္မ်ားအရ "ဆႏၵ၀ါသိနီ- သေဘာတူအလုိတူ၍ ညားေနေသာမိန္းမ" ဟု ဆုိထားသျဖင့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္၏ ခ်စ္သူ ရည္းစားသည္ အဆုိပါ မိန္းကေလး၏ ကာမပုိင္ လင္ေယာက်္ားပင္ ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ယုတၱိေဗဒျဖင့္ စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ ဒြိဟျဖစ္စရာ အေျခအေန ၂ မ်ိဳးရွိသည္။ ပထမတစ္မ်ိဳးမွာ ရည္းစား အမ်ားအျပားရွိေသာ မိန္းကေလးျဖစ္ၿပီး ဒုတိယတစ္မ်ိဳးမွာ အုပ္ထိန္းသူရွိ ပထမ ၈ မ်ိဳးတြင္ အပါအ၀င္ျဖစ္ေနျခင္း (ဥပမာ မိဘႏွင့္ အတူေနလွ်က္ မိမိကုိ ခ်စ္ႀကိဳက္သျဖင့္ တေနရာတြင္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္း) ျဖစ္သည္။ ပထမတစ္မ်ိဳးအတြက္ ရွင္းခ်က္မွာ လြယ္ကူသည္။ အဆုိပါ မိန္းကေလးႏွင့္ ပထမဆံုး ေပါင္းေဖာ္သူ ရည္းစား (ရည္းစားဦး) သည္ ၄င္း၏ ကာမပုိင္ လင္သား ျဖစ္သျဖင့္ က်န္ရည္းစားမ်ား ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထုိက္သည္ (ရည္းစားဦးမွာ ကံမထိုက္)။ ဒုတိယတစ္မ်ိဳးမွာ စာေရးသူ မရွင္းတတ္ပါ။ သုိ႕ေသာ္ … အုပ္ထိန္းသူမသိေအာင္ (ခုိးထြက္၍) ခ်ိန္းေတြ႕စဥ္/ခုိးရာလုိက္စဥ္ ျဖစ္ပြားေသာ ကိစၥတုိ႕မွာ အုပ္ထိန္းသူလက္မွ လြတ္ေနခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ ကံမထိုက္ဟု ဆံုးျဖတ္ရမည္ဟု ထင္သည္။ ၄င္းကို က်မ္းတတ္ ဆရာေတာ္မ်ားထံ ေလွ်ာက္ထား ေမးျမန္း အဆံုးအျဖတ္ ခံယူသင့္သည္။

ေဒသထံုးစံအရ ကာမပုိင္ဟု ဆံုးျဖတ္ျခင္းဆုိသည္မွာ အခ်ိဳ႕ေသာ ေဒသ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ထံုးစံတုိ႕တြင္ လင္မယားအရာ ေျမာက္သည္ဟု သတ္မွတ္ေသာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားရွိသည္။ (ဥပမာအားျဖင့္ အခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားတြင္ မိန္းကေလး/ေယာက်္ားေလးအိမ္ေရွ႕တြင္ ပန္းအုိး/ဟင္းအုိး ခ်ထားၿပီး မိန္းကေလး/ေယာက်္ားေလးက ထြက္ယူလုိက္ပါက အၾကင္လင္မယားအရာ ေျမာက္သည္ဟု သတ္မွတ္တတ္သည္။) ၄င္းတုိ႕ကုိ ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္သည္။ ၾသဘဋစုမၺဋာ- ေခါင္းခုကုိခ်၍ လင္မယားျဖစ္ေနေသာ မိန္းမ ဟု ဆုိရာတြင္ ၄င္းသည္ ဗုဒၶေဟာၾကားစဥ္က ၄င္းေဒသတြင္ သတ္မွတ္ထားေသာ သတ္မွတ္ခ်က္ ျဖစ္မည္ဟု ယူဆသျဖင့္ ေဒသထံုးစံအရ ကာမပုိင္ဟု ဆံုးျဖတ္ျခင္းတစ္ရပ္ ထည့္သြင္းရျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္ကုိလဲ ေသခ်ာေစရန္ ဆရာေတာ္မ်ားထံ ေမးျမန္းသင့္သည္။

မုဟုတၱိကာ- တစ္ခဏမွ် ေပါင္းေဖာ္ရန္ ငွါးရမ္းထားေသာ ေခတၱမယားျဖစ္သူ မိန္းမ ဟု က်မ္းဂန္တြင္ ဆုိထားသျဖင့္ အခ်ိဳ႕က ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထိုက္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ စာေရးသူ ဤသုိ႕ မယူဆျခင္းမွာ အေၾကာင္းအခ်က္ ၃ ရပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ပထမ အေၾကာင္းမွာ ၄င္းကုိ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထုိက္သည္ဟု ယူပါက ၾသဒ၀တၱကိနီဓရ အစရွိေသာ လူႀကီးတုိ႕ ထိမ္းျမားေပးေသာ မိန္းမ အစရွိေသာ သူတုိ႕ႏွင့္ သြားလာ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္လဲ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထိုက္မည္ဟု ယူရမည္ျဖစ္သည္ (၄င္းတုိ႕သည္ စာရင္းတစ္ခုတည္းတြင္ ပါရွိသည္)။ သုိ႕ဆုိလွ်င္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် ကာေမသုမိစၦာစာရကံမွ လြတ္ရန္ လမ္းမျမင္ေတာ့။ တနည္းအားျဖင့္ ကာေမသုႏွင့္ အျဗဟၼစရိယာပုဒ္ ခြဲျခားရန္ မလုိေတာ့။ ဗုဒၶက ၄င္းတုိ႕ ၂ ခုကုိ ခြဲျခား ေဟာျပခဲ့သျဖင့္ ေၾကးစားမိန္းမကုိ ေငြေပး၍ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ကံမေျမာက္။

ဒုတိယ အေၾကာင္းမွာ ဗုဒၶဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က ဥတၱရာဆုိသူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေသာတာပန္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္သည္ ဘာသာျခားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ဖက္ ျပဳသည္။ ၄င္းသည္ ဗုဒၶအမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဆြမ္းလွဴဒါန္း၍ ဥပုပ္သီလ ေဆာက္တည္လုိေသာအခါ (ဖခင္ထံမွ မုန္႕ဖုိးေတာင္း၍) ျပည့္တန္ဆာတစ္ေယာက္ (သီရိမာ) ကုိ ငွားရမ္းကာ သူ႕ေယာက်္ားႏွင့္ ၇ ရက္ ေပါင္းေဖာ္ေစၿပီးေနာက္ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ သံဃာမ်ားကုိ ဆြမ္းလွဴဒါန္း၊ ဥပုပ္ေဆာက္တည္သည္။ (၄င္းငွားထားေသာ ျပည့္တန္ဆာမက သူ႕ေနရာကုိ အပုိင္လုိခ်င္ကာ ၄င္း၏ ေခါင္းေပၚသုိ႕ ေထာပတ္ပူအုိးကုိ ေလာင္းခ်သည္။) အကယ္၍ ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းသည္ အကုသုိလ္ကံ ျဖစ္မည္ဆုိပါက ဗုဒၶက ဒီအတုိင္း ၾကည့္မေနပဲ ခ်စ္သမီး … ဤသို႕ျပဳရန္မသင့္၊ နည္းလမ္းမွန္မွာ ဤသုိ႕ျဖစ္သည္ဟု ေဟာေျပာ ဆံုးမမည္ျဖစ္သည္။ ၄င္းကုိ မေတြ႕ရ။

တတိယေနာက္ဆံုးႏွင့္ အခိုင္လံုဆံုး အေၾကာင္းမွာ ဂုရုဓမၼဇာတ္ျဖစ္သည္။ ၄င္းဇာတ္တြင္ မုိးေခါင္ေရရွားသျဖင့္ မုိးရြာမည့္နည္းကို မုိးမွန္ေသာ အိမ္နီးခ်င္းတုိင္းျပည္သုိ႕ ေမးေစရာ တတုိင္းျပည္လံုး ျပည့္တန္ဆာအဆံုး ငါးပါးသီလ ၿမဲၾကေၾကာင္း သိရသည္။ ျပည့္တန္ဆာသည္ အုပ္ထိန္းသူရွိေသာ မိန္းမ ၂၀ တြင္ အမွတ္ ၂၀ (ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထိုက္ပါက ေယာက်္ားေရာ မိန္းမပါ ကံထိုက္သည့္ အမ်ိဳးအစား) ျဖစ္ၿပီး ဤဇာတ္ေတာ္တြင္ ျပည့္တန္ဆာသည္ ၅ ပါးသီလကုိ လံုေအာင္ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္သည္ဟု ဆုိျခင္းေၾကာင့္ ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ သြားလာတုိင္း (သြားလာျခင္း သက္သက္ေၾကာင့္) ကာေမသုမိစၦာစာရကံ မထုိက္ေၾကာင္း သိသာသည္။ သုိ႕ရာတြင္ အဆုိပါ ဇာတ္ေတာ္ပါ ျပည့္တန္ဆာသည္ လူတစ္ဦးထံမွ ေငြလက္ခံၿပီးလွ်င္ ၄င္းကို မေဖ်ာ္ေျဖၿပီးမခ်င္း အျခားသူမ်ားထံမွ ေငြလက္မခံပဲ ေနသည္ ဟုဆုိျခင္းေၾကာင့္ မိမိအတြက္ မိမိကုိယ္တုိင္ ငွားရမ္းထားေသာ သူတပါးႏွင့္ ေၾကြးက်န္မရွိသည့္ ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ မထုိက္ဟု စာေရးသူ ဆံုးျဖတ္မိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ သြန္သင္ဆံုးမခ်က္မ်ားႏွင့္ ေႏွာင္းလူတုိ႕ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထံုးစံတုိ႕အတြက္ ဘာသာေရးကို ခုတံုးလုပ္၊ လုိရာဆြဲေျပာေသာ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားကုိ ခြဲျခားနားလည္ႏုိင္ၾကပါေစ။

ကုိးကား။ http://sakarwarmyay.blogspot.com/2008/07/blog-post_09.html

http://www.venvicitta.com/2009/04/blog-post_26.html

ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိမ်ားကုိ ကြန္ပ်ဴတာ အသံုးျပဳ ေျဖရွင္းျခင္း

သခ်ၤာဥာဏ္အေပၚတြင္ အေျခခံေသာ ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိ၊ စကားအသြားအလာႏွင့္ ဘာသာစကားလွည့္ကြက္အေပၚတြင္ အေျခခံေသာ ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိႏွင့္ အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတ အေပၚတြင္ အေျခခံသည့္ ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိစသည္ျဖင့္ ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိရာ အခ်ိဳ႕ေသာ ပေဟဠိမ်ားသည္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမည့္ ျဖစ္ႏုိင္ေသာ အေျဖ အေရအတြက္ အတုိင္းအဆမရွိ မ်ားျပားမႈအေပၚတြင္ အေျခခံေလသည္။ ေရွးက လူအားျဖင့္သာ ဥာဏ္စမ္းပေဟဠိမ်ားကို အေျဖထုတ္ခဲ့ၾကရာတြင္ ျဖစ္ႏုိင္ေသာ အေျဖ အလြန္မ်ားျပားေသာ ပေဟဠိမ်ားမွာ အေျဖကုိ ႀကိဳတင္ မသိသူ ေျဖဆုိသူတုိ႕ လက္ေျမွာက္အရႈံးေပးရသည္သာ မ်ားေသာ္လည္း ယေန႕ကြန္ပ်ဴတာေခတ္တြင္မူ ၄င္းတုိ႕ကုိ အလြယ္တကူ အေျဖထုတ္ႏုိင္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ယခုေဆာင္းပါးတြင္ ၄င္းပေဟဠိ ၂ ပုဒ္ကုိ ကြန္ပ်ဴတာ အသံုးျပဳ ေျဖရွင္းပံုကို ေဖာ္ျပမည္ျဖစ္သည္။

ပထမ ပုစၧာမွာ ဤသုိ႕ျဖစ္သည္။ လယ္သမားတစ္ေယာက္သည္ သူ၏ၿခံတြင္ ေမြးျမဴရန္အတြက္ ႏြား၊ ၀က္ႏွင့္ ၾကက္ စုစုေပါင္း အေကာင္ ၁၀၀ ၀ယ္လုိသည္။ ပုိက္ဆံလဲ ၁၀၀ က်ပ္သာရွိသည္။ ၃ မ်ိဳးလံုးလဲ ေမြးလုိေသးသည္။ ႏြားတစ္ေကာင္ ၁၀ က်ပ္၊ ၀က္တစ္ေကာင္ ၃ က်ပ္ႏွင့္ ၾကက္တစ္ေကာင္ ၅ မူး (၀.၅၀ က်ပ္) ျဖစ္ေသာ္ အေကာင္ ၁၀၀ ရေအာင္ ေငြ ၁၀၀ ႏွင့္ ဘယ္လုိ ၀ယ္မည္နည္း။ တနည္းအားျဖင့္ မသိကိန္း ၃ လံုးပါ၊ တၿပိဳင္နက္ ညီမွ်ျခင္း ၂ ေၾကာင္း ပုစၧာျဖစ္သည္။ သီ၀ရီအရ အေျဖ မရွိ၊ တစ္ခုတည္းသာ၊ အမ်ားအျပား ရွိႏုိင္ေသာ ပုစၧာအမ်ိဳးအစားလဲ ျဖစ္သည္။ တၿပိဳင္နက္ ညီမွ်ျခင္း အမ်ားအျပားပါ တၿပိဳင္နက္ ညီမွ်ျခင္း စနစ္ (System of Linear Equations) တစ္ခုကုိ မက္ထရစ္ ညီမွ်ျခင္း တစ္ေၾကာင္းျဖင့္ ေဖၚျပႏုိင္ရာ လွန္မက္ထရစ္ေယာင္ (Pseudo Inverse) ကုိအသံုးျပဳၿပီး ျဖစ္ႏုိင္သည့္ အေျဖမ်ားကုိ အလြယ္တကူ တြက္ထုတ္ႏုိင္ပါသည္။

၄င္း သခ်ၤာနည္း၏ အားနည္းခ်က္မွာ ၄င္းနည္းစနစ္သည္ ကိန္းစစ္ ေျမွာက္ေဖာ္ကိန္း (Real Number Coefficients) မ်ားအတြက္ နည္းစနစ္ ျဖစ္ေနသျဖင့္ ကိန္းစစ္ အေျဖတြဲ အမ်ားအျပား ထြက္လာႏုိင္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ (Matlab မရွိသျဖင့္ စာေရးသူ မစမ္းၾကည့္ပါ။) ေမြးရန္ ၀ယ္ေသာ ႏြား၊ ၀က္၊ ၾကက္တုိ႕ကုိ တ၀က္၊ တစိတ္ စသျဖင့္ ၀ယ္မရႏိုင္ပါ (တ၀က္၀က္ရင္ ေသကုန္မွာေပါ့)။ တနည္းအားျဖင့္ အေျဖသည္ အေပါင္း ကိန္းျပည့္ ၃ ခု ျဖစ္ရမည္။ ေပါင္းလွ်င္ ၁၀၀ ရေသာ အေပါင္းကိန္းျပည့္ မ်ားစြာရွိရာ ကြန္ပ်ဴတာ အကူအညီမယူေသာ သခ်ၤာသီးသန္႕သမားတုိ႕အတြက္ ခက္ခဲေသာ ပုစၧာျဖစ္သည္။ ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္ တစ္ဦးသည္ ဤပုစၧာကို မ်က္ကန္းနည္း (Brute Force Method) အသံုးျပဳျခင္းျဖင့္ အလြယ္တကူ ေျဖရွင္းႏုိင္သည္။ ႏြား အေရအတြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ၀က္အေရအတြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ၾကက္အေရအတြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႕အတြက္ အစီအစဥ္ငယ္တစ္ခုကုိ လွ်င္ျမန္စြာေရးသားၿပီး ၄င္းတို႕ ေပါင္းလဒ္၊ ၄င္းတုိ႕၏ က်သင့္ေငြ တုိ႕ကို တြက္ခ်က္ကာ ႏွစ္ခုလံုး ၁၀၀ ျဖစ္ေသာ အေျဖကုိ ထုတ္ေပးရံုသာျဖစ္သည္။ (အေျဖမွာ ႏြား ၅၊ ၀က္ ၁၊ ၾကက္ ၉၄ ျဖစ္သည္။)

မွတ္ခ်က္ ။ ။ ယခု ပုစၧာသာလွ်င္ လြယ္ကူျခင္း ျဖစ္သည္။ ကိန္းျပည့္ မသိကိန္း အမ်ားအျပားႏွင့္ ညီမွ်ျခင္း အေရအတြက္ အနည္းငယ္ (ညီမွ်ျခင္း အေရအတြက္က မသိကိန္းအေရအတြက္ထက္ ပိုနည္းေနေသာ) ပုစၧာပံုစံကြဲတစ္ခုကုိ စစ္ဆင္ေရး သုေတသန (Operation Research) ဘာသာရပ္တြင္ Integer Linear Programming (ILP) အမည္ႏွင့္ေတြ႕ရၿပီး ခက္ခဲေသာ ပုစၧာျဖစ္သည္။

ဒုတိယ ပုစၧာတြင္မူကား မ်က္ကန္းနည္း အသံုးျပဳရန္ အဆင္မေျပေတာ့ေပ။ ပုစၧာမွာ ဤသို႕ျဖစ္သည္။ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္း ၉ လံုး (တစ္လံုးကုိ တစ္ႀကိမ္စီသာပါ၀င္ေသာ) သန္းရာဂဏန္းရွိ ကိန္းတစ္လံုးသည္ ၉ ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္သည္။ အဆုိပါ ကိန္းမွ ခုဂဏန္းကုိ ဖယ္ထုတ္လုိက္ေသာ ဂဏန္း ၈ လံုးပါ ကိန္း (၁၀ ႏွင့္စားလွ်င္ ရေသာ ရလဒ္) သည္ ၈ ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္သည္။ တဖန္ ထုိကိန္းမွ ခုဂဏန္းကုိ ဖယ္ထုတ္ပါက က်န္ေသာ ကိန္းသည္ ၇ ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္သည္။ ေနာက္ဆံုး ၁ လံုးသာ က်န္သည္အထိ ဤနည္းအတုိင္း တစ္လံုးဖယ္တုိင္း က်န္ေသာ ဂဏန္းအေရအတြက္ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္ရသည္။ တနည္းအားျဖင့္ ဘယ္ဘက္ဆံုး x လံုးကုိ x ႏွင့္စား၍ ျပတ္သည္။ ထုိကိန္းကို ရွာပါ။ မ်က္ကန္းနည္းႏွင့္ တြက္လွ်င္ သန္းတစ္ရာ (၁၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀) မွ ကုိးရာ ကုိးဆယ့္ ကုိးသန္း ကုိးသိန္း ကုိးေသာင္း ကုိးေထာင္ ကုိးရာ ကုိးဆယ့္ ကုိး (၉၉၉ ၉၉၉ ၉၉၉) အထိ ကိန္းေပါင္း သန္း ၉၀၀ နီးပါးကုိ ၁ မွ ၉ အထိ ကိန္းမ်ားျဖင့္ စားလုိ႕ ျပတ္မျပတ္ တြက္ထုတ္ (ဂဏန္းမ်ား ထပ္ေနမေန စစ္) ရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ သိပ္အဆင္မေျပေသာ နည္းျဖစ္သည္။ (၁ မွ ၉ အထိ စားျပတ္မျပတ္ တစ္ခါတြက္လွ်င္ ၁ စကၠန္႕၏ တစ္သန္းပံု တစ္ပံုသာ ၾကာသည္ထား … အနည္းဆံုး စကၠန္႕ ၉၀၀ = ၁၅ မိနစ္မွ် ၾကာသြားႏုိင္သည္။ မစမ္းၾကည့္ပါ။)

အမွန္မွာ ၄င္းသည္ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္း ၉ လံုးကို ၉ ေနရာတြင္ စီခုိင္းေသာ (စီၿပီးလွ်င္ စစ္ခုိင္းေသာ) အစီ ပုစၧာ (Permutation Problem) သာျဖစ္သည္။ အစီ ပံုေသနည္းအရ ျဖစ္ႏုိင္သည့္ ကိန္းေပါင္း ၉ x ၈ x … x ၁ = ၃၆၂၈၈၀ သာ ရွိသည္။ အကယ္၍ ကုန္က်စရိတ္နည္းေသာ အစီ နည္းလမ္းစဥ္သာ ရွိခဲ့လွ်င္ ပြဲျပတ္ၿပီ ျဖစ္သည္။ (ကံဆုိးသည္မွာ အထူးတည္ေဆာက္ထားေသာ ကြန္ပ်ဴတာမ်ားမွ အပ မရွိ။) သုိ႕ရာတြင္ ၁၅ မိနစ္ထက္ေတာ့ ျမန္မည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ (မစမ္းၾကည့္ပါ။) ၂ နည္းစလံုးသည္ လူအားျဖင့္ တြက္ထုတ္ရန္ မျဖစ္ႏုိင္သည္မွာကား ေသခ်ာေပသည္။

အဆုိပါ ပုစၧာကုိ ျပင္ပ သခ်ၤာဗဟုသုတမ်ားျဖင့္ အားျဖည့္ကာ ပုိမုိေကာင္းမြန္ေသာ အစီအစဥ္ တစ္ရပ္ကုိ ဆြဲသားႏုိင္ပါသည္။ အသံုးျပဳေသာ သခ်ၤာနည္းစနစ္မွာ ကိန္းတစ္လံုးကုိ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္းမ်ားႏွင့္ စားလွ်င္ ရမည့္ စားၾကြင္းကုိ ရွာေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖစ္သည္။ အစီအစဥ္ မဆြဲမီ ျဖစ္ႏုိင္ေသာ ကိန္းမ်ားကို ေအာက္ပါအတုိင္း ဆင္ျခင္သည္။ (x ေနရာ = အေျဖကိန္းကုိ ဘယ္ဘက္မွ ေရတြက္လွ်င္ x ေနရာ)

• ကိန္းတစ္လံုးကုိ ၉ ႏွင့္ စားျပတ္၊ မျပတ္ သိရန္အတြက္ အဆုိပါကိန္းတြင္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ မူလတန္ဖုိးမ်ားေပါင္းလဒ္ကုိ ၉ ျဖင့္ စားၾကည့္ႏုိင္သည္ (သုိ႕မဟုတ္ ေပါင္းေနရင္း ၉ ျပည့္လွ်င္ ဖယ္ဖယ္ထားခဲ့ႏုိင္သည္။) ပါ၀င္ရမည့္ ဂဏန္းမ်ားမွာ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္း ၉ လံုးျဖစ္သည္။ ၁ + ၈ = ၂ + ၇ = ၃ + ၆ = ၄+ ၅ = ၉ ျဖစ္ရာ … ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္းအားလံုး (တစ္လံုးကုိ တစ္ႀကိမ္စီသာ ပါ၀င္ေသာ) ကိန္းသည္ ၉ ႏွင့္ အလိုအေလ်ာက္ စားလုိ႕ ျပတ္သည္။ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္မလုိ။ ၁ မွ ၉ အထိ ဂဏန္း ၉ လံုးကုိ ေရွ႕ ၈ ေနရာတြင္သာ ေနရာခ် စမ္းသပ္ၾကည့္ၿပီး ေျပလည္ပါက က်န္ခဲ့ေသာ တစ္လံုးျဖင့္ ၉ ေနရာကို အလြယ္တကူ ျဖည့္ႏုိင္သည္။
  
• ကိန္းတစ္လံုးကုိ ၂ (၄ ႏွင့္ ၈) တုိ႕ႏွင့္ စားျပတ္၊ မျပတ္ သိႏုိင္ရန္အတြက္ ညာဘက္ဆံုး ၁ လံုး (၂ လံုးႏွင့္ ၃ လံုး) သည္ ၂ (၄ ႏွင့္ ၈) ျဖင့္ စား၍ ျပတ္ရသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ၂ ေနရာတြင္ စံုကိန္းတစ္လံုး (၃၄ ေနရာတြင္ ၄ ႏွင့္စားျပတ္ေသာ ဆယ္ဂဏန္း တစ္လံုး၊ ၆၇၈ ေနရာတြင္ ၈ ႏွင့္ စားျပတ္ေသာ ရာဂဏန္း တစ္လံုး) ကုိ ျဖည့္သြင္းရမည္။
  
• ကိန္းတစ္လံုးကုိ ၃ ႏွင့္ စားျပတ္၊ မျပတ္ သိႏုိင္ရန္အတြက္ အဆုိပါကိန္းတြင္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ မူလတန္ဖုိးမ်ား ေပါင္းလဒ္ကုိ ၃ ျဖင့္ စားၾကည့္ႏိုင္သည္။ ၄င္းကုိ အေျခခံ၍ ၂ ေနရာရွိ ဂဏန္းႏွင့္ ၃ ေနရာရွိဂဏန္းတုိ႕ကို အေျခခံ၍ ၁ ေနရာရွိ ဂဏန္းကို တြက္ခ်က္ႏုိင္သည္။၂ ေနရာတြင္ စံုကိန္းတစ္လံုး ေသခ်ာေပါက္ရွိၿပီး ၃၄ ေနရာတြင္ ၄ ႏွင့္ စားျပတ္ေသာ ဆယ္ဂဏန္း တစ္လံုး ေသခ်ာေပါက္ ရွိမည္ျဖစ္သျဖင့္ ၁၂၃၄ ေနရာရွိ ဂဏန္းမ်ား ျဖစ္ႏုိင္ေျခသည္ ၉ x ၈ x ၇ x ၆ =  ၃၀၂၄ မွ ၃ × သုညမဟုတ္ေသာ ၁၀ ေအာက္ စံုကိန္း (၂၊ ၄၊ ၆၊ ၈) အေရအတြက္ x ၄ ႏွင့္စားျပတ္ေသာ ဆယ္ဂဏန္း အေရအတြက္ (၃ × ၄ x ၂၂ = ၂၆၄) သုိ႕က်ဆင္းသြားမည္။ (စာေရးသူ စမ္းသပ္ရာတြင္ ဤနည္းကို မသံုးပဲ ကိန္း ၉၉၀ လံုးကို ၃ ႏွင့္စားျပတ္၊ မျပတ္ စစ္ထားပါသည္။)
  
• ကိန္းတစ္လံုးကုိ ၅ ႏွင့္ စားျပတ္ရန္ အဆုိပါကိန္းသည္ ၀ (သုည) သုိ႕မဟုတ္ ၅ ႏွင့္ ဆံုးရမည္ျဖစ္သည္။ ၀ (သုည) ကုိ ပုစၧာအရ သံုးခြင့္မရွိသျဖင့္ ၅ ေနရာတြင္ ရွိမည့္ ဂဏန္းမွာ ၅ သာလွ်င္ ျဖစ္သည္။
  

အထက္ေဖာ္ျပပါ ထုိးထြင္းသိမ်ားျဖင့္ အစီအစဥ္တစ္ရပ္ကုိ အျမန္ ဆြဲသား တြက္ခ်က္ခဲ့ရာ ဂဏန္းတြဲ အေရအတြက္ ၂၄၁၉၂၀ ကုိသာ စိစစ္ခဲ့ၿပီး (၃၆၂၈၈၀ ႏွင့္ႏိႈင္းစာလွ်င္ ၃ ပံု ၂ ပံုခန္႕) ၆ ေနရာ၊ ၇ ေနရာတုိ႕တြင္ ၀ (သုည) ပါ၀င္ႏုိင္ၿပီး ဂဏန္း တစ္မ်ိဳးစီကုိ တစ္ႀကိမ္ထက္ ပိုမုိပါ၀င္ႏုိင္ေသာ္လည္း ဘယ္ဘက္ဆံုး x လံုးကုိ x ႏွင့္စား၍ ျပတ္ေသာ ကိန္း ၄၆၃ လံုးကုိ ရရွိခဲ့သည္။ ၄င္းတုိ႕ကုိ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား ၀ (သုည) ျဖစ္၊ မျဖစ္ႏွင့္ ထပ္၊ မထပ္ စစ္ေဆး စစ္ထုတ္ျခင္းျဖင့္ အေျဖကို ရေလေတာ့သည္။ (အေျဖမွာ ၃၈၁ ၆၅၄ ၇၂၉ ျဖစ္သည္။)

ေရႊပြဲလာအေပါင္း ျဖစ္ႏုိင္ေျခ ေထာင္ေသာင္းခ်ီသည့္ ပုစၧာမ်ားကို အလြယ္တကူ အေျဖထုတ္ႏုိင္ၾကပါေစ။

စာေရးသူ စမ္းသပ္ ေရးသားထားေသာ အစီအစဥ္မ်ားကုိ ရယူရန္

အျငင္းအခုန္ကိစၥ

BLUE SKY FOREST တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေသာ ေဆာင္းပါးကုိ ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကုိက္ညီသျဖင့္ မူရင္းေရးသားသူ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ (သတ္ပံုသတ္ညႊန္း အနည္းငယ္ ျပင္ဆင္သည္မွအပ) မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

အျငင္းအခုန္ ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာေတြက ေကာင္းတဲ့သေဘာထက္ ဆိုးတဲ့သေဘာ ဒါမွမဟုတ္ မေကာင္းတဲ့လကၡဏာေဆာင္တဲ့ကိစၥလို႔ ယူဆထားပံုရပါတယ္။ လူႀကီး အမ်ားစုက ကေလးေတြ အျငင္းအခုန္ လုပ္ေနရင္မႀကိဳက္ၾကပါဘူး။ မျငင္းခုန္ၾကဖို႔သတိေပးပါတယ္၊ တားျမစ္ပါတယ္၊ ခ်ိန္းေျခာက္ပါတယ္။ တခ်ိဳ ႔ဆိုအျပစ္ေပးတဲ့အထိ၊ နာက်င္ေစတဲ့အထိေတာင္ တုံ႕ျပန္တတ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ရဲ ႔ အဲဒီလိုေဆာင္ရြက္မႈကို "ဆံုးမျခင္း" ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ အလြယ္တကူပဲ သူတို႔က ထည့္ထားတတ္ၾကပါတယ္။ အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ ကေလးေတြ အျငင္းအခုန္လုပ္တာ သူတို႔အတြက္ ဆူတယ္၊ နားပူေစတယ္၊ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတယ္ေပါ့။

ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ အျငင္းအခုန္ကေနျဖစ္လာတတ္တဲ့ သဘာ၀ (တစ္ခုျဖစ္တဲ့) ရန္ျဖစ္တဲ့ကိစၥပါ။ အျငင္းအခုန္ မလုပ္ခင္ကေတာ့မိတ္ေဆြ၊ အျငင္းအခံုမွာမေျပလည္ရာက ေနာက္ပိုင္းမွာ ရန္သူသေဘာေဆာင္သြားတာေတြကို မလိုလားအပ္တဲ့ကိစၥလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူႀကီးေတြသေဘာထားတတ္ၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာျဖစ္တတ္တဲ့ သဘာ၀တစ္ခုမို႔ မလိုလားအပ္တဲ့ကိစၥလို႔ သေဘာထားမယ့္အစား သတိထားသင့္တဲ့ကိစၥ၊ သတိနဲ႔ျငင္းခုန္သင့္တဲ့ကိစၥလို႔ သေဘာထားလိုက္ရင္ အျငင္းအခုန္ကိစၥဟာ တိုးတက္မႈတစ္ခုအဆင့္ေရာက္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဲဒီသတိတစ္ခ်က္မထားမိတာနဲ႔ပဲ ျငင္းခံုမႈဟာ လူအမ်ားၿငိဳျငင္စရာကိစၥ ျဖစ္လာရတယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာလူငယ္ေတြရဲ ႔ျငင္းခံုလုိစိတ္နဲ႔ ျငင္းခုန္တဲ့သဘာ၀ဟာ လူႀကီးေတြရဲ အဟန္႔အတားေအာက္မွာ ေကာင္းေကာင္းထြန္းကားခြင့္မရခဲ့ဘူးလို႔ဆိုပါရေစ။

တကယ္ေတာ့ အျငင္းအခုန္လုပ္တာကို စံနစ္တက်နဲ႔ ထြန္းကားလာေအာင္လုပ္ေပးဖို႔ လူႀကီးေတြမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ရန္မ်ားတဲ့ကိစၥ၊ ဆူတဲ့ပူတဲ့ကိစၥလို႔သေဘာမထားပဲ အေျဖမွန္တခု ထြက္လာေအာင္၊ ပိုေကာင္းတဲ့အရာတခု ရလာေအာင္ အျမင္မတူတာေတြကိုေပါင္းစပ္ႏိုင္ေအာင္၊ တဘက္နဲ႔တဘက္နားလည္ေပးႏိုင္ေအာင္၊ သေဘာထားတတ္လာေအာင္၊ မတူညီတဲ့အျမင္ကို တန္ဘိုးထားတတ္လာေအာင္၊ အျငင္းအခံုကေန ႏွစ္ဘက္အက်ိဳးအျမတ္ရလာေအာင္၊ နည္းမွန္ လမ္းမွန္နဲ႔ ျပဳျပင္ေပးရင္၊ အေမွ်ာ္အျမင္နဲ႔ ပ်ိဳးေထာင္ေပးရင္၊ ဒီအေလ့အက်င့္က ခိုင္မာထြန္းကားလာခဲ့ရင္၊ အသိဥာဏ္ပြင့္လင္းၿပီးတိုးတက္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈနယ္ပယ္ တခုကိုတည္ေဆာက္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

အခုလိုေျပာရတာက တိုးတက္ထြန္းကားၿပီး ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ပြင့္လင္းတဲ့လူ႔အဖြဲ ႔အစည္းေတြဟာ ဒီလိုအေလ့အက်င့္ေကာင္းေတြကိုအားေပးၾကတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ကိုအေျခခံၿပီးေျပာေနတာပါ။ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ျငင္းတတ္တယ္ဆိုတာက ယဥ္ေက်းမႈတခုပဲလို႔သေဘာထားႏိုင္ၾကဖို႔ပါ။လူႀကီးေတြေၾကာင့္အခုလိုျဖစ္ရတာဆုိတဲ့အခ်က္ကို အျငင္းအခုန္လုပ္ခ်င္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ျငင္းခံုစရာအခ်က္ေတြပါေနရင္ မိတ္ေဆြတို႔က ေထာက္ျပလာမယ့္အခ်က္ေတြကိုဆက္ၿပီး (စာေရးသူ Blue Sky Forest က) ေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္။ ဆက္ၿပီးျငင္းခုန္ႏိုင္ၾကဖို႔ခဏနားလိုက္ပါဦးမယ္။ေျပာစရာေတြရွိေနပါေသးတယ္။

Blue Sky Forest

အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး၊ ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း ၂

ကိန္းျပည့္ X ႏွင့္ Y တုိ႕၏ ေျမွာက္လဒ္ XY တြင္ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိ တန္ဖုိးမ်ားကို ဂဏန္း တစ္လံုးတည္း ရသည္အထိ ေပါင္းလုိက္ေသာ ေပါင္းလဒ္သည္ ကိန္းျပည့္ X တြင္္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိ တန္ဖုိးမ်ားကို ဂဏန္း တစ္လံုးတည္း ရသည္အထိ ေပါင္းလုိက္ေသာ ေပါင္းလဒ္ႏွင့္ က်န္ကိန္းျပည့္ Y တြင္္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိ တန္ဖုိးမ်ားကို ဂဏန္း တစ္လံုးတည္း ရသည္အထိ ေပါင္းလုိက္ေသာ ေပါင္းလဒ္တုိ႕ ေျမွာက္လဒ္ႏွင့္ တူညီေၾကာင္း အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း ၁ တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ ယခု ၄င္း ဂုဏ္သတၱိ မွန္ကန္ေၾကာင္း သက္ေသျပမည္ ျဖစ္သည္။

သက္ေသျပရန္။ ေပးထားေသာ ကိန္းျပည့္တစ္ခု Z = z₀ × 10⁰ + z₁ × 10¹ + z₂ × 10² + … + z_n × 10ⁿ အတြက္

မွီခ်က္ f(Z) = f(z₀ + z₁ + z₂ + … + z_n) if z₀ + z₁ + z₂ + … + z_n > 9;

f(Z) = z₀ + z₁ + z₂ + … + z_n otherwise ျဖစ္ပါေစ။ f(XY) = f(f(X).f(Y)) ျဖစ္သည္။

သက္ေသျပခ်က္။

အစားသီ၀ရီ (Theory of Division a.k.a Procedure of Division) အရ မည္သည့္ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = pq + r ပံုစံနဲ႕ ေဖၚျပႏုိင္ပါတယ္ (Z၊ p၊ q ႏွင့္ r တုိ႕သည္ ကိန္းျပည့္မ်ားျဖစ္၍ r သည္ q ထက္အၿမဲငယ္သည္)။ အဲဒီမွာ q = 9 လုိ႕ ထားလုိက္ရင္ မည္သည့္ ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = 9p + r အျဖစ္ ေရးႏုိင္ပါတယ္။ (အဲဒီ p နဲ႕ r ဟာ Z ကုိ q နဲ႕စားလုိ႕ရတဲ့ စားလဒ္နဲ႕ စားၾကြင္းျဖစ္ၿပီး r သည္ 9 ထက္အၿမဲငယ္ေၾကာင္း သတိျပဳပါ။) အဲဒီေတာ့ ကိန္းျပည့္ Z = 9p + r တုိင္းဟာ 9 နဲ႕ စားရင္ p ရၿပီး r ၾကြင္းပါတယ္။

ကိန္းျပည့္ Z မွာပါတဲ့ ဂဏန္းေတြရဲ႕ မူလတန္ဖုိးေတြအားလံုး ကိန္းတစ္လံုးထဲျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းတဲ့ ရလဒ္ f(Z) ဟာ အဲဒီကိန္းျပည့္ Z ကုိ 9 နဲ႕စားလုိ႕ရတဲ့ စားၾကြင္း (Z mod 9) နဲ႕ တူပါတယ္ (9 ခုၾကြင္း သက္ေသျပခ်က္တြင္ သက္ေသျပၿပီး)။ ဥပမာ၊ 834 ကုိ ေပါင္းၾကည့္မယ္ဆုိရင္ 8 + 3 + 4 = 15; 1 + 5 = 6 ရၿပီးေတာ့ 834 ကုိ 9 နဲ႕ စားမယ္ဆုိရင္ (စားလဒ္က 92) စားၾကြင္းက 6 ရပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ f(Z) = Z mod 9.

X = 9a + b ၊ Y = 9c + d ျဖစ္ပါေစ။

XY = (9a + b)(9c + d)

ညီမွ်ျခင္း၏ လက္ယာဘက္ျခမ္းမွာ …

f(XY) = f((9a + b)(9c + d))

= f(81ac + 9ad + 9bc + bd)

= (81ac + 9ad + 9bc + bd) mod 9

သုိ႕ေသာ္ 81ac mod 9 = 0; 9ad mod 9 = 0; 9bc mod 9 = 0 ျဖစ္သျဖင့္

f(XY) = (81ac + 9ad + 9bc + bd) mod 9 = bd mod 9

ညီမွ်ျခင္း၏ လက္၀ဲဘက္ျခမ္းမွာ …

f(f(X).f(Y)) = f(f(9a + b).f(9c + d))

= f(bd) = bd mod 9

ညီမွ်ျခင္း၏ လက္၀ဲဘက္ျခမ္းႏွင့္ လက္ယာဘက္ျခမ္းတုိ႕ တူညီၾကသျဖင့္ f(XY) = f(f(X).f(Y)) ျဖစ္ပါသည္။

အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး၊ ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း ၁

လာၿပီ။ ေမးခြန္း ...

၅၆ ၇၈၃၉ × ၈၃ ၆၄၈၃ =

(က) ၄၃၈၈ ၅၄၂၀ ၉၈၄၇

(ခ) ၅၀၇၈ ၉၈၇၃ ၄၉၈၃

(ဂ) ၄၇၄၉ ၈၇၆၇ ၀၂၃၇

(ဃ) ၃၇၈၂ ၃၉၉၉ ၈၇၂၃

ႏုိင္ငံရပ္ျခား တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ တက္ေရာက္ ပညာသင္ၾကားရန္ႏွင့္ ပညာသင္ဆု ေလွ်ာက္ထားရန္အတြက္ လုိအပ္တတ္ေသာ (SAT ကဲ့သုိ႕ေသာ စာေမးပြဲမ်ား၏) သခ်ၤာစာေမးပြဲ ေမးခြန္းလႊာမ်ားတြင္ ဤကဲ့သုိ႕ေမးခြန္းမ်ိဳး ပါေလ့ရွိသည္။ ဂဏန္းတြက္စက္ အသံုးျပဳခြင့္ေပးေသာ္လည္း အခ်ိန္ အကန္႕အသတ္ရွိတတ္ေသာ ထုိစာေမးပြဲမ်ားတြင္ ပုစၦာတစ္ပုဒ္အတြက္ ပ်မ္းမွ် မိနစ္၀က္ခန္႕သာ အခ်ိန္ရရာ ယခုကဲ့သုိ႕ေသာ ပုစၦာမ်ိဳးကို ဂဏန္းတြက္စက္ျဖင့္ အေျဖရွာပါက အခ်ိန္မမီပဲ ျဖစ္တတ္ေလသည္။

အမွန္မွာ ဤကဲ့သုိ႕ေသာ ပုစၦာမ်ိဳးကုိ ေျဖဆုိရန္အတြက္ အေျဖရေအာင္ တြက္ထုတ္ရန္ အေရးမႀကီးပါ။ ေပးထားေသာ အေျဖ ၄ ခုအနက္ အေျဖမွန္ ၁ ခုကုိသာ ေရြးထုတ္ႏုိင္ရန္ အေရးႀကီးသျဖင့္ ျဖတ္လမ္းနည္းမ်ားျဖင့္ ဤပုစၦာကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္ရန္ ႀကိဳးစားႏုိင္ပါသည္။

ျဖတ္လမ္းနည္း (၁) အနီးဆံုးယူၿပီး တြက္ရန္

၅၆ ၇၈၃၉ ကုိ ၅၀ ၀၀၀၀၊ ၈၃ ၆၄၈၃ ကုိ ၈၀ ၀၀၀၀ ဟု အနီးဆံုး ယူလုိက္မည္။ ၄င္းတုိ႕ ၂ လံုးမွာ ေနာက္တြင္ သုညမ်ားပါသျဖင့္ ေျမွာက္ရလြယ္ပါသည္။ ၅ ကုိ ၈ ႏွင့္ ေျမွာက္လုိက္ရာ ၄၀ ဟု ထြက္လာသည္။ ၅၀ ၀၀၀၀ တြင္ သုည ၅ လံုး၊ ၈၀ ၀၀၀၀ တြင္ သုည ၅ လံုး၊ ေပါင္း ၁၀ လံုးပါသျဖင့္ အေျဖမွန္သည္ ၄၀၀၀ ၀၀၀၀ ၀၀၀၀ (၄၀ ေနာက္တြင္ သုည ၁၀ လံုးျဖည့္ထားေသာ ဂဏန္း) ထက္မနည္းေၾကာင္း ခန္႕မွန္းႏုိင္သည္။ သုိ႕ျဖစ္၍ (က)၊ (ခ) ႏွင့္ (ဂ) တစ္ခုခုသည္ အေျဖမွန္ျဖစ္သည္။ မွားလွ်င္ အမွတ္ႏႈတ္တတ္ေသာ စာေမးပြဲျဖစ္ပါက (SAT တြင္ Minus System ပါမပါ မေသခ်ာပါ) နံၾကားေထာက္ျဖည့္လွ်င္ ရွိသမွ် အမွတ္ကုန္သြားႏုိင္ရာ သိပ္မနိပ္ေသာ နည္းလမ္းျဖစ္သည္။

ဤေနရာတြင္ တစ္ခု သတိျပဳရန္မွာ အနီးဆံုးယူတာ ပုိမုိတိက်လွ်င္ အေျဖမွားမ်ားကုိ ဖယ္ထုတ္ႏိုင္စြမ္း ပုိေကာင္းလာမည္ျဖစ္သည္။ အထက္ပါ ဥပမာတြင္ ၅၆ ၇၈၃၉ ကုိ ၅၆ ၀၀၀၀၊ ၈၃ ၆၄၈၃ ကုိ ၈၃ ၀၀၀၀ ဟု အနီးဆံုး ယူလုိက္မည္ဆုိပါက အေျဖမွန္သည္ ၄၆၄၈ ၀၀၀၀ ၀၀၀၀ ထက္မနည္းဟု ခန္႕မွန္းႏုိင္မည္ျဖစ္ၿပီး ျဖစ္ႏုိင္သည့္ အေျဖမွန္ ၂ ခု (ခ ႏွင့္ ဂ) သာ က်န္ေနမည္ျဖစ္သည္။ တြက္ခ်က္မႈအတြက္ ၾကာျမင့္ခ်ိန္ အနည္းငယ္ တုိးလာေသာ္လည္း ရမ္းေျဖလုိက္ပါက ျဖစ္တန္စြမ္းသီ၀ရီ အရၾကည့္လွ်င္ မေျဖတတ္သျဖင့္ ဘဲဥကုိက္ရန္ ေသခ်ာေနေသာ ပုစၦာ ၂ ပုဒ္တုိင္းတြင္ ၁ ပုဒ္ မွန္မွာ ေသခ်ာသျဖင့္ (မွားလွ်င္ ႏႈတ္ေသာအမွတ္သည္ မွန္လွ်င္ေပးေသာ အမွတ္ထက္ နည္းေနပါက) သိပ္မဆုိးလွေသာ နည္းလမ္းျဖစ္သည္။

ျဖတ္လမ္းနည္း (၂) ေနရာလုိက္တန္ဖုိး၏ ဂုဏ္သတၱိကုိ အသံုးခ်ရန္

ဒုတိယနည္းလမ္းမွာ ေနရာလုိက္တန္ဖုိး၏ ဂုဏ္သတၱိကုိ အသံုးခ်ရန္ျဖစ္သည္။ မည္မွ်ႀကီးေသာ ကိန္းမ်ားကို ေျမွာက္ေျမွာက္ ရလဒ္၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ မူလကိန္း ၂ လံုး၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္း ၂ လံုး ေျမွာက္လဒ္သာလွ်င္ ျဖစ္သည္။ (ဆယ္ဂဏန္းမွစ၍ ဂဏန္းမ်ား ခ်ေပါင္းရန္ လုိပါမည္။) ယခု ဥပမာတြင္ ၅၆ ၇၈၃၉ ၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ ၉၊ ၈၃ ၆၄၈၃ ၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ ၃ ျဖစ္ရာ ၄င္းတုိ႕ ေျမွာက္လဒ္၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ (၉ × ၃ = ၂၇ ျဖစ္သျဖင့္) ၇ သာလွ်င္ ျဖစ္ရမည္၊ တနည္းအားျဖင့္ အေျဖမွန္သည္ ၇ ႏွင့္ ဆံုးရမည္။ ၇ ႏွင့္ ဆံုးေသာ အေျဖမွာ (က) ႏွင့္ (ဂ) သာရွိရာ အထက္ပါ နည္းလမ္းႏွင့္ ပူးတြဲစဥ္းစားပါက အေျဖမွန္သည္ (ဂ) ဟု ထင္ထင္ရွားရွား ထြက္လာေတာ့သည္။

ျဖတ္လမ္းနည္း (၃) အစားသီ၀ရီႏွင့္ ၉ ၾကြင္းရွာနည္းကုိ ေပါင္းစပ္ အသံုးျပဳျခင္း

အင္မတန္မွ ရက္စက္တတ္တဲ့ ေမးခြန္းထုတ္သူဟာ အေျဖအားလံုးကုိ ၄၆၄၈ နဲ႕စၿပီး ၇ နဲ႕ အဆံုးသတ္ထားပါလိမ့္မယ္။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ဒီေမးခြန္းရဲ႕ အဓိက ဦးတည္ခ်က္ဟာ ဂဏန္းေျမွာက္တတ္/မတတ္ကုိ စစ္ေဆးဖုိ႕ မဟုတ္ပဲ ေျဖဆုိသူဟာ သခ်ၤာ ဂုဏ္သတၱိမ်ားကို က်င္က်င္လည္လည္ လွည့္ပတ္ အသံုးျပဳႏုိင္ျခင္း ရွိ/မရွိ စစ္ေဆးဖုိ႕ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ေနာက္တမ်ိဳး စမ္းၾကည့္သင့္တာကေတာ့ အစားသီ၀ရီနဲ႕ ၉ ၾကြင္းရွာနည္းတုိ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

နာမည္ကုိ ဖတ္ၿပီး လန္႕မသြားပါနဲ႕ေလ။ နည္းလမ္းက လြယ္လြယ္ေလးပါ။

ပထမဆံုး ၅၆ ၇၈၃၉ နဲ႕ ၈၃ ၆၄၈၃ တုိ႕ကုိ တစ္လံုးတည္းျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းပါ။ (ေနာက္တနည္း - ၉ ျပည့္ေအာင္ တြဲတြဲၿပီး က်န္တာေလးေတြ ေပါင္းလဲ ရတယ္။)

၅ + ၆ + ၇ + ၈ + ၃ + ၉ = ၃၈

၃ + ၈ = ၁၁

၁ + ၁ = ၂

၈ + ၃ + ၆ + ၄ + ၈ + ၃ = ၃၂

၃ + ၂ = ၅

ေနာက္ၿပီး အဲဒီ ေပါင္းလဒ္ ၂ ခုကို ေျမွာက္ပါ

၂ × ၅ = ၁၀

ရလဒ္ကုိ တစ္လံုးထည္းျဖစ္ေအာင္ ထပ္ေပါင္းပါဦး။

၁ + ၀ = ၁

အေျဖေတြကုိလဲ တစ္လံုးတည္းျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းၾကည့္ပါ။

(က) ၄၃၈၈ ၅၄၂၀ ၉၈၄၇ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၈ ရတယ္။

(ခ) ၅၀၇၈ ၉၈၇၃ ၄၉၈၃ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၈ ရတယ္။

(ဂ) ၄၇၄၉ ၈၇၆၇ ၀၂၃၇ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၁ ရတယ္။

(ဃ) ၃၇၈၂ ၃၉၉၉ ၈၇၂၃ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၇ ရတယ္။

ေစာေစာက ေျမွာက္ၿပီး ေပါင္းထားတဲ့ (၂ × ၅ = ၁၀၊ ၁ + ၀ = ၁) ၁ နဲ႕တူတဲ့ (ဂ) ကိုေရြးလုိက္ရံုပါပဲ။

နည္းလမ္းပဲ သိခ်င္သူမ်ား ဒီေနရာမွာတင္ ရပ္ႏုိင္ပါၿပီ။ သက္ေသျပခ်က္ကုိ သိခ်င္သူမ်ား၊ ဒီလုိ ေပါင္းလုိက္ ေျမွာက္လုိက္ရံုနဲ႕ အေျဖမွန္ တုိက္စစ္တာ အၿမဲမွန္ေနပါ့မလား၊ စာေမးပြဲေနာ္ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ မလုပ္နဲ႕လုိ႕ ဆုိခ်င္သူမ်ား သက္ေသျပခ်က္ကုိ အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး၊ ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း အပုိင္း ၂ တြင္ ဆက္ဖတ္ပါ။

9 ခုၾကြင္း သက္ေသျပခ်က္

ကိန္းျပည့္တစ္လံုး (ဥပမာ 837) ကုိ 9 ႏွင့္ စား၍ ျပတ္/မျပတ္ သိႏုိင္ရန္အတြက္ တကယ္ စားၾကည့္ရန္ မလုိအပ္ပဲ ၄င္း ကိန္းျပည့္တြင္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိတန္ဖုိးမ်ား ေပါင္းလဒ္ကုိ 9 ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္/မျပတ္ စစ္ေဆးျခင္းျဖင့္ သိႏုိင္ေၾကာင္း (ဥပမာ 8 + 3 + 7 = 18 ျဖစ္ရာ 837 သည္ 9 ႏွင့္စား၍ ျပတ္သည္) အေျခခံပညာတန္းတြင္ သင္ၾကား သိရွိၿပီး ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ၄င္းသီ၀ရီ မွန္ကန္ေၾကာင္း သက္ေသျပခ်က္ကုိ လူအမ်ား သိရွိမႈ နည္းပါးသျဖင့္ ေရးသား တင္ျပအပ္ပါသည္။

သက္ေသျပရန္။

ေပးထားေသာ ကိန္းျပည့္တစ္ခု Z = z₀ × 10⁰ + z₁ × 10¹ + z₂ × 10² + … + z_n × 10ⁿ အတြက္

မွီခ်က္ f(Z) = f(z₀ + z₁ + z₂ + … + z_n) if z₀ + z₁ + z₂ + … + z_n > 9;

f(Z) = z₀ + z₁ + z₂ + … + z_n otherwise ျဖစ္ပါေစ။ Z mod 9 = f(Z) ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပပါ။

သက္ေသျပခ်က္။

အစားသီ၀ရီ (Theory of Division a.k.a Procedure of Division) အရ မည္သည့္ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = pq + r ပံုစံျဖင့္ ေဖၚျပႏုိင္ပါသည္ (Z၊ p၊ q ႏွင့္ r တုိ႕သည္ ကိန္းျပည့္မ်ားျဖစ္၍ r သည္ q ထက္အၿမဲငယ္သည္)။ ဤေနရာတြင္ q = 9 ျဖစ္လွ်င္ မည္သည့္ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = 9p + r အျဖစ္ ေျပာင္းေရးႏုိင္သည္။ (၄င္း p နဲ႕ r တုိ႕သည္ Z ကုိ q ႏွင့္ စားလုိ႕ရသည့္ စားလဒ္နဲ႕ စားၾကြင္းျဖစ္ၿပီး r သည္ 9 ထက္ အၿမဲငယ္ေၾကာင္း သတိျပဳပါ။) ထုိ႕ေၾကာင့္ ကိန္းျပည့္ Z = 9p + r တုိင္းကုိ 9 ႏွင့္ စားလွ်င္ p ရၿပီး r ၾကြင္းသည္။

မည္သည့္ အေပါင္းကိန္းျပည့္ k အတြက္မဆုိ 10^k = 9 × 10⁰ + 9 × 10¹ + … + 9 * 10^k-1 + 1 ျဖစ္သည္။ 9 ကုိ ဘံုထုတ္လွ်င္ 10^k = 9(10⁰ + 10¹ + … + 10^k-1) + 1 ဟုရလာမည္။

မွီခ်က္ g(0) = 0; g(k) = 10⁰ + 10¹ + … + 10^k-1 ျဖစ္ပါေစ။ 10^k = 9g(k) + 1 ျဖစ္မည္။

Z = z₀ × 10⁰ + z₁ × 10¹ + z₂ × 10² + … + z_n × 10ⁿ

= z₀ (9g(0) + 1) + z₁ × (9g(1) + 1)
+ z₂ × (9g(2) + 1) + … + z_n × (9g(n) + 1)

= 9g(0)z₀ + z₀ + 9g(1)z₁ + z₁
+ 9g(2)z₂ + z₂ + … + 9g(n)z_n + z_n

= 9 (g(0)z₀ + 9g(1)z₁ + 9g(2)z₂ + … + 9g(n)z_n) + z₀ + z₁
+ z₂ + … + z_n

z' = z₀ + z₁
+ z₂ + … + z_n ျဖစ္ပါေစ။

ကိန္းျပည့္ Z ကုိ 9 ႏွင့္ စားလွ်င္ ရသည့္ စားၾကြင္းႏွင့္ z' ကုိ 9 ႏွင့္စားရင္ ရသည့္ စားၾကြင္းတုိ႕ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ z' သည္ 9 ထက္ငယ္ပါက Z ကုိ 9 ႏွင့္စားလွ်င္ ရတဲ့ စားၾကြင္း Z mod 9 = z' ျဖစ္ၿပီး z' သည္ 9 ထက္ မငယ္ရင္ေတာ့ Z mod 9 = z' mod 9 ျဖစ္သည္။ မည္သုိ႕ပင္ျဖစ္ေစ z' သည္ Z ထက္ ငယ္ကုိငယ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ခုဂဏန္း n လံုးေပါင္းျခင္းသည္ 9n ထက္ ပုိမႀကီးႏုိင္ပဲ 9n သည္ 10n ထက္ ငယ္ကုိငယ္ေသာေၾကာင့္ (အေပါင္းကိန္းျပည့္ n တုိင္းအတြက္ 10n သည္ 10ⁿ ထက္မငယ္လွ်င္ပင္ တူေနသည္) ျဖစ္သည္။

ထုိ႕ေၾကာင့္ ကိန္းျပည့္ Z ကုိ 9 ျဖင့္စားလွ်င္ ရမည့္ စားၾကြင္း = Z mod 9 = h(Z) = z' if z' < 9; h(z') otherwise; ဟူ၍ တပတ္လည္ မွီခ်က္ recursive function hကုိ အသံုးျပဳကာ စားၾကြင္း Z mod 9 ကုိရွာျခင္းသည္ တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ စုဆံု (converge) မည္မွာ မုခ်ျဖစ္ေၾကာင္း သိႏုိင္သည္။

သုိ႕ရာတြင္ မွီခ်က္ h= f ပင္ ျဖစ္သျဖင့္ f(Z) = Z mod 9 ျဖစ္ပါသည္။

ေရွးထံုးလဲ ပယ္မွ

အင္ဂ်င္ႏုယဥ္က ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာတန္တဲ့ နည္းပညာကုိ ကုမၸဏီအတြက္ ဖန္တီးတီထြင္ေပးတာေတာင္မွ အကာနဲ႕အႏွစ္ခြဲျခား မသိေလာက္ေအာင္ တံုးအၿပီး ည့ံဖ်င္းတဲ့ မန္ေနဂ်ာက အ၀တ္အစား နည္းနည္းေလး ေတာက္ေျပာင္ေနတာကုိပဲ အျပစ္ေျပာေနတဲ့အတြက္ ပညာရွင္ (အင္ဂ်င္ႏုယဥ္) က စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႕ ေဆာ္ပေလာ္တီးပစ္လုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြမွာ အဓိက ဦးတည္ခ်က္က သက္ဆုိင္ရာ အဖြဲ႕အစည္း စည္ပင္ရွင္သန္ တုိးတက္ေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ တုိးတက္မႈကို သက္ဆုိင္ရာ နယ္ပယ္အသီးသီးရဲ႕ ပညာရွင္ေတြကပဲ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏုိင္ပါတယ္။ ဟယ္ ... ပညာရွင္က ေရွးထံုးေတြကုိ မလုိက္နာလုိ႕၊ ပညာရွင္က ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ ေလ်ာ္ညီေအာင္ မ၀တ္ဆင္လုိ႕၊ ပညာရွင္က ဘာျဖစ္လုိ႕၊ ညာျဖစ္လုိ႕ဆုိတဲ့ လုပ္ငန္းနဲ႕ မဆုိင္တဲ့ အေၾကာင္းေတြျပၿပီး ပညာရွင္ကုိ အဖြဲ႕အစည္း အတြင္းက ကန္ထုတ္ရင္ အဲဒီ အဖြဲ႕အစည္းပဲ မတုိးတက္ပဲ ေခတ္ေနာက္က် ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္က်န္ခဲ့မွာပါ။

ဒါေၾကာင့္ ေရွးထံုးလဲ (ပယ္ဖုိ႕လုိလာရင္) ပယ္မွ။

ပေရာဟိတ္ႏွင့္ ေဟာကိန္း

ေရွးတုန္းက ရွင္ဘုရင္ေတြက ဥာဏ္အေျမာ္အျမင္ႀကီးသူေတြ၊ အသက္အရြယ္ႀကီးလုိ႕ အေတြ႕အႀကံဳ ရင့္က်က္သူေတြ၊ ေရွ႕ျဖစ္ေနာက္ျဖစ္ (ကိုတနည္းနည္းနဲ႕) ေဟာေျပာႏုိင္သူေတြကုိ ပေရာဟိတ္ေတြအျဖစ္ ခန္႕အပ္ထားၿပီး အႀကံဥာဏ္ေတြ ရယူခဲ့ပါတယ္။ အနာဂါတ္ကုိ ေျမာ္ျမင္ႏုိင္မႈ၊ မွန္ကန္စြာ ေဟာကိန္းထုတ္ႏုိင္မႈေတြဟာ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးနဲ႕ စစ္မက္ေရးရာေတြမွာ အရႈံးအႏုိင္ကုိ မၾကာခဏ ဆံုးျဖတ္ေပးသြားတတ္ပါတယ္။ 

၂၀၀၉ ခု မတ္လအတြင္းက ခုိးကူးျပႆနာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ျဖစ္လာတာနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး DJ Wine နဲ႕ DJ Khun တုိ႕နဲ႕ စာေရးသူ အလြတ္သေဘာ ေဆြးေႏြးရာမွာ ခုိးကူးကုိ ျပႆနာအျဖစ္ မျမင္ပဲ အခြင့္အလမ္းသစ္တစ္ရပ္အျဖစ္ ျမင္ႏုိင္ဖုိ႕၊ ယခင္က သံုးစြဲခဲ့တဲ့ ကာဗာကဒ္စနစ္ကို သံုးစြဲဖုိ႕ ေ၀ဖန္ အႀကံျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒီသေဘာတရားကုိ ဂီတအစည္းအရံုးထံ DJ Wine က ထပ္ဆင့္ တင္ျပေပးမယ္ေျပာလုိ႕ ေဆြးေႏြးမႈ မွတ္တမ္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ကုိ လွ်ပ္စစ္စာလႊာနဲ႕ DJ Wine၊ DJ Khun နဲ႕ ေလာကအလွမဂၢဇင္းတုိ႕ကုိ ေပးပုိ႕ခဲ့ရာ (DJ Wine က ဂီတအစည္းအရံုးကုိ တင္ျပ၊ မျပ မသိေသာ္လည္း) ေလာကအလွမဂၢဇင္းက ခုိးကူးဟာ ဂီတပညာရွင္ လက္သစ္ေတြအတြက္ မဟာအခြင့္အလမ္း အမည္ရွိေဆာင္းပါးနဲ႕ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚကုိ တင္ျပေပးခဲ့ပါတယ္။

ဒီေန႕ သတင္းေတြ ေလွ်ာက္လွန္ၾကည့္ေတာ့ ေလးျဖဴရဲ႕ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ VCD ကုိ ကာဗာကဒ္စနစ္နဲ႕ ျဖန္႕ခ်ိတယ္လုိ႕ ၾကားသိရတာမုိ႕ ေဟာကိန္းမွန္တဲ့ ပေရာဟိတ္လုိပဲ ပီတိျဖစ္ရပါေၾကာင္းနဲ႕ ဒီထက္ ပုိမုိ ႀကီးက်ယ္တဲ့ ျပႆနာ၊ အရႈပ္အေထြး၊ လမ္းေၾကာင္းေတြကိုလဲ ေဟာကိန္းမွန္မွန္ ထုတ္ႏုိင္ဖုိ႕ ႀကိဳးစားသင့္တယ္လုိ႕ ေတြးမိေၾကာင္း ဥဒါန္းက်ဴးလုိက္ရပါတယ္ ...