ေရႊပြဲလာတုိ႕၏ အားေပးမႈ

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁ ရက္ေန႕မွစ၍ လက္မွတ္ေစာင္ေရေပါင္း ေစာင္ တိတိ ေရာင္းခ်ခဲ့ရၿပီး ျဖစ္ပါသည္။
Showing posts with label သိမွတ္ဖြယ္ရာ. Show all posts
Showing posts with label သိမွတ္ဖြယ္ရာ. Show all posts

Monday, October 19, 2009

ကာေမသုမိစၦာစာရ အေၾကာင္း

ျမန္မာ့ လူ႕အသုိက္အ၀န္းသည္ လိင္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အေလးအနက္ထားရွိေသာ လူ႕အသုိက္အ၀န္းျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶက်မ္းဂန္ပါ ကာေမသုမိစၦာစာရကံႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ သာသာထုိးထုိး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေရးသား ေဟာေျပာမႈမ်ား ေတြ႕ျမင္ေနရပါသည္။ ရဟန္းေတာ္တုိ႕၏ ၀ိနည္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေလးရာကုိ ယူရမည္မွာ ထံုးစံျဖစ္ေသာ္လည္း လူပုဂၢိဳလ္တုိ႕ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္ သင္ၾကားခ်က္မ်ားကုိ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ ထံုးစံအလိုက္ တစ္ေက်ာင္းတစ္ဂါထာ၊ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္း အနက္ဖြင့္ရန္ မသင့္ေလ်ာ္သည့္အေလ်ာက္ ဤေဆာင္းပါးတြင္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶက်မ္းဂန္လာ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ၏ သေဘာ၊ သဘာ၀ကုိ ေထရ၀ါဒ က်မ္းဂန္မ်ားႏွင့္ (အျပင္ ဗဟုသုတ မပါေစပဲ) တုိက္ဆုိင္ စစ္ေဆး၍ ရွင္းလင္း ေရးသားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ဆုိသည္ကုိ သူတပါး အိမ္ယာ မက်ဴးလြန္ျခင္းဟု အလြယ္ အဓိပၸါယ္ျပန္ဆုိႏုိင္ပါသည္။ ၄င္းသည္ အျဗဟၼာစရိယာ သိကၡာပုဒ္ (လိင္ကိစၥကုိ လံုး၀ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း) ႏွင့္ မတူပါ။ အျဗဟၼာစရိယာ သိကၡာပုဒ္ကုိ ၈ ပါးသီလ၊ ၁၀ ပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းသူ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ေခတၱခဏ (ယာယီ) ေဆာင္ယူ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ေသာ္လည္း ၄င္းသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ သီးသန္႕ ရည္ရြယ္သည့္ သိကၡာပုဒ္ျဖစ္သည္။ ကာေမသု မိစၦာစာရကံ ေျမာက္ရန္ အဂၤါ ၄ ပါး ျပည့္စံုရပါသည္။ ၄င္းတုိ႕မွာ

၁။ အုပ္ထိန္းသူရွိေသာ မိန္းမ ၂၀ ျဖစ္ျခင္း

၂။ မွီ၀ဲလုိသည့္စိတ္ရွိျခင္း

၃။ မွီ၀ဲရန္ အားထုတ္ျခင္း

၄။ သာယာျခင္း

တုိ႕ျဖစ္ၾကပါသည္။ မွီ၀ဲလုိသည့္ စိတ္ရွိျခင္း၊ မွီ၀ဲရန္ အားထုတ္ျခင္းႏွင့္ သာယာျခင္းတုိ႕မွာ ထပ္ဆင့္ ရွင္းလင္းဖြယ္ မလုိေသာ္လည္း မသြားလာထုိက္သည့္ မိန္းမ ၂၀ ကုိ ရွင္းလင္းရန္ လုိသည့္ အားေလ်ာ္စြာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶက်မ္းဂန္တုိ႕တြင္ ေအာက္ပါအတုိင္း စာရင္းျပဳစု ေရးသားထားပါသည္။

၁။ မာတုရကၡိတ- အမိအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၂။ ပိတုရကၡိတ- အဖအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၃။ မာတာပိတုရကၡိတ- မိဘႏွစ္ပါးအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ ၄။ ဘာတုရကၡိတ- ေမာင္ႀကီးေမာင္ငယ္ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၅။ ဘဂိနိရကၡိတ- အစ္မႀကီး အစ္မငယ္ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၆။ ဉာတိရကၡိတ- ေဆြမ်ိဳးအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၇။ ေဂါတၱရကၡိတ- အမ်ိဳးႏြယ္တူ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၈။ ဓမၼရကၡိတ- အတူေနသီတင္းသုံးေဖာ္ ေစာင့္ေရွာက္အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ (အထက္ပါ ၈ေယာက္ေသာ အုပ္ထိန္းသူရွိ မိန္းမမ်ားအား အတင္းအဓမၼ သြားလာက်ဴးလြန္ပါက ထုိမိန္းမမ်ားတြင္ ကာေမသုကံမထုိက္ဘဲ သြားလာလြန္က်ဴးသူ ေယာက္်ားမ်ားတြင္သာ ကံထုိက္သည္ဟု ဆုိပါတယ္။) ၉။ သာရကၡာ- ထိမ္းျမားေၾကာင္းလမ္းၿပီးသူ၊ လက္ထပ္ၿပီးသူ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၁၀။ သပရိဒ႑ာ- မင္းတုိ႔ေကာက္ယူရန္ သတ္မွတ္လ်က္ ဒဏ္ထားၿပီး အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ ၁၁။ ဓနတၳီတာ- ဥစၥာျဖင့္၀ယ္ယူလ်က္ မယားအျဖစ္ထားေသာ မိန္းမ၊ ၁၂။ ဆႏၵ၀ါသိနီ- သေဘာတူအလုိတူ၍ ညားေနေသာမိန္းမ၊ ၁၃။ ေဘာဂ၀ါသိနီ- စည္းစိမ္ေပး၍ ေပါင္းေဖာ္ေသာ မိန္းမ၊ ၁၄။ ၀ဋ၀ါသိနီ- ပုဆုိးေပး၍ (ပုဆုိးတန္းတင္ျပဳ၍) ေနေသာမိန္းမ၊ ၁၅။ ၾသဒ၀တၱကိနီဓရ- ခြက္လက္ဆုံခ်၍ မိဘႏွစ္ပါး ထိန္းျမားေပးေသာ မိန္းမ၊ ၁၆။ ၾသဘဋစုမၺဋာ- ေခါင္းခုကုိခ်၍ လင္မယားျဖစ္ေနေသာ မိန္းမ၊ ၁၇။ ဒါသီစဘရိယာစ- ကၽြန္လည္းျဖစ္ မယားလည္းျဖစ္ေသာ မိန္းမ၊ ၁၈။ ကမၼကာရီစ ဘရိယာစ- အမႈလုပ္လည္းျဖစ္ မယားလည္းျဖစ္ေသာ မိန္းမ၊ ၁၉။ ဓဇာဟဋာ- စစ္ေျမျပင္မွ ေဆာင္ယူခဲ့ေသာ မိန္းမ၊ ၂၀။ မုဟုတၱိကာ- တစ္ခဏမွ် ေပါင္းေဖာ္ရန္ ငွါးရမ္းထားေသာ ေခတၱမယားျဖစ္သူ မိန္းမ (အထက္ပါ ၁၂ေယာက္ေသာ မိန္းမတုိ႔တြင္ သြားလာက်ဴးလြန္ပါက ေယာက္်ားေရာ မိန္းမပါ ႏွစ္ဦးလုံး ကာေမသု မိစၦာစာရ ကံထုိက္သည္ဟု ဆုိပါတယ္။)

ေယာက်ာ္းေလးမ်ားအတြက္ ကာေမသုအဂၤါ ၄ ပါး ျပည့္စံုလွ်င္ ကံထုိက္ (အကုသုိလ္ကံ ျဖစ္) ေသာ္လည္း မိန္းကေလးမ်ားအတြက္မူ အုပ္ထိန္းသူရွိေသာ အမ်ိဳးသမီး ၉ မွ ၂၀ အတြင္း ျဖစ္ၿပီး မွီ၀ဲလုိစိတ္ရွိျခင္း အစရွိသည့္ က်န္အဂၤါ ၃ ပါး ျပည့္စံုပါမွ ကံထိုက္ပါသည္။ အရပ္စကားႏွင့္ လြယ္လြယ္ ေျပာရလွ်င္ ပထမ ၈ မ်ိဳးမွာ ပုိင္ရွင္မရွိေသးေသာ မိန္းမမ်ားျဖစ္ၿပီး ဒုတိယ ၁၂ မ်ိဳးမွာ ပုိင္ရွင္ ရွိလတၱံ႕၊ ရွိဆဲ ျဖစ္ေသာ မိန္းမမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ တနည္းေျပာရလွ်င္ ေယာက်္ားေလးမ်ားအဖုိ႕ မိမိမယားမဟုတ္လွ်င္ ကာေမသုမိစၦာကံ ထုိက္မည္ျဖစ္ၿပီး မိန္းကေလးမ်ားအဖုိ႕ မိမိလင္မဟုတ္လွ်င္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ကံထိုက္မည္ ျဖစ္သည္။

ဤသုိ႕ဆုိလွ်င္ မိမိ မယားျဖစ္သူႏွင့္ သြားလာလွ်င္ (ခၽြင္းခ်က္အနည္းငယ္မွ်အပ) ကံမထိုက္သည္မွာ နားလည္ရ လြယ္ပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ မိမိ၏ ကာမပုိင္ မိန္းမ/ေယာက်္ားႏွင့္သာ သြားလာခြင့္ ရွိသည္။ သုိ႕ေသာ္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ မိမိ ကာမပုိင္ျဖစ္ေအာင္ ဘာသာေရး သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားအရ မည္သုိ႕ ေဆာင္ယူမည္နည္း။ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶစာေပတြင္ ေ၀းေ၀းလံလံ ရွာစရာ မလုိပါ။ နံပါတ္ ၁၁ မွ ၂၀ အထိ အဂၤါရပ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုစြာ သူတပါးက ေဆာင္ၾကဥ္းၿပီးေသာ မိန္းမကုိ သူတပါးပုိင္ဟု ျပဆုိထားသျဖင့္ ၄င္းအဂၤါရပ္မ်ားအနက္ တခုခုႏွင့္ ျပည့္စံုလွ်င္ မိမိ၏ ကာမပုိင္ မိန္းမျဖစ္ေၾကာင္း စိတ္ခ်ႏုိင္ပါသည္။

တနည္းအားျဖင့္ ေအာက္ပါ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ မိမိကာမပုိင္မိန္းမအျဖစ္ ေဆာင္ယူၿပီး စိတ္ခ်လက္ခ် ေပါင္းသင္းႏုိင္ပါသည္။ (သုိ႕ေသာ္ … မိန္းကေလး အလုိမတူလွ်င္ သက္ဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံအသီးသီး၏ တည္ဆဲဥပေဒမ်ားအရ အေရးယူခံရႏုိင္ပါသည္။)

၁။ မိဘမ်ားထံ ပစၥည္းတစံုတရာျဖင့္ တင္ေတာင္းျခင္း

၂။ မိမိကုိ ခ်စ္ႀကိဳက္၍ အလုိတူေစျခင္း (မိမိကုိ ပထမဆံုး ခ်စ္ႀကိဳက္သူ မိမိ၏ ရည္းစား၊ ေအာက္တြင္ အက်ယ္ရွင္းမည္။)

၃။ မိမိ၏ ဥစၥာ စည္းစိမ္ကုိ အပ္ႏွင္းျခင္း (လစာေငြအပ္ျခင္း)

၄။ အ၀တ္အစား ဆင္ေပးျခင္း (အ၀တ္အစား ၀ယ္ေပးျခင္း)

၅။ မိဘမ်ားက လက္ထပ္ေပးလုိက္ျခင္း (လူႀကီး သေဘာတူလုိ႕ ေပးစားျခင္း)

၆။ ေဒသထံုးစံအရ မိမိပုိင္ဟု ဆံုးျဖတ္ေပးထားျခင္း (ေအာက္တြင္ အက်ယ္ရွင္းမည္။)

၇။ ပုိက္ဆံေပး၍ ကာလအပုိင္းအျခားအလုိက္ ၀ယ္ယူျခင္း (ေၾကးစားမိန္းမကုိ ငွားရမ္းျခင္း၊ ေအာက္တြင္ အက်ယ္ရွင္းမည္။)

ကၽြန္ကုိ မယားအျဖစ္သိမ္းျခင္း၊ အမႈထမ္းကို မယားအျဖစ္သိမ္းျခင္းႏွင့္ စစ္သံု႕ပန္းကုိ မယားအျဖစ္ သိမ္းျခင္းတုိ႕မွာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ နည္းပါးသျဖင့္ မေဖာ္ျပေတာ့။

ေထရ၀ါဒ က်မ္းဂန္မ်ားအရ "ဆႏၵ၀ါသိနီ- သေဘာတူအလုိတူ၍ ညားေနေသာမိန္းမ" ဟု ဆုိထားသျဖင့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္၏ ခ်စ္သူ ရည္းစားသည္ အဆုိပါ မိန္းကေလး၏ ကာမပုိင္ လင္ေယာက်္ားပင္ ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ယုတၱိေဗဒျဖင့္ စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ ဒြိဟျဖစ္စရာ အေျခအေန ၂ မ်ိဳးရွိသည္။ ပထမတစ္မ်ိဳးမွာ ရည္းစား အမ်ားအျပားရွိေသာ မိန္းကေလးျဖစ္ၿပီး ဒုတိယတစ္မ်ိဳးမွာ အုပ္ထိန္းသူရွိ ပထမ ၈ မ်ိဳးတြင္ အပါအ၀င္ျဖစ္ေနျခင္း (ဥပမာ မိဘႏွင့္ အတူေနလွ်က္ မိမိကုိ ခ်စ္ႀကိဳက္သျဖင့္ တေနရာတြင္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္း) ျဖစ္သည္။ ပထမတစ္မ်ိဳးအတြက္ ရွင္းခ်က္မွာ လြယ္ကူသည္။ အဆုိပါ မိန္းကေလးႏွင့္ ပထမဆံုး ေပါင္းေဖာ္သူ ရည္းစား (ရည္းစားဦး) သည္ ၄င္း၏ ကာမပုိင္ လင္သား ျဖစ္သျဖင့္ က်န္ရည္းစားမ်ား ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထုိက္သည္ (ရည္းစားဦးမွာ ကံမထိုက္)။ ဒုတိယတစ္မ်ိဳးမွာ စာေရးသူ မရွင္းတတ္ပါ။ သုိ႕ေသာ္ … အုပ္ထိန္းသူမသိေအာင္ (ခုိးထြက္၍) ခ်ိန္းေတြ႕စဥ္/ခုိးရာလုိက္စဥ္ ျဖစ္ပြားေသာ ကိစၥတုိ႕မွာ အုပ္ထိန္းသူလက္မွ လြတ္ေနခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ ကံမထိုက္ဟု ဆံုးျဖတ္ရမည္ဟု ထင္သည္။ ၄င္းကို က်မ္းတတ္ ဆရာေတာ္မ်ားထံ ေလွ်ာက္ထား ေမးျမန္း အဆံုးအျဖတ္ ခံယူသင့္သည္။

ေဒသထံုးစံအရ ကာမပုိင္ဟု ဆံုးျဖတ္ျခင္းဆုိသည္မွာ အခ်ိဳ႕ေသာ ေဒသ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ထံုးစံတုိ႕တြင္ လင္မယားအရာ ေျမာက္သည္ဟု သတ္မွတ္ေသာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားရွိသည္။ (ဥပမာအားျဖင့္ အခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားတြင္ မိန္းကေလး/ေယာက်္ားေလးအိမ္ေရွ႕တြင္ ပန္းအုိး/ဟင္းအုိး ခ်ထားၿပီး မိန္းကေလး/ေယာက်္ားေလးက ထြက္ယူလုိက္ပါက အၾကင္လင္မယားအရာ ေျမာက္သည္ဟု သတ္မွတ္တတ္သည္။) ၄င္းတုိ႕ကုိ ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္သည္။ ၾသဘဋစုမၺဋာ- ေခါင္းခုကုိခ်၍ လင္မယားျဖစ္ေနေသာ မိန္းမ ဟု ဆုိရာတြင္ ၄င္းသည္ ဗုဒၶေဟာၾကားစဥ္က ၄င္းေဒသတြင္ သတ္မွတ္ထားေသာ သတ္မွတ္ခ်က္ ျဖစ္မည္ဟု ယူဆသျဖင့္ ေဒသထံုးစံအရ ကာမပုိင္ဟု ဆံုးျဖတ္ျခင္းတစ္ရပ္ ထည့္သြင္းရျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္ကုိလဲ ေသခ်ာေစရန္ ဆရာေတာ္မ်ားထံ ေမးျမန္းသင့္သည္။

မုဟုတၱိကာ- တစ္ခဏမွ် ေပါင္းေဖာ္ရန္ ငွါးရမ္းထားေသာ ေခတၱမယားျဖစ္သူ မိန္းမ ဟု က်မ္းဂန္တြင္ ဆုိထားသျဖင့္ အခ်ိဳ႕က ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထိုက္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ စာေရးသူ ဤသုိ႕ မယူဆျခင္းမွာ အေၾကာင္းအခ်က္ ၃ ရပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ပထမ အေၾကာင္းမွာ ၄င္းကုိ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထုိက္သည္ဟု ယူပါက ၾသဒ၀တၱကိနီဓရ အစရွိေသာ လူႀကီးတုိ႕ ထိမ္းျမားေပးေသာ မိန္းမ အစရွိေသာ သူတုိ႕ႏွင့္ သြားလာ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္လဲ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထိုက္မည္ဟု ယူရမည္ျဖစ္သည္ (၄င္းတုိ႕သည္ စာရင္းတစ္ခုတည္းတြင္ ပါရွိသည္)။ သုိ႕ဆုိလွ်င္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် ကာေမသုမိစၦာစာရကံမွ လြတ္ရန္ လမ္းမျမင္ေတာ့။ တနည္းအားျဖင့္ ကာေမသုႏွင့္ အျဗဟၼစရိယာပုဒ္ ခြဲျခားရန္ မလုိေတာ့။ ဗုဒၶက ၄င္းတုိ႕ ၂ ခုကုိ ခြဲျခား ေဟာျပခဲ့သျဖင့္ ေၾကးစားမိန္းမကုိ ေငြေပး၍ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ကံမေျမာက္။

ဒုတိယ အေၾကာင္းမွာ ဗုဒၶဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က ဥတၱရာဆုိသူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေသာတာပန္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္သည္ ဘာသာျခားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ဖက္ ျပဳသည္။ ၄င္းသည္ ဗုဒၶအမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဆြမ္းလွဴဒါန္း၍ ဥပုပ္သီလ ေဆာက္တည္လုိေသာအခါ (ဖခင္ထံမွ မုန္႕ဖုိးေတာင္း၍) ျပည့္တန္ဆာတစ္ေယာက္ (သီရိမာ) ကုိ ငွားရမ္းကာ သူ႕ေယာက်္ားႏွင့္ ၇ ရက္ ေပါင္းေဖာ္ေစၿပီးေနာက္ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ သံဃာမ်ားကုိ ဆြမ္းလွဴဒါန္း၊ ဥပုပ္ေဆာက္တည္သည္။ (၄င္းငွားထားေသာ ျပည့္တန္ဆာမက သူ႕ေနရာကုိ အပုိင္လုိခ်င္ကာ ၄င္း၏ ေခါင္းေပၚသုိ႕ ေထာပတ္ပူအုိးကုိ ေလာင္းခ်သည္။) အကယ္၍ ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းသည္ အကုသုိလ္ကံ ျဖစ္မည္ဆုိပါက ဗုဒၶက ဒီအတုိင္း ၾကည့္မေနပဲ ခ်စ္သမီး … ဤသို႕ျပဳရန္မသင့္၊ နည္းလမ္းမွန္မွာ ဤသုိ႕ျဖစ္သည္ဟု ေဟာေျပာ ဆံုးမမည္ျဖစ္သည္။ ၄င္းကုိ မေတြ႕ရ။

တတိယေနာက္ဆံုးႏွင့္ အခိုင္လံုဆံုး အေၾကာင္းမွာ ဂုရုဓမၼဇာတ္ျဖစ္သည္။ ၄င္းဇာတ္တြင္ မုိးေခါင္ေရရွားသျဖင့္ မုိးရြာမည့္နည္းကို မုိးမွန္ေသာ အိမ္နီးခ်င္းတုိင္းျပည္သုိ႕ ေမးေစရာ တတုိင္းျပည္လံုး ျပည့္တန္ဆာအဆံုး ငါးပါးသီလ ၿမဲၾကေၾကာင္း သိရသည္။ ျပည့္တန္ဆာသည္ အုပ္ထိန္းသူရွိေသာ မိန္းမ ၂၀ တြင္ အမွတ္ ၂၀ (ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထိုက္ပါက ေယာက်္ားေရာ မိန္းမပါ ကံထိုက္သည့္ အမ်ိဳးအစား) ျဖစ္ၿပီး ဤဇာတ္ေတာ္တြင္ ျပည့္တန္ဆာသည္ ၅ ပါးသီလကုိ လံုေအာင္ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္သည္ဟု ဆုိျခင္းေၾကာင့္ ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ သြားလာတုိင္း (သြားလာျခင္း သက္သက္ေၾကာင့္) ကာေမသုမိစၦာစာရကံ မထုိက္ေၾကာင္း သိသာသည္။ သုိ႕ရာတြင္ အဆုိပါ ဇာတ္ေတာ္ပါ ျပည့္တန္ဆာသည္ လူတစ္ဦးထံမွ ေငြလက္ခံၿပီးလွ်င္ ၄င္းကို မေဖ်ာ္ေျဖၿပီးမခ်င္း အျခားသူမ်ားထံမွ ေငြလက္မခံပဲ ေနသည္ ဟုဆုိျခင္းေၾကာင့္ မိမိအတြက္ မိမိကုိယ္တုိင္ ငွားရမ္းထားေသာ သူတပါးႏွင့္ ေၾကြးက်န္မရွိသည့္ ျပည့္တန္ဆာႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးျခင္းသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ မထုိက္ဟု စာေရးသူ ဆံုးျဖတ္မိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ သြန္သင္ဆံုးမခ်က္မ်ားႏွင့္ ေႏွာင္းလူတုိ႕ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထံုးစံတုိ႕အတြက္ ဘာသာေရးကို ခုတံုးလုပ္၊ လုိရာဆြဲေျပာေသာ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားကုိ ခြဲျခားနားလည္ႏုိင္ၾကပါေစ။

ကုိးကား။ http://sakarwarmyay.blogspot.com/2008/07/blog-post_09.html

http://www.venvicitta.com/2009/04/blog-post_26.html

Thursday, August 27, 2009

အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး၊ ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း ၂

ကိန္းျပည့္ X ႏွင့္ Y တုိ႕၏ ေျမွာက္လဒ္ XY တြင္ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိ တန္ဖုိးမ်ားကို ဂဏန္း တစ္လံုးတည္း ရသည္အထိ ေပါင္းလုိက္ေသာ ေပါင္းလဒ္သည္ ကိန္းျပည့္ X တြင္္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိ တန္ဖုိးမ်ားကို ဂဏန္း တစ္လံုးတည္း ရသည္အထိ ေပါင္းလုိက္ေသာ ေပါင္းလဒ္ႏွင့္ က်န္ကိန္းျပည့္ Y တြင္္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိ တန္ဖုိးမ်ားကို ဂဏန္း တစ္လံုးတည္း ရသည္အထိ ေပါင္းလုိက္ေသာ ေပါင္းလဒ္တုိ႕ ေျမွာက္လဒ္ႏွင့္ တူညီေၾကာင္း အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း ၁ တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ ယခု ၄င္း ဂုဏ္သတၱိ မွန္ကန္ေၾကာင္း သက္ေသျပမည္ ျဖစ္သည္။

သက္ေသျပရန္။ ေပးထားေသာ ကိန္းျပည့္တစ္ခု Z = z0 × 100 + z1 × 101 + z2 × 102 + … + zn × 10n အတြက္

မွီခ်က္ f(Z) = f(z0 + z1 + z2 + … + zn) if z0 + z1 + z2 + … + zn > 9;

f(Z) = z0 + z1 + z2 + … + zn otherwise ျဖစ္ပါေစ။ f(XY) = f(f(X).f(Y)) ျဖစ္သည္။

သက္ေသျပခ်က္။

အစားသီ၀ရီ (Theory of Division a.k.a Procedure of Division) အရ မည္သည့္ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = pq + r ပံုစံနဲ႕ ေဖၚျပႏုိင္ပါတယ္ (Z၊ p၊ q ႏွင့္ r တုိ႕သည္ ကိန္းျပည့္မ်ားျဖစ္၍ r သည္ q ထက္အၿမဲငယ္သည္)။ အဲဒီမွာ q = 9 လုိ႕ ထားလုိက္ရင္ မည္သည့္ ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = 9p + r အျဖစ္ ေရးႏုိင္ပါတယ္။ (အဲဒီ p နဲ႕ r ဟာ Z ကုိ q နဲ႕စားလုိ႕ရတဲ့ စားလဒ္နဲ႕ စားၾကြင္းျဖစ္ၿပီး r သည္ 9 ထက္အၿမဲငယ္ေၾကာင္း သတိျပဳပါ။) အဲဒီေတာ့ ကိန္းျပည့္ Z = 9p + r တုိင္းဟာ 9 နဲ႕ စားရင္ p ရၿပီး r ၾကြင္းပါတယ္။

ကိန္းျပည့္ Z မွာပါတဲ့ ဂဏန္းေတြရဲ႕ မူလတန္ဖုိးေတြအားလံုး ကိန္းတစ္လံုးထဲျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းတဲ့ ရလဒ္ f(Z) ဟာ အဲဒီကိန္းျပည့္ Z ကုိ 9 နဲ႕စားလုိ႕ရတဲ့ စားၾကြင္း (Z mod 9) နဲ႕ တူပါတယ္ (9 ခုၾကြင္း သက္ေသျပခ်က္တြင္ သက္ေသျပၿပီး)။ ဥပမာ၊ 834 ကုိ ေပါင္းၾကည့္မယ္ဆုိရင္ 8 + 3 + 4 = 15; 1 + 5 = 6 ရၿပီးေတာ့ 834 ကုိ 9 နဲ႕ စားမယ္ဆုိရင္ (စားလဒ္က 92) စားၾကြင္းက 6 ရပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ f(Z) = Z mod 9.

X = 9a + b ၊ Y = 9c + d ျဖစ္ပါေစ။

XY = (9a + b)(9c + d)

ညီမွ်ျခင္း၏ လက္ယာဘက္ျခမ္းမွာ …

f(XY) = f((9a + b)(9c + d))

= f(81ac + 9ad + 9bc + bd)

= (81ac + 9ad + 9bc + bd) mod 9

သုိ႕ေသာ္ 81ac mod 9 = 0; 9ad mod 9 = 0; 9bc mod 9 = 0 ျဖစ္သျဖင့္

f(XY) = (81ac + 9ad + 9bc + bd) mod 9 = bd mod 9

ညီမွ်ျခင္း၏ လက္၀ဲဘက္ျခမ္းမွာ …

f(f(X).f(Y)) = f(f(9a + b).f(9c + d))

= f(bd) = bd mod 9

ညီမွ်ျခင္း၏ လက္၀ဲဘက္ျခမ္းႏွင့္ လက္ယာဘက္ျခမ္းတုိ႕ တူညီၾကသျဖင့္ f(XY) = f(f(X).f(Y)) ျဖစ္ပါသည္။

အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး၊ ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း ၁

လာၿပီ။ ေမးခြန္း ...

၅၆ ၇၈၃၉ × ၈၃ ၆၄၈၃ =

(က) ၄၃၈၈ ၅၄၂၀ ၉၈၄၇

(ခ) ၅၀၇၈ ၉၈၇၃ ၄၉၈၃

(ဂ) ၄၇၄၉ ၈၇၆၇ ၀၂၃၇

(ဃ) ၃၇၈၂ ၃၉၉၉ ၈၇၂၃

ႏုိင္ငံရပ္ျခား တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ တက္ေရာက္ ပညာသင္ၾကားရန္ႏွင့္ ပညာသင္ဆု ေလွ်ာက္ထားရန္အတြက္ လုိအပ္တတ္ေသာ (SAT ကဲ့သုိ႕ေသာ စာေမးပြဲမ်ား၏) သခ်ၤာစာေမးပြဲ ေမးခြန္းလႊာမ်ားတြင္ ဤကဲ့သုိ႕ေမးခြန္းမ်ိဳး ပါေလ့ရွိသည္။ ဂဏန္းတြက္စက္ အသံုးျပဳခြင့္ေပးေသာ္လည္း အခ်ိန္ အကန္႕အသတ္ရွိတတ္ေသာ ထုိစာေမးပြဲမ်ားတြင္ ပုစၦာတစ္ပုဒ္အတြက္ ပ်မ္းမွ် မိနစ္၀က္ခန္႕သာ အခ်ိန္ရရာ ယခုကဲ့သုိ႕ေသာ ပုစၦာမ်ိဳးကို ဂဏန္းတြက္စက္ျဖင့္ အေျဖရွာပါက အခ်ိန္မမီပဲ ျဖစ္တတ္ေလသည္။

အမွန္မွာ ဤကဲ့သုိ႕ေသာ ပုစၦာမ်ိဳးကုိ ေျဖဆုိရန္အတြက္ အေျဖရေအာင္ တြက္ထုတ္ရန္ အေရးမႀကီးပါ။ ေပးထားေသာ အေျဖ ၄ ခုအနက္ အေျဖမွန္ ၁ ခုကုိသာ ေရြးထုတ္ႏုိင္ရန္ အေရးႀကီးသျဖင့္ ျဖတ္လမ္းနည္းမ်ားျဖင့္ ဤပုစၦာကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္ရန္ ႀကိဳးစားႏုိင္ပါသည္။

ျဖတ္လမ္းနည္း (၁) အနီးဆံုးယူၿပီး တြက္ရန္

၅၆ ၇၈၃၉ ကုိ ၅၀ ၀၀၀၀၊ ၈၃ ၆၄၈၃ ကုိ ၈၀ ၀၀၀၀ ဟု အနီးဆံုး ယူလုိက္မည္။ ၄င္းတုိ႕ ၂ လံုးမွာ ေနာက္တြင္ သုညမ်ားပါသျဖင့္ ေျမွာက္ရလြယ္ပါသည္။ ၅ ကုိ ၈ ႏွင့္ ေျမွာက္လုိက္ရာ ၄၀ ဟု ထြက္လာသည္။ ၅၀ ၀၀၀၀ တြင္ သုည ၅ လံုး၊ ၈၀ ၀၀၀၀ တြင္ သုည ၅ လံုး၊ ေပါင္း ၁၀ လံုးပါသျဖင့္ အေျဖမွန္သည္ ၄၀၀၀ ၀၀၀၀ ၀၀၀၀ (၄၀ ေနာက္တြင္ သုည ၁၀ လံုးျဖည့္ထားေသာ ဂဏန္း) ထက္မနည္းေၾကာင္း ခန္႕မွန္းႏုိင္သည္။ သုိ႕ျဖစ္၍ (က)၊ (ခ) ႏွင့္ (ဂ) တစ္ခုခုသည္ အေျဖမွန္ျဖစ္သည္။ မွားလွ်င္ အမွတ္ႏႈတ္တတ္ေသာ စာေမးပြဲျဖစ္ပါက (SAT တြင္ Minus System ပါမပါ မေသခ်ာပါ) နံၾကားေထာက္ျဖည့္လွ်င္ ရွိသမွ် အမွတ္ကုန္သြားႏုိင္ရာ သိပ္မနိပ္ေသာ နည္းလမ္းျဖစ္သည္။

ဤေနရာတြင္ တစ္ခု သတိျပဳရန္မွာ အနီးဆံုးယူတာ ပုိမုိတိက်လွ်င္ အေျဖမွားမ်ားကုိ ဖယ္ထုတ္ႏိုင္စြမ္း ပုိေကာင္းလာမည္ျဖစ္သည္။ အထက္ပါ ဥပမာတြင္ ၅၆ ၇၈၃၉ ကုိ ၅၆ ၀၀၀၀၊ ၈၃ ၆၄၈၃ ကုိ ၈၃ ၀၀၀၀ ဟု အနီးဆံုး ယူလုိက္မည္ဆုိပါက အေျဖမွန္သည္ ၄၆၄၈ ၀၀၀၀ ၀၀၀၀ ထက္မနည္းဟု ခန္႕မွန္းႏုိင္မည္ျဖစ္ၿပီး ျဖစ္ႏုိင္သည့္ အေျဖမွန္ ၂ ခု (ခ ႏွင့္ ဂ) သာ က်န္ေနမည္ျဖစ္သည္။ တြက္ခ်က္မႈအတြက္ ၾကာျမင့္ခ်ိန္ အနည္းငယ္ တုိးလာေသာ္လည္း ရမ္းေျဖလုိက္ပါက ျဖစ္တန္စြမ္းသီ၀ရီ အရၾကည့္လွ်င္ မေျဖတတ္သျဖင့္ ဘဲဥကုိက္ရန္ ေသခ်ာေနေသာ ပုစၦာ ၂ ပုဒ္တုိင္းတြင္ ၁ ပုဒ္ မွန္မွာ ေသခ်ာသျဖင့္ (မွားလွ်င္ ႏႈတ္ေသာအမွတ္သည္ မွန္လွ်င္ေပးေသာ အမွတ္ထက္ နည္းေနပါက) သိပ္မဆုိးလွေသာ နည္းလမ္းျဖစ္သည္။

ျဖတ္လမ္းနည္း (၂) ေနရာလုိက္တန္ဖုိး၏ ဂုဏ္သတၱိကုိ အသံုးခ်ရန္

ဒုတိယနည္းလမ္းမွာ ေနရာလုိက္တန္ဖုိး၏ ဂုဏ္သတၱိကုိ အသံုးခ်ရန္ျဖစ္သည္။ မည္မွ်ႀကီးေသာ ကိန္းမ်ားကို ေျမွာက္ေျမွာက္ ရလဒ္၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ မူလကိန္း ၂ လံုး၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္း ၂ လံုး ေျမွာက္လဒ္သာလွ်င္ ျဖစ္သည္။ (ဆယ္ဂဏန္းမွစ၍ ဂဏန္းမ်ား ခ်ေပါင္းရန္ လုိပါမည္။) ယခု ဥပမာတြင္ ၅၆ ၇၈၃၉ ၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ ၉၊ ၈၃ ၆၄၈၃ ၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ ၃ ျဖစ္ရာ ၄င္းတုိ႕ ေျမွာက္လဒ္၏ ခုေနရာရွိ ဂဏန္းမွာ (၉ × ၃ = ၂၇ ျဖစ္သျဖင့္) ၇ သာလွ်င္ ျဖစ္ရမည္၊ တနည္းအားျဖင့္ အေျဖမွန္သည္ ၇ ႏွင့္ ဆံုးရမည္။ ၇ ႏွင့္ ဆံုးေသာ အေျဖမွာ (က) ႏွင့္ (ဂ) သာရွိရာ အထက္ပါ နည္းလမ္းႏွင့္ ပူးတြဲစဥ္းစားပါက အေျဖမွန္သည္ (ဂ) ဟု ထင္ထင္ရွားရွား ထြက္လာေတာ့သည္။

ျဖတ္လမ္းနည္း (၃) အစားသီ၀ရီႏွင့္ ၉ ၾကြင္းရွာနည္းကုိ ေပါင္းစပ္ အသံုးျပဳျခင္း

အင္မတန္မွ ရက္စက္တတ္တဲ့ ေမးခြန္းထုတ္သူဟာ အေျဖအားလံုးကုိ ၄၆၄၈ နဲ႕စၿပီး ၇ နဲ႕ အဆံုးသတ္ထားပါလိမ့္မယ္။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ဒီေမးခြန္းရဲ႕ အဓိက ဦးတည္ခ်က္ဟာ ဂဏန္းေျမွာက္တတ္/မတတ္ကုိ စစ္ေဆးဖုိ႕ မဟုတ္ပဲ ေျဖဆုိသူဟာ သခ်ၤာ ဂုဏ္သတၱိမ်ားကို က်င္က်င္လည္လည္ လွည့္ပတ္ အသံုးျပဳႏုိင္ျခင္း ရွိ/မရွိ စစ္ေဆးဖုိ႕ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ေနာက္တမ်ိဳး စမ္းၾကည့္သင့္တာကေတာ့ အစားသီ၀ရီနဲ႕ ၉ ၾကြင္းရွာနည္းတုိ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

နာမည္ကုိ ဖတ္ၿပီး လန္႕မသြားပါနဲ႕ေလ။ နည္းလမ္းက လြယ္လြယ္ေလးပါ။

ပထမဆံုး ၅၆ ၇၈၃၉ နဲ႕ ၈၃ ၆၄၈၃ တုိ႕ကုိ တစ္လံုးတည္းျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းပါ။ (ေနာက္တနည္း - ၉ ျပည့္ေအာင္ တြဲတြဲၿပီး က်န္တာေလးေတြ ေပါင္းလဲ ရတယ္။)

၅ + ၆ + ၇ + ၈ + ၃ + ၉ = ၃၈

၃ + ၈ = ၁၁

၁ + ၁ = ၂

၈ + ၃ + ၆ + ၄ + ၈ + ၃ = ၃၂

၃ + ၂ = ၅

ေနာက္ၿပီး အဲဒီ ေပါင္းလဒ္ ၂ ခုကို ေျမွာက္ပါ

၂ × ၅ = ၁၀

ရလဒ္ကုိ တစ္လံုးထည္းျဖစ္ေအာင္ ထပ္ေပါင္းပါဦး။

၁ + ၀ = ၁

အေျဖေတြကုိလဲ တစ္လံုးတည္းျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းၾကည့္ပါ။

(က) ၄၃၈၈ ၅၄၂၀ ၉၈၄၇ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၈ ရတယ္။

(ခ) ၅၀၇၈ ၉၈၇၃ ၄၉၈၃ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၈ ရတယ္။

(ဂ) ၄၇၄၉ ၈၇၆၇ ၀၂၃၇ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၁ ရတယ္။

(ဃ) ၃၇၈၂ ၃၉၉၉ ၈၇၂၃ ကုိ ေပါင္းေတာ့ ၇ ရတယ္။

ေစာေစာက ေျမွာက္ၿပီး ေပါင္းထားတဲ့ (၂ × ၅ = ၁၀၊ ၁ + ၀ = ၁) ၁ နဲ႕တူတဲ့ (ဂ) ကိုေရြးလုိက္ရံုပါပဲ။

နည္းလမ္းပဲ သိခ်င္သူမ်ား ဒီေနရာမွာတင္ ရပ္ႏုိင္ပါၿပီ။ သက္ေသျပခ်က္ကုိ သိခ်င္သူမ်ား၊ ဒီလုိ ေပါင္းလုိက္ ေျမွာက္လုိက္ရံုနဲ႕ အေျဖမွန္ တုိက္စစ္တာ အၿမဲမွန္ေနပါ့မလား၊ စာေမးပြဲေနာ္ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ မလုပ္နဲ႕လုိ႕ ဆုိခ်င္သူမ်ား သက္ေသျပခ်က္ကုိ အေျဖမွန္ အျမန္ေရြး၊ ပညာသင္ဆု ဘယ္မေ၀း အပုိင္း ၂ တြင္ ဆက္ဖတ္ပါ။

9 ခုၾကြင္း သက္ေသျပခ်က္

ကိန္းျပည့္တစ္လံုး (ဥပမာ 837) ကုိ 9 ႏွင့္ စား၍ ျပတ္/မျပတ္ သိႏုိင္ရန္အတြက္ တကယ္ စားၾကည့္ရန္ မလုိအပ္ပဲ ၄င္း ကိန္းျပည့္တြင္ ပါ၀င္ေသာ ဂဏန္းမ်ား၏ ပကတိတန္ဖုိးမ်ား ေပါင္းလဒ္ကုိ 9 ႏွင့္ စားလုိ႕ ျပတ္/မျပတ္ စစ္ေဆးျခင္းျဖင့္ သိႏုိင္ေၾကာင္း (ဥပမာ 8 + 3 + 7 = 18 ျဖစ္ရာ 837 သည္ 9 ႏွင့္စား၍ ျပတ္သည္) အေျခခံပညာတန္းတြင္ သင္ၾကား သိရွိၿပီး ျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ၄င္းသီ၀ရီ မွန္ကန္ေၾကာင္း သက္ေသျပခ်က္ကုိ လူအမ်ား သိရွိမႈ နည္းပါးသျဖင့္ ေရးသား တင္ျပအပ္ပါသည္။

သက္ေသျပရန္။

ေပးထားေသာ ကိန္းျပည့္တစ္ခု Z = z0 × 100 + z1 × 101 + z2 × 102 + … + zn × 10n အတြက္

မွီခ်က္ f(Z) = f(z0 + z1 + z2 + … + zn) if z0 + z1 + z2 + … + zn > 9;

f(Z) = z0 + z1 + z2 + … + zn otherwise ျဖစ္ပါေစ။ Z mod 9 = f(Z) ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပပါ။

သက္ေသျပခ်က္။

အစားသီ၀ရီ (Theory of Division a.k.a Procedure of Division) အရ မည္သည့္ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = pq + r ပံုစံျဖင့္ ေဖၚျပႏုိင္ပါသည္ (Z၊ p၊ q ႏွင့္ r တုိ႕သည္ ကိန္းျပည့္မ်ားျဖစ္၍ r သည္ q ထက္အၿမဲငယ္သည္)။ ဤေနရာတြင္ q = 9 ျဖစ္လွ်င္ မည္သည့္ကိန္းျပည့္ Z ကုိမဆုိ Z = 9p + r အျဖစ္ ေျပာင္းေရးႏုိင္သည္။ (၄င္း p နဲ႕ r တုိ႕သည္ Z ကုိ q ႏွင့္ စားလုိ႕ရသည့္ စားလဒ္နဲ႕ စားၾကြင္းျဖစ္ၿပီး r သည္ 9 ထက္ အၿမဲငယ္ေၾကာင္း သတိျပဳပါ။) ထုိ႕ေၾကာင့္ ကိန္းျပည့္ Z = 9p + r တုိင္းကုိ 9 ႏွင့္ စားလွ်င္ p ရၿပီး r ၾကြင္းသည္။

မည္သည့္ အေပါင္းကိန္းျပည့္ k အတြက္မဆုိ 10k = 9 × 100 + 9 × 101 + … + 9 * 10k-1 + 1 ျဖစ္သည္။ 9 ကုိ ဘံုထုတ္လွ်င္ 10k = 9(100 + 101 + … + 10k-1) + 1 ဟုရလာမည္။

မွီခ်က္ g(0) = 0; g(k) = 100 + 101 + … + 10k-1 ျဖစ္ပါေစ။ 10k = 9g(k) + 1 ျဖစ္မည္။

Z = z0 × 100 + z1 × 101 + z2 × 102 + … + zn × 10n

= z0 (9g(0) + 1) + z1 × (9g(1) + 1)
+ z2 × (9g(2) + 1) + … + zn × (9g(n) + 1)

= 9g(0)z0 + z0 + 9g(1)z1 + z1
+ 9g(2)z2 + z2 + … + 9g(n)zn + zn

= 9 (g(0)z0 + 9g(1)z1 + 9g(2)z2 + … + 9g(n)zn) + z0 + z1
+ z2 + … + zn

z' = z0 + z1
+ z2 + … + zn ျဖစ္ပါေစ။

ကိန္းျပည့္ Z ကုိ 9 ႏွင့္ စားလွ်င္ ရသည့္ စားၾကြင္းႏွင့္ z' ကုိ 9 ႏွင့္စားရင္ ရသည့္ စားၾကြင္းတုိ႕ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ z' သည္ 9 ထက္ငယ္ပါက Z ကုိ 9 ႏွင့္စားလွ်င္ ရတဲ့ စားၾကြင္း Z mod 9 = z' ျဖစ္ၿပီး z' သည္ 9 ထက္ မငယ္ရင္ေတာ့ Z mod 9 = z' mod 9 ျဖစ္သည္။ မည္သုိ႕ပင္ျဖစ္ေစ z' သည္ Z ထက္ ငယ္ကုိငယ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ခုဂဏန္း n လံုးေပါင္းျခင္းသည္ 9n ထက္ ပုိမႀကီးႏုိင္ပဲ 9n သည္ 10n ထက္ ငယ္ကုိငယ္ေသာေၾကာင့္ (အေပါင္းကိန္းျပည့္ n တုိင္းအတြက္ 10n သည္ 10n ထက္မငယ္လွ်င္ပင္ တူေနသည္) ျဖစ္သည္။

ထုိ႕ေၾကာင့္ ကိန္းျပည့္ Z ကုိ 9 ျဖင့္စားလွ်င္ ရမည့္ စားၾကြင္း = Z mod 9 = h(Z) = z' if z' < 9; h(z') otherwise; ဟူ၍ တပတ္လည္ မွီခ်က္ recursive function hကုိ အသံုးျပဳကာ စားၾကြင္း Z mod 9 ကုိရွာျခင္းသည္ တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ စုဆံု (converge) မည္မွာ မုခ်ျဖစ္ေၾကာင္း သိႏုိင္သည္။

သုိ႕ရာတြင္ မွီခ်က္ h= f ပင္ ျဖစ္သျဖင့္ f(Z) = Z mod 9 ျဖစ္ပါသည္။

Saturday, July 25, 2009

ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ လုပ္နည္း

ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲဆုိတာ ျမန္မာတုိင္းသိတဲ့ အစားအေသာက္တမ်ိဳးပါ။ မူလကေတာ့ တရုတ္အစားအစာျဖစ္ၿပီး တရုတ္လူမ်ိဳးေတြ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ လာေရာက္ေရာင္းခ်ရာကေန တျဖည္းျဖည္း ျမန္မာမႈျပဳလိုက္တာ အခုဆုိရင္ ကမၻာေပၚမွာ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမွ မရွိ၊ ျမန္မာျပည္မွာသာရွိတဲ့ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲဆုိၿပီး ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ (စင္ကာပူမွာေတာ့ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ၊ ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲတုိ႕နဲ႕ အေတာ္ဆင္တူတဲ့ မေလးမႈ ျပဳထားတဲ့ ေခါက္ဆြဲေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။) အခ်ိန္ကုန္သက္သာ၊ ေငြကုန္သက္သာၿပီး စားရတာအရသာရွိတဲ့ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ လုပ္နည္းကုိ ေရႊပြဲလာပရိသတ္ႀကီးအတြက္ ကျပေဖ်ာ္ေျဖ ... အဲေလ ... မွားလုိ႕ စာရႈသူမိတ္ေဆြတုိ႕အတြက္ ေရးသားတင္ဆက္လုိက္ရပါတယ္။


ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ (လူ ၃ ေယာက္မွ ၆ ေယာက္စာ) လုပ္ဖုိ႕ လုိအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကေတာ့ ...

  • ေခါက္ဆြဲျပား - ၃ - ၆ ခြက္စာ (အသင့္စားေခါက္ဆြဲေတြ ၀ယ္ျပဳတ္လဲ ရပါတယ္။ ပိုေတာင္ အရသာ ေကာင္းပါေသးတယ္။ ဆီနဲ႕ေၾကာ္ထားတာမဟုတ္တာကုိ က်န္းမာေရးအတြက္ ေရြးခ်ယ္ပါ။)
  • ၀က္နံရုိးသား (သုိ႕မဟုတ္) ၾကက္ရင္အုပ္ - ၁၅ က်ပ္သား (၀က္ကေတာ့ ပုိေကာင္းသေပါ့ေလ)
  • ၾကက္သြန္ျဖဴ - ၁ ေျမွာင့္၊ ၂ ေျမွာင့္ (၃-၄ ေျမွာင့္ ဟိဟိ)
  • ဆီ - တမႈတ္ (က်န္းမာေရးနဲ႕ ညီညြတ္ေသာ ေနၾကာဆီကုိ သံုးစြဲသင့္ပါသည္။)
  • ၾကက္သြန္ၿမိတ္ - ၁ ပင္၊ ၂ ပင္ 
  • ပဲငံျပာရည္ (ေနာက္) - ၁ စားပြဲဇြန္း
  • ပဲငံျပာရည္ (ၾကည္) - ၂ စားပြဲဇြန္း
  • ဆန္ရွာလကာရည္ - ၁ စားပြဲဇြန္း
  • ဆား - အနည္းငယ္ တုိ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။


ၾကက္သြန္ျဖဴကုိ အခြံခြာ၊ ေရေဆးၿပီး အေပၚမွာ ျပထားသလုိ ေသးေသးေလးေတြ လွီးပါ။ (ႀကိတ္စက္ရွိရင္ ထည့္ႀကိတ္လုိက္ပါ။) ၿပီးေနာက္ ေၾကြပန္းကန္ (ပလတ္စတစ္၊ မယ္လမင္း ပန္းကန္ မသံုးပါႏွင့္) တစ္လံုးထဲကုိ ထည့္ထားပါ။ ၀က္နံရုိးကုိ ရွာလကာရည္၊ ပံငံျပာရည္ (ၾကည္/ေနာက္) ႏွင့္ ဆားတစ္ဇြန္းခန္႕ထည့္ၿပီး (ေအာက္ကပံုအတုိင္း) နယ္ပါ။ ဒယ္အုိးတစ္လံုးထဲကုိ ဆီထည့္ၿပီး မီးဖုိေပၚတင္ အပူေပးပါ။



ဆီပူၿပီး အေငြ႕ထြက္လာရင္ ေစာေစာတုန္းက ၾကက္သြန္ျဖဴပန္းကန္ထဲကုိ (အုိးဖင္ကပ္ ဇြန္းတ၀က္စာေလာက္ ခ်န္ၿပီး) ေလာင္းထည့္လုိက္ပါ။ ဒီအပိုင္းဟာ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ၾကက္သြန္ကုိ ဆီပူအုိးထဲထည့္ ေၾကာ္ရတာ အင္မတန္ခက္ပါတယ္။ အေၾကာ္မတတ္ရင္၊ အေလ့အက်င့္မရွိရင္ ၾကက္သြန္ဟာ အၿမဲတူးပါတယ္။ (ငရုတ္သီးဆီခ်က္ခ်က္ဖုိ႕လဲ ဒီနည္းကို အသံုးျပဳႏုိင္ပါတယ္။) ဆီအေငြ႕တေထာင္းေထာင္း ထြက္ေနဖုိ႕ေတာ့ လုိအပ္ပါတယ္။ ဆီကုိေလာင္းထည့္ၿပီး တေအာင့္ေလာက္ အၾကာမွာ ေအာက္မွာျပထားသလုိ ေရႊေရာင္ေလးနဲ႕ ၾကက္သြန္ဆီခ်က္ က်က္သြားပါလိမ့္မယ္။


အုိးကုိ မီးဖုိေပၚျပန္တင္ပါ။ ေစာေစာက နယ္ထားတဲ့ ၀က္နံရုိးနဲ႕ ငံျပာရည္ေတြ၊ ရွာလကာရည္ေတြအားလံုးကုိ အုိးထဲေလာင္းထည့္ပါ။ နည္းနည္းေမႊေပးၿပီး ေရတခြက္ေလာက္ ေလာင္းထည့္ပါ။ ေရခမ္းစျပဳတဲ့အထိ ေစာင့္ၾကည့္ရင္း ခဏခဏ ေမႊေပးပါ။ ေရခမ္းၿပီဆုိရင္ ေရထပ္ထည့္ၿပီး နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာေအာင္ ခ်က္ပါ။ ေရေတြအရမ္းမ်ားေအာင္ ေလာင္းမထည့္ပါနဲ႕။ အရသာမေကာင္းပဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာေအာင္ ေစာင့္ၿပီး ခ်က္ရမွာပ်င္းရင္ ပထမတခါ ေရနည္းနည္းခမ္းတာနဲ႕ မုိက္ခရုိေ၀့ဖ္မီးဖုိထဲ ထည့္ၿပီး ခ်က္လုိက္လဲ ရပါတယ္။ မီးအျပင္းဆံုးနဲ႕ ၃ မိနစ္ကေန ၅ မိနစ္အထိ အသားရဲ႕ အေနအထားေပၚလုိက္ၿပီး ခ်က္ရပါမယ္။ မုိက္ခရုိေ၀့ဖ္ထဲကုိ သတၱဳအုိးေတြမထည့္ဖုိ႕၊ မုိက္ခရုိေ၀့ဖ္နဲ႕ ခ်က္လုိ႕ရတဲ့ အာမခံဘူးကုိပဲ သံုးဖုိ႕ သတိထားပါ။ ေရအရမ္းခမ္းသြားရင္ ဆီအပူရွိန္အရမ္းျမင့္သြားတတ္လုိ႕ ေရခမ္းရင္ ေရျဖည့္ေပးဖုိ႕ မေမ့ပါနဲ႕။

အသားက်က္ေအာင္ ခ်က္ၿပီးရင္ ေအာက္မွာျပထားသလုိရေအာင္ အသားကုိ လွီးပါ။ (ေတာက္ေတာက္မစဥ္းပါနဲ႕။ လွီးတာကို ၾကြက္သားမွ်င္အတုိင္း မလွီးပါနဲ႕။ အဲဒါဆုိ ရွည္ရွည္ဖတ္ေတြပဲ ရတတ္ပါတယ္။ ၾကြက္သားမွ်င္ေတြကို ကန္႕လန္႕လွီးပါ။)

စိတ္မရွည္ျဖစ္ေနၿပီလား။ မပူပါနဲ႕။ ၿပီးေတာ့မွာပါ။ ၾကက္သြန္ၿမိတ္ကုိ ေရေဆးၿပီး ေသးေသးေလးေတြ လွီးပါ။ ျပင္ေပးမဲ့ ပန္းကန္ထဲမွာ ၀က္နံရုိးဟင္းက အရည္ရယ္၊ ဆီခ်က္ဖတ္ရယ္ (ဆီေတြ မယူပါနဲ႕ က်န္းမာေရးအတြက္ မေကာင္းဘူး) ဆားနည္းနည္းရယ္ထည့္၊ စဥ္းထားတဲ့ အသား ေတာ္သင့္ရံုနဲ႕ ေခါက္ဆြဲကုိထည့္ၿပီး ေရာေမႊေပးပါ။ ေမႊၿပီးရင္ အေပၚမွာ ၾကက္သြန္ၿမိတ္ဖတ္ေလးေတြ ျဖဴးလုိက္ရင္ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ ရၿပီေပါ့။ လြယ္တယ္၊ ျမန္တယ္၊ အကုန္အက် သက္သာတယ္ (အသား ၁၅ က်ပ္သားပဲေလ၊ က်န္တာက သိပ္ေစ်းမႀကီးဘူး) ေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ ေခါက္ဆြဲဆုိင္ဖြင့္တဲ့ တရုတ္ေတြ ျမန္ျမန္ခ်မ္းသာၾကတာေနမွာ။


(ခ်က္ၿပီးခါနီးမွ သတိရလုိ႕ ပံုမွာ ၾကက္သြန္ၿမိတ္မပါပါ။)

Friday, July 24, 2009

ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ စင္ကာပူေတြ

ေဖာ္ေရြတတ္တာ၊ ေအးစက္စက္ႏုိင္တာ၊ ရုိင္းျပတာ၊ ယဥ္ေက်းတာဆုိတာေတြဟာ ကမၻာေပၚက လူသားအားလံုးနဲ႕ ဆုိင္တဲ့ လူ႕အရည္အေသြးေတြပါ။ ဘယ္လူမ်ိဳး၊ ဘယ္ေဒသ၊ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းက လူေတြကေတာ့ ရုိင္းတယ္၊ ယဥ္ေက်းတယ္၊ ပ်ဴငွာတယ္၊ ေဖာ္ေရြတယ္ စသျဖင့္ သတ္မွတ္ေျပာဆုိလုိ႕ မရေကာင္းပါဘူး။ ဘယ္ေနရာမွာမဆုိ လူအမ်ိဳးေပါင္း စံုေနေအာင္ ေတြ႕ရမွာပါပဲ။ စာေရးသူေတြ႕ခဲ့ဖူးတဲ့ ေဖာ္ေရြတတ္တဲ့ စင္ကာပူႏုိင္ငံသားေတြအေၾကာင္းကုိ ျပန္ေျပာင္းေျပာျပပါမယ္။

နေမာ္နမဲ့ႏုိင္တတ္တဲ့ ေမာင္ေလာရွည္ဟာ ဘဏ္ကေန ပုိက္ဆံထုတ္ဖုိ႕ကုိ မၾကာခဏေမ့တတ္ၿပီး အိတ္ထဲ ပုိက္ဆံမပါတာကုိေတာင္ တခါတေလ သတိမထားမိတတ္ပါဘူး။ အဲဒါနဲ႕ပဲ အိတ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕ ေက်ာင္းစားေသာက္ဆုိင္မွာ စားစရာမွာ စားပါေတာ့တယ္။ စားစရာေရာက္လာလုိ႕ ပိုက္ဆံထုတ္ေပးမယ္လဲ ၾကည့္လုိက္ေရာ ပုိက္ဆံက တျပားမွ ပါမလာဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီဆုိင္က စားေနက် ပါစတာ (အီတာလ်ံေခါက္ဆြဲ) ဆုိင္ျဖစ္ေနေတာ့ကာ ဆုိင္ရွင္တရုတ္ႀကီးက ကဲ ကဲ အလကားစားသြား၊ ေနာက္ႀကံဳမွေပးေတာ့လုိ႕ ေျပာပါေတာ့တယ္။ ေမာင္ေလာရွည္ကလဲ စားတာပဲ။ ေနာက္တေန႕က် သတိတရနဲ႕ သြားေပးေတာ့ ေက်းဇူး၊ ေက်းဇူးနဲ႕။ (အဲဒီ တရုတ္ႀကီးက အဂၤလိပ္လုိ အေတာ္ေကာင္းေကာင္း ေျပာတတ္တယ္။ လူေတြအမ်ားႀကီး တန္းစီေနတုန္း မွာတာေတြ ပြဲ ၂၀ ေလာက္ ဦးေဏွာက္ထဲ မွတ္ထားၿပီး မမွားေအာင္ ေပးတတ္တယ္။ တျခား စားေသာက္ဆုိင္ဖြင့္တဲ့လူေတြနဲ႕ သိပ္မတူဘူး။)

ေနာက္တခါကေတာ့ ေထာပတ္ထမင္းေရာင္းတဲ့ (ဟုတ္တယ္၊ ျမန္မာေထာပတ္ထမင္းနဲ႕ တူတယ္။) အေရွ႕အလယ္ပုိင္းဆုိင္မွာပါ။ ညဘက္ ေက်ာင္းမွာ ညနက္တဲ့အထိ စာလုပ္ရင္းစားဖုိ႕ စမူဆာ သြားသြား၀ယ္ေနေတာ့ ကုလားနဲ႕ (တရုတ္ႀကီးေလာက္ မဟုတ္ေပမဲ့) နည္းနည္း ရင္းႏွီးၿပီး မ်က္မွန္းတန္းမိေနတယ္။ ေသာၾကာေန႕ တစ္ေန႕ ညေနပုိင္း (အဲဒီေန႕က ပိုက္ဆံထုတ္ဖုိ႕ မေမ့ဘူး။) ကုလားကုိ ပုိက္ဆံထုတ္ေပးေတာ့ ေဒၚလာ ၅၀ တန္ႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ ကုလားကလဲ ဆုိင္သိမ္းဖုိ႕ ပုိက္ဆံေတြအကုန္ ေသာ့ခတ္ၿပီးေနေတာ့ ျပန္အမ္းစရာမရွိလုိ႕ ေနာက္မွ ေပး ဆုိၿပီး စမူဆာေတြ ထည့္ေပးလုိက္တာပဲ။ ေနာက္ေန႕ေတြက်ေတာ့ ေက်ာင္းမေရာက္ျဖစ္တာနဲ႕၊ ေရာက္ျဖစ္ေတာ့လဲ အဲဒီဆုိင္မွာ မစားျဖစ္၊ စားျဖစ္ေတာ့လဲ ေမ့နဲ႕ ၂ ပါတ္ေလာက္ၾကာမွ ကုလား အေၾကြးျပန္ရရွာတယ္။

သူတုိ႕က စားေနက် ေဖာက္သည္မုိ႕လုိ႕၊ ျမင္ဖူးေနလုိ႕ ထားပါေတာ့။ ဒီေန႕ေတာ့ ညကလဲ နည္းနည္းနက္ေနေတာ့ နီးတဲ့ဆုိင္ေတြမွာ စားစရာမရွိေတာ့တာနဲ႕ နည္းနည္းေ၀းတဲ့ စားေနက် မဟုတ္တဲ့ ဆုိင္ေတြနားကုိ ေမာင္ေလာရွည္ ခ်ီတက္ပါတယ္။ စားစရာမွာၿပီးမွ သတိရလုိက္တာက ပိုက္ဆံ အေတာ္ခမ္းေနၿပီ၊ ေလာက္ပါ့မလား။ စားေနက်ဆုိင္လဲ မဟုတ္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္က်လဲ မသိဘူးေလ။ ပုိက္ဆံ ေျပးထုတ္ဖုိ႕ကလဲ အေတာ္ေ၀းတာဆုိေတာ့ အယ္ ဆုိၿပီး အသံထြက္လုိ႕ ရွိတဲ့ အေၾကြေတြကို ႏိႈက္ထုတ္ေနတာကုိျမင္ေတာ့ ေမာင္ေလာရွည္ကုိ တခါမွ မျမင္ဖူးတဲ့ တရုတ္မက ကဲပါ ... ပုိက္ဆံ မပါလဲ စားသြား၊ ေနာက္မွေပးလဲ ရတယ္လုိ႕ ေျပာပါေတာ့တယ္ (ရွက္လုိက္တာေနာ္)။ ဒါေပမဲ့ ကံက ေကာင္းခ်င္ေတာ့ စားစရာေတြက သိပ္ေစ်းမႀကီး၊ ေခ်ာင္ၾကားမွာ ကပ္ေနတဲ့ ၂ ေဒၚလာတန္တစ္ရြက္ထြက္လာေတာ့ (ဟုတ္တယ္၊ စင္ကာပူမွာ ထူးထူးဆန္းဆန္း ၂ ေဒၚလာတန္ သံုးတယ္။) အဆင္ေျပသြားပါတယ္။ (တကယ္လုိ႕မ်ား ပုိက္ဆံ တကယ္ပါမလာလုိ႕ကေတာ့ မ်က္ႏွာေျပာင္နဲ႕ တီးၿပီး ေနာက္ေန႕မွ သြားေပးရမွာ။)

ေၾသာ္ ... စင္ကာပူမွာလဲ ေငြ၊ ေငြ၊ ေငြပဲ ၾကည့္မေနပဲ ေဖာ္ေရြတတ္သူေတြ ရွိပါလားေနာ္။

Thursday, June 18, 2009

ေထရ၀ါဒဆုိသည္မွာ

ေဂ်ဂ်ဴ၀ုိင္ တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးကို ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကိုက္ညီေသာေၾကာင့္ မူရင္းေရးသားသူ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း (အနည္းငယ္ တည္းျဖတ္၊ ျဖည့္စြက္ကာ) ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။



ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္မ်ားကုိ ဒီအတုိင္း ဆက္လက္တည္ၿမဲသြားဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ရွင္မဟာကႆပ ဦးေဆာင္ကာ ပထမသဂၤါယနာတင္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ ဗုဒၶရဲ႕ သာသနာဟာ ႏွစ္ပုိင္း ပုိင္းသြားခဲ့ပါတယ္။ တစ္ပိုင္းက

(၁) ေျပာသံၾကားျဖင့္ အမွန္မယူရ။
(၂) အစဥ္အဆက္စကားျဖင့္ အမွန္မယူရ။
(၃) ဤသုိ႔ျဖစ္ဖူးသည္ ဆုိကာမွ် အမွန္မယူရ။
(၄) စာေပႏွင့္ညီၫြတ္သည္ ဆုိကာမွ် အမွန္မယူရ။
(၅) ႀကံဆေတြးေတာယူျခင္းျဖင့္ အမွန္မယူရ။
(၆) နည္းမွီယူျခင္းမွ်ျဖင့္ အမွန္မယူရ။
(၇) အျခင္းအရာကုိ ႏွစ္သက္သျဖင့္ အမွန္မယူရ။
(၈) ငါ့အယူအဆႏွင့္တူသည္ ဆုိကာမွ် အမွန္မယူရ။
(၉) မွတ္သားထုိက္သည္ ဆုိကာမွ် အမွန္မယူရ။
(၁၀) ေလးစားထုိက္သူစကား ဆုိကာမွ် အမွန္မယူရ။ (ကာလမ သုတၱံ)

ဆုိတဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ စကားကုိယူၿပီး သိပၸံနည္းက်ေတြ သဘာ၀ယုတၱိေတြနဲ႔ ကုိက္ညီမွ လက္ခံမယ္ဆုိၿပီး ဘုရားရွင္စာေပကုိ ျပဳျပင္ရဲခဲ့ၾကတယ္။

ဘုရားရွင္ရွိတုန္းကလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အရိ႒ရဟန္းနဲ႔ ကဏၬကသာမေဏတုိ႔ေလ။ ဘုရားရွင္က ပထမပါရာဇိကကုိ သတ္မွတ္တာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဒါဟာ ရဟန္းသံဃာေတြကုိ သက္သက္ညႇင္းဆဲတာျဖစ္ပါတယ္ လုိ႔ ဘုရားရွင္ကုိ ျပန္လည္ စြပ္စြဲခဲ့ၾကတယ္။ သူတုိ႔ ျပန္စြပ္စြဲတာလည္း သာဓက အခုိင္အလံုနဲ႔ပဲ။ ဘုရားရွင္ ရွိတုန္းမုိ႔လုိ႔သာေပါ့။ ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ အဲဒီ၀ါဒဟာ ခုထက္ထိ က်န္ၿပီး လက္ခံသြားႏုိင္တဲ့ အေနအထားထိ ခုိင္မာခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ၿပီး ေနာက္ပုိင္း ပညာဂ႐ုကပုဂၢိဳလ္ေတြက ေခတ္နဲ႔ မညီတာ သဘာ၀မက်တာကုိ က်ပ္တည္း က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ ပိဋကတ္ေတာ္ထဲက ထုတ္ႏႈတ္ၿပီး သူတုိ႔ လုိတာကုိ ခ်န္ထားခဲ့တယ္။ တခ်ိဳ႕တ၀က္ မိမိ အယူအဆထည့္သြင္းတယ္။ ကာလနဲ႔ ေလွ်ာ္တဲ့ ေဒသနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ လူတုိင္း လက္ခံႏုိင္တဲ့ လူၿပိန္းနားလည္တဲ့ ခပ္လြယ္လြယ္ ၀ါဒေတြကုိ မူလပိဋကတ္နဲ႔ ညႇိထုတ္တယ္။ လမ္းခြဲတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြက သာမာန္ပုဂၢိဳလ္ေတြ မဟုတ္ဘူး။ ပညာတတ္ေတြ ပညာရွင္ေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ ဘယ္လုိပညာရွင္ေတြလည္း ဆုိေတာ့ ဘုရားရွင္လည္း လူပဲ။ ငါတုိ႔လည္းလူပဲ ဆုိၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အထင္ႀကီးေနတဲ့ လူေတြေပါ့။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြ ေတြးေခၚလုိက္တာ ပိဋကတ္ေတာ္စာေတြကလည္း ပိဋကတ္ေတာ္နဲ႔ မဆုိင္ေလာက္ေအာင္ ကြဲထြက္သြားခဲ့ပါတယ္။

ဒီလုိေလ။ ဘုရားရွင္ေတာထြက္ေတာ့ အတိတ္က သူငယ္ခ်င္းေဟာင္း ဃဋိကာရျဗဟၼာႀကီးက သကၤန္းလာကပ္တယ္ လုိ႔ ဆုိပါစို႔။ စာထဲမွာ လာတာေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္၊ ခု ခင္ဗ်ား ျဗဟၼာႀကီး ဆုိတာ ေတြ႕ဖူးလား၊ အတိတ္က သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းဆုိေတာ့ ဂမၻီရ၀တၳဳလုိလုိ ျဖစ္ေနတယ္၊ ေရွး႐ုိးဆန္လုိက္တဲ့ လူေတြ၊ ေရွးက ဒီစာေရးတာလည္း ပုထုဇဥ္ပဲ၊ ငါတုိ႔လည္း ပုထုဇဥ္ပဲ၊ ေရွးစာေရးတဲ့လူက အေတြးေတာ္ေတာ္ေလး ေခါင္လုိ႔ မေတြးတတ္လုိ႔ ျဗဟၼာ ဆုိတာ ထည့္လုိက္တာ၊ တကယ္ေတာ့ ေတာပဲ၊ အုိးထိန္းသည္ပဲ ျဖစ္ရမယ္ေပါ့။ ဘုရားရွင္ တာ၀တႎသာကုိ ႂကြတယ္ တဲ့၊ တာ၀တႎသာ ဆုိတာက ဘယ္နားမွာတုန္း၊ သိၾကားမင္းဆုိတဲ့ သူကုိ ဘယ္သူျမင္ဖူးတုန္း၊ ျမင္းမုိရ္ေတာင္တဲ့၊ အဓိပၸါယ္မရွိလုိက္ပံု၊ ဒီကမာၻမွာ ဟိမ၀ႏၲာေတာင္ပဲ ရွိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အသိသားနဲ႔ စသျဖင့္ ေရွးစာတတ္ေတြဟာ မျဖစ္ႏုိင္တာေတြ ေရးထားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ပယ္ စသျဖင့္ ပယ္ရဲၾကတယ္ေပါ့။

ဒီလုိသာ ဒီေလာက သဘာ၀နဲ႔ တုိက္ယူေနမယ္ဆုိရင္ စ်ာန္အရာ၊ ကံအရာ၊ မဂ္ဉာဏ္အရာ၊ ဖုိလ္ဉာဏ္အရာေတြ ဘယ္က်န္ေတာ့မလဲ။ ဂုဏ္ေတာ္ေတြ ဘယ္က်န္ေတာ့မလဲ။ ငါးရာ့ငါးဆယ္ေတြ ဓမၼပဒေတြက ယုတၱိစားလုိ႔ ကုန္သြားမယ္။ ေထရ၀ါဒ သာသနာခုထိ ၿမဲေနတာက ဘုရားရွင္ေဟာတဲ့ ေဒသနာကုိ ခုထက္ထိ ၿမဲၿမဲ ဆုတ္ကုိင္ထားႏုိင္လုိ႔ပါပဲ။ ၀ါဒ တစ္ခု ေပၚေပါက္လာရင္ ပါဠိေတာ္ အ႒ကထာနဲ႔ညႇိတယ္။ ႐ႈပ္ေထြးလာရင္ မဟာပေဒသေလးပါးနဲ႔ ညႇိတယ္။ ၀ါဒ တစ္ခုကုိ တည္ေထာင္ၿပီဆုိရင္ က်မ္းဂန္အဆူဆူနဲ႔ တုိက္ဆုိင္ႏုိင္ရမယ္။ ဟုိက်မ္းနဲ႔ မၿငိနဲ႔။ ဒီက်မ္းနဲ႔ မတုိက္နဲ႔ လုိ႔ ေျပာလုိ႔ မျဖစ္ဘူး။ (လုိခ်င္တာေလးပဲ ကြက္ယူလုိ႕ မျဖစ္ဘူး။) ယုတၱိယုတၱာနဲ႔ စစ္ခ်င္ပါတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ မဟာယနလုိ႔သာေၾကျငာ ေပေတာ့။

ဒီေတာ့ ေထရ၀ါဒက မ်က္ကန္း၀ါဒလုိ ျဖစ္ေနတယ္လုိ႕ ေျပာခ်င္ရင္ ျပန္စဥ္းစားရမယ္။ က်မ္းျပဳပုဂၢိဳလ္ရ႕ဲ ဉာဏ္အဆင့္အတန္းနဲ႔ ကုိယ့္ဉာဏ္ အဆင့္အတန္း စိစစ္ရမယ္။ က်မ္းျပဳ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ဗုဒၶေဃာသလုိ႔ ခ်ီးက်ဴးထားတာက သူ႔ကုိယ္သူ ခ်ီးက်ဴးထားတာ မဟုတ္ဘူး။ လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ ခ်ီးက်ဴးထားတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ က်မ္းဂန္ကုိ ပုတ္ခတ္ခဲ့မယ္ ဆုိရင္ မၾကာခင္ သာသနာကြယ္ပါလိမ့္မယ္။ က်မ္းဂန္ထဲက ကုိယ္လုိတာေလးကုိ ဆြဲထုတ္ေနမယ္ ဆုိရင္ မၾကာခင္ သာသနာကြယ္ပါလိမ့္မယ္။

ဥပမာ…

ကန္ေပါင္႐ုိးတစ္ခု ေရကာတာတစ္ခု ယုိေပါက္ေနမယ္ဆုိရင္ လက္ညိဳးေလးေလာက္ပဲ ဆုိၿပီး ပစ္ထားလုိ႔ မရသလုိ ေထရ၀ါဒမွာ အယူမွား အေတြးမွားေတြ က်မ္းစာကုိ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္း ျဖတ္ယူမႈေတြ က်မ္းစာပယ္မႈေတြ ေပၚေပါက္လာရင္ ဒီတုိင္း ပစ္ထားလုိ႔ မရပါဘူး။ ကန္ေပါက္႐ိုးတစ္ခု ေရကာတာတစ္ခုမွာ လက္ညိဳးေလာက္ အေပါက္ေလးဟာ တျဖည္းျဖည္း က်ယ္လာၿပီး တုိက္စားမႈေတြ ႀကီးလာမယ္။ ေနာက္ ကန္ေပါင္႐ုိးေတြ က်ိဳးသြားမယ္။ အဲဒီလုိ ဆက္ၾကည့္ေနမယ္ဆုိရင္ ကန္ထဲမွာ ေရကုန္သြားသလုိ ဗုဒၶက်မ္းဂန္စစ္ေတြ ေပ်ာက္သြားမယ္။ ယုတၱေဗဒႏွင့္ ညႇိႏႈိင္းရင္း သဘာ၀ယုတၱိႏွင့္ ညႇိႏိႈင္းရင္း ယုိေပါက္ေတြ မ်ားလာရာက သာသနာဟာ ဒီလူေတြ လက္ထက္မွာ ပ်က္သြားလိမ့္မယ္။ သာသနာ့သမုိင္းကုိ ျပန္လုိက္တဲ့အခါ ဘယ္သူ႔လက္ထက္တုန္းကေပါ့ လုိ႔ သမုိင္းဆုိး မက်န္ရစ္ခ်င္ရင္ သာသနာ့ အမႈိက္သ႐ုိက္ေတြကုိ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းရွင္းသင့္ပါတယ္။ ပုဂံေခတ္တုန္းက လူေတြလည္း သူတုိ႔သမုိင္းက်န္ရစ္ဖုိ႔ဆုိၿပီး ေစတီတည္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာလာေတာ့ အားလံုးဟာ သမုိင္းျဖစ္သြားခဲ့တာပါ။

ေဂ်ဂ်ဴ၀ုိင္

ေလာရွည္ မွတ္ခ်က္ ။ ။ ယခုအခါတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ပစၥဳပႏၷ ကမၼ ဗုဒၶ၀ါဒဟုေခၚေသာ ဗုဒၶဘာသာဂုိဏ္းကြဲတစ္ခု ေပၚထြန္းေနသည္ဟု သိရပါသည္။ အဆုိပါ ဂုိဏ္းသည္ ယခင္ရွိၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ဂုိဏ္းမ်ားႏွင့္ ကြဲလြဲေအာင္ သဃၤန္းမုိးျပာေရာင္ကုိ ဆင္ျမန္းမည္ဟု ေျပာေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕ေသာ ဂုိဏ္း၀င္သံဃာမ်ားသည္ ယေန႕ထက္တုိင္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ သံဃာတုိ႕ ၀တ္ဆင္ေသာ သဃၤန္းကိုသာ ဆက္လက္ ၀တ္ဆင္လွ်က္ ၄င္းတုိ႕အယူအဆမ်ားျဖစ္ေသာ သံသရာဆုိသည္မွာ စိတ္အတြင္းတြင္သာ ျဖစ္သည္၊ ငရဲဘံု၊ နတ္ဘံုဆုိသည္မွာလဲ စိတ္အတြင္းပင္သာ ျဖစ္သည္၊ ဘ၀ကူးသည္ဆုိသည္မွာလဲ စိတ္အတြင္းတြင္သာ ကူးသည္။ ေသၿပီး ဆက္ျဖစ္၊ မျဖစ္ ငါတုိ႕မသိ၊ ၀ိပႆနာသည္ ဘုရားေဟာမဟုတ္၊ သာသနာပ စ်ာန္အက်င့္ႏွင့္ တူတူျဖစ္သည္၊ မလြန္ကၽြံလွ်င္ ေသရက္ကုိပင္ မွီ၀ဲေကာင္းသည္၊ သာသနာ့၀န္ထမ္းသည္လဲ အိမ္ယာထူေထာင္ေကာင္းသည္ စသည္တုိ႕ကုိ ေဟာေျပာလွ်က္ရွိေၾကာင္း ၾကားသိရပါသည္။ ျမန္မာဘာသာႏွင့္ ေရးသားထားေသာ ဗုဒၶဘာသာ စာအုပ္၊ စာတမ္းတုိင္း ေထရ၀ါဒ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ အခ်ိဳ႕ေသာ မဟာယနက်မ္းမ်ားကုိ ဘံုေက်ာင္းမ်ားမွ ျဖန္႕ေ၀ရာတြင္ႏွင့္ အထက္ေဖာ္ျပပါ ပစၥဳပႏၷ ကမၼ ဗုဓၵ၀ါဒ က်မ္းစာေစာင္မ်ား အားလံုးကို ျမန္မာလုိေရးသားထားၿပီး တူညီေသာ ပီဋကတ္မ်ားကုိ မွီျငမ္းထားသျဖင့္ လြယ္ကူစြာ ေရာေထြးႏုိင္ရာ ဗုဒၶဆုိေသာ ျမန္မာစာလုံးျမင္တုိင္း ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆမ်ား၊ က်မ္းစာအုပ္မ်ား မဟုတ္ေၾကာင္း စာရႈသူတုိ႕ကုိ အေလးအျမတ္ သတိေပးလုိက္ရပါသည္။

Tuesday, June 9, 2009

မိုးႀကိဳး အႏၱရာယ္ကာကြယ္ေရး သိေကာင္းစရာ

The Voice Weekly Journal (June 8 2009) မွာ ရန္ကုန္တုိင္း၊ လႈိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္၊ လယ္ကြင္းတစ္ခုအတြင္း ဂဏန္းႏႈိက္ေနစဥ္ မုိးႀကိဳးပစ္ခံရလုိ႕ တစ္ဦးေသဆံုးၿပီး ၃ ဦး ဒဏ္ရာရရွိေၾကာင္း ဖတ္ရႈရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မုိးႀကိဳးအႏၱရာယ္ကာကြယ္ေရး ေဆာင္းပါးကုိ ေရးသားတင္ဆက္လုိက္ရပါတယ္။

ဆံပင္ေထာင္သလား၊ သတိထား

ပထမဆံုး သိရမွာက မုိးႀကိဳးမုန္တုိင္းက်ေရာက္စဥ္မွာ မိမိမွာ အႏၱရာယ္ရွိမရွိ သံုးသပ္ဖုိ႕ လုိအပ္ပါတယ္။ နားလည္ရအလြယ္ကူဆံုးကေတာ့ ၃၀/၃၀ စည္းမ်ဥ္းပါပဲ။ မုိးႀကိဳးပစ္တဲ့ အလင္းေရာင္ ျဖတ္ကနဲ ျမင္လုိက္ရတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ေရတြက္လုိ႕ စကၠန္႕ ၃၀ အတြင္းမွာ မုိးႀကိဳးပစ္သံကုိ ၾကားရရင္ စက္ကြင္းမလြတ္ဘူး၊ အႏၱရာယ္ရွိလာေတာ့မယ္လုိ႕ သိရပါမယ္။ (မုိးႀကိဳးမုန္တုိင္းက်တဲ့ ဧရိယာဟာ ၆ မုိင္ေလာက္ ရွိတတ္ၿပီး မုိးႀကိဳးပစ္သံဟာ ၅ စကၠန္႕ကုိ ၁ မုိင္သြားတာမုိ႕ စကၠန္႕ ၃၀ အတြင္းဆုိရင္ မလြတ္ဘူး ေျပာတာပါပဲ။) ဒါေပမဲ့ ဒီလုိ တုိင္းတာဟာ မုိးႀကိဳး အဆက္မျပတ္ ပစ္ေနတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ အသံုးမ၀င္ႏုိင္ပါဘူး။ သင့္ေဘးက လူ ဆံပင္ေတြ ေထာင္ေနရင္၊ သင့္ဆံပင္ေတြ တင္းေနၿပီဆုိရင္ အႏၱရာယ္နဲ႕ အရမ္းနီးေနၿပီဟု သိပါ။

ကားထဲမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေန၊ ေလွ်ာက္မကုိင္နဲ႕

မုန္တုိင္းက်လုိ႕ မုိးႀကိဳးပစ္မဲ့ အလားအလာကုိ ေတြ႕ရၿပီဆုိရင္ ခုိနားစရာ ခ်က္ခ်င္း ရွာရပါမယ္။ (မ်ားေသာအားျဖင့္ မုိးလဲ ရြာေနတတ္ပါတယ္။) သစ္ပင္ျမင့္ျမင့္ေတြမွာ ခုိ၀င္ျခင္းဟာ အႏၱရာယ္မကင္းဘူးဆုိတာ လူအမ်ားသိၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ မုိးႀကိဳးပစ္တယ္ဆုိတာ ေကာင္းကင္ေပၚက လွ်ပ္စစ္လံုးႀကီး က်လာတာမဟုတ္ပဲ ေကာင္းကင္က လွ်ပ္စစ္ငုတ္ (တိမ္တုိက္) နဲ႕ ေျမျပင္ေပၚက လွ်ပ္စစ္ငုတ္အၾကား ဗုိ႕အားျမင့္ လွ်ပ္စစ္စီးသြားတာပါပဲ။ ခၽြန္ထက္ ျမင့္မားတဲ့ အရာေတြဟာ အဲဒီလုိ လွ်ပ္စစ္စီးဖုိ႕ လြယ္တဲ့အတြက္ သစ္ပင္ေအာက္မုိးမခုိနဲ႕၊ ထီး (သံခၽြန္ပါတဲ့ထီး) မေဆာင္းနဲ႕၊ ဓာတ္တုိင္ေတြနားမွာ မေနနဲ႕ လုိ႕ ေျပာၾကတာပါပဲ။ မုိးႀကိဳး မုန္တုိင္းက်ေရာက္ေနစဥ္မွာ ခုိင္ခံ့တဲ့ အေဆာက္အဦ (မုိးႀကိဳးလႊဲ စနစ္တက် တပ္ဆင္ထားလွ်င္ ပိုေကာင္းသည္) အတြင္းသို႕ ၀င္ေရာက္ ခုိနားသင့္ပါတယ္။ ျပတင္းေပါက္မ်ားနဲ႕ သတၱဳပစၥည္းမ်ားနဲ႕ ေ၀းေ၀းေနပါ။ အိမ္ထဲမွာမုိ႕ ေအးေဆးဆုိၿပီး ပလပ္တပ္ထားတဲ့ လွ်ပ္စစ္အသံုးအေဆာင္ (တီဗြီ၊ ေရခဲေသတၱာ) တုိ႕ကုိ ကုိင္တြယ္ျခင္း မျပဳရပါဘူး။ (ျဖစ္ႏုိင္ရင္ အဲဒီပစၥည္းေတြကုိ ႀကိဳးျဖဳတ္ထားျခင္းျဖင့္ ပစၥည္းပ်က္စီးမႈကို ကာကြယ္ႏုိင္ပါတယ္။ ႀကိဳလုပ္ပါ။) အနီးပတ္၀န္းက်င္မွာ ခုိင္ခံ့တဲ့ အေဆာက္အဦမရွိခဲ့လွ်င္ ေမာ္ေတာ္ကားအတြင္းသို႕၀င္ၿပီး ကားမွန္မ်ားကုိ အကုန္တင္ထားပါ။ (သတိ၊ မုိးပြင့္ကားလွလွေလးမ်ားကုိ မဆုိလုိပါ။) ေမာ္ေတာ္ကားသည္ သံကြန္ခ်ာကဲ့သုိ႕ ျဖစ္ေနသျဖင့္ သင့္အား မုိးႀကိဳးေၾကာင့္ ဓာတ္လုိက္ေသဆံုးျခင္းမွ ကာကြယ္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သတၱဳနဲ႕ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ကားေမာင္းေခြ (steering wheel)၊ ဂီယာေျပာင္းတံတုိ႕ကုိ မကုိင္ရန္လဲ သတိထားပါ။ ကားအတြင္းရွိ ေရဒီယုိကုိလဲ မဖြင့္သင့္ပါ။

၀မ္းလ်ားေမွာက္မေနပါနဲ႕

ကြင္းျပင္အတြင္းမွာ ခုိကုိးရာမဲ့ ျဖစ္ေနၿပီဆုိပါက ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ခ်ၿပီး ဖေနာင့္နဲ႕ ေျမႀကီးကို ေသခ်ာထိထားပါ။ သင့္နားရြက္ကုိ သင္ကုိင္ထားၿပီး လံုးလံုးေလး ျဖစ္ေနပါေစလုိ႕ သိပၸံပညာရွင္မ်ားက ဆုိပါတယ္။ အမ်ားေျပာသလုိ ဗုိက္နဲ႕ ေျမႀကီးထိၿပီး ၀မ္းလ်ားေမွာက္မေနပါနဲ႕။ ၀မ္းလ်ားေမွာက္ေနျခင္းေၾကာင့္ သင့္အား မုိးႀကိဳးတည့္တည့္မပစ္ေသာ္လည္း သင့္ေဘးက ေျမျပင္ (သို႕မဟုတ္) သစ္ပင္စသည္တုိ႕ကုိ ပစ္လုိ႕ စက္ကြင္းမလြတ္ခဲ့လွ်င္ သင့္၀မ္းတြင္း ကလီစာမ်ားအားလံုး ဓာတ္လုိက္ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ မုိးႀကိဳးအပစ္မခံရေသာ္လည္း အသက္ေသဆံုးႏုိင္ပါတယ္။ သိပၸံလက္ေတြ႕ စမ္းသပ္ခန္းတစ္ခုမွာ စမ္းျပတာကေတာ့ ခၽြန္ေနတဲ့ သတၱဳတံနဲ႕ လံုးေနတဲ့ သတၱဳလံုးကို မုိးႀကိဳးပစ္ေစရာ (၂ ခုလံုးကုိ တူညီေသာ လွ်ပ္စစ္အေျခေပးေသာ္လည္း) သတၱဳတံကုိ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာပစ္မွ သတၱဳလံုးကို တႀကိမ္သာ ပစ္တာကို စာေရးသူ မ်က္ျမင္ေတြ႕ခဲ့ဖူးပါတယ္။ သိပၸံပညာရွင္မ်ား အဆုိအရ အထက္ပါပံုစံႏွင့္ ထုိင္ေနပါက မိုးႀကိဳးပစ္ခံရသည့္တုိင္ ကုိယ္တြင္းအဂၤါမ်ား ဓာတ္လုိက္မခံရသျဖင့္ အသက္ေသဆံုးရန္ အခြင့္အလမ္း နည္းပါးတယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။

မုိးႀကိဳးပစ္ခံရသူ အႏူမဟုတ္

မုိးႀကိဳးပစ္ျခင္းခံရပါက အပူေၾကာင့္ ေလာင္ကၽြမ္းျခင္းႏွင့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္လုိက္ခံရသျဖင့္ ႏွလံုးရပ္သြားျခင္းတုိ႕ ခံစားရတတ္သျဖင့္ တစံုတေယာက္ မုိးႀကိဳးပစ္ခံရပါက ၄င္းကို ခ်က္ခ်င္း ေဆးကုသမႈ ေပးရန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ မီးေလာင္ေနပါက မီးၿငိမ္းသတ္ေပးရန္ လုိအပ္ေသာ္လည္း မီးေလာင္ဒဏ္ရာမ်ားကုိ အရင္မကုသပါႏွင့္။ ႏွလံုးမခုန္ပါက အသက္ရွဴအားကူ ကုသျခင္းျဖင့္ ခ်က္ခ်င္း နည္းမွန္လမ္းမွန္ ကုသပါ။ လူနာကုိ ထိေတြ႕ျခင္းျဖင့္ ကူညီကုသသူကုိ ဓာတ္မလုိက္ႏုိင္ပါ။ (သို႕ရာတြင္ … ကြင္းျပင္ထဲရွိ လူနာအနီးတြင္ မုိးႀကိဳးပစ္ခံရခ်င္စရာေကာင္းေအာင္ ကုိးရုိးကားယား လုပ္မေနပါႏွင့္။ လံုၿခံဳေသာေနရာသုိ႕ ေရႊ႕ေျပာင္းသင့္က ေရႊ႕ေျပာင္းပါ။)

စာရႈသူမ်ား မုိးႀကိဳးအႏၱရာယ္ ကင္းေ၀းပါေစ။

ကုိးကား ။ ။ http://www.fema.gov/kids/sabrina.htm, http://firstaid.about.com/od/heatcoldexposure/ht/07_avoid_ltning.htm

Thursday, June 4, 2009

အင္တာနက္မွ ကူးယူျခင္း၏ ေနာက္ဆက္တြဲ က်င့္၀တ္ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ား

ေလာကအလွ အြန္လုိင္းမဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးကို ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲ၏ မူႏွင့္ ကိုက္ညီေသာေၾကာင့္ မူရင္းေရးသားသူႏွင့္ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ မူရင္းအာေဘာ္အတုိင္း (အနည္းငယ္ တည္းျဖတ္၊ ျဖည့္စြက္ကာ) ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။

အခုတေလာ ဘေလာ့ဂ္ေတြေပၚမွ စာေတြ၊ ေဆာင္းပါးေတြ၊ ရုပ္ပံုေတြကို အျခားသူမ်ားက ကူးယူၿပီး မိမိ ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးထားသေယာင္ ျပဳလုပ္တာေတြ အေၾကာင္း ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ အသံေတြ ၾကားေနရပါတယ္။ (ရည္ညႊန္း http://blog.mghla.com/2009/06/blog-post.html, http://nineninesanay.blogspot.com/2009/05/people.html) ျပည္တြင္း စာနယ္ဇင္း အခ်ိဳ ႔က အြန္လိုင္းေပၚမွ ဘေလာ့ဂ္မ်ားေပၚမွာ စာမ်ားကို ကူးယူကာ မိမိတို႔ ကေလာင္အမည္တပ္ကာ ပံုတူကူးခ်မႈမ်ားကို မၾကာခဏ ႀကံဳေတြ႕ေနၾကရပါတယ္။

အြန္လိုင္းေပၚမွာ စာေရးတယ္ဆိုတာက အခမဲ့ ျဖန္႔ေ၀ျခင္းပါပဲ။ ဒီလို အခမဲ့ျဖန္႔ေ၀ေနတဲ့အတြက္ အခမဲ့ ကူူးယူခြင့္ရွိပါသလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳး စိတ္မွာ ျဖစ္ေပၚလာရပါတယ္။ စာေရးတယ္ဆိုတာက မိမိေရးတဲ့စာကို ဖတ္ၾကတယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ရဲ ႔ စာေရးရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ ေအာင္ျမင္သြားတာပါပဲ။ ဒါထက္ပိုလို႔ ကိုယ္ေရးတဲ့စာဟာ စာဖတ္သူအတြက္ တစံုတရာ အက်ိဳးေက်းဇူး ရရွိသြားမယ္ဆိုရင္ စာေရးသူရဲ ႔ စာေရးရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ ပိုမိုေအာင္ျမင္တာပါပဲ။

မိမိေရးလိုက္တဲ့စာ၊ အခမဲ့ မွ်ေ၀ထားတဲ့စာကို သူတပါးက အခမဲ့ ကူးယူျပီး ထိုစာကို သူတစ္ပါး၏ အေတြးအေခၚ ဥာဏ္ပညာတို႔ အတြက္ တစံုတရာ အက်ိဴးရွိေအာင္ သံုးတယ္ဆိုရင္ မည္သည္႔ စာေရးသူ မဆို ၀မ္းေျမာက္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔က စာဖတ္သူေတြကို အခမဲ့ ျဖန္႔ေ၀ေသာ္လည္း ကၽြန္မတို႔ရဲ ႔ စာမူမ်ားကို ကူးယူၿပီး စာဖတ္သူမ်ားထံ အခေၾကးေငြျဖင့္ ျဖန္႔ျဖဴးေရာင္းခ်မယ္ဆုိရင္ေတာ့ စာေရးသူ တစ္ေယာက္က ဘယ္လို ခံစားရမယ္ဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ စာေရးသူ ဖန္တီးသူ အခ်င္းခ်င္း နားလည္ ကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္ပါတယ္။

စာတစ္ေၾကာင္း၊ ကဗ်ာတစ္စ၊ သီခ်င္းတစ္ပိုဒ္ကို ေရးစပ္လွ်င္၊ ေရးဖြဲ႔လွ်င္ ထိုသီခ်င္းတစ္ပိုဒ္၊ စာတစ္ေၾကာင္း၊ ကဗ်ာတစ္စဟာ ဖန္တီးသူ၊ ေရးစပ္သီကံုးသူရဲ ႔ မူပိုင္ အလိုလို ျဖစ္သြားၿပီးသားပါ။ မူပိုင္ခြင့္ မွတ္ပံုတင္ထားသည္ ျဖစ္ေစ ၊ မတင္ထားသည္ျဖစ္ေစ၊ စာတစ္ေၾကာင္းကို ေရးလိုက္တယ္ဆိုတာနဲ႔ အဲဒီ စာတစ္ေၾကာင္းဟာ ဖန္တီးသူရဲ႔ မူပိုင္ခြင့္ အလိုလို ကာကြယ္ၿပီးသားျဖစ္တယ္ဆိုတာကို World Intellectual Property Organization က ဆိုထားပါတယ္။

ကိုးကား။ ။ http://www.wipo.int

အင္တာနက္ေပၚမွာ ေရးသားတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ အေတြးအေခၚ၊ ကိုယ္ပိုင္ ဖန္တီး ေရးသားမႈမ်ားကေရာ မူပိုင္ခြင့္ရွိပါသလားဆိုတဲ့ အေမးကို www.lawfirms.com က ေအာက္ပါ အတုိင္း ေျဖၾကားထားပါတယ္။

Q. Are my original ideas and written works protected if they are on the internet?

A. Yes, they are protected to a certain extent. If you want to ensure that they are safe, you should file for copyright and post that copyright notice along with those works. However, your intellectual property is still protected – even if you do not actually file for a copyright.

မူပိုင္ခြင့္ မွတ္ပံုတင္ထားစရာမလိုဘဲ စာေရးသားလိုက္တာနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးသူသာ မူပိုင္ျဖစ္ေၾကာင္းကို အလိုလို မူပိုင္ခြင့္ ကာကြယ္ျပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။ အေမး၊ အေျဖ အျပည္႔အစံုကို ဒီမွာ www.lawfirms.com/resources/intellectual-property/intellectual-property-faq.htm ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွ လူအမ်ားစု လြဲမွားစြာ ထင္ျမင္ေနၾကတာ တစ္ခုက အင္တာနက္ေပၚမွာ ရွိတဲ့ အရာေတြဟာ အလကား ယူလို႔ ရတယ္လို႔ ထင္ေနတာပါပဲ။ အင္တာနက္ေပၚမွာ တင္ထားတဲ့အရာမွန္သမွ်ဟာ အခေၾကးေငြေပးၿပီး ဖတ္စရာမလိုဘဲ ၊ အခမဲ့ ဖတ္ရႈႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ အလကားရယူႏိုင္တယ္ဆိုတာမ်ိဳး သေဘာပိုက္ထားၾကပါတယ္။ website (ဥပမာ ယခု စာရႈသူဖတ္ေနေသာ စာမ်ားပါေသာ web page မ်ားစုစည္းရာ) တစ္ခုကို ရရွိဖို႔ အတြက္ domain (ဥပမာ www.lawshay.com) ဆိုတာ အလကား မရပါဘူး။ ထို web site ကို အင္တာနက္ေပၚမွာ တင္ထားဖုိ႔ အတြက္ hosting service ဆိုတာကုိလဲ အလကား မရရွိပါဘူး။ domain အမည္ကို ၀ယ္ယူမွတ္ပံုတင္ရပါတယ္။ hosting ၀န္ေဆာင္မႈကုိ ၀ယ္ယူရပါတယ္။ ဒါဟာ website ဖန္တီးသူေတြဘက္က အခေၾကးေငြေပးရျခင္းပါ။ website ကို ဖတ္ရႈသူေတြ အေနန႔ဲကေတာ ့(အင္တာနက္လိုင္းေၾကးႏွင့္ အခ်ိန္မွတပါး) အခေၾကးေငြ ေပးစရာမလိုတဲ့အတြက္ website ေပၚမွာ ပါ၀င္တဲ့ အရာေတြဟာ အခမဲ့၊ အလကားရတယ္လုိ႔ ေစတနာကို လြဲမွားစြာ ယူဆၾကပါတယ္။ domain အမည္၊ hosting ေနရာ ဟာ သူ႔ အလိုလို အလကား မရရွိပါဘူး။ မွတ္ပံုတင္ျပီးေတာ့ ၀ယ္ယူမွသာလွ်င္ ရရွိပါတယ္။

copy and paste ဆိုတာ သိပ္ကို လြယ္ကူပါတယ္။ စကၠန္႔ပိုင္းမွ်သာ ၾကာတဲ့ အခ်ိန္ အခိုက္အတန္႔ေလးမွာ ကူးယူျခင္း ျဖစ္ေျမာက္ႏိုင္မွာေပမယ့္ အဲဒီ စာမ်ားကို ေရးသား ဖန္တီးသူ ကေတာ့ စကၠန္႔ပိုင္းေလး အခ်ိန္မွာ ေရးသားဖန္တီးခဲ့ျခင္း မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ သူ႔ရင္ထဲက ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ခံစားခ်က္၊ သူရွာမွီးထားတဲ့ ဗဟုသုတမ်ား၊ ေလ့လာ သင္ယူထားမႈမ်ားကို စုေဆာင္းထားတဲ့ အေတြးအေခၚ၊ ပညာရပ္ စသည္တို႔ကို စာဖတ္သူတို႔က တခဏအတြင္း ကူးယူႏိုင္လိုက္တာ သူ႔ ေစတနာပါ။ စာေပ ေရးသားသူရဲ ႔ မူပိုင္ခြင့္ အခြင့္အေရးဆိုတာ မူလပိုင္ရွင္ရဲ ႔ မူပိုင္ခြင့္အခြင့္အေရးနဲ႔ ထပ္တူပဲဆိုတာကို PRIVATE INTERNATIONAL LAW AND INTELLECTUAL PROPERTY RIGHTS ၊ A COMMON LAW OVERVIEW က Ownership and Commercial Dealings အပိုင္းမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ဆိုထားပါတယ္။

Accordingly, because "the essence of an intellectual property right is the owner's right to take action to prevent others from engaging in certain types of activity in a given territory,"

တပါးသူ ဖန္တီး ေရးသားထားတဲ့ စာမ်ားကို ကူးယူၿပီး ပံုႏွိပ္ကာ ေဖာ္ျပ ေရာင္းခ်ျခင္းဟာ စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ကို ခ်ိဳးေဖာက္တာပါ။ စာနယ္ဇင္းတစ္ခုမွာ အယ္ဒီတာဟာ အေရးႀကီးဆံုး ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါတယ္။ အယ္ဒီတာ တစ္ဦးရဲ ႔ တာ၀န္က ႀကီးမားလွပါတယ္။ စာမူတစ္ခု ေရာက္လာလွ်င္ ထိုစာမူဟာ ႏိုင္ငံေရး ပတ္သက္ျငိစြန္းမႈ ရွိ/မရွိ၊ အျခား ေနရာမ်ားမွ ကူးယူထားျခင္း (plarigism) ရွိ/မရွိကုိ အယ္ဒီတာက စိစစ္ရပါတယ္။ (အျခားေနရာမ်ားမွ ကူးယူၿပီး မိမိပုိင္ႏွင့္ ဆင္တူယုိးမွားျပဳလုပ္ျခင္း - plarigism - ဆိုသည္မွာ ႏုိင္ငံတကာ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ေပးအပ္ၿပီးသား ဘြဲ႕ကုိပင္ ျပန္သိမ္းႏုိင္သည္အထိ ႀကီးေလးေသာ စာရိတၱေရးရာ ျပစ္မႈႀကီးျဖစ္သည္။) ဘာသာျပန္ထားေသာ စာမူမ်ား၊ ကိုးကားေရးသားထားေသာ စာမူမ်ားမွာ ကိုးကားခ်က္ႏွင့္ ဘာသာျပန္ဆိုမႈကို ၀န္ခံခ်က္မ်ား ပါရွိျခင္း ရွိ/မရွိကို ေသခ်ာစြာ စစ္ေဆးရပါတယ္။ အယ္ဒီတာ တစ္ဦးဟာ စာေပကို ႏွ႔႔ံစပ္ရပါတယ္။ ဗဟုသုတ ၾကြယ္၀ရပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား အယ္ဒီတာတစ္ဦးဟာ သိျမင္ ႏွ႔႔ံစပ္ျခင္း မရွိဘူးဆိုလွ်င္ စာမူရွင္မ်ားေပးပို႔တဲ့ စာမူမ်ားဟာ ကိုယ္ပိုင္ဖန္တီးမႈလား၊ ကူးခ်ေပးပို႔မႈလား၊ ဘာသာျပန္ဆိုမႈလား၊ ကိုးကားခ်က္လားဆိုတာ သိႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အယ္ဒီတာ တစ္ဦးဟာ ယေန႔ေခတ္ေပၚ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကမၻာ့သတင္းေတြကို သိရပါတယ္။ စာေပကိုလည္း မိမိအၾကိဳက္တစ္မ်ိဳးတည္းသာ မဟုတ္ဘဲ လိုင္းစံုေအာင္ ေလ့လာထားရ့ပါတယ္။ ဒါမွသာ စာမူရွင္မ်ားဘက္မွ ထည္႔သြင္းေရးသားျခင္းမျပဳမိတဲ့ ၀န္ခံခ်က္မ်ားကို အယ္ဒီတာက ထည္႔ေပးႏိုင္ပါတယ္။

စာမူရွင္မ်ားဘက္မွ အင္တာနက္ေပၚကေန ကူးယူမႈမ်ားကို စာမူအျဖစ္ ေပးပို႔ခဲ့သည္ ရွိေသာ္ အယ္ဒီတာ မေရြးခ်ယ္မီကာလမွာ စာမူရွင္၏ တာ၀န္ျဖစ္ေသာ္လည္း အယ္ဒီတာက စာမူကိုေရြးခ်ယ္ျပီးေနာက္ အယ္ဒီတာ့လက္ထဲ ေရာက္ရွိေနခ်ိန္မွာ အယ္ဒီတာ၏ တာ၀န္သာ ျဖစ္ပါေတာ့တဲ့အတြက္ စာမူမ်ားကို မေရြးခ်ယ္မီမွာ အယ္ဒီတာဟာ ေသခ်ာစြာ ဖတ္ရႈ စိစစ္ရပါတယ္။ အယ္ဒီတာတစ္ဦး၏ က်င့္၀တ္၊ တာ၀န္ႏွင့္ အခန္းက႑မွာ စာနယ္ဇင္းတစ္ခုရဲ ႔ ပင္မ အသက္ျဖစ္ပါတယ္။

အင္တာနက္ေပၚမွာ သူတစ္ပါးေရးသား ဖန္တီးမႈမ်ားကို ကူးယူကာ ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပ ေရာင္းခ်ျခင္း ၏ ေနာက္ဆက္တဲြမ်ားအတြက္ အယ္ဒီတာမွာ မ်ားစြာတာ၀န္ရွိသလို၊ ကူးယူေဖာ္ျပသူဟာလည္း စာေရးဆရာတစ္ဦး၏ က်င့္၀တ္ကို ေဖာက္ဖ်က္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပသူ စာနယ္ဇင္းမွာလည္း စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ကို ခ်ိဳးေဖာက္ျခင္း ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီလို အင္တာနက္ေပၚမွ ကူးယူမႈမ်ားဟာ ေသးငယ္တဲ့ ကိစၥ မဟုတ္ဘဲ က်င့္၀တ္မ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ၊ လူတစ္ဦးခ်င္း၏ စာရိတၱ (morality) ႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အတိုင္းအတာ တစ္ခု ျဖစ္တဲ့အတြက္ အလြန္ အေရးၾကီးၿပီး ဂရုျပဳရမယ့္ ကိစၥ၊ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခု ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။

ဟနစံ

Tuesday, May 12, 2009

စင္ကာပူ နမ့္ပစ္ဖူး (ေလာရွည္ ပဲၾကာဇံသုပ္)

နမ့္ပစ္ဖူးဆုိတာက ရွမ္းျပည္မွာရတဲ့ အသုပ္တစ္မ်ိဳးေပါ့။ ပဲပုတ္ႏွစ္ရယ္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးရယ္၊ ေဂၚဖီရယ္နဲ႕ ညွပ္ေခါက္ဆြဲကုိ သုပ္တာ။ တခ်ိဳ႕ကလဲ မန္က်ည္းရည္ထည့္တတ္ေသးရဲ႕။ ပဲပုတ္ႏွစ္က ရွမ္းျပည္မွာပဲ ေပါတာမုိ႕ ရန္ကုန္မွာေတာင္ တခါတေလ ရွမ္းျပည္လူႀကံဳရွိမွ စားရတာ။ အဲဒီအစားအေသာက္ကုိ စင္ကာပူမွာ တမ္းတေနေတာ့ ခက္ေရာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ …

ဟုိတေန႕က အစ္မတစ္ေယာက္က ပဲၾကာဇံသုပ္ အိမ္မွာလာသုပ္ေကၽြးတယ္။ (အေမသုပ္တာနဲ႕ေတာ့ မတူပါဘူး။ အေမက သက္သတ္လြတ္သုပ္တာေလ။ ပုဇြန္ေျခာက္ေတာင္ မပါဘူး။) ငါးေသတၱာတုိ႕ ၾကက္အူေခ်ာင္းတုိ႕နဲ႕ သုပ္တာ။ ဒီမနက္က်ေတာ့ မနက္စာကုိ ေဂၚဖီေလးနဲ႕ မုန္လာဥနီေလးေတြ ေရေႏြးေငြ႕ရုိက္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေလးလွီးၿပီး ကၽြန္း ၁၀၀၀ အႏွစ္ နဲ႕ ဆမ္းစားမလုိ႕ ျပင္ေနတုန္း ဟုိတေန႕က ပုိေနတဲ့ ပဲၾကာဇံသုပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ သတိရသြားတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ပဲၾကာဇံပါ ထည့္သုပ္မလုိ႕ လုပ္တုန္း … ပဲပုတ္ကေလးထည့္ရင္ နမ့္ပစ္ဖူးနဲ႕ အရသာတူမွာလုိ႕ စဥ္းစားမိတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ စင္ကာပူ နမ့္ပစ္ဖူး (ေလာရွည္ ပဲၾကာဇံသုပ္) ျဖစ္လာပါေလေရာ။

ပါ၀င္ပစၥည္းမ်ား (လူ ၂ ေယာက္စာအတြက္)

ပဲၾကာဇံ     - လက္တဆုပ္စာေလာက္

ပဲပုတ္ခ်ပ္    - ၂ ခ်ပ္

ေဂၚဖီထုပ္    - ခပ္ေသးေသး တစိတ္

မုန္လာဥနီ    - ၁ ေတာင့္

ခရမ္းခ်ဥ္သီး    - ၂ လံုး

ၾကက္အူေခ်ာင္း    - ၃ ေခ်ာင္း

ၾကက္သြန္ျဖဴ    - ၂ ေျမွာင့္

ႏွမ္းမႈန္႕        - အနည္းငယ္

ဆား        - အနည္းငယ္

ဆီ        - အနည္းငယ္

ရွာလကာရည္    - ဟင္းခ်ဳိေသာက္ဇြန္း ၁ ဇြန္း

သံပရာသီး    - ၁ လံုး

နံနံပင္        - အနည္းငယ္

ငရုတ္သီးစိမ္း    - ၂ ေျမွာင့္

ပဲၾကာဇံကုိ ေရေႏြးနဲ႕ စိမ္ပါ။ ပဲပုတ္ခ်ပ္ (အျပား၀ုိင္းႀကီးေတြကို ေျပာတာ) ကုိ ေၾကာ္ခ်င္ေၾကာ္၊ ဖုတ္ခ်င္ဖုတ္ၿပီး အမႈန္႕ျဖစ္ေအာင္ ေထာင္းပါ။ (ေၾကာ္မယ္ဆုိရင္ ဆီကို အေငြ႕ထြက္ေအာင္တည္၊ မီးပိတ္ၿပီးမွ ပဲပုတ္ခ်ပ္ကုိထည့္ပါ။ ႏုိ႕မဟုတ္ရင္ ခါးပါလိမ့္မယ္။ ေထာင္စရာ ဆံုမရွိရင္ စကၠဴထဲထည့္ၿပီး ပုလင္းနဲ႕ လွိမ့္ႀကိတ္လဲ ရပါတယ္။ အမႈန္႕ႀကိတ္စက္ရွိရင္လဲ အမႈန္႕ႀကိတ္စက္နဲ႕ ႀကိတ္ေပါ့။ ေလာရွည္ကေတာ့ အဲဒီအမႈန္႕ကုိ ေနရာတကာမွာသံုးဖုိ႕ ဗူးထဲထည့္ေဆာင္ထားတယ္။) ၾကက္သြန္ျဖဴေလးေတြ ပါးပါးလွီးၿပီး ဆီသတ္ပါ။ ငရုတ္သီးမႈန္႕ရွိရင္ ငရုတ္သီးဆီသတ္လဲ လုပ္ခ်င္လုပ္ပါ။ (ငရုတ္သီးဆီသတ္လုပ္ဖုိ႕အတြက္ ငရုတ္သီးမႈန္႕ကုိ ပန္းကန္ထဲထည့္၊ အေငြ႕ထြက္ေအာင္ တည္ထားတဲ့ ဆီကုိ အဲဒီပန္းကန္ထဲ ေလာင္းခ်လုိက္ပါ။ ဒါဆုိ မေညွာ္ပါဘူး။ အေမ့နည္းကြ။) ၾကက္အူေခ်ာင္းကုိ ျပဳတ္ပါ။ (Microwave မီးဖုိ ရွိရင္ အဲဒါနဲ႕လုပ္လဲ ရပါတယ္။ ျမန္တာေပါ့။) မုန္လာဥနီကုိ ေသးေသးေလးေတြတံုးၿပီး ေရေႏြးေဖ်ာပါ။ အဲဒါၿပီးရင္ ပူမဲ့ေလာင္မဲ့ ကိစၥေတြ (ေရေႏြးစိမ္ျခင္း၊ ဆီသတ္ျခင္း) ၿပီးပါၿပီ။

အခု ေအးတဲ့ကိစၥေတြ လာပါမယ္။ ေဂၚဖီကုိ ေရစင္စင္ေဆးၿပီး ပါးပါးလွီးပါ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကုိ ပါးပါးလွီးပါ။ သံပရာသီးကုိ အရည္ညွစ္ဖုိ႕အသင့္ လွီးထားပါ။ ၾကက္အူေခ်ာင္းကုိ ခပ္ေသးေသးလွီးပါ။ ငရုတ္သီးနဲ႕ နံနံပင္ကုိလဲ ေရေဆးၿပီး ေသးေသးေလးေတြလီွးထားပါ။ (ပဲၾကာဇံနဲ႕ မုန္လာဥနီ ေရေႏြးထဲက ဆယ္ေတာ့၊ ရၿပီ။) ၾကက္သြန္ျဖဴ ဆီခ်က္၊ ငရုတ္သီး ဆီခ်က္၊ ပဲပုတ္မႈန္႕၊ ရွာလကာရည္တုိ႕ကုိ ပဲၾကာဇံ၊ ၾကက္အူေခ်ာင္း၊ ေဂၚဖီ၊ မုန္လာဥနီ၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးတုိ႕နဲ႕ ေရာနယ္ပါ။ ဆားထည့္ပါ။ ႏွမ္းမႈန္႕ကုိ ျဖဴးပါ။ ငရုတ္သီး လွီးထားတာေလးထည့္၊ သံပရာသီးအကုန္ညွစ္ၿပီး ဆက္နယ္။ နယ္လုိ႕ ႏွံ႕ရင္ နံနံပင္ေလးျဖဴး၊ စားလုိ႕ ရပါၿပီ။


Wednesday, May 6, 2009

ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ သေဘာသဘာ၀

အလုပ္အကုိင္ႏွင့္ ေတြးေခၚပံု ဆက္စပ္ပံုအေၾကာင္း ေလ့လာသည့္ သုေတသနတစ္ခုတြင္ ျဖစ္သည္။

ေလ့လာသူ - ၂ x ၂ က ဘာရလဲ။

အင္ဂ်င္ႏုယဥ္ (Slide Rule ကုိ ထုတ္ကာ အတန္ၾကာ တြက္ခ်က္ၿပီးေနာက္) - ၃.၉၉။

ရူပေဗဒ ပညာရွင္ (သူ၏ ကုိးကားစာအုပ္မ်ားကုိ မွီျငမ္းကာ ပုစၧာကုိ ကြန္ပ်ဴတာသံုးတြက္ခ်က္ၿပီးေနာက္) - ၃.၉၈ နဲ႕ ၄.၀၂ ၾကားထဲမွာပဲ၊ ေသခ်ာတယ္။

သခ်ၤာပညာရွင္ (ခဏမွ် စဥ္းစားၿပီးေနာက္) - အေျဖေတာ့ မသိေသးဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ အေျဖရွိတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။

ေတြးေခၚပညာရွင္ (ၿပံဳး၍) - ေနပါဦး၊ ၂ x ၂ ဆုိတာ ဘာကုိ ဆုိလုိတာလဲ။

ဒႆနပညာရွင္ - ၂ ရယ္ x ရယ္ကုိ ေက်းဇူးျပဳၿပီး တိတိက်က် သတ္မွတ္စမ္းပါဗ်ာ။

လူမႈေရးပညာရွင္ - ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး၊ ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားနဲ႕ စကားေျပာရတာ ေကာင္းသားပဲ။

စာရင္းကုိင္ (ေဘးမွ ပညာရွင္မ်ားကို တခ်က္အကဲခတ္ၿပီး ေလသံတုိးတုိးျဖင့္) - ရွင္က ဘယ္ေလာက္ ျဖစ္ေစခ်င္လုိ႕လဲ။

ေဆးပညာရွင္ (ဆရာ၀န္) - ၄ ကြ။

ေလ့လာသူ - ခင္ဗ်ား ဘယ္လုိသိသလဲ။

ေဆးပညာရွင္ (ဆရာ၀န္) - ငါအလြတ္က်က္ထားတာကြ။

ေလ့လာသူ - ကဲ အင္ဂ်င္ႏုယဥ္ရယ္၊ ရူပေဗဒသမားရယ္၊ သခ်ၤာဆရာရယ္ကုိပဲ တခုထပ္ေမးပါရေစ၊ ပုိင္ဟာ ဘယ္ေလာက္လဲဗ်။

အင္ဂ်င္ႏုယဥ္ - ၂၂/၇ ေလာက္ ရွိတယ္။
ရူပေဗဒ ပညာရွင္ - ၃.၁၄၁၅၉
သခ်ၤာပညာရွင္ - ပုိင္ ညီမွ်ျခင္း (ခဏမွ်နား၊ အားလံုးသူ႕ကုိ ၀ုိင္းၾကည့္) ပုိင္။

ေဆးပညာရွင္ (ဆရာ၀န္) ကေတြး - ငေပါေတြ၊ ပုိင္တခုကုိ ၆၀၀ က်ပ္။ ေကာ္ဖီဆုိင္မွာ ၀ယ္စား၊ ဗုိက္ျပည့္တယ္။ တေယာက္မွလဲ မမွန္ၾကဘူး။

အင္တာနက္မွ ဟာသမ်ားကုိ ေပါင္းစပ္ တင္ျပပါသည္။

အထက္ပါဟာသကုိ နားလည္ႏုိင္ရန္အတြက္ ဗဟုသုတမ်ား။

Slide Rule သည္ ေခတ္ေပၚ သိပၸံ ဂဏန္းတြက္စက္ အလား တြက္ခ်က္ႏုိင္ေသာ တြက္ခ်က္ေရး ကိရိယာတစ္ခု ျဖစ္သည္။ သုိ႕ေသာ္ အနည္းငယ္မွ် မတိက်။ ကုိင္တြယ္သူ၏ ကၽြမ္းက်င္မႈေပၚမူတည္ၿပီး အနည္းငယ္ အမွားအယြင္းရွိႏုိင္သည္။ အလြန္ရႈပ္ေထြးေသာ ပုစၧာမ်ားတြင္ ၄င္းအမွားအယြင္းသည္ အေရးမပါလွသျဖင့္ ေရွးက အင္ဂ်င္ႏုယဥ္တုိင္းလုိလုိ၏ လက္စြဲျဖစ္သည္။

ရူပေဗဒ စမ္းသပ္ခ်က္မ်ားသည္ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ မတိက်လွ။ Range ျဖင့္သာ အေျဖထြက္ေလ့ ရွိသည္။ တြက္ခ်က္ရာတြင္ သူတုိ႕သည္ ကြန္ပ်ဴတာ အကူအညီကုိ ေရွး (၁၉၄၀ ျပည့္ႏွစ္လြန္မ်ားကတည္းက) ရရွိခဲ့သျဖင့္ ကြန္ပ်ဴတာအေပၚ မွီခုိလြန္းအားႀကီးကာ သူတို႕၏ ပုိင္တန္ဖုိးသည္လဲ ကြန္ပ်ဴတာထဲ ထည့္ရလြယ္ေသာ ဂဏန္းသာ ျဖစ္ေနတတ္သည္။

သခ်ၤာပညာရွင္မ်ားသည္ အေျဖရွိတာ ေသခ်ာလွ်င္ ဆက္မတြက္ခ်င္ေတာ့။ တြက္နည္းကုိ ရွာျခင္းသာ သူတုိ႕အလုပ္ျဖစ္သည္။ တြက္ျခင္းသည္ သူတုိ႕အလုပ္မဟုတ္ဟု ခံယူသည္။ ပုိင္ကို တသက္လံုး ပုိင္ သေကၤတႏွင့္ ေရးသား တြက္ခ်က္သျဖင့္ ပုိင္၏ တန္ဖုိးကိုေတာင္ မသိေတာ့။ (အတင္းေမးလွ်င္ စက္၀န္းကို အခ်င္းနဲ႕ စားထားတဲ့ တန္ဖုိးဟုေတာ့ ေျဖေကာင္း ေျဖႏုိင္သည္။ ဒါေတာင္ ဂ်ီၾသေမထရီ ပညာရွင္မွ ... )

ေတြးေခၚပညာရွင္ႏွင့္ ဒႆနပညာရွင္သည္ တူမလုိလုိႏွင့္ မတူၾက။ ေတြးေခၚပညာရွင္ (Philosopher) က လူတစ္ေယာက္ ဘာကို ဘယ္လုိျမင္သလဲကုိ အဓိကထားၿပီး ဒႆနပညာရွင္ (Logician) ကမူ အေျခခုိင္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားေပၚ ထပ္ဆင့္ ထပ္ဆင့္ ေတြးေခၚ တည္ေဆာက္ရသည္ကုိ အဓိကထားသည္။

လူမႈေရးပညာရွင္မွာ တသက္လံုး ႏွစ္သိမ့္ေဆြးေႏြးေနရသျဖင့္ နားပဲ ေထာင္ေနခ်င္ေတာ့သည္(ဟု လူအမ်ား ျမင္ၾကသည္)။

စာရင္းကုိင္မွာ အထက္လူႀကီး အႀကိဳက္ စာရင္းလိမ္ စာရင္းပိန္ အင္မတန္ လုပ္တတ္သည္(ဟု လူအမ်ား ျမင္ၾကသည္)။

ဆရာ၀န္မ်ားမွာ သခ်ၤာႏွင့္ မနီးစပ္၊ အားလံုးကို အလြတ္က်က္၍ စာေမးပြဲ ေအာင္တတ္ေလသည္(ဟု လူအမ်ား ျမင္ၾကသည္)။


အားလံုးပဲ လြန္တာရွိရင္ ၀ႏၵာမိပါ။

Wednesday, January 28, 2009

ေမ့ေလ်ာ့ခံထားရေသာ Hip-Hop ပညာရွင္မ်ား (၂): BTNH

Bone Thugs-N-Harmony (BTNH) ဟာ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္လြန္မ်ားက ကလိဖ္လန္ (Cleveland) ၿမိဳ႕မွာ ေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ Hip-Hop ဂီတအဖြဲ႕ပါ။ သူတုိ႕မွာ အဖြဲ႕သား ၅ ေယာက္ပါ၀င္ၿပီး Bizzy Bone, Krayzie Bone, Layzie, Wish Bone နဲ႕ Flesh-N-Bone တုိ႕ျဖစ္ပါတယ္။ လ်င္ျမန္ၿပီး သံစဥ္ခ်ိဳခ်ိဳေလးလုိ ျဖစ္ေနတဲ့ rap ေတြကုိ သီဆုိေလ့ရွိတဲ့ သူတုိ႕အဖြဲ႕ဟာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ Hip-Hop အဆုိရွင္မ်ားၾကားမွာ တမူထူးျခားလုိ႕ေနပါတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွာ Crossroad သီခ်င္းနဲ႕ ဂရမ္မီဆု (Grammy) ကုိ ဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့ သူတုိ႕အဖြဲ႕ဟာ ေသဆံုးသြားၾကၿပီျဖစ္တဲ့ Eazy-E, Notorious B.I.G (Christopher Wallace) နဲ႕ 2Pac တုိ႕အားလံုးနဲ႕ တြဲဖက္သီဆုိဖူးတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ဂီတအဖြဲ႕လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ (ACID ရဲ႕ စတင္ျခင္း ထဲက ဘ၀သီခ်င္းမွာ စုိင္းစုိင္းဆုိသြားတဲ့ "ငါဒီမွာ အလင္းေတြ သီခ်င္းေတြ ေမ့ခဲ့ၿပီးလုိ႕ … အရပ္ပ်က္တဲ့ ဘ၀ရဲ႕ မွတ္တမ္း" ဆုိတဲ့ အပုိဒ္ဟာ သူတုိ႕နဲ႕ Notorious B.I.G တြဲဆုိထားတဲ့ Notorious Thugs သီခ်င္းမွာ Bizzy Bone ဆုိသြားတဲ့ အပုိဒ္ေပါ့။)



ဂရမ္မီဆု ဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့ Crossroad သီခ်င္း

၁၉၉၀ မွာ အဖြဲ႕၀င္ ၄ ဦးနဲ႕ စတင္တည္ေထာင္ၿပီး ၁၉၉၁ မွာ ေနာက္ဆံုးအဖြဲ႕သားျဖစ္တဲ့ Flesh-N-Bone ၀င္ေရာက္လာအၿပီးမွာ သူတုိ႕ရဲ႕ ပထမဆံုး ဓာတ္ျပား Faces of Death ကုိ အသံသြင္းပါတယ္။ ကလိဖ္လန္ကေန ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္ (Los Angeles) ၿမိဳ႕အထိ ခ်ီတက္သြားၿပီး အဲဒီအခ်ိန္က နာမည္ႀကီး Rapper/Producer တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ Eazy-E ကုိ ေတြ႕ဖုိ႕ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ Eazy-E ကုိ တယ္လီဖုန္းထဲကေန သီခ်င္းဆုိျပၾကအၿပီးမွာ ဖုန္းျပန္ဆက္ပါ့မယ္ဆုိၿပီး Eazy-E ေပၚမလာဇာတ္ခင္းသြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လဲ ဇြဲေကာင္းလြန္းလွတဲ့ BTNH ဟာ Eazy-E ကလိဖ္လန္ကုိ သီခ်င္းလာဆုိတုန္း ဇာတ္စင္ေနာက္ အ၀တ္လဲခန္းမွာ အမိဖမ္းၿပီး ေနာက္တခါ သီခ်င္း ထပ္ဆုိျပအၿပီးမွာေတာ့ Eazy-E နဲ႕ သူတုိ႕နဲ႕ Ok သြားပါတယ္။



Eazy-E နဲ႕ ဆုိခဲ့တဲ့ For Tha Love of $ သီခ်င္း

Eazy-E ထုတ္ေပးတဲ့ Creepin on ah Come Up ဓာတ္ျပားဟာ Gangster သီခ်င္းေတြ မ်ားေနလုိ႕ ခ်က္ခ်င္းမေပါက္ႏုိင္ေပမဲ့ Thuggish Ruggish Bone နဲ႕ For Tha Love of $ ၂ ပုဒ္ကုိ ေရဒီယုိက လႊင့္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ BTNH က ေကာင္ေလးေတြ ခ်က္ခ်င္း စူပါစတား ျဖစ္သြားပါတယ္။ ေနာက္ ဓာတ္ျပား E 1999 Eternal မွာေတာ့ Gangster သီခ်င္းနဲ႕ ေဆးေျခာက္ရွဴတာေတြအျပင္ Crossroad လုိမ်ိဳး ဘာသာေရးဆန္ဆန္ သီခ်င္းေတြ စၿပီး ပါလာပါၿပီ။ BTNHResurrection မထုတ္မီမွာပဲ Flesh-N-Bone တေယာက္ AK-47 နဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းကုိ ရမ္းကားလုိ႕ဆုိၿပီး ေထာင္ခ်ခံရပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႕ က်န္တဲ့ ၄ ေယာက္နဲ႕ပဲ Thugs World Order ကုိ သြင္းပါတယ္။ Phil Collins ပါ၀င္သီဆုိထားတဲ့ Home သီခ်င္းဟာ ဒီအဖြဲ႕ကုိ စာေရးသူရဲ႕ အသည္းစြဲ ျဖစ္သြားေစတဲ့ သီခ်င္းပါပဲ။ အဲဒီအေခြရဲ႕ ေနာက္မွာေတာ့ Bizzy Bone ဟာ အဖြဲ႕ကုိ စြန္႕ခြာသြားပါေတာ့တယ္။


Phil Collins နဲ႕ဆုိခဲ့တဲ့ Home သီခ်င္း

BTNH ဟာ တဦးခ်င္းစီလဲ ေအာင္ျမင္တဲ့ Rapper ေတြကုိ ေမြးထုတ္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ Bizzy Bone နဲ႕ Layzie Bone တုိ႕ဟာ တဦးခ်င္းခြဲထြက္ၿပီးေတာ့ ဓာတ္ျပားေတြ ထုတ္ရာမွာ အထုိက္အေလ်ာက္ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ႕ ၂ ေယာက္တြဲၿပီးေတာ့ Bone Brothers ဆုိတဲ့ အမည္နဲ႕လဲ သီခ်င္းေတြ ဆုိပါေသးတယ္။ ရန္ျဖစ္လုိက္၊ ျပန္ခ်စ္လုိက္ ျဖစ္အၿပီးမွာ Bizzy Bone ဟာ အဖြဲ႕ကုိ ျပန္လာပါၿပီ။ ေထာင္ထဲေရာက္ေနတဲ့ Flesh-N-Bone ကလဲ ေလွ်ာ့ရက္ေတြနဲ႕ ျပန္လြတ္လာၿပီမုိ႕လုိ႕ အခုလက္ရွိအခ်ိန္မွာ သူတုိ႕ ၅ ေယာက္လံုး ဓာတ္ျပားအသစ္ကုိ အသံသြင္းလွ်က္ ရွိပါေၾကာင္း ေရးသား မွတ္တမ္းတင္လုိက္ပါတယ္။

ငါတုိ႕ျပန္တည့္သြားၿပီဆုိတဲ့ Resurrection(Paper, Paper) သီခ်င္း

Saturday, January 24, 2009

ဗာဂ်ီးနီးယား နည္းပညာ တကၠသိုလ္မွ ေခါင္းျဖတ္သတ္မႈ

ဗာဂ်ီးနီးယား နည္းပညာ တကၠသိုလ္ (Virginia Tech) မွာ စာရင္းကုိင္ပညာ မဟာဘြဲ႕ယူဖုိ႕ တရုတ္ႏုိင္ငံက ပူပူေႏြးေႏြး ေရာက္ရွိေနတဲ့ ေက်ာင္းသူ ရွင္းယန္ (Xin Yang) ဟာ အေရးအေၾကာင္းရွိရင္ တႏုိင္ငံတည္းသား စုိက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ အသံုးခ် ေဘာဂေဗဒ ပါရဂူဘြဲ႕ ေက်ာင္းသား က်ဳဟုိက္ယန္ (Zhu Haiyang) ကို ဆက္သြယ္ဖုိ႕ တကၠသိုလ္ အာဏာပုိင္ေတြကုိ ညႊန္ၾကားထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမ ေနထုိင္ရာ အေဆာင္အတြင္းရွိ အူပံုဖိန္း (Au Bon Pain) ေကာ္ဖီဆုိင္မွာ ေခါင္းနဲ႕ ကုိယ္နဲ႕တျခားစီျဖစ္သြားတဲ့ သူမရဲ႕ ၾကမၼာကုိေတာ့ ဟုိက္ယန္ကုိ အေၾကာင္းၾကားစရာေတာင္ လုိမယ္မထင္ေတာ့ပါဘူး။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ရွင္းယန္ကုိ မီးဖုိေခ်ာင္သံုး ဓားမနဲ႕ တုိက္ခိုက္ခဲ့သူဟာ ဟုိက္ယန္ ကုိယ္တုိင္ပဲ ျဖစ္ေနလုိ႕ ျဖစ္ပါတယ္။


ေသဆံုးသူ ရွင္းယန္

မ်က္ျမင္သက္ေသမ်ား အဆုိအရ ေကာ္ဖီဆုိင္အတြင္းမွာ အခင္းမျဖစ္ပြားမီအခ်ိန္အထိ သူတုိ႕ ၂ ေယာက္ဟာ ေအးေဆး ၿငိမ္သက္စြာပဲ ရွိေနခဲ့တယ္လို႕ သိရပါတယ္။ သတ္ျဖတ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကုိ သိရဖုိ႕ ခက္ခဲေနတာေၾကာင့္ တရားခံရဲ႕ တယ္လီဖုန္း၊ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕ ေန႕စဥ္မွတ္တမ္းတုိ႕ကုိ စစ္ေဆးခြင့္ေပးဖုိ႕ သက္ဆုိင္ရာ ရဲတပ္ဖြဲ႕က တရားရံုးမွာ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။

ေသဆံုးသူ ရွင္းယန္ (အသက္ ၂၂) ဟာ ဇန္န၀ါရီ ၈ ရက္ကမွ ေက်ာင္းကုိ ေရာက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသူ အသစ္ျဖစ္ၿပီး ၾသဂုတ္လအတြင္းကတည္းက ေက်ာင္းကုိ ေရာက္ေနခဲ့သူ က်ဳဟုိက္ယန္က သူမကုိ ပတ္၀န္းက်င္ အသစ္နဲ႕ ေနသားတက်ျဖစ္ေအာင္ ကူညီေပးေနခဲ့တယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။

တရားခံ ဟုိက္ယန္ (အသက္ ၂၅) ကုိ ေမာင္တုိဂမီ ခရုိင္ အက်ဥ္းေထာင္မွာ ဖမ္းဆီးထားပါတယ္။ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း တာ၀န္က်တဲ့ ရဲအရာရွိဟာ အခင္းျဖစ္ပြားရာကုိ ေရာက္ရွိခ်ိန္မွာ ရွင္းယန္ရဲ႕ ေခါင္းျပတ္ကုိ ကုိင္ထားတဲ့ တရားခံကုိ ေတြ႕ရွိ ဖမ္းဆီးခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဧၿပီလအတြင္းမွာလဲ ဒီတကၠသိုလ္က ကုိရီးယား ေက်ာင္းသား ခ်ိဳစြန္းေဟြ႕ (Cho Seung Hui) ဟာ ေသနတ္ကုိင္ေဆာင္ၿပီး ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းမွာပဲ လူ ၃၂ ေယာက္ကုိ ပစ္ခတ္ခဲ့ၿပီး မိမိကုိယ္ကုိယ္ စီရင္္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိဆုိရင္ေတာ့ ဗာဂ်ီးနီးယား နည္းပညာ တကၠသိုလ္ဟာ အာရွ ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ စိတ္ဖိစီးစရာေတြ မ်ားေနပံုရပါတယ္။

http://media.washingtontimes.com/media/img/photos/2009/01/23/20090122-214354-pic-331778206.jpg
http://www.freep.com/article/20090124/NEWS07/901240377 ႏွင့္
http://www.foxnews.com/story/0,2933,482025,00.html ကုိ မွီျငမ္းပါသည္။

Tuesday, October 21, 2008

ေမ့ေလ်ာ့ခံထားရေသာ Hip-Hop ပညာရွင္မ်ား (၁): Run-D.M.C

ဒီဘက္ေခတ္မွာ Hip-Hop လုိ႕ဆုိရင္ Eminem, 2Pac, 50 Cent နဲ႕ Nelly တုိ႕ေလာက္ကုိပဲ ေျပးေျပး ျမင္တတ္ၾကပါတယ္။ Hip-Hop ကုိ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းထဲက ဂီတတစ္ခုျဖစ္ေအာင္ တြန္းပုိ႕ေပးခဲ့တဲ့ အဖြဲ႕ျဖစ္တဲ့ Run-D.M.C ကုိ သိတဲ့လူ နည္းၾကပါတယ္။ (စုိင္းစုိင္းရဲ႕ "မိန္းမ မိန္းမ" သီခ်င္းထဲမွာ " … Run DMC, Jam Master Jay, xxx ဒီမွာ နားေထာင္ရင္း အိပ္ခန္းထဲမွာ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္ … " ဆုိတာ သူတုိ႕ေပါ့။) သူတုိ႕ရဲ႕ အႏုပညာစြမ္းေၾကာင့္ ကမၻာေက်ာ္ Rolling Stone မဂၢဇင္းက အႀကီးက်ယ္ဆံုး ဂီတ အႏုပညာရွင္ စာရင္းမွာ အမွတ္ ၄၈ အျဖစ္ ၂၀၀၄ မွာ စာရင္းသြင္းခံရပါတယ္။ အေမရိကန္ ေတးသံသြင္း လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အဖြဲ႕ရဲ႕ ေရႊနဲ႕ ပလက္တီနမ္ ဓာတ္ျပားဆုမ်ား ခ်ီးျမွင့္ခံရတဲ့ ပထမဆံုး Rap အဖြဲ႕လဲ ျဖစ္ပါတယ္။



Run-D.M.C (Rev Run, Jam Master Jay and D.M.C)
နယူးေယာက္ခ္ၿမိဳ႕ ကြင္းစ္ၿမိဳ႕နယ္ ဟုိးလီစ္ ရပ္ကြက္မွာ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ သူတုိ႕ ၃ ေယာက္ဟာ Sucker MCs ဆုိတဲ့ သီခ်င္းနဲ႕ R&B Charts မွာ နံပါတ္ ၁၅ ခ်ိတ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္မွာေတာ့ Raising Hell album ကုိ ျဖန္႕ခ်ိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ album မွာပါတဲ့ Walk This Way သီခ်င္းဟာ MTV မွာ ပထမဆံုး ထုတ္လႊင့္ခံရတဲ့ Rap သီခ်င္းျဖစ္ေပမဲ့ လူႀကိဳက္မ်ားတာေၾကာင့္ မၾကာခဏ ထုတ္လႊင့္ခံခဲ့ရၿပီး အဲဒီအခ်ိန္က နံမည္က်ဆင္းေနတဲ့ Rock ဂီတသမား Aerosmith ကုိ ေအာင္ျမင္မႈ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ျပန္လည္ တြန္းတင္ေပးခဲ့ပါတယ္။
Run-D.M.C ရဲ႕ ေက်ာ္ၾကားမႈေၾကာင့္ Addidas က သူတုိ႕ကုိ ဖိနပ္နဲ႕ အျခား အသံုးအေဆာင္ေတြ ေထာက္ပံ့ေပးၿပီး ေၾကာ္ျငာခုိင္းခဲ့တယ္။
၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္လြန္မ်ားက Rap အဖြဲ႕ေတြရဲ႕ ထံုးစံ စကားေျပာဟန္ ျဖစ္ေနေပမဲ့ အားပါတဲ့ Rapping ေတြ၊ Jam Master Jay ရဲ႕ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း Scratch သံ၊ မခမ္းနားပဲ ရုိးရွင္းတဲ့ Beat ေတြနဲ႕အတူ ေတြ႕ရခဲတဲ့ တေယာက္ တလွည့္စီ ေျပာင္းေျပာင္းဆုိတဲ့ ပံုစံကုိ သူတုိ႕သီခ်င္းေတြမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ (တေယာက္တည္းပဲ ဆုိေလ့ရွိတဲ့ Rapper ေတြနဲ႕ ကြာတာက Run နဲ႕ D.M.C ရဲ႕တေယာက္ကုိ တေယာက္ အျပန္အလွန္ ပံ့ပုိးေပး၊ ေထာက္ေပး၊ ကူေအာ္ေပးၾကတဲ့ သီဆုိဟန္ပါပဲ။) သူတုိ႕ရဲ႕ ကာရန္ယူပံုေတြဟာ အနီးစပ္ဆံုးေျပာရရင္ စုိင္းစုိင္း (မိန္းမ၊ မိန္းမ၊ မခ်စ္သီခ်င္း) နဲ႕ နည္းနည္း တူပါတယ္။ ကာရန္ကုိ ဘားတစ္ဘားရဲ႕ ေနာက္ဆံုးနားမွာ (နဲ႕ အလယ္မွာ) ေဆာင့္ေဆာင့္ခ်ေလ့ရွိတဲ့ သူတုိ႕သီခ်င္းေတြဟာ နားမယဥ္ခင္မွာေတာ့ နားေထာင္ရတာ ပ်င္းစရာႀကီးပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ နားေထာင္က်င့္ ရသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ အင္မတန္မွ ျမဴးၾကြၿပီး ကလုိ႕ခုန္လုိ႕ေကာင္းပါတယ္။


Run D.M.C (D.M.C, Jam Master Jay, Rev Run)
သူတုိ႕အဖြဲ႕ရဲ႕ေနာက္ဆံုး album (ယခုေရးသားခ်ိန္အထိ ေနာက္ဆံုး) Crown Royal ကုိ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာ အႏုပညာရွင္အမ်ားအျပားနဲ႕ တြဲဖက္ သီဆုိၿပီး ျဖန္႕ခ်ိခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၃၀ ရက္မွာ ပင္တုိင္ DJ Jam Master Jay လုပ္ႀကံခံရၿပီး ေနာက္ album အသစ္ ထြက္ရွိလာျခင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ Rap ဂီတေလာကအတြက္ ႀကီးမားတဲ့ ဆံုးရႈံးမႈတစ္ခုပါပဲ။
သူတုိ႕သီခ်င္းေတြကုိ ျမည္းစမ္းခ်င္ရင္ေတာ့ ...


Jam Master Jay ေသဆံုးျခင္း ၆ ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေရးသား ဂုဏ္ျပဳပါသည္။

Sunday, October 12, 2008

ငါးထမင္းနယ္ (ရွမ္းထမင္းခ်ဥ္) လုပ္နည္း

ဒီေန႕ သတင္းကၽြတ္ အဖိတ္ေန႕ (သီတင္းကၽြတ္ လဆန္း ၁၄ ရက္ေန႕)။ ေလာရွည္ ေမြးေန႕ေပါ့။ အဲဒါ မမ Red က ေမာင္ေလးေမြးေန႕မုိ႕ ငါးထမင္းနယ္လုပ္ေကၽြးမယ္လုိ႕ မေန႕ညကတည္းကေျပာၿပီး ဒီမနက္ လုပ္ေကၽြးတယ္။ ေပ်ာ္လုိက္တာ။ ေၾသာ္ … ငါ့ကုိ ဂရုစုိက္သားဆုိၿပီ။ စားၿပီးေတာ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူ႕ေမာင္အရင္းက ေအာက္တုိဘာ ၁၃ ေမြးတာမုိ႕ သူ႕ေမာင္ေလးေမြးေန႕ကုိ လုပ္ေကၽြးတာတဲ့။ ေသေရာ … ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေမတုိ႕လုပ္တာ ၾကည့္ထားတာနဲ႕ သူ႕ဆီက ခ်က္နည္းေမးထားတာေလးေတြ ေရာသမေမႊၿပီး ငါးထမင္းနယ္လုပ္နည္းကို တင္ဆက္လိုက္ရပါတယ္။

ပါ၀င္ပစၥည္းမ်ား
ၾကက္သြန္ၿမိတ္        - အနည္းငယ္
နံနံပင္            - အနည္းငယ္
ဆား            - အနည္းငယ္
ခရမ္းခ်ဥ္သီး        - ၃ လံုး
မန္က်ည္းႏွစ္        - အနည္းငယ္
ၾကက္သြန္ျဖဴ        - ၃ လံုး
ငါး (ေရခ်ိဳငါး)        - ၂၅ သားခန္႕
အာလူး             - ၂ လံုးခန္႕
ဆန္            - ၅ လံုး (ထမင္းေပါင္းအိုးနဲ႕ပါလာေသာ ဗူးနဲ႕ ခ်ိန္ပါ၊ ႏုိ႕ဆီဗူး မဟုတ္ပါ)
ပထမဆံုး ငါးနဲ႕ အာလူးကုိ ဆားအနည္းငယ္စီ ထည့္ၿပီး (တအုိးစီ) ျပဳတ္ထားပါ။ အဲဒါေတြ ျပဳတ္ေနတုန္းမွာ ထမင္းကုိလဲ တၿပိဳင္နက္ခ်က္ (ေရ ၇-၈ လံုးေလာက္ထည့္ခ်က္ပါ)၊ မန္က်ည္းႏွစ္ကုိ ေရေႏြးေဖ်ာ၊ ၾကက္သြန္ၿမိတ္နဲ႕ နံနံပင္ကုိ လွီး၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ အခြံခြာထားပါ။ ငါးနဲ႕ အာလူးရရင္ (ေရခမ္းျပဳတ္ရပါသည္။) ခရမ္းခ်ဥ္သီးကုိ ျပဳတ္ပါ။ ငါးကုိ အသားႏႊင္၊ အာလူးကုိ ေခ်ပါ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ျပဳတ္တာ ၿပဲသြားရင္ သူ႕ကုိလဲ ေခ်ပါ။ ၾကက္သြန္ျဖဴေထာင္းပါ။ ညက္လွ်င္ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္ ခ်က္ပါ။ (ဆီထဲကုိ ၾကက္သြန္ျဖဴ ေထာင္းထားတာ ထည့္ေၾကာ္ပါဟု ဆုိလုိသည္၊ ေရႊ၀ါေရာင္သန္းလာလွ်င္ အုိးေပၚမွခ်၊ ပန္းကန္ထဲ ေျပာင္းထည့္ပါ။ သုိ႕မဟုတ္က တူးလိမ့္မည္။) ၿပီးလွ်င္ ၾကက္သြန္ျဖဴ ဆီခ်က္၊ မန္က်ည္းႏွစ္ႏွင့္ ၾကက္သြန္ၿမိတ္၊ နံနံပင္မွအပ အားလံုးေရာနယ္ပါ။ ၿပီးလွ်င္ အေနေတာင္ အလံုးေလးေတြ လံုးထားပါ။ (ႀကီးႀကီးလံုးလဲ ဘာမွ မျဖစ္ပါ)

စားခ်င္စဖြယ္ပါပဲ
တည္ခင္းရာတြင္ အလံုးကို ပန္းကန္ျပားထဲ ထည့္ျပားၿပီး မန္က်ည္းႏွစ္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ ဆီခ်က္ဖတ္၊ နံနံပင္၊ ၾကက္သြန္ၿမိတ္ျဖဴးၿပီး ျပင္ေပးပါ။ ဂ်ဴးျမစ္ (အစိမ္း) ႏွင့္ တြဲစားလွ်င္ အလြန္ေကာင္းပါသည္။ ငရုတ္သီးႀကိဳက္သူမ်ား ငရုတ္သီးဆီခ်က္ႏွင့္လဲ တြဲဖက္စားသံုးႏုိင္ပါသည္။

Thursday, July 31, 2008

စိန္႕ပီတာစဘတ္ ၀ိေရာဒိ

ေခါင္းပန္းလွန္တမ္း ကစားၾကရေအာင္။ ပထမ စစခ်င္းမွာ ဒုိင္က ပုိက္ဆံ ၁ က်ပ္ေလာင္းပါမယ္။ ေခါင္း (Head) က်ရင္ စာရႈသူက ပုိက္ဆံ ၁ က်ပ္ ရပါမယ္။ ကစားပြဲလဲ ၿပီးပါမယ္။ တကယ္လုိ႕ ပန္း (Tail) က်သြားရင္ေတာ့ ဒုိင္က ပုိက္ဆံ ၂ က်ပ္ (အရင္တခါ ေလာင္းထားတဲ့ ပမာဏကုိ ၂ နဲ႕ ေျမွာက္ၿပီး) ေလာင္းပါမယ္။ ေခါင္းက်ရင္ စာရႈသူ ပုိက္ဆံ ၂ က်ပ္ရပါမယ္။ ပန္းက်ရင္ေတာ့ ဒုိင္က ပုိက္ဆံ ၄ က်ပ္ (အရင္တခါ ၂ က်ပ္ကုိ ၂ နဲ႕ ေျမွာက္ၿပီး) ေလာင္းပါမယ္။ အဲဒီလုိနဲ႕ ပန္းမက်မခ်င္း ဆက္ေလာင္းသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကစားပြဲကုိ စာရႈသူ ကစားရမယ္ဆုိရင္ ၀င္ေၾကး ဘယ္ေလာက္ ေပးမွာလဲ။ (ဒါမွမဟုတ္ ၀င္ေၾကးကို ဘယ္ေလာက္ သတ္မွတ္သင့္သလဲ။)

ပထမဆံုး ျဖစ္တန္စြမ္း သီ၀ရီအရ ေမွ်ာ္မွန္းတန္ဖုိး (Expected value) E ကုိ တြက္ၾကည့္ရေအာင္။

E = (½) x 1 + (½ x ½) x 2 + (½ x ½ x ½) x 4 + (½ x ½ x ½ x ½) x 8 + …

E = Sum(k = 1 to infinity) (½)k x 2(k-1) = infinity

ေမွ်ာ္မွန္းတန္ဖုိးဟာ အကန္႕အသတ္မရွိကုိ ျပန္႕ကားထြက္သြား (diverge) ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ကစားပြဲ တစ္ပြဲစီတုိင္းမွာ စာရႈသူရမဲ့ (ႏုိင္မဲ့) ပုိက္ဆံက အကန္႕အသတ္မရွိပါတဲ့။ ေမွ်ာ္မွန္းတန္ဖုိးဆုိတာက ျဖစ္တန္စြမ္းဆုိင္ရာ ျဖစ္စဥ္ (Probabilistic event) တစ္ခုကို အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြာ ျဖစ္ေစရင္ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ ရလာမဲ့ တန္ဖုိးပါတဲ့။ အဆံုးသတ္ ေကာက္ခ်က္ခ်ေတာ့ ၀င္ေၾကးဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီကစားပြဲကုိ ကစားဖုိ႕ တေယာက္ေယာက္က ဖိတ္ေခၚခဲ့ရင္ စာရႈသူ မကစားပဲ မေနပါနဲ႕။ ကစားကုိ ကစားပါ။ ေရရွည္မွာ စာရႈသူဘက္က အသာခ်ည္းပါပဲလုိ႕ အေျဖထြက္လာပါတယ္။

ဒီအဆုိ ဘယ္ေလာက္မွန္ႏုိင္လဲ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ ဒီျပႆနာကုိ နီကုိးလပ္စ္ ဘာေနာလီးက ေထာက္ျပကတည္းက ဒီလုိကစားရင္ စာရႈသူဘက္က ဂိန္ကုိ ဂိန္မယ္ဆုိတာ လူေတြက သိပါသတဲ့။ ဒါေပမဲ့ သခ်ၤာနည္းနဲ႕ အေျဖထုတ္ေတာ့ စာရႈသူဘက္က ပြေပါက္တုိးၿပီလုိ႕ အေျဖထြက္ေနတယ္။ ျဖစ္တန္စြမ္း သီ၀ရီကုိ ေျမာင္းထဲပုိ႕ရေတာ့မလား။ ဒီျပႆနာကုိ စိန္႕ပီတာစဘတ္ ၀ိေရာဒိလုိ႕ ေခၚပါတယ္။

စိန္႕ပီတာစဘတ္ ၀ိေရာဒိကုိ အမ်ိဳးမ်ိဳး အေျဖထုတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သခ်ၤာပညာရွင္ အမ်ားစု လက္ခံထားတာကေတာ့ ေမွ်ာ္မွန္း အသံုးက်မႈ သီ၀ရီ (Expected Utility Theory) ရဲ႕ ရွင္းခ်က္ပါ။ (စာေရးသူ နားမလည္ပါ။ ဖတ္ဖို႕လဲ အခ်ိန္မရွိလုိ႕ပါ။) ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူပုိၿပီး အကၽြမ္းတ၀င္ျဖစ္တဲ့ ျဖစ္တန္စြမ္း ခ်ိန္ဆျခင္း (Probability Weighing) နဲ႕ ရွင္းျပပါမယ္။ (ဒီေနရာမွာ စီးပြားေရး ပညာရွင္တခ်ိဳ႕က ဒီကစားပြဲမွာ ဒုိင္ဘက္က နာဖုိ႕ခ်ည္းေသခ်ာေနတာေၾကာင့္ ဘယ္ဒုိင္မွ ဒါမ်ိဳး ေပးေလာင္းမွာမဟုတ္တဲ့အတြက္ အေျဖရွာစရာလဲ မလုိဘူးလုိ႕ ရွင္းၾကပါေသးတယ္။ စာေရးသူ သိပ္သေဘာမက်ပါ။)

ျဖစ္တန္စြမ္း ခ်ိန္ဆျခင္းအရ စာရႈသူ အႏုိင္ရမဲ့ ျဖစ္ရပ္ရဲ႕ ျဖစ္တန္စြမ္းကိုပဲ ဦးတည္တြက္ခ်က္ပါမယ္။ ကစားပြဲကုိ ကစားဖုိ႕ စာရႈသူဟာ ပုိက္ဆံ n က်ပ္ (၃၂ က်ပ္လုိ႕ထားပါ) ေပးရတယ္ဆုိပါေတာ့။ ဒါဆုိရင္ ၁ က်ပ္၊ ၂ က်ပ္၊ ၄ က်ပ္၊ … ၊ n က်ပ္ (၃၂ က်ပ္) ပဲ ျပန္ရရင္ မကိုက္ပါဘူး။ (စာရႈသူဘက္က အေရးမသာပါဘူး။) အဲဒါကို ၁ ထဲကေန ၁ က်ပ္၊ ၂ က်ပ္၊ ၄ က်ပ္၊ … ၊ n က်ပ္ရမဲ့ ျဖစ္တန္စြမ္းေတြကို ႏႈတ္ျပီး ေအာက္ပါအတုိင္း တြက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

P(You win when you bet n) = 1 – P(1) – P(2) – P(4) - … - P(n) = 1 – P(H…) – P(TH…) – P(TTH) - … - P(Tlog(n)H) = 1 - Sum(k = 1 to n) P(Tlog(k)H)

P(You win when you bet n) = 1 - Sum(k = 1 to log(n)+1) ½k = ½log(n)+1

ေသခ်ာသတိထားၾကည့္ရင္ n ဟာ အကန္႕အသတ္မရွိ ႀကီးလာတာနဲ႕အမွ် စာရႈသူဘက္က ႏုိင္မဲ့ ျဖစ္တန္စြမ္းဟာလဲ သုညနီးပါး ငယ္သြားတာကုိ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ (၂ က်ပ္ဖုိးေလာင္းရင္ ႏုိင္ဖုိ႕အခြင့္အလမ္းက ၄ ပံု ၁ ပံု ရွိေပမဲ့ ၃၂ က်ပ္ဖုိးေလာင္းရင္ေတာ့ ႏုိင္ဖုိ႕အခြင့္အလမ္းက ၆၄ ပံု ၁ ပံု ပဲျဖစ္သြားပါၿပီ။) ဒီ၀ိေရာဒိက ေပးတဲ့ သင္ခန္းစာကေတာ့ ေမွ်ာ္မွန္းတန္ဖိုးတစ္ခုတည္းကုိပဲ ၾကည့္ၿပီး ေနရာတကာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လုိ႕ မရေၾကာင္းပါပဲ။ တခါတေလမွာ ေမွ်ာ္မွန္းတန္ဖုိးဟာ စုဆံုျခင္း (convergence) မျဖစ္တဲ့အခါမွာ ဒီလုိမ်ိဳး ၀ိေရာဒိေတြ ေပၚေပါက္လာတတ္ေၾကာင္း ေရးသားရင္း စိန္႕ပီတာစဘတ္ ၀ိေရာဒိအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးငယ္ကုိ နိဂံုးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္။ စာရႈသူတုိ႕အားလံုး ျဖစ္တန္စြမ္းသီ၀ရီကုိ အသံုးခ်လုိ႕ ေလာဘသား လူလိမ္လူညာတုိ႕ရဲ႕ လိမ္လည္လွည့္စားခံရျခင္းေဘးမွ ကင္းေ၀းပါေစ။

၁၇၂၆ ဇူလုိင္လ ၃၁ ရက္ေန႕မွာ ဆံုးပါးသြားတဲ့ နီကုိးလပ္စ္ ဘာေနာလီးကုိ ဒီေဆာင္းပါးငယ္နဲ႕ ဂုဏ္ျပဳပါတယ္။

Wednesday, July 9, 2008

UMDH ျဖင့္ မွတ္ဥာဏ္ယုိေပါက္မ်ားကုိ ရွာေဖြျခင္း

ေအာက္ပါ post ပါအေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ Intel® Core™2 Duo E6550 @2.33 GHz, DDR 2 1GB x 4, Microsoft Windows XP Professional Service Pack 2 တပ္ဆင္ထားေသာ ၃၂ ဘစ္ စက္တြင္သာ စမ္းသပ္ထားၿပီး ျဖစ္ၿပီး ေရးသားခ်ိန္တြင္ တတ္ႏုိင္သေလာက္ တိက် မွန္ကန္ေစရန္ ႀကိဳးစားထားေသာ္လည္း post ပါ အေၾကာင္းအရာမ်ား၏ မွန္ကန္တိက် မွီခုိႏုိင္စြမ္းကုိ ေလာရွည္ - ကတဲ့ပြဲမွ အာမမခံပါ။ သံုးစြဲျခင္းေၾကာင့္ တစံုတရာ နစ္နာဆံုးရႈံးမႈ ျဖစ္ပြားလာပါက သံုးစြဲသူ၏ တာ၀န္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ႀကိဳတင္ အသိေပးအပ္ပါသည္။ 

Pointer Arithmetic အသံုးျပဳေသာ အစီအစဥ္ (Program) မ်ားကုိ ေရးသားရာတြင္ ျဖစ္တတ္ေသာ ျပႆနာတစ္ရပ္မွာ ရယူထားေသာ မွတ္ဥာဏ္ (memory) ေနရာ (space) မ်ားကုိ ျပန္လည္စြန္႕လႊတ္ျခင္း (deallocation) မျပဳမိသည့္အခါ အပံု (heap) ထဲတြင္ မွတ္ဥာဏ္ေနရာလြတ္ ကုန္ခမ္း သြားတတ္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ အမႈိက္သိမ္းစနစ္ (Garbage Collection System) မပါရွိသည့္ C/C++ ကဲ့သုိ႕ေသာ ဘာသာစကားမ်ားတြင္ အဆုိပါ ျပႆနာသည္ ေကာက္ရုိးပံု အပ္ေပ်ာက္သလုိ ရွာရခက္ေသာ ျပႆနာ တစ္ရပ္ျဖစ္ပါသည္။ Windows NT Platform (Windows NT, Windows 2000, Windows XP and Windows Vista) တြင္ အဆုိပါ ျပႆနာကုိ အေျဖရွာႏုိင္ရန္အတြက္ UMDH ဟုေခၚေသာ အစီအစဥ္တစ္ခုကို Microsoft မွ အခမဲ့ ျဖန္႕ျဖဴးေပးထားရာ ယခုေဆာင္းပါးငယ္တြင္ အဆုိပါ အစီအစဥ္ကုိ အသံုးျပဳပံု အဆင့္ဆင့္ကုိ ေရးသားရွင္းလင္းမည္ ျဖစ္ပါသည္။ 

UMDH သည္ Debugging Tools for Windows package တြင္ပါ၀င္ေသာ အစီအစဥ္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ၄င္းကုိ အသံုးျပဳရန္အတြက္ အဆုိပါ package ကုိ အရင္ဆံုး download လုပ္ရမည္ျဖစ္သည္။ မိမိ အသံုးျပဳမည့္ စနစ္ႏွင့္ ကိုက္ညီရာကုိ ေရြးခ်ယ္ရန္ သတိျပဳပါ။ ထုိ႕ေနာက္တြင္ Windows Symbol Package ကုိ download လုပ္ရယူရမည္ျဖစ္သည္။ Symbol Package ကုိ ေရြးခ်ယ္ရာတြင္ မိမိ debug လုပ္မည့္ အစီအစဥ္ကုိ အသံုးျပဳမည့္ စက္ေမာင္းႏွင္စနစ္ (Operating Systems) ႏွင့္ကုိက္ညီရာကုိ ေရြးခ်ယ္ရမည္ျဖစ္သည္။ (စက္တလံုးတည္းတြင္ debug လုပ္မည္ဆုိပါက အဆိုပါစက္၏ ေမာင္းႏွင္စနစ္ကုိသာ ေရြးပါ။) 

အထက္ပါ အေပ်ာ့ထည္မ်ားကုိ ထည့္သြင္းၿပီးပါက သင္၏ စက္ေမာင္းႏွင္စနစ္ကုိ debug mode ျဖင့္ စႏႈိး (boot) ပါ။ Windows XP Professional တြင္ My Computer ကုိ ညာကလစ္ျဖင့္ ႏွိပ္ပါ။ Properties ကုိေရြးပါ။ Advanced tab ကုိ သြားပါ။ Startup and Recovery Setting ကုိ ႏွိပ္ပါ။ Edit ကုိ ႏွိပ္ပါ။ သင္၏ စက္ေမာင္းႏွင္စနစ္ စာေၾကာင္း ေဘးတြင္ "/debug" ဟုျဖည့္သြင္းပါ။ (ဥပမာ …\WINDOWS="Microsoft Windows XP Professional" /fastdetect /debug အခ်ိဳ႕ကမူ ထုိစာေၾကာင္းကို ၂ ေၾကာင္းကူးၿပီး တစ္ခုတြင္ "/debug" ဟု ထည့္သြင္းတတ္သည္။)

ထုိ႕ေနာက္ System Path Variable ကုိ UMDH (ႏွင့္ Debugging Tools for Windows) ထည့္သြင္းထားေသာ လမ္းညႊန္ (Directory) သုိ႕ ေျပာင္းေပးပါ။ My Computer ကုိ ညာကလစ္ႏွိပ္ၿပီး Properties ကုိေရြးပါ။ Advanced tab ကုိသြားပါ (အထက္ပါအတုိင္းတူတူပင္ျဖစ္သည္။) Environment Variables ကုိ ႏွိပ္ပါ။ System variables မွ path ကုိရွာၿပီး UMDH ရွိရာ လမ္းညႊန္ကုိ ဆီမီး ၉ လံုး (semi-colon) ခံၿပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ ထည့္သြင္းပါ။ အားလံုးကုိ အုိေကႏွိပ္ပါ။ စက္ကုိ restart လုပ္ပါ။ 

စက္ျပန္တက္လာလွ်င္ _NT_SYMBOL_PATH ဟုေခၚေသာ Environment Variable ကုိ သင္ Symbol ထည့္သြင္းထားခဲ့ေသာ လမ္းညႊန္သုိ႕ ေျပာင္းေပးရမည္ျဖစ္သည္။ set _NT_SYMBOL_PATH=SRV*c:\Windows\Symbols ဟု အမိန္႕ေပးပါ။ (Symbol မ်ားကုိ အျခား လမ္းညႊန္သို႕ ထည့္သြင္းမိလွ်င္ c:\Windows\Symbols အစား အဆုိပါလမ္းညႊန္၏ လမ္းေၾကာင္းကုိ ျဖည့္သြင္းပါ။) သင့္ အစီအစဥ္အတြက္ gflags ကုိ ခ်ိန္ေပးရန္အတြက္ "gflags /i yourprogram.exe +ust" ဟု အမိန္႕ေပးပါ။ UMDH သံုးစြဲရန္ အသင့္ျဖစ္ပါၿပီ။ 

သင္၏ အစီအစဥ္ကုိ မွတ္ဥာဏ္ယိုေပါက္ (memory leakage) မျဖစ္ခင္ အေနအထားတြင္ ရပ္တန္႕ေစ၍ (breakpoint ေပးလုိက္လွ်င္ အလြယ္ဆံုးျဖစ္သည္) umdh –p:<your_program_process_id> -f:<logfile1_path_with_ext> -g ဟု အမိန္႕ေပးပါ။ (Process Id ကုိ သိရန္အတြက္ tlist ဟု အမိန္႕ေပး၍ ၾကည့္ရႈႏုိင္ပါသည္။) ထုိ႕ေနာက္တြင္ မွတ္ဥာဏ္ယုိေပါက္ အၿပီးေလာက္ဟု ထင္ေသာေနရာသုိ႕ ေရာက္သည္အထိ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ေစပါ။ umdh –p:<your_program_process_id> -f:<logfile2_path_with_ext> -g ဟု ထပ္မံအမိန္႕ေပးပါ။ 

ယခု သင္၏ အစီအစဥ္ရွိ မွတ္ဥာဏ္ယုိေပါက္မတုိင္မီႏွင့္ မွတ္ဥာဏ္ယိုေပါက္အၿပီး မွတ္ဥာဏ္အသံုးခ်မႈဆုိင္ရာ အခ်က္အလက္မ်ား logfile1 ႏွင့္ logfile2 တုိ႕တြင္ သိမ္းဆည္းၿပီး တည္ရွိေနပါၿပီ။ အဆုိပါ file မ်ားကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ရႈရန္အတြက္ umdh –d –v –l <logfile1_path> <logfile2_path> ဟု ႏွိပ္ပါက အဆုိပါ အစီအစဥ္ ေနရာ ၂ ခုၾကား ရယူထားၿပီး ျပန္မစြန္႕လႊတ္ရေသးသည့္ မွတ္ဥာဏ္ေနရာမ်ားကုိ ေတြ႕ရွိရပါလိမ့္မည္။ ("> <text_file_path>" ဟု အမိန္႕ေနာက္တြင္ ျဖည့္သြင္းၿပီးမွ အမိန္႕ေပးလွ်င္ ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ ေပၚလာမည့္ အေျဖမ်ားကုိ အဆုိပါ text_file_path တြင္ ေရးသားေပးပါသည္။) 

ဥပမာ

+ 4132 ( 4132 - 0) 1 allocs    BackTraceD3

+ 1 ( 1 - 0)    BackTraceD3    allocations

    (blar blar blar)

    MSVCR80D!fprintf+0000029C (f:\rtm\vctools\crt_bld\self_x86\crt\src\fprintf.c, 70)

    YourProject!leakyFunction+000005EB (d:\leaky.cpp, 325)

    (blar blar blar)

    kernel32!RegisterWaitForInputIdle+00000049

ဟုေတြ႕ရွိရပါက မွတ္ဥာဏ္ မွတ္တမ္း ၂ ခုအၾကားတြင္ leakyFunction (leaky.cpp မွ လိုင္းအမွတ္ ၃၂၅) မွ မွတ္ဥာဏ္ ၄၁၃၂ ဘုိက္ရယူထားၿပီး ျပန္မစြန္႕လႊတ္ရေသးသည္ကုိ ေတြ႕ရွိရပါလိမ့္မည္။ 

စာရႈသူ မိတ္ေဆြမ်ား မွတ္ဥာဏ္ယိုေပါက္မ်ားျဖင့္ ေခါင္းကိုက္ရျခင္း ဒုကၡမွ ကင္းေ၀းပါေစ။ 

Monday, June 23, 2008

ခ်င္းျပည္နယ္ ၾကြက္ (အငတ္) ေဘး

ႏွစ္ ၅၀ မွာ တခါ ေပၚေပါက္လာတတ္တယ္လုိ႕ ေဒသခံ ခ်င္းတုိင္းရင္းသားေတြ ယံုၾကည္ထားတဲ့ ၾကြက္ေဘး (အငတ္ေဘး) ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ခ်င္းျပည္နယ္မွာ စတင္ က်ေရာက္လုိ႕လာပါၿပီ။ အဲဒီ ၾကြက္ေတြဟာ ရာစုႏွစ္ တစ္ခုမွာ ၂ ခါ ပြင့္/သီးေလ့ရွိတဲ့ ၀ါးပင္တစ္မ်ိဳးရဲ႕ အပြင့္နဲ႕ အေစ့ေတြကုိ စားသံုးဖုိ႕ အုပ္စုလုိက္ ေရာက္လာၾကၿပီး ရြာသားေတြရဲ႕ စားနပ္ရိကၡာေတြကုိ အလြတ္မေပးပဲ ဖ်က္ဆီးတတ္တယ္လုိ႕ ေဒသခံေတြက ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ The Straits Times သတင္းစာမွ ေဖာ္ျပခ်က္ကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပအပ္ပါတယ္။

LONDON - AFTER the fury of Cyclone Nargis, a new disaster is looming in Myanmar: Packs of rats that swarm through the hills once every 50 years to consume everything in their path, a British newspaper reported yesterday.

The latest human disaster is unfolding in the jungle-covered mountains of Chin state, far to the north of the Irrawaddy delta where 134,000 people died last month, the Daily Telegraph said.

The plague of rats happens twice a century, when bamboo forests produce flowers and seeds, then wither and die for five years in a phenomenon known locally as mautam, or bamboo death.

Villagers believe the bamboo seeds are a kind of aphrodisiac for the rodents, whose numbers explode until all the seeds have been eaten. Then they turn on villagers' rice stocks, stripping ripening corn and paddy in the fields.

The regime's generals will permit no food aid or humanitarian workers into affected areas in a repeat of their callous refusal last month to permit emergency aid sitting in foreign ships off Myanmar's coast to be distributed to cyclone survivors, the newspaper said on its website.

Exiled Chin leaders say villagers who are too weak to flee over the border into India have already begun to die. They fear thousands more now face a lingering death in the deep bamboo forests where most of the state's million-strong population of Christian tribal people live.

The Chin is one of Myanmar's many minority ethnic groups.

Ms Cheery Zahau, 27, from the Women's League of Chinland, met British Prime Minister Gordon Brown in London this week to ask for help.

She said: 'The reports that are trickling out to India are heartbreaking. They tell of dehydrated children dying of diarrhoea and the poorest and weakest being left behind as stronger villagers start to escape over the border to where there is food.'

Tuesday, May 20, 2008

မိတၱဗလ ဋီကာ

၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ႏွစ္လယ္ေလာက္မွာ စာေရးသူ စာအုပ္တစ္အုပ္ ဖတ္ရပါတယ္။ လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ ဘ၀ကုိ ေျပာင္းလဲေစသူ စာေရးဆရာ/ဘ၀ေနနည္း သင္ၾကားသူ ေဒးလ္ကာနက္ဂ်ီရဲ႕ How to Win Friends and Influence People ဆုိတဲ့ စာအုပ္ပါ။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္မွာ ပထမဆံုး ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ခဲ့ၿပီး တကမၻာလံုးမွာ အုပ္ေရ ၁၅ သန္းေက်ာ္ ေရာင္းခ်ၿပီးတဲ့ စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီစာအုပ္ဟာ ထင္တာေတြ ေလွ်ာက္ေရးထားတာ မဟုတ္ပဲ တကယ့္လက္ေတြ႕မွာ အသံုးတည့္ေၾကာင္းကုိ စာေရးဆရာ (ေဒးလ္ကာနက္ဂ်ီ) က ဥပမာေတြ အမ်ားအျပားေပးလုိ႕ ေရးသားထားပါတယ္။ စာေရးသူ (ေလာရွည္) ကုိယ္တုိင္ စမ္းသပ္ၾကည့္ရာမွာလဲ ဒီစာအုပ္ပါ နည္းလမ္းမ်ားဟာ ထိေရာက္တယ္လုိ႕ ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ စာအုပ္ပါနည္းလမ္းမ်ားရဲ႕ အသံုး၀င္ ထိေရာက္ႏုိင္စြမ္းကို တုိင္းတာဖုိ႕ ေနာက္ထပ္ စမ္းသပ္မႈ တခ်ိဳ႕လုပ္ဖုိ႕ ဆက္လက္ စဥ္းစားေနပါတယ္။

ဒီစာအုပ္မွာ အပုိင္း ၄ ပုိင္းပါၿပီး တပုိင္းစီရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကေတာ့ ေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္ပါတယ္။

အပုိင္း (၁) လူသားမ်ားကုိ ကုိင္တြယ္ျခင္း

၁။ ေ၀ဖန္၊ အျပစ္တင္၊ အျပစ္ဆုိ၊ ေစာဒကတက္ျခင္းကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။
၂။ ရုိးရုိးသားသား အမွန္အတုိင္း (ဖားတာ၊ မ်က္ႏွာလုပ္တာ မပါပဲ) ခ်ီးက်ဴးပါ။
၃။ တျခားသူ၏ ဆႏၵကုိ သိျမင္ပါ။

အပုိင္း (၂) လူေတြ သင့္ကုိ ႏွစ္သက္ေစရန္ လုပ္နည္း ၆ မ်ိဳး

၁။ သင့္မိတ္ေဆြမ်ား၏ ျပႆနာႏွင့္ လုိအင္တုိ႕ကုိ သိပါ၊ စိတ္၀င္တစား ဂရုတစုိက္ရွိပါ။ သင့္ေစတနာကုိ ျပသပါ။ (အပုိင္း ၁၊ အခန္း ၃ ႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူသည္။)
၂။ ၿပံဳးပါ။
၃။ သင့္မိတ္ေဆြမ်ား၏ အမည္ကုိ မေမ့ပါေစနဲ႕။
၄။ မ်ားမ်ား (ဂရုတစုိက္) နားေထာင္ပါ။ တဘက္သားကုိလဲ ေပးေျပာပါ။ နည္းနည္းပဲ ေျပာပါ။ (ကုိယ္ကခ်ည္း မေျပာပါနဲ႕)
၅။ သင့္မိတ္ေဆြ၏ အလုိဆႏၵမ်ားကုိ ေရွ႕တန္းတင္ ေျပာဆုိပါ။ (အပုိင္း ၁၊ အခန္း ၃ ႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူသည္။)
၆။ သင့္မိတ္ေဆြကုိ အေရးေပးပါ။ သူသည္ သင့္အတြက္ အေရးပါသည္ဟု ခံစားရပါေစ။ (ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေစတနာပါပါလုပ္ပါ)

အပုိင္း (၃) သင္ေျပာတာ (ေတြးတာ) ကုိ လက္ခံေစျခင္း

၁။ အျငင္းပြားမႈကို ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ (ထိပ္တုိက္ ရင္ဆိုင္ျခင္း မျပဳပါႏွင့္)
၂။ မင္း မွားေနတယ္ လုိ႕ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာပါႏွင့္။ (အပုိင္း ၁၊ အခန္း ၁ ႏွင့္ ဆင္ဆင္တူသည္။)
၃။ သင္မွားေနလွ်င္ ခ်က္ခ်င္း ၀န္ခံ ေတာင္းပန္ပါ။
၄။ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး (အျပဳသေဘာဆန္ဆန္) စေျပာပါ။ (ေတြ႕တာနဲ႕ စစ္ေၾကညာျခင္း မလုပ္ပါႏွင့္။ အပုိင္း ၃၊ အခန္း ၁ ႏွင့္ ဆင္ဆင္တူသည္။)
၅။ သင္ေျပာတာကုိ တဘက္သားက အရင္ ေထာက္ခံ (လက္ခံ) ေစပါ။ (၂ ဘက္လံုး လက္ခံမဲ့ စကားကေန စေျပာပါ)
၆။ တဘက္သားကုိ အမ်ားႀကီး ေပးေျပာပါ။ (အပုိင္း ၂၊ အခန္း ၄ ႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္ျဖစ္သည္။)
၇။ တဘက္သားအေနႏွင့္ သင္ေျပာတာ (ေတြးတာ) သည္ အမွန္အားျဖင့္ ၄င္း၏ အေျပာ (အေတြး) ျဖစ္သည္ဟု ထင္ပါေစ။ (ဒါဆုိ မျငင္းေတာ့ဘူး)
၈။ တဘက္သား၏ ရႈေထာင့္မွ ရုိးရုိးသားသား ေတြးျမင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ (အပုိင္း ၁၊ အခန္း ၃ ႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္ျဖစ္သည္။)
၉။ တဘက္သား၏ အေတြးအျမင္တုိ႕ကုိ ကုိယ္ခ်င္းစာပါ။
၁၀။ မင္းက ဒီလုိ ယုတ္ညံ့တာမ်ိဳး မလုပ္ဘူး၊ ငါယံုတယ္ဆုိၿပီး အႏုိင္ယူပါ။ (လူတုိင္း ျမင့္ျမတ္ေသာ သူရဲေကာင္းျဖစ္လုိၾကသည္။)
၁၁။ ခပ္မုိက္မုိက္ေလး ေျပာပါ။ (ခမ္းခမ္းနားနား ေျပာပါ။ ကမၻာနဲ႕ခ်ီၿပီး ေျပာပါ။)
၁၂။ စိန္ေခၚမႈကုိ ပယ္ခ်ပါ။ စမလုပ္ပါႏွင့္။

အပုိင္း (၄) ေခါင္းေဆာင္လုပ္နည္း - အျခားသူမ်ားကုိ မထိခုိက္/တုိက္ခုိက္ပဲ ေျပာင္းလဲေစျခင္း

၁။ ရုိးရုိးသားသား ခ်ီးက်ဴး၍စတင္ပါ။ (အပုိင္း ၁၊ အခန္း ၂ ႏွင့္ ဆင္တူသည္။)
၂။ တဘက္သား၏ အမွားမ်ားကုိ မသိမသာ ေထာက္ျပပါ။ (အပုိင္း ၁၊ အခန္း ၁ ႏွင့္ ဆင္တူသည္။)
၃။ တဘက္သားကုိ မေ၀ဖန္ခင္ မိမိအမွား (ယခင္၊ ယခု) ကုိ ေထာက္ျပေျပာဆုိပါ။
၄။ တုိက္ရုိက္ အမိန္႕မေပးပဲ ေမးခြန္းမ်ားသာေမးပါ။ (ဒီလုိေလး လုပ္သင့္တယ္ မထင္ဘူးလား စသည္)
၅။ တဘက္သားကုိ အရွက္မခြဲပါႏွင့္။ (ေခ်ာင္ပိတ္ ရုိက္ျခင္း မျပဳရ၊ ထြက္ေပါက္ေပးပါ။)
၆။ အေသးအဖြဲကအစ ခ်ီးမြန္းေျပာဆုိပါ။ (အပုိင္း ၁၊ အခန္း ၂ ႏွင့္ တူသည္။)
၇။ တဘက္သားကုိ ေလးစားပါ။
၈။ အားေပးစကားေျပာပါ။ အမွားကုိ ျပင္ရလြယ္သည္ဟု ထင္ရေအာင္ (ျပင္ခ်င္ေအာင္) အားေပးပါ။
၉။ သင့္စကားနားေထာင္လုိက္နာရသည္ကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။

အဓိကအက်ဆံုးလုိ႕ စာေရးသူ (ေလာရွည္) ထင္တာကေတာ့ မွားေနၿပီဆုိၿပီး အျပစ္ေျပာ/ထိပ္တုိက္ေတြ႕တာကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ ခ်ီးက်ဴးေျပာဆုိျခင္းနဲ႕ လူတကာကုိ ဂရုစုိက္ ေမတၱာထားျခင္းလုိ႕ပဲ ထင္ပါတယ္။ စာရႈသူမိတ္ေဆြမ်ား နယ္ပယ္အသီးသီးမွာ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ ဥာဏ္ရွိသလုိိ အသံုးခ်လုိ႕ရတဲ့ စာတအုပ္ျဖစ္လုိ႕ ၁၀ မွတ္မွာ ၉.၉ မွတ္ေပးလုိ႕ ညႊန္းဆုိလုိက္ရပါတယ္။ မိတၱဗလကုိ အသံုးျပဳလုိ႕ ေအာင္ျမင္မႈပန္းကို ဆြတ္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ။

မွတ္ခ်က္ ။ ။ သခင္ႏုႏွင့္ ေဖျမင့္တုိ႕ ျမန္မာဘာသာသုိ႕ ျပန္ဆုိဖူးေသာ စာအုပ္ျဖစ္ပါသည္။

Thursday, May 15, 2008

ႀကိဳးစားေနၾကေသာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ၂ ဦး



ဧရာ၀တီတုိင္း လပၸတၱာၿမိဳ႕နယ္ မုန္တုိင္း ဒဏ္ခံစားခဲ့ရတဲ့ ျပည္သူမ်ားကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ သြားေရာက္အားေပးခဲ့ပံု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုကၡသည္မ်ားကုိ ထုိင္ခုိင္းထားၿပီး သူက မတ္တပ္ရပ္လုိ႕အားေပးပါတယ္။ သူေျပာတဲ့စကားေတြထဲက ေကာက္ႏႈတ္ရရင္ ...

... မတတ္ႏုိင္ဘူးေပါ့ကြာ၊ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ဆုိတာ ဘယ္သူမွလဲ တားလုိ႕မရဘူး။ ... ေသဆံုးသြားတဲ့လူေတြကလဲ သူ႕ကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ ... ေသေန႕ေစ့လုိ႕ ေသသြားရတာ။ ... အသက္ရွင္က်န္ခဲ့တဲ့လူေတြကလဲ ကံေကာင္းလုိ႕ က်န္ခဲ့တာ။ ... ႏိုင္ငံေတာ္ကလဲ (လုပ္ေပးမယ္) ... ကၽြန္ေတာ္လဲ ဧရာ၀တီသားပဲ။ ... (ရန္ကုန္မွာလဲ မင္းတုိ႕လုိပဲ ဆုိးတာပဲ) ... အ၀တ္အစား မရွိတဲ့လူဆုိ ေပးမယ္။ အမ်ားစာဆုိေတာ့ ေကာင္းခ်င္မွလဲ ေကာင္းမွာေပါ့။ ... (ေဘးမွ အရာရွိႀကီးက ကုိယ္ထူကုိယ္ထ လုပ္ၿပီး အစုအဖြဲ႕မ်ားဖြဲ႕ကာ ေခါင္းေဆာင္ေရြးထားရန္၊ အိမ္သာက်င္းမွအစ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္တူးၿပီး ထူေထာင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၀င္ေျပာသည္) ထမင္းစားဖုိ႕ ဇလံုက အစလုိမယ္၊ ေရေသာက္ဖုိ႕အတြက္ မတ္ခြက္က အစလုိမယ္၊ ပလတ္စတစ္ပံုးကအစလုိမယ္။ ထမင္းေကၽြးဖုိ႕ လက္ခုပ္နဲ႕ခံၿပီး စားလုိ႕မရဘူး။ ဒါေတြအကုန္လံုး ျပန္သြားတာနဲ႕ တၿပိဳင္နက္ အျမန္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးမယ္။ ... အခုပစ္ထားတယ္လုိ႕ မထင္နဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ကုိယ္တုိင္ကလဲ ဒုကၡေရာက္ေနတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္အဆင့္ကေနၿပီး ... အျမန္ဆံုး လုပ္ေပးမယ္ ...


Channel News Asia ကထုတ္လႊင့္သြားတဲ့ ဒီသတင္းမွာ တရုတ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္၀မ္က်ားေပါင္က ငလ်င္ဒဏ္ခံ စိခၽြမ္းနယ္သား လူနာေတြကုိ အားေပးေနပံုကုိ (လူနာက လဲေလ်ာင္းလ်က္၊ သူကထုိင္လ်က္) ထုတ္လႊင့္သြားၿပီး သူတုိ႕ပါတီအေနနဲ႕ ကယ္ဆယ္ေရးကုိ ဘယ္လုိလုပ္မွာျဖစ္ေၾကာင္း ေအာက္ပါအတုိင္း ေျပာၾကားသြားပါတယ္။

... တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ဒီေနရာကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မထားဘူး။ ငါတုိ႕ (ပိတ္မိေနတဲ့အထဲက) အသက္ရွင္က်န္ရစ္တဲ့လူေတြနဲ႕ ငလ်င္ဒဏ္ခံရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကုိ မရရေအာင္ ကယ္မယ္။ ၾကည္းေၾကာင္းနဲ႕ မလံုေလာက္လုိ႕ရွိရင္ ေလေၾကာင္းကေန ကယ္မယ္၊ ေဆးကုသမႈေပးမယ္။ ငါတုိ႕ ေလယာဥ္ေတြလဲ ထပ္ခ်ေပးဦးမယ္။ ...


ေသခ်ာတာကေတာ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ၂ ဦးစလံုး သူတုိ႕ သိသမွ်၊ တတ္သမွ်နဲ႕ မွန္တယ္၊ လုပ္သင့္တယ္ ထင္တာကို အစြမ္းကုန္လုပ္ေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သိတာ တတ္တာေတြ တူခ်င္မွ တူမွာ ျဖစ္ေပမဲ့လဲ အားငယ္ေနသူေတြကုိ အားတက္ေအာင္၊ သူတုိ႕ အဖြဲ႕အစည္းအေနနဲ႕ ဘာေတြလုပ္ေပးမယ္ဆုိတာကုိ သိရွိေအာင္ ႀကိဳးစားေျပာေနပါတယ္။ သူတုိ႕ရဲ႕စကားေတြအရ သူတုိ႕ရဲ႕ ေစတနာကုိ အကဲခတ္ႏုိင္ပါတယ္။ စစ္သားနဲ႕ ႏုိင္ငံေရးသမားဆုိေတာ့ အေျပာအဆုိက နည္းနည္း ကြာေနႏုိင္တာကုိ သတိျပဳသင့္ပါတယ္။ မွ်တတဲ့အျမင္နဲ႕ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ္လုပ္ရမယ္လုိ႕ ခံယူတဲ့ အလုပ္ကုိ ႀကိဳးစားလုပ္ကုိင္ေနၾကတဲ့ လူ ၂ ဦးရယ္ပါ။ တရုတ္/ျမန္မာ ၂ ႏုိင္ငံက ဒုကၡသည္မ်ား အျမန္ဆံုး ပံုမွန္လူမႈဘ၀ကုိ ျပန္ရႏုိင္ၾကပါေစ (ဘယ္နည္းနဲ႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္) လုိ႕ စာေရးသူက ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။